• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • 29 października - Międzynarodowy Dzień Chorych na Łuszczycę

    28.10.2009. 19:27
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Łuszczyca, choć jest chorobą skóry, prowadzi do powikłań uszkadzających wiele narządów, skraca, utrudnia i uprzykrza życie. W Polsce najciężej chorzy wciąż mają ograniczony dostęp do skutecznego leczenia - mówili lekarze i pacjenci podczas konferencji poprzedzającej obchodzony 29 października Międzynarodowy Dzień Chorych na Łuszczycę.

    "Na łuszczycę, jedną z najczęściej występujących chorób dermatologicznych, choruje 2-4 procent populacji" - mówiła prof. Lidia Rudnicka ze szpitala MSWiA w Warszawie.
    W Polsce problem dotyczy od 800 tys. do 1, 2 miliona osób, a na całym świecie - 125 mln ludzi. Choroba ma przewlekły charakter, z tendencją do samoistnego ustępowania i nawrotów. Na skórze pojawiają się szpecące czerwone i różowe plamy, pokryte srebrzystymi, łatwo odpadającymi łuseczkami. Zmiany te mogą pokrywać większą część ciała albo być ograniczone tylko do palców czy nawet owłosionej skóry głowy (co bywa mylone z uporczywym łupieżem).

    Choroba może oszpecać, prowadzić do problemów w życiu osobistym i pracy - wśród chorych trzykrotnie częstsze są samobójstwa. Starają się ukrywać plamy na skórze przed otoczeniem, na przykład chodząc w czapce czy rękawiczkach.

    Łuszczyca jest schorzeniem niezakaźnym i niezłośliwym, uwarunkowanym genetycznie - jeśli oboje rodziców cierpi z jej powodu, może ona wystąpić u 50-60 procent potomstwa. Jednak, aby wystąpiły objawy, potrzebny jest jeszcze czynnik zewnętrzny - może to być na przykład stres, uszkodzenie skóry, infekcja bakteryjna lub wirusowa, niektóre leki (choćby stosowane w leczeniu depresji sole litu) czy alkohol. Niektóre osoby obciążone genetycznie mogą nigdy nie zachorować. Choć występowanie łuszczycy jest niezależne od wieku, najczęściej zapadają na nią ludzie młodzi - między 15. a 30. rokiem życia.

    "Oddałabym wszystko, żeby przeżyć dzień bez łuszczycy" - deklarowała jedna z biorących udział w konferencji pacjentek. Inna opowiadała, jak niewesoło wyglądała jej młodość w cieniu łuszczycy - brak typowych dla tego wieku rozrywek, szybki rozpad małżeństwa (choruje od 31 lat). Łuszczyca może niszczyć stawy, prowadząc do trudności z poruszaniem się i wykonywaniem codziennych czynności. Czasami trzeba stosować nawet protezy stawów.

    W leczeniu lekkich postaci łuszczycy stosuje się miejscowo maści, ale rozległe i uporczywe postacie choroby wymagają naświetlania ultrafioletem lub leków wpływających na odporność organizmu. Bardzo skuteczne są tak zwane leki biologiczne, regulujące odpowiedź immunologiczną - mają postać zastrzyku podawanego raz w miesiącu albo raz na trzy miesiące.

    Niestety, w odróżnieniu od większości krajów europejskich, koszt takiego leczenia (około 5 tysięcy złotych miesięcznie) nie jest w Polsce refundowany, a liczba osób, u których ze względu na ciężki przebieg choroby należałoby stosować leki biologiczne sięga 17 tys. (środków starcza dla około 200). Zresztą żadne leki stosowane w leczeniu łuszczycy nie podlegają refundacji - mówił konsultant krajowy w dziedzinie dermatologii i wenerologii, prof. Andrzej Kaszuba.

    Jego apel do Ministerstwa Zdrowia i Narodowego Funduszu Zdrowia wzywa do stworzenia długoterminowej strategii leczenia łuszczycy, wdrożenia nowoczesnych standardów leczenia oraz zapewnienia dostępu do terapii biologicznej potrzebującym jej osobom.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Łuszczyca (łac. psoriasis) – przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów. Choroba ta należy do najczęściej występujących schorzeń dermatologicznych – dotyka 2-4% populacji. Mokry opatrunek – rodzaj opatrunku stosowany w leczeniu chorób skóry, a w szczególności atopowego zapalenia skóry, egzemy, łuszczycy i liszaja płaskiego. Choroba Caffeya (hiperostoza korowa noworodków, ang. Caffey disease, infantile cortical hyperostosis) – rzadka, uwarunkowana genetycznie, samoograniczająca się zapalna choroba tkanki kostnej i łącznej. Może występować sporadycznie i rodzinnie. Charakteryzuje się niezwykłym przebiegiem jak na chorobę genetyczną; początek objawów przypada po 5. miesiącu życia, po czym objawy zwykle ustępują bez leczenia w wieku około 2 lat. Objawia się bolesnością zajętych kości, uciepleniem otaczających tkanek i zaczerwienieniem skóry.

    Adalimumab (nazwa międzynarodowa: adalimumab, ATC: L 04 AB 04) – lek immunosupresyjny, rekombinowane ludzkie przeciwciało monoklonalne skierowane przeciw TNF-α. Działa selektywnie, inaktywując wspomniany czynnik poprzez bezpośrednie przyłączenie się do niego. Stosowany w leczeniu niektórych zapaleń stawów związanych z procesem autoimmunologicznym, w łuszczycy oraz w chorobie Crohna. Zarejestrowany w Polsce pod nazwą handlową Humira. Toksyczna nekroliza naskórka (zespół Lyella) (ang. toxic epidermal necrolysis) – zagrażająca życiu choroba skóry i błon śluzowych, często rozwijająca się po ekspozycji na niektóre leki. Toksyczna nekroliza naskórka objawia się rumieniem wielopostaciowym, złuszczającymi się pęcherzami i martwicą, prowadzącymi do spełzania dużych powierzchni naskórka. Wśród leków indukujących wystąpienie choroby najczęściej wymienia się trzy grupy: antybiotyki, leki przeciwpadaczkowe oraz niesterydowe leki przeciwzapalne. Początek choroby jest nagły. Pierwsze objawy pojawiają się zazwyczaj po upływie 1–22 tygodni od zakażenia lub do 6 tygodni od rozpoczęcia przyjmowania leku. Choroba ma charakter nawrotowy i trwa do kilku tygodni. Śmiertelność w zespole Lyella wynosi 30%-40%.

    Ichtioterapia (czasem także ryboterapia lub Fish Spa) – rodzaj medycyny niekonwencjonalnej polegający na stosowaniu niewielkich ryb, głównie z gatunku Garra rufa do leczenia oraz pielęgnacji skóry. Według zwolenników tej metody zabiegi mają poprawiać krążenie i funkcjonowanie wszystkich organów, a także leczyć choroby takie jak łuszczyca. Istnieje jednak wiele kontrowersji co do bezpieczeństwa ichtioterapii. Alefacept – lek, będący białkiem złożonym z cząsteczki LFA-3 i ludzkiej IgG, który jest stosowany w leczeniu łuszczycy.

    Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. psoriatic arthritis) – zapalne schorzenie stawów, występujące w przebiegu łuszczycy. Należy do spondyloartropatii seronegatywnych. Choroba często rozpoczyna się w obrębie stawów międzypaliczkowych i często dotyczy tylko jednej strony, co odróżnia ją od reumatoidalnego zapalenia stawów. W przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny. Etretynat (łac. Etretinatum) – retinoid (kwasowa pochodna retinolu), stosowany w leczeniu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby Dariera. Metabolity leku są silnie teratogenne, dlatego u kobiet zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych podczas przyjmowania leku i przez dwa lata od zaprzestania terapii. Występują groźne interakcje podczas równoległego przyjmowania tetracyklin i metotreksatu.

    Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy (łac. Morbus ulcerosus ventriculi et duodeni) – obecność wrzodów trawiennych, czyli ubytków w błonie śluzowej żołądka lub dwunastnicy. Występują one najczęściej w dwunastnicy i wtedy stwierdza się częstsze występowanie u mężczyzn. Najczęstszymi przyczynami są: zakażenie Helicobacter pylori i niesteroidowe leki przeciwzapalne. Często występującym i głównym objawem jest ból w nadbrzuszu, jednak czasem przebieg może być skąpo- lub bezobjawowy. Niekiedy objawy są niecharakterystyczne. Gastroskopia jest badaniem diagnostycznym, które ostatecznie rozstrzyga o rozpoznaniu wrzodów. W leczeniu główną rolę odgrywa leczenie zakażenia Helicobacter pylori, stosowanie leków: blokerów pompy protonowej i H2-blokerów oraz właściwa dieta, zaprzestanie palenia papierosów i unikanie leków wrzodotwórczych. W przypadku powikłań choroby (perforacja wrzodu, zwężenie odźwiernika, podejrzenie transformacji nowotworowej), a niekiedy w wypadku nieskuteczności leczenia zachowawczego stosowane jest leczenie operacyjne.

    Dodano: 28.10.2009. 19:27  


    Najnowsze