• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Autyzm jako przeciwieństwo schizofrenii

    05.12.2009. 23:45
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Pod względem genetycznym autyzm może być odwrotnością schizofrenii - informuje "New Scientist".

    Choć autyzm opisano sto lat temu jako postać schizofrenii, nie było na to dowodów. Teraz Bernard Crespi, biolog ewolucyjny z Simon Fraser University w Vancouver, zebrał informacje o wszelkich wariantach genetycznych, związanych ze schizofrenią.

    Okazało się, że dramatycznie podwyższone ryzyko schizofrenii i autyzmu ma związek z czterema regionami genomu. Brak lub podwójne występowanie określonego genu wiąże się z autyzmem lub schizofrenią.

    Inne badania wskazują, że autyzm może się wiązać z nadmiernym rozwojem pewnego regionu mózgu, a schizofrenia - z jego gorszym rozwojem. Jeśli obie choroby są ze sobą w ten sposób związane, badania nad jedną mogłyby pomóc w pracach nad drugą z nich.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Objawy negatywne (deficytowe) - objawy związane z ograniczeniem różnych czynności psychicznych. Narastają wraz z czasem trwania zaburzeń. Ich występowanie koreluje z aktywnością objawów osiowych schizofrenii (autyzm, zobojętnienie uczuciowe, rozszczepienie osobowości). Typowe dla przewlekających się zaburzeń schizofrenicznych: Autyzm schizofreniczny jest uważany za jeden z objawów osiowych schizofrenii według Bleulera. Występuje u 50–60% chorych. Polega na wycofaniu się z kontaktów z innymi ludźmi, zamknięciu w sobie i rosnącym (aż do wyłączności) pochłonięciu na przeżywaniu świata wewnętrznego. Kontakt z otoczeniem jest zwykle niedostosowany i znacznie ograniczony. Nasilenie autyzmu zwykle ma związek z nasileniem innych objawów choroby i jest największe w ostrej fazie. Może się utrwalić w zaburzeniach przewlekłych. Syntonia (gr. współbrzmienie) – sposób odnoszenia się do ludzi, charakteryzujący się chęcią do nawiązywania kontaktu emocjonalnego i poczuciem bliskości z nimi. Syntonia jest przeciwieństwem postawy autystycznej, charakterystycznej dla schizofrenii.

    Schizokaria (ang. schizocaria, catastrophic schizophrenia) – zarzucone określenie rzadkich postaci schizofrenii o nagłym początku i wyjątkowo niekorzystnym, katastroficznym przebiegu. Termin schizokarii (niem. Schizokarie, także schizophrene Katastrophe) wprowadził Friedrich Mauz w 1930 roku. W pierwszych dekadach po opisaniu schizofrenii przez Eugena Bleulera ten podtyp schizofrenii stanowił około 10% przypadków choroby. Manfred Bleuler prowadzący badania nad przebiegiem schizofrenii począwszy od lat 30. i 40. stwierdził, że częstość tego podtypu z biegiem lat znacznie się zmniejszyła. W latach 80. szacowano ją na około 4%. Schizofrenia społecznie pozytywna – jedna z postaci schizofrenii wyróżniona przez Eugeniusza Brzezickiego objawiająca się (poza charakterystycznymi cechami schizofrenii) wykazywaniem przez pacjenta życzliwych działań w stosunku do innych ludzi wynikających z poczucia chorego, że jest kimś ważnym lub ma do wykonania określone zadanie (np. niesienie pokoju, pomoc ludziom, itp.).

    Schizofrenia rezydualna – wystąpienie rozwoju schizofrenii, w którym nastąpiło zwiększenie się występowania długotrwających (choć niekoniecznie nieodwracalnych) objawów negatywnych. Schizofrenia niezróżnicowana – występowanie psychozy, której kryteria spełniają rozpoznanie schizofrenii, jednak nie przypominają konkretnego jej typu (paranoidalnej, hebefrenicznej czy katatonicznej) lub zawierają różne objawy, które występują w kilku różnych rozpoznaniach bez konkretnej przewagi jednego z nich.

    Zotepina – organiczny związek chemiczny o szkielecie dibenzotiepiny, stosowany jako lek neuroleptyczny drugiej generacji w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej. Wiarygodność rozpoznań wprowadza trudności w zmierzeniu względnego wpływu genów i środowiska (przykładowo, objawy w pewnym stopniu pokrywają się z chorobą dwubiegunową i wielką depresją), ale wyniki badań wskazują na to, że czynniki genetyczne w połączeniu ze środowiskowymi są ważnymi czynnikami etiologicznymi schizofrenii. Wyniki badań wykazują, że przyczyny powstania schizofrenii mają silną komponentę dziedziczną, ale początek choroby jest pod silnym wpływem czynników środowiskowych i stresorów. Hipoteza wrodzonej podatności na zranienie (diatezy) u niektórych ludzi, która może być ujawniona przez biologiczne, psychologiczne i środowiskowe stresory jest znana jako model stresu i diatezy (lub encefalopatii). Model wskazujący na istotność czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych nosi nazwę "biopsychosocjalnego".

    Hans Luxenburger (ur. 12 czerwca 1894 w Schweinfurcie, zm. 7 kwietnia 1976 w Monachium) – niemiecki lekarz psychiatra. Zajmował się genetyką schizofrenii. W 1928 opublikował wyniki przeprowadzonego przez siebie badania, będącego pierwszym badaniem epidemiologii schizofrenii wśród bliźniąt. Był zwolennikiem eugeniki.

    Rozkojarzenie – zaburzenie toku myślenia charakterystyczne dla schizofrenii charakteryzujące się brakiem spójności w wypowiedziach chorego. Brak spójności polega na wypowiadaniu po sobie nie związanych ze sobą zdań, wtrącania niepasujących bądź niezrozumiałych słów, ich powtarzaniu czy tworzenie neologizmów.

    Ziprasidon (Ziprasidonum) – organiczny związek chemiczny, lek neuroleptyczny drugiej generacji stosowany w leczeniu schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej. Schizofrenia prosta – jeden z typów schizofrenii charakteryzujący się brakiem występowania objawów wytwórczych i występowanie jedynie objawów negatywnych.

    Urojenia (łac. delusiones) – zaburzenia treści myślenia polegające na fałszywych przekonaniach, błędnych sądach, odpornych na wszelką argumentację i podtrzymywane mimo obecności dowodów wskazujących na ich nieprawdziwość. Obecne w wielu psychozach, w tym w przebiegu schizofrenii. Szczególnie rozbudowany system urojeń charakteryzuje schizofrenię paranoidalną. Treść urojeń często nie odpowiada poziomowi wiedzy chorego. Schizofrenia cenestetyczna (schizofrenia cenestopatyczna, ang. coenesthetic schizophrenia, niem. coenästhetische Schizophrenie) – wyróżniany niekiedy typ schizofrenii, charakteryzujący się w obrazie klinicznym przewagą doznań cenestetycznych. W klasyfikacji ICD-10 odpowiada mu kod F20.8 (schizofrenia innego rodzaju), w klasyfikacji DSM-IV nie jest uwzględniony.

    Dodano: 05.12.2009. 23:45  


    Najnowsze