• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badania dają wgląd we wczesny rozwój ludzkiego przetwarzania głosu

    26.03.2010. 18:12
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Przetwarzanie głosu w mózgu noworodka rozwija się we wczesnym etapie życia. Badanie brytyjskich i niemieckich naukowców dowodzi, że okres, który przypada między czwartym a siódmym miesiącem życia to czas, w którym noworodki zaczynają przejawiać wrażliwość na ludzki głos i wyrażane w nim emocje, zbliżoną do wrażliwości dorosłego człowieka. Badanie zostało właśnie opublikowane w magazynie Neuron wydawnictwa Cell Press.

    Wyniki mogą okazać się przydatne we wczesnym diagnozowaniu zaburzeń neurorozwojowych, takich jak autyzm. U osób dorosłych cierpiących na autyzm czułe na głos ośrodki w korze skroniowej nie aktywują się w reakcji na mowę, a rozpoznawanie emocji wyrażonych ludzkim głosem jest upośledzone.

    Aby zobrazować początkowe etapy przetwarzania głosu naukowcy zbadali określone regiony kory skroniowej w dziecięcym mózgu za pomocą spektroskopii w bliskiej podczerwieni. Owe regiony korowe są niezbędne do przetwarzania języka mówionego w przyszłym życiu.

    Osoby poddane testom zostały wystawione na dźwięki wokalne i pozawokalne. Analiza wykazała, że mózg siedmiomiesięcznego dziecka reaguje na ludzki głos w niemal identyczny sposób, co mózg osoby dorosłej, natomiast w wieku czterech miesięcy reakcje takie nie zachodziły.

    Jednocześnie u siedmiomiesięcznych dzieci zaobserwowano aktywność w prawym płacie kory skroniowej w chwili usłyszenia mowy o wyraźnie emocjonalnym zabarwieniu: pełnej złości lub zadowolenia. Doprowadziło to badaczy do wniosku, że czułość na prozodię emocjonalną - melodię mowy ujawniającą stan emocjonalny mówiącego, niezwykle istotną w komunikacji społecznej - również wykształca się już w tak młodym wieku. Chociaż powszechnie wiadomo, że reakcje na sygnały prozodyczne występują już u noworodków, wcześniejsze badania wykazały, że dopiero w wieku pięciu miesięcy niemowlęta są zdolne do niezawodnego rozróżniania radości, złości lub smutku.

    “Nasze odkrycia dowodzą, że regiony mózgu czułe na głos są wyspecjalizowane i modulowane przez informacje emocjonalne już w wieku siedmiu miesięcy oraz dopuszczają możliwość, że krytyczne procesy neurorozwojowe, odpowiadające za upośledzenie przetwarzania głosu, występujące w zaburzeniach, takich ja autyzm, mogą zachodzić nawet wcześniej” - wyjaśnia dr Tobias Grossmann z Centrum Mózgu i Rozwoju Kognitywnego przy brytyjskim Uniwersytecie Londyńskim, który prowadził badanie.

    “Dlatego w przyszłych pracach można wykorzystać bieżące podejście do oceny indywidualnych różnic reakcji niemowląt na głos oraz prozodię emocjonalną, mogące tym samym służyć za jeden spośród potencjalnie wielu znaczników, które mogłyby przyczynić się do wczesnego rozpoznawania ryzyka zaburzeń neurorozwojowych u niemowląt”.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Niepełnosprawność intelektualna w stopniu znacznym (upośledzenie umysłowe znaczne, dawniej idiotyzm – niestosowana z uwagi na negatywne znaczenie w języku potocznym) – rozwój psychiczny osoby dorosłej na poziomie 6. roku życia. Około 4-5 roku życia zauważalne spóźnienie rozwoju psychofizycznego. Osoby te mogą opanować samoobsługę, przy stałej opiece mogą wyuczyć się czynności domowych, ale nie są zdolne do wyuczenia zawodu. Mogą podejmować prace niewymagające kwalifikacji. Robot Diego-san - humanoidalny robot, który powstał na Uni­wer­sy­tecie Ka­li­for­nij­skim pod kie­row­nic­twem pro­fe­sora Ja­viera Movellana. Robot przypomina wyglądem niemowlę. Został tak zaprogramowany, aby jego zachowanie w możliwie największym stopniu odpowiadało zachowaniom jednorocznego dziecka. Robot ma charakter eksperymentalny. Jego zadaniem, to pomóc naukowcom ustalić w jaki sposób działa mózg niemowlęcia. Uzyskane dzięki robotowi dane mają w przyszłości posłużyć w walce z takimi chorobami jak autyzm. Niepełnosprawność intelektualna w stopniu głębokim (upośledzenie umysłowe głębokie) – najcięższy klasyfikacyjnie typ niepełnosprawności umysłowej, odpowiadający rozwojowi dorosłego człowieka na poziomie 3. roku życia lub niższym. Na poziomie tym występuje całkowita degradacja życia psychicznego. W skrajnych przypadkach osoby głęboko upośledzone nie wykraczają poza poziom życia wegetatywnego. Daje się zauważyć brak jakichkolwiek reakcji korowych, a funkcjonowanie jest zgodne z reakcjami bezwarunkowymi, przy czym nawet na poziomie tych reakcji występują zaburzenia, objawiające się np. zniesieniem lub istotnym ograniczeniem czucia bólu.

    Niepełnosprawność intelektualna w stopniu lekkim (upośledzenie umysłowe lekkie, dawniej debilizm – niestosowana z uwagi na negatywne znaczenie w języku potocznym) – poziom intelektualny osób dorosłych charakterystyczny dla 12. roku życia. Ta forma deficytu intelektualnego stanowi najwięcej rozpoznań. Osoby takie są samodzielne i zaradne społecznie, nie powinny jednak wykonywać zawodów wymagających podejmowania decyzji, ponieważ nie osiągnęły etapu myślenia abstrakcyjnego w rozwoju poznawczym. Życie rodzinne przebiega bez trudności. W socjalizacji mogą nabywać zaburzeń osobowościowych, ze względu na atmosferę otoczenia i stosunek innych. Obecnie istnieje tendencja do wprowadzania zajęć korekcyjnych, przy intensywniejszym treningu poznawczym w dłuższym czasie osoby z upośledzeniem w stopniu lekkim osiągają podobne wyniki co osoby z przeciętnym IQ. Do 12 roku życia brak różnic rozwojowych. Niemowlę, okres niemowlęcy – dziecko od urodzenia do końca pierwszego roku życia. Wyodrębnienie to w psychologii rozwojowej dokonywane ze względu na szczególną wagę rozwoju małego dziecka w tym okresie. Wyodrębnienie okresu niemowlęctwa jest ważne także z uwagi na mnogość i intensywność przemian zachodzących w organizmie dziecka w tym czasie. Pierwszy miesiąc życia dziecka jest okresem noworodkowym.

    Głużenie – pierwsza (po krzyku) faza rozwoju mowy u niemowlęcia. Pojawia się zwykle między pierwszym a trzecim miesiącem życia dziecka, wtedy gdy dziecko jest w stanie utrzymać głowę prosto (rozwijają się mięśnie szyi). Są to różnego rodzaju dźwięki, zwłaszcza gardłowe, tylnojęzykowe, takie jak agu, gə, khə, gli, kli, tli, ebw, bwe, a także wibrujący dźwięk przypominający r. Spasmus nutans – zespół zaburzeń ruchowych, występujący u niemowląt i małych dzieci. Pojawia się najczęściej między 6 a 12 miesiącem życia i zanika samoistnie do 3–4 roku życia. Charakteryzuje się następującą triadą objawów:

    Przetwarzanie mowy – dziedzina przetwarzania sygnałów, która dotyczy użytecznych operacji na nagraniach mowy lub analizy tych nagrań odbywającej się w czasie ciągłym lub na ich dyskretnych próbkach. Takimi operacjami mogą być rozpoznawanie mowy, kompresja danych, transmisja danych, pozbywanie się szumów i sygnałów zakłócających, wygładzanie, identyfikacja mówcy, weryfikacja mówcy, synteza mowy, rozpoznawanie emocji w mowie i wiele innych tego typu operacji. Autyzm wczesnodziecięcy, autyzm głęboki, zespół Kannera – całościowe zaburzenie rozwoju, w którym istotną rolę odgrywa funkcjonowanie mózgu. Do typowych cech należą problemy z komunikacją uczuć i związkami społecznymi. Występują również kłopoty z integracją wrażeń zmysłowych. W typowych przypadkach pojawia się w pierwszych trzech latach życia. Ocenia się, że autyzm występuje u 5,6 na 10000 osób, przy czym jest trzy lub cztery razy częstszy u mężczyzn niż u kobiet.

    Autyzm wczesnodziecięcy, autyzm głęboki, zespół Kannera – całościowe zaburzenie rozwoju, w którym istotną rolę odgrywa funkcjonowanie mózgu. Do typowych cech należą problemy z komunikacją uczuć i związkami społecznymi. Występują również kłopoty z integracją wrażeń zmysłowych. W typowych przypadkach pojawia się w pierwszych trzech latach życia. Szacunkowa częstość występowania autyzmu jest bardzo zróżnicowana w zależności od kryteriów diagnostycznych, wieku dzieci i położenia geograficznego. Na początku XXI w. częstość występowania autyzmu szacowano na 1–4‰, a spektrum autystycznego na 6–12‰.

    Skolioza niemowlęca (nazywana też skoliozą wczesnodziecięcą) – bardzo rzadko występująca odmiana skoliozy występująca u dzieci w wieku od 0 do 3 lat. W większości sytuacji skolioza niemowlęca ustępuja samoistnie w pierwszym roku życia. Skolioza niemowlęca występuje ok. 1 na 10 000 niemowląt. Ze względu na to, że zdecydowana większość idiopatycznych skolioz niemowlęcych ustępuje samoistnie w pierwszym roku życia prawdopodobnie spora ich część nie jest w ogóle diagnozowana.

    Reelina (relina) – białko występujące głównie w mózgu, ale również w szpiku kostnym, krwi i innych narządach i tkankach ciała. Odkryta w latach 50. XX wieku. Uczestniczy w regulacji procesów migracji i umiejscowienia neuronów w rozwijającym się mózgu. W mózgu dorosłym moduluje plastyczność synaptyczną poprzez indukcję i utrzymanie długotrwałego wzmocnienia synaptycznego. Stymuluje też rozwój dendrytów i reguluje ciągłą migrację neuroblastów powstających w procesie neurogenezy u osób dorosłych. Niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym (upośledzenie umysłowe umiarkowane, dawniej imbecylizm - niestosowana z uwagi na negatywne znaczenie w języku potocznym) – funkcjonowanie intelektualne dorosłego człowieka na poziomie 9. roku życia. W okresie przedszkolnym istnieją trudności z nabywaniem reguł społecznych (lojalność, współdziałanie), a także niezręczność fizyczna, powolny rozwój motoryczny. Poza tym do 9. roku życia rozwój jest prawidłowy. Osoby takie mogą nabywać umiejętności samoobsługowe, nie gubią się w dobrze znanym terenie, mogą pracować w zakładach pracy chronionej. Nie powinny zakładać rodzin.

    Dodano: 26.03.2010. 18:12  


    Najnowsze