• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Analiza następstw radioterapii raka piersi

    18.03.2013. 12:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Rak piersi to najczęstszy nowotwór kobiet na świecie. Najwyższy wskaźnik odnotowywany jest w Ameryce Północnej, a tuż za niż plasuje się Europa. Większość kobiet, u których zdiagnozowano raka piersi, jest poddawana napromienianiu, aby zapobiec nawrotowi choroby, ale wyniki nowych badań sugerują, że tego typu terapia zwiększa ryzyko zawału serca lub zgonu z powodu choroby serca aż przez 20 kolejnych lat. Ten wzrost ryzyka jest szczególnie wyraźny w przypadku kobiet, których w czasie radioterapii dotyczyły inne czynniki ryzyka choroby serca, takie jak wysokie BMI lub cukrzyca.

    Od dawna przypuszczano, że radioterapia raka piersi zwiększa ryzyko choroby serca w późniejszym okresie życia. Jednak niewiele było wiadomo na temat charakteru ryzyko i ewentualnej szczególnej podatności niektórych pacjentek na promieniowanie jonizujące. Tymi właśnie zagadnieniami zajęli się w toku badań naukowcy brytyjscy, duńscy i szwedzcy.

    Prace objęły niemal 2.200 Dunek i Szwedek, które przechodziły radioterapię raka piersi w latach 1958 - 2001. Dane z kart radioterapii i rejestrów medycznych zostały wykorzystane do oszacowania średnich dawek promieniowania otrzymywanych przez serce. Na tej podstawie naukowcy byli w stanie zebrać informacje o historii medycznej i czynnikach ryzyka choroby serca dla poszczególnych kobiet.

    Ujawniono ścisłą korelację między dawką promieniowania a ryzykiem choroby niedokrwiennej serca. Ryzyko było szczególnie wyraźne w przypadku kobiet chorujących na cukrzycę, przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, anginę lub inne choroby serca, z wysokim BMI lub palących w czasie leczenia. Najwyższe ryzyko odnotowano w ciągu pierwszych dziesięciu lat po leczeniu, po upływie których ryzyko malało, ale nadal było wysokie 20 lat po radioterapii.

    Na ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca w późniejszym czasie wpływ miał wiek w okresie terapii, wcześniejsze schorzenia i dawka otrzymana przez serce. Porównanie pięćdziesięciolatki chorej na raka piersi bez uprzednich czynników ryzyka choroby serca, która nie przeszła radioterapii z kobietą w zbliżonym wieku z nadciśnieniem i wysokimi dawkami promieniowania otrzymanymi przez serce (10 Gy) wykazało w przybliżeniu trzy razy wyższe ryzyko wystąpienia choroby niedokrwiennej serca u pacjentki poddanej terapii.

    "Wyniki potwierdzają to, co od dawna podejrzewaliśmy, że napromienianie zwiększa ryzyko zwału mięśnia sercowego, a kobiety z innymi, znanymi czynnikami ryzyka choroby niedokrwiennej serca są bardziej podatne od innych" - stwierdza Per Hall, profesor epidemiologii radiacyjnej z Wydziału Epidemiologii i Biostatystyki Medycznej Karolinska Institutet, który koordynował prace badawcze. "To daje nam solidniejsze podstawy do wyważenia zalet napromieniania i wad jego szkodliwych następstw na serce w przypadku poszczególnych pacjentek".

    W badaniach udział wzięli naukowcy z następujących placówek: Uniwersytet w Oksfordzie, szpital hrabstwa Royal Surrey i Uniwersytet w Surrey, wszystkie trzy w Wlk. Brytanii, szpital uniwersytecki Odense, Uniwersytet Południowej Danii, szpital uniwersytecki w Aalborg oraz kopenhaski szpital uniwersytecki Rigshospitalet z Danii, Uniwersytet Południowej Kalifornii z USA, Karolinska Institutet i szpital uniwersytecki Karolinska ze Szwecji. Przeprowadzenie badań było możliwe dzięki dofinansowania ze środków unijnych w ramach projektu RACE (Zdarzenia sercowo-naczyniowe powiązane z napromienianiem) 6PR. Zespół badawczy otrzymał także granty z brytyjskiego Departamentu Zdrowia, British Heart Foundation i Cancer Research UK.

    Opublikowane w środowym wydaniu New England Journal of Medicine wyniki badań podkreślają konieczność otoczenia lepszą opieką kardiologiczną kobiet, które wygrały z rakiem piersi, ale często wiele z nich zażywa leki chemioterapeutyczne osłabiające mięsień sercowy.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego to grupa objawów i danych z wywiadów, których obecność zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. Koronaroplastyka - technika przezskórnych interwencji w tętnicach wieńcowych serca. Służy jako zabiegowa metoda leczenia choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym sposobem leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego. Atenolol – organiczny związek chemiczny, lek, należący do selektywnych leków beta-adrenolitycznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania stabilizującego błonę komórkową. Atenolol jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzenia rytmu serca, w ostrej fazie zawału serca oraz w profilaktyce wtórnej zawału.

    Nikardypina (Nicardypine) – organiczny związek chemiczny, lek stosowany w terapii nadciśnienia tęniczego, choroby niedokrwiennej serca i choroby Raynauda. Należy do antagonistów kanału wapniowego z grupy pochodnych dihydropirydynowych. Jest dostępny w formie doustnej i dożylnej. Mechanizm działania jest podobny do nifedypiny i innych pochodnych dihydropirydynowych (amlodypina, felodypina), jednak nikardypina jest bardziej specyficzna w stosunku do naczyń mózgowych i wieńcowych. Dodatkowo nie upośledza kurczliwości mięśnia serca i może być użyteczna w terapii zastoinowej niewydolności serca. Nikardypina posiada również dłuższy okres półtrwania niż nifedypina. Ryzyko operacyjne jest rodzajem ryzyka związanego z realizacją swoich funkcji przez przedsiębiorstwo. Jest to szerokie pojęcie obejmujące między innymi ryzyko nadużyć finansowych, ryzyko prawne, fizyczne lub zagrożenia dla środowiska. Pojęcie ryzyka operacyjnego jest najczęściej związane z zarządzaniem ryzykiem programowym instytucji finansowych, które muszą być dostosowane do zaleceń Nowej umowy kapitałowej, znanej jako Bazylea II. W postanowieniach Bazylei II, zarządzanie ryzykiem rozdzielono na ryzyko kredytowe, rynkowe i operacyjne. W wielu przypadkach ryzyko kredytowe oraz ryzyko rynkowe jest obsługiwane przez wydziały finansowe spółek z tego względu, że zarządzanie ryzykiem operacyjnym może być koordynowane centralnie, lecz najczęściej zarządzanie wdrażane jest przez różne jednostki operacyjne.

    Wszczepialny kardiowerter-defibrylator serca (ang. ICD, implantable cardioverter defibrillator) – wszczepialne urządzenie medyczne, mające za zadanie przerwać potencjalnie groźną dla życia arytmię i przywrócić rytm zatokowy serca. Wszczepienia urządzenia dokonuje się u chorych, u których pomimo leczenia farmakologicznego istnieje duże ryzyko wystąpienia groźnych dla życia (tak zwanych złośliwych) zaburzeń rytmu serca, mogących doprowadzić do nagłego zatrzymania krążenia i śmierci sercowej. Trastuzumab (nazwa handlowa: Herceptin) – rekombinowane, humanizowane przeciwciało monoklonalne IgG1, łączące się wybiórczo z receptorem ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (Human Growth Factor Receptor – HER2). Preparat jest stosowany do leczenia przypadków raka piersi z przerzutami, w których stwierdzono nadekspresję HER2. W kombinacji z innymi chemoterapeutykami istotnie zmniejsza ryzyko nawrotu choroby i stopień odpowiedzi na leczenie. Kontrowersje wzbudzają jednak duże koszty takiej terapii (dochodzące do 100,000 USD rocznie).

    Dywersyfikacja ryzyka - to zróżnicowanie prowadzonej działalności, mające na celu rozproszenie związanego z nią ryzyka. Ryzyko rezydualne – ryzyko lub niebezpieczeństwo zdarzenia, zjawiska lub okoliczności, które po zastosowaniu wszelkich możliwych, bądź częściowych środków kontroli oraz najlepszych praktyk w postępowaniu z nim nadal pozostaje. Nawet jeśli wszystkie teoretycznie możliwe środki bezpieczeństwa zostaną zastosowane. Jest to ryzyko jakie pozostaje po przeprowadzeniu przez kierownictwo firmy lub innej organizacji działań zmierzających do zminimalizowania wpływu (skutków) oraz prawdopodobieństwa wystąpienia niepomyślnych zdarzeń, włączając działania kontrolne podjęte w odpowiedzi na ryzyko.

    Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża.

    Nutrigenomika - dział nauki zajmujący się badaniem wpływu składników żywności na regulację ekspresji genów, które mogą warunkować m.in. występowanie stanu zdrowia lub choroby . Jednym z celów nutrigenomiki jest opracowanie indywidualnej diety zmniejszającej ryzyko wystąpienia choroby i poprawiającej stan zdrowia poszczególnych osób i społeczeństw . Termin nutrigenomika często jest mylony z terminem nutrigenetyka.

    Nikorandil – lek stosowany w terapii choroby niedokrwiennej serca, o odmiennym działaniu, niż wcześniej stosowane leki wieńcowe. Działa poprzez aktywację zależnego od ATP kanału potasowego sarkolemmy i błon komórkowych komórek mięśnia sercowego. Rozszerza tętniczki oporowe wieńcowe i obwodowe, rozszerza żyły obwodowe i tętnice nasierdziowe, działa ochronnie na mięsień sercowy. Inhibitory konwertazy angiotensyny (ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEI) – grupa leków stosowanych w terapii nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca, cukrzycowej chorobie nerek i nefropatii nadciśnieniowej oraz cukrzycy i zespołu metabolicznego. Pierwszym ACEI wprowadzonym na rynek był kaptopryl. Od tego czasu w terapii znalazło miejsce kilkunastu przedstawicieli tej grupy. Mechanizm ich działania polega na hamowaniu aktywności enzymu konwertującego angiotensynę, a przez to wykazują działanie hipotensyjne, nefroprotekcyjne (hamują białkomocz i postęp niewydolności nerek), przeciwmiażdżycowe. Najczęstszym efektem ubocznym jest kaszel, rzadziej występują: niedociśnienie, hiperkaliemia, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy. ACEI są przeciwwskazane u kobiet w ciąży z uwagi na ich teratogenne działanie (kategoria D).

    Dodano: 18.03.2013. 12:26  


    Najnowsze