• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Aktywność uniwersalnym kluczem do pokonania ryzyka sercowego

    17.01.2012. 16:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wyniki nowych badań przeprowadzonych przez międzynarodową grupę naukowców wykazały, że zażywanie ruchu zarówno w dni robocze, jak i w czasie wolnym od pracy może przyczyniać się do obniżenia ryzyka zawałów serca. Odkrycia różnią się od ustaleń poczynionych w ramach wcześniejszych badań i wskazują, że sprawdza się to tak w przypadku osób żyjących w krajach rozwiniętych, jak i tych rozwijających się.

    Wyniki projektu INTERHEART, opublikowane w czasopiśmie European Heart Journal, stanowią owoc badań ponad 29.000 przypadków z 52 krajów w Azji i Europie, na Bliskim Wschodzie, w Afryce oraz Ameryce Północnej i Południowej.

    "Do tej pory niewiele prac badawczych poświęcono różnym aspektom aktywności fizycznej w pracy i w czasie wolnym w powiązaniu z ryzykiem zawału serca" - zauważa autor naczelny, profesor Claes Held ze Szpitala Uniwersyteckiego w Uppsali w Szwecji. Dodaje: "Wiele już wiadomo na temat relacji między aktywnością fizyczną a ryzykiem sercowo-naczyniowym, ale ostatnie badania dają, między innymi, globalną perspektywę."

    Ustalenia badawcze pokazują, że podejmowanie aktywności fizycznej, od niewielkiej po umiarkowaną, w pracy oraz jakiejkolwiek w czasie wypoczynku, obniża ryzyko zawału serca, niezależnie od innych tradycyjnych czynników ryzyka dotyczących kobiet i mężczyzn we wszystkich przedziałach wiekowych. Ten wniosek był wspólny dla większości regionów na świecie, w krajach o niskim, średnim i wysokim poziomie dochodów.

    Co zaskakujące badania pokazały, że wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej niekoniecznie obniżało ryzyko zawału serca. W toku badań ustalono również, że osoby posiadające samochód i odbiornik telewizyjny są znacznie bardziej zagrożone zawałem serca, zwłaszcza w krajach o niskim i średnim poziomie dochodów.

    Profesor Claes Held zauważa: "Dane te zwiększają wagę aktywności fizycznej i potwierdzają jej stałe oddziaływanie ochronne we wszystkich krajach, niezależnie od poziomu dochodów, obok znanych dobroczynnych skutków modyfikowania tradycyjnych czynników ryzyka, takich jak palenie tytoniu."

    Naukowcy pracujący nad projektem, pochodzący z Kanady, Pakistanu, Szwecji i USA, porównali nawyki 10.043 zawałowców związane z gimnastykowaniem się w pracy i w czasie wolnym z zachowaniami 14.217 osób zdrowych. Zapytali badanych o poziom aktywności: czy wykonują pracę siedzącą, czy ciężką pracę fizyczną, czy ich praca wiąże się głównie z chodzeniem na jednym poziomie, głównie z chodzeniem, w tym także pod górę oraz czy wiąże się z podnoszeniem ciężkich przedmiotów.

    Jeżeli chodzi o aktywność fizyczną w czasie wolnym, to badani zostali podzieleni na cztery kategorie: osoby głównie siedzące (zajęcia siedzące, takie jak czytanie i oglądanie telewizji), osoby zażywające lekkiego ruchu (joga, łowienie ryb czy wolne spacerowanie), umiarkowanego ruchu (umiarkowany wysiłek, taki jak spacerowanie, jazda na rowerze czy lekkie prace ogrodowe przez co najmniej cztery godziny) i wreszcie forsownego ruchu (bieganie, piłka nożna czy energiczne pływanie).

    Badanych zapytano również o to, czy posiadają samochód, motocykl, odbiornik radiowy, telewizyjny i komputer. Naukowcy odnotowali również, czy badani zajmują się jakimiś gruntami lub żywym inwentarzem.

    Odkryli, że osoby, których praca wiąże się z lekką bądź umiarkowaną aktywnością fizyczną są mniej zagrożone zawałem serca od osób wykonujących głównie siedzące zajęcia. Aczkolwiek ciężka praca fizyczne w ogóle nie obniża ryzyka. W czasie wolnym od pracy ryzyko zawału serca było niższe dla każdego poziomu ruchu w porównaniu do głównie siedzącego trybu i spadało o 13% w przypadku niewielkiego ruchu i o 24% w przypadku umiarkowanego po forsowny.

    Większy odsetek osób z krajów o niskim poziomie dochodów wykonuje pracę siedzącą i zażywa mniej ruchu w czasie wolnym w porównaniu do osób z krajów o średnim i wysokim poziomie dochodów.

    Profesor Held wskazuje: "Dane te niosą ze sobą pewne realne implikacje. Jedną z nich może być sugestia, by kraje o niskim poziomie dochodów położyły większy nacisk na promowanie aktywności fizycznej, kiedy społeczeństwo zaczyna korzystać z coraz większej liczby urządzeń usprawniających pracę, tak aby zrównoważyć brak aktywności, do którego urządzenia te mogą prowadzić. Nie mniej istotne pozostaje także promowanie aktywności fizycznej we wszystkich częściach świata."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Atenolol – organiczny związek chemiczny, lek, należący do selektywnych leków beta-adrenolitycznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania stabilizującego błonę komórkową. Atenolol jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzenia rytmu serca, w ostrej fazie zawału serca oraz w profilaktyce wtórnej zawału. Tętniak serca – uwypuklenie ściany serca, zmienionej bliznowato najczęściej w wyniku zawału. Blizna zawałowa nie ma zdolności kurczenia się. Podczas pracy serca obszar blizny ulega rozciąganiu, co doprowadza do patologii ściany serca, a w konsekwencji do tętniaka. Czasowa elektrostymulacja serca – to rodzaj elektrostymulacji serca, którą stosuje się u osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym, wskutek zaburzeń tworzenia bodźców lub ich przewodzenia, do czasu usunięcia ich przyczyny lub wdrożenia stałej elektrostymulacji serca. Najczęstszym wskazaniem do jej stosowania są zaburzenia przewodnictwa w przebiegu zawału mięśnia serca.

    Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca. Scyntygrafia ogniska zawału – metoda diagnostyczna stosowana niekiedy (obecnie bardzo rzadko) w diagnostyce zawału serca. Metoda polega na podaniu radioaktywnego znacznika (pirofosforanu cynawego znakowanego Tc lub przeciwciał antymiozynowych znakowanych In) i ocenie jego przepływu oraz wychwytu przez zmienioną tkankę mięśnia sercowego.

    Dogging – angielski eufemizm określający podejmowanie aktywności seksualnej w miejscach publicznych (takich jak park lub kino) lub oglądanie osób podejmujących taką aktywność (stąd powiązanie z voyeuryzmem i ekshibicjonizmem). Osoby biorące udział w doggingu mogą być oglądane przez przypadkowych widzów lub przez osoby zaproszone przez internet. Skala Antmana (ang. TIMI Risk Score for Unstable Angina/NON-ST Elevation Myocardial Infarct) – stosowana w kardiologii siedmiostopniowa skala określająca ryzyko związane z niestabilną chorobą wieńcową lub zawałem serca bez uniesienia odcinka ST.

    Koronaroplastyka - technika przezskórnych interwencji w tętnicach wieńcowych serca. Służy jako zabiegowa metoda leczenia choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym sposobem leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego. Objętość wyrzutowa serca (ang. SV - stroke volume) - ilość krwi wtłaczanej przez jedną z komór serca do odpowiedniego zbiornika tętniczego w czasie pojedynczego skurczu serca. U dorosłego mężczyzny o masie 70 kg, w spoczynku, w pozycji leżącej, każda z komór tłoczy około 80 ml krwi w czasie jednego cyklu pracy serca. W końcu skurczu w każdej komorze pozostaje około 50 ml krwi, stanowiącej objętość krwi zalegającej. Zależna jest od wielu czynników.

    Urządzenie wspomagające czynność komór serca (ang. ventricular assist device, VAD) – automatyczna pompa wspomagająca pracę komory serca. Stosowana jako środek doraźny u chorych z niewydolnością serca, oczekujących na przeszczepienie lub u osób, u których przeszczepienie jest niemożliwe. VAD nie zastępuje komory serca, lecz wspomaga jego pracę. Urządzenie może być montowane wewnątrz lub na zewnątrz ciała pacjenta. Może wspomagać prawą bądź lewą komorę serca. Napędzane elektrycznie (z baterii zewnętrznej) lub pneumatycznie.

    Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża.

    Dodano: 17.01.2012. 16:37  


    Najnowsze