• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badania potwierdzają, że zielona herbata chroni wzrok

    20.02.2010. 12:08
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Aktywne związki z zielonej herbaty, którym przypisuje się korzystny wpływ na wzrok, faktycznie docierają do tkanek oka - informują naukowcy z Chin na łamach dwutygodnika "Journal of Agricultural and Food Chemistry".

    Ich zdaniem, odkrycie to wskazuje, że regularne picie zielonej herbaty naprawdę może przeciwdziałać wielu chorobom oczu.

    Jak przypomina kierujący doświadczeniami Chi Pui Pang z Chińskiego Uniwersytetu w Hongkongu, zielona herbata zawiera związki z grupy katechin o potencjalnie korzystnym wpływie na zdrowie. Neutralizują one wolne rodniki - cząsteczki uszkadzające ważne składniki komórek, jak DNA, białka i tłuszcze. Dlatego uważa się, że - podobnie jak inne przeciwutleniacze, np. witamina C, witamina E oraz barwniki roślinne luteina i zeaksantyna - katechiny mogą chronić przed wieloma chorobami, w tym schorzeniami degeneracyjnymi oczu, jak jaskra czy uszkodzenie siatkówki.

    Jednak dotychczas, nie było wiadomo, czy katechiny z zielonej herbaty rzeczywiście są transportowane z układu pokarmowego do tkanek oka. Aby to sprawdzić, zespół pod kierunkiem Chi Pui Panga przeprowadził doświadczenia na szczurach, którym podawano do picia zieloną herbatę.

    Okazało się, że tkanki oka - soczewka, siatkówka i inne - absorbują znaczne ilości różnych katechin. W siatkówce, na przykład, wykrywano najwięcej galokatechiny, podczas gdy ciecz wodnista (wypełniająca przednią i tylną komorę oka) zawierała głównie epigalokatechinę.

    Działanie katechin w oku, polegające na neutralizacji wolnych rodników, utrzymywało się do 20 godzin.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Yunnan - handlowa nazwa czarnej i zielonej herbaty, produkowanej z liści krzewów herbacianych uprawianych w chińskiej prowincji Junnan. Zarówno jedna jak i druga herbata zawiera jaśniejsze liście (tzw. tipsy) odpowiednio złociste lub srebrne. Herbaty Yunnan w obu wersjach „kolorystycznych” mają smak mocny, zdecydowany, charakterystyczny dla większości herbat chińskich. Zielona herbata ze złocistymi pączkami daje napar o ostrawym smaku i mocnym aromacie. Herbatę tę należy zalewać wrzątkiem i parzyć 2-3 minuty. Galusan epigallokatechiny (EGCG) – organiczny związek chemiczny z grupy flawonoidów, polifenol pochodzenia roślinnego, pochodna katechiny. Występuje w znacznej ilości w zielonej herbacie gdzie stanowi nawet 1/3 suchej masy. Jest silnym przeciwutleniaczem, 100 razy silniejszym niż witamina C i 25 razy silniejszym niż witamina E. Galusan epigallokatechiny jest estrem kwasu galusowego i epigallokatechiny. Jest częstym składnikiem suplementów diety. Pu-erh (chin. 普洱茶, pǔ’ěr chá) – gatunek herbaty, w Polsce zaliczany do herbat czerwonych (w Chinach zaś do "czarnych", gdyż Chińczycy dzielą herbaty według koloru suszu, a nie naparu, jak Europejczycy) uprawiana w Chinach.

    Kombucza – napój orzeźwiający ze słodzonej herbaty poddanej fermentacji przez tzw. grzybek herbaciany, inaczej grzybek japoński. Napój był popularny w Polsce do czasu wprowadzenia Coca-Coli i Pepsi-Coli. Galaretowaty „grzybek” przetwarzający herbatę składa się z pozostających w symbiozie grzybów typu Saccharomyces ludwigii, Saccharomyces apiculatus i bakterii Acetobacter xylinum, Acetobacter xylinoides. Drożdże rozmnażają się drogą wegetatywną przez pączkowanie, tworząc galaretowatą warstwę na powierzchni herbaty. Galareta, zależnie od użytego rodzaju herbaty, zabarwia się od jasnej szarości do ciemnego brązu. Do wyrobu kombuczy najlepiej nadaje się niefermentowana herbata zielona. Zielona herbata – napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej (Camellia sinensis), które poddane zostały w czasie przetwarzania jedynie minimalnej oksydacji. Zielona herbata pochodzi z Chin i jest połączona z wieloma kulturami w Azji: od Japonii po Środkowy Wschód.

    Biała herbata (chiń.: 白茶; pinyin: báichá) – napój przyrządzany z pąków liściowych i młodych listków specjalnej odmiany herbaty chińskiej (Camellia sinensis), zbieranych wczesną wiosna, a następnie suszonych metodą naturalną na słońcu, przez co fermentacja jest minimalna. Listki i pąki liściowe, w odróżnieniu od herbaty zielonej, nie są formowane, zachowując swój naturalny kształt. Słynne Herbaty Chin (中国名茶) znane też jako Dziesięć Wielkich Herbat Chin (中国十大名茶) to lista dziesięciu najważniejszych chińskich herbat. Wbrew powszechnym opiniom list ta nie jest stała, a pozycje mogą się różnić zależnie od źródła. Znaczenie ma również okres, w którym dana lista została sporządzona i ówczesne trendy w spożyciu herbaty. Mimo to największe chińskie klasyki takie jak Xi Hu Longjing czy Anxi Tieguanyin, dzięki swojej niemalejącej popularności praktycznie zawsze pojawią się na liście Dziesięciu Wielkich Herbat Chin.

    Herbata Longjing (wym. lung-dźing) – jeden z najlepszych i najsłynniejszych w Chinach rodzajów zielonej herbaty, którego pozycję na rynku i w kulturze chińskiej można przyrównać do win Bordeaux na francuskim rynku winiarskim. Nazwa Longjing (dosł. Smocza Studnia, ang. Dragon Well) ma pochodzić od kołysania się liści herbacianych podczas zaparzania, które skojarzyło się Chińczykom z ruchami smoka. W regionie miasta Hangzhou w prowincji Zhejiang, gdzie uprawia się i zbiera ręcznie ten rodzaj herbaty istnieje kilka miejscowości o nazwie Longjing. Sencha (jap. 煎茶) – rodzaj japońskiej zielonej herbaty przygotowywanej bez mielenia liści. Podobnie jak inne herbaty japońskie, jest ona z reguły silniejsza w smaku od swoich chińskich odpowiedników.

    Matcha (jap. 抹茶 matcha)japońska, sproszkowana zielona herbata, używana w ceremonii picia herbaty cha-no-yu (dosł. "gorąca woda na herbatę") oraz jako dodatek do potraw (np. klusek, ciastek, lodów).

    Kahwa (urdu: قہوہ, ang.: również kahwah, qehwa, kehwa) – tradycyjny kaszmirski sposób przyrządzania zielonej herbaty. Listki herbaty gotuje się razem z szafranem, korą cynamonu i strączkami kardamonu. Najczęściej dodaje się również miód oraz rozdrobnione migdały lub orzechy włoskie.

    Księga Herbaty (chiń. upr.: 茶经; chiń. trad.: 茶經; pinyin: Chájīng), autorstwa Lu Yu, literata z czasów dynastii Tang, pierwsze całościowe dzieło poświęcone historii, uprawie i piciu herbaty. Herbata mrożona – rodzaj herbaty, serwowanej na zimno z lodem. Termin odnosi się zarówno do napoju przygotowanego w domowy sposób, jak i do fabrycznie rozlewanych i produkowanych herbat takich firm jak Lipton czy Nestle (Nestea). Mrożona herbata jest sprzedawana w butelkach o różnej pojemności, puszkach, jak również w kartonikach.

    Herbata Kenia (wł. Kenya) pochodzi z najbardziej znanych plantacji w Kenii, afrykańskiego państwa położonego nad Oceanem Indyjskim. Herbaty liściaste Kenia stanowią tylko niewielki procent produkcji i są poszukiwane przez smakoszy. Dają wyraziste napary o zdecydowanym, wykwintnym smaku. Herbata chińska (Camellia sinensis (L.) Kuntze) – gatunek rośliny z rodziny herbatowatych. Jej liście i pączki wykorzystywane są do przygotowania napoju - herbaty. Pochodzi prawdopodobnie z gór na pograniczu Chin, Indii i Mjanmy, lecz obecnie jest rośliną uprawną i nie występuje w stanie dzikim.

    Dodano: 20.02.2010. 12:08  


    Najnowsze