• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badania unijne zapowiadają podwojenie przypadków cukrzycy typu 1 u dzieci do 2020 r.

    29.05.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Cukrzyca typu 1 nadal będzie dawać o sobie znać w Europie, gdyż liczba przypadków u dzieci poniżej piątego roku życia podwoi się do 2020 r. - pokazują wyniki nowych badań finansowanych ze środków unijnych. Wyniki opublikowane w internetowym wydaniu czasopisma The Lancet wskazują również, że dzieci powyżej piątego roku życia także nie oprą się temu trendowi. Wyniki są owocem pracy zespołu badawczego EURODIAB (Epidemiologia i etiologia cukrzycy oraz aspekty zdrowia publicznego), którego współpraca finansowana jest w części z Programów Ramowych UE.

    "Pojawienie się przypadków cukrzycy typu 2 wśród dzieci i młodzieży wzbudziło ogromne zainteresowanie, niemniej ten fakt nie powinien przysłaniać szybkiego wzrostu liczby przypadku cukrzycy typu 1 w tej grupie wiekowej" - napisali autorzy w artykule. "Choć w kilku krajach będzie przeważać u dzieci cukrzyca typu 2, w większości krajów europejskich dominującym typem tej choroby jest i prawdopodobnie pozostanie cukrzyca typu 1."

    Bieżące dane pokazują, że chociaż cukrzyca typu 1 stanowi 10% przypadków cukrzycy w ogóle, dzieci z typem 1 przewyższają liczebnie te, u których zdiagnozowano typ 2. Cukrzyca typu 1 rozwija się z powodu niedoboru insuliny, zmuszając chorych do codziennego przyjmowania jej w formie zastrzyków. W ramach ostatnich badań naukowcy przeanalizowali dane na temat cukrzycy z 20 ośrodków w 17 unijnych państwach członkowskich. W latach od 1989 do 2003 państwa członkowskie odnotowały 29.311 przypadków cukrzycy typu 1.

    Zdaniem naukowców ogólny wzrost zachorowalności na cukrzycę typu 1 wyniósł niemal 4% rocznie. Analiza pokazuje, że coroczny wzrost wyniósł odpowiednio 5,4% w grupie wiekowej od 0 do 4 lat, 4,3% w grupie 5-9 lat oraz 2,9% w grupie 10-14 lat. Naukowcy ocenili również, że około 15.000 nowych przypadków pojawiło się w Europie w 2005 r.: 24% w grupie wiekowej od 0 do 4 lat, 37% w grupie 5-9 lat oraz 34% w grupie 10-14 lat.

    Do roku 2020 liczba nowych przypadków sięgnie prawdopodobnie 24.400, podwajając się w najmłodszej grupie wiekowej, co spowoduje bardziej wyrównany rozkład w poszczególnych przedziałach (odpowiednio 29% - od 0 do 4 lat, 37% - od 5 do 9 lat oraz 34% - od 10 do 14 lat). Zdaniem naukowców Europa odnotuje gigantyczny, 70% wzrost liczby dzieci poniżej 15 roku życia z cukrzycą typu 1 (z 94.000 do 160.000).

    "Zapowiadany wzrost liczby przypadków cukrzycy typu 1 u dzieci w Europie w czasie kolejnych 20 lat oraz podwyższony stosunek zdiagnozowanych przypadków w młodszym wieku w porównaniu z wcześniejszym okresem mogą wiązać się z wystąpieniem większej liczby przypadków kwasicy ketonowej [zagrażająca życiu komplikacja spowodowana znacznym niedoborem insuliny oraz wysokim poziomem niektórych hormonów stresu], które wymagają hospitalizacji" - ostrzegają autorzy.

    Naukowcy zwrócili uwagę na sposób, w jaki kraje europejskie "powinny zadbać o odpowiednie planowanie usług i dostępności zasobów, aby zapewnić wysokiej jakości opiekę nad zwiększoną liczbą dzieci, u których zostanie zdiagnozowana cukrzyca w kolejnych latach".

    Pomimo przyśpieszenia tempa zmian obserwowanych na przestrzeni lat, zdaniem naukowców czynniki genetyczne nie mogą ponosić wyłącznej odpowiedzialności za ten wzrostowy trend.

    "Wiele hipotez opartych na analitycznych badaniach epidemiologicznych wskazuje na nawyki nowoczesnego stylu życia jako możliwe czynniki środowiskowe, w tym podwyższoną wagę i wzrost, porody przez cesarskie cięcie czy obniżoną częstotliwość wczesnych infekcji" - wyjaśniają autorzy.

    "Ta koncepcja wpisuje się w odnotowane powiązania ekologiczne pomiędzy szacunkami produktu krajowego brutto (PKB) a wskaźnikiem zachorowalności w krajach europejskich. Szybszy wzrost w krajach o niskich wskaźnikach zachorowalności - zwłaszcza Europy Wschodniej - mogą odzwierciedlać wpływ czynników związanych ze stylem życia, które ulegają szybkim zmianom w tych krajach."

    W skrócie, zbieżność wskaźników zachorowalności może odzwierciedlać ujednolicanie się czynników ryzyka związanych ze stylem życia w Europie - stwierdzili.

    Wśród ośrodków badawczych, które wzięły udział w badaniach znalazł się Uniwersytet Karola z Czech, Uniwersytecki Szpital dziecięcy w Tuebingen w Niemczech, Akademia Medyczna w Wiedniu, Austria, Instytut ds. cukrzycy i chorób metabolicznych z Rumunii oraz Uniwersytet w Leeds, Wielka Brytania.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    The Lancet:
    http://www.thelancet.com/

    Źródło danych: magazyn The Lancet
    Referencje dokumentu: Patterson, C., et al. (2009) Incidence trends for childhood type 1 diabetes in Europe during 1989-2003 and predicted new cases 2005-20. The Lancet, publikacja internetowa z dnia 28 maja; DOI:10.1016/S0140-6736(09)60568-7.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Cukrzyca typu MODY (MODY – akronim od ang. Maturity Onset Diabetes of the Young) – grupa rzadkich i uwarunkowanych genetycznie postaci cukrzycy, których objawy pojawiają się u osób w wieku 15-35 lat, a ich przebieg kliniczny jest zbliżony do cukrzycy typu 2. W przeciwieństwie do typu 1, który zawsze wymaga przyjmowania insuliny, chorzy z MODY często mogą przyjmować leki doustne. Stanowią 1–5% wszystkich przypadków cukrzycy. Retinopatia cukrzycowa (łac. retinopathia diabetica) – uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki oka pojawiające się w przebiegu cukrzycy, zaliczane do mikroangiopatii cukrzycowej. Zmiany te rozwijają się wprost proporcjonalnie do długości cukrzycy oraz jej typu. Po 20 latach trwania cukrzycy stwierdza się u prawie wszystkich chorych na cukrzycę typu 1 oraz u 60% osób chorych na cukrzycę typu 2. Podstawowe znaczenie w patogenezie mają hiperglikemia i nadciśnienie tętnicze. Istotne są procesy prowadzące do nasilenia stresu oksydacyjnego i nadmierne wytwarzanie czynników wzrostu (IGF-1, PEDF). Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów).

    Zespół Mauriaca – zespół objawów spowodowany skrajną postacią niewyrównania cukrzycy typu 1 u dzieci (wynika z przewlekłego niedoinsulinowania), polegający na upośledzeniu wzrastania i organomegalii (spleno- i hepatomegalii). W związku z postępem w diagnostyce i leczeniu cukrzycy termin ma znaczenie historyczne. Zespół opisał Leonard Pierre Mauriac. Tolbutamid – metylowa pochodna sulfonylomocznika, lek należący do doustnych leków hipoglikemizujących, który był szeroko stosowany w leczeniu cukrzycy typu II.

    Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne. Pramlintyd – (ang. pramlintide acetate) – nowy lek hipoglikemiczny stosowany w leczeniu cukrzycy, u pacjentów u których dotychczasowe leczenie insuliną nie przynosi wyrównania kontroli glikemii. Został zarejestrowany i dopuszczony, przez FDA, do stosowania w leczeniu cukrzycy w USA 16 marca 2005 do leczenia cukrzycy 1 i 2 typu.

    Zespół metaboliczny (zespół polimetaboliczny, zespół X, zespół insulinooporności, zespół Raevena) – zbiór wzajemnie powiązanych czynników zwiększających istotnie ryzyko rozwoju miażdżycy i cukrzycy typu 2 oraz ich powikłań naczyniowych. Przeciwciała przeciwwyspowe - to przeciwciała przeciwko antygenom wysp trzustkowych Langerhansa, biorące udział w autoimmunologicznym ich uszkodzeniu, doprowadzając do rozwoju cukrzycy typu 1 lub cukrzycy LADA.

    Cukrzyca typu 1 (łac. diabetes mellitus typi 1, ang. Insulin Dependent Diabetes Mellitus, IDDM), nazywana też cukrzycą insulinozależną jest jedną z etiopatogenetycznych postaci cukrzycy. U jej podłoża leży przewlekły, autoimmunologiczny proces chorobowy prowadzący do powolnego zniszczenia, produkujących insulinę, komórek β wysp trzustkowych i w następstwie tego do utraty zdolności jej wydzielania.

    Dodano: 29.05.2009. 15:11  


    Najnowsze