• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Badanie skuteczności kampanii na rzecz zdrowego żywienia w ramach projektu UE

    28.10.2011. 16:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Europejscy decydenci nieustannie promują i zachęcają do zdrowego odżywiania się w krajach członkowskich UE. Jednak mimo znacznych wysiłków otyłość nadal sieje spustoszenie w całym regionie, podnosząc koszty związane z opieką zdrowotną i powodując obniżenie wydajności. Pytanie brzmi zatem: na ile skuteczne są kampanie prowadzone w ramach polityk krajowych w państwach członkowskich?

    W projekcie EATWELL ("Działania zmierzające do promowania zdrowych nawyków żywieniowych: ocena i zalecenia") zajęto się zbadaniem i zidentyfikowaniem sukcesów, porażek i niewiadomych w tego rodzaju kampaniach. Najnowsze wyniki - przedstawione na 11 konferencji Federacji Europejskich Towarzystw Żywieniowych (Federation of European Nutrition Societies, FENS), która odbyła się 27 października w Madrycie, w Hiszpanii - zostały już opracowane i mogą okazać się pomocne w procesie podejmowania decyzji dotyczących opracowania udanych kampanii interwencyjnych w sprawie polityki żywieniowej. Projekt EATWELL otrzymał dotację w wysokości 2,51 miliona EUR w ramach obszaru tematycznego "Żywność, rolnictwo, rybołówstwo i biotechnologia" (KBBE) siódmego programu ramowego (7PR).

    "Projekt EATWELL pozwoli sformułować odpowiednie zalecenia dotyczące interwencji w krajach członkowskich UE na podstawie informacji uzyskanych na drodze analizy polityk interwencyjnych oraz ich akceptacji wśród zainteresowanych stron, a także na podstawie doświadczeń zdobytych w sektorze prywatnym", wyjaśnia profesor Bruce Traill z Uniwersytetu w Reading, w Wielkiej Brytanii, który jest organem koordynującym ten projekt.

    W ramach tych badań członkowie konsorcjum projektu EATWELL dokonali oceny działań prowadzonych w ramach polityki zdrowego odżywiania się, przeprowadzili wywiady z decydentami oraz przedstawicielami przemysłu, przeprowadzili ankiety wśród obywateli europejskich oraz opracowali analizę nowych danych. Zespół wyszczególnił ponad 100 interwencji politycznych w Europie, z których dwie obejmują szeroko zakrojone kategorie. Jedna z nich jest szczególnie ukierunkowana na wspieranie bardziej świadomych wyborów, poprzez przekazywanie informacji lub edukowanie, np. w ramach kampanii związanej z etykietami zawierającymi wartości odżywcze produktów, prowadzonej w Wielkiej Brytanii. Celem drugiej jest przemiana środowiska rynkowego poprzez dostosowanie cen lub dostępności produktów żywnościowych, a mianowicie przez rozdawanie kuponów mniej uprzywilejowanym konsumentom lub wyższe opodatkowanie żywności zawierającej dużą ilość tłuszczów nasyconych.

    Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Europejską Radę Informacji o Żywności (EUFIC), partnerzy projektu EATWELL zaobserwowali tendencję do podejmowania działań informacyjnych i edukacyjnych wzbudzających mniej kontrowersji w porównaniu z interwencjami na poziomie rynku. Należy mieć na uwadze, że istniejące dane wskazują, że działania informacyjne i edukacyjne nie przynoszą znaczących efektów. Wprawdzie postawy i stan wiedzy zmieniły się w ostatnich latach na lepsze, jednak w zachowaniach nadal widać stagnację.

    Brak również ogólnego dostępu do wielu polityk. Mowa tu np. o podawaniu wartości odżywczych w menu, normach związanych z wartościami odżywczymi żywności, czy instrumentach podatkowych, takich jak podatek od tłuszczu. Ta ostatnia idea dopiero zaczyna pojawiać się w Europie.

    Dobra wiadomość jest taka, że interwencje mają znaczący wpływ na życie poszczególnych osób. Jednakże, zgodnie ze słowami profesora Shankara z Uniwersytetu w Reading: "Gdy uda się wywrzeć wpływ na zachowanie lub nawyki konsumpcyjne ludności, okazuje się często, że polityki zdrowego żywienia oparte są na bardzo kosztownych interwencjach".

    Zespół stwierdził, że głównym elementem projektu jest ocena stopnia akceptacji tych polityk w różnych podgrupach populacji, np. wśród osób posiadających lub nieposiadających dzieci lub osób o określonym poziomie wykształcenia, ponieważ tylko akceptacja tych interwencji ze strony społeczeństwa umożliwi ich pozytywny wpływ na zdrowie publiczne.

    Zidentyfikowano również czynniki decydujące o powodzeniu, takie jak niskonakładowy marketing w sektorze publicznym. Partnerzy projektuj są przekonani, że budowanie zaufania do instytucji publicznych oraz utrzymywanie stałych i wspólnych wysiłków mają decydujące znaczenie, jeśli celem jest osiągnięcie sukcesu w ujęciu długoterminowym.

    Konsorcjum EATWELL składa się z ekspertów z Belgii, Danii, Włoch, Polski, Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Open Government (z ang. otwarty rząd) jest koncepcją zmian funkcjonowania instytucji publicznych, których celem jest zwiększanie dostępu do informacji publicznej i innych zasobów informacyjnych będących w posiadaniu instytucji publicznych, jak również działania na rzecz zwiększenia poziomu transparentności administracji publicznej. Rozwój koncepcji otwartego rządu jest ściśle związany z postępem technologicznym, dostępnością cyfrowych narzędzi ułatwiających komunikację oraz usieciowieniem funkcjonowania jednostek i instytucji. Normy żywienia – przyjęta na podstawie badań ilość energii i składników odżywczych wystarczająca zaspokojeniu znanych potrzeb żywieniowych praktycznie wszystkich zdrowych osób w populacji. Spożycie zgodne z określonymi w normach ma zapobiec chorobom z niedoboru energii i składników odżywczych, a także szkodliwym skutkom ich nadmiernej podaży. Należy pamiętać, że normy opracowywane są dla grup ludności, a nie dla poszczególnych osób i przeznaczone są dla ludzi zdrowych. Osoby chore powinny stosować się do zaleceń żywieniowych wyznaczonych przez lekarza specjalistę. Normy żywienia człowieka stosowane są w wielu dziedzinach związanych z żywnością i żywieniem, w tym przede wszystkim w: Teoria interesów grupowych (interest group theory) lub teoria podporządkowania interesom prywatnym (capture theory) ma swoje korzenie w marksowskiej tezie o podporządkowaniu instytucji społecznych interesom klasy kapitalistów. Rozwinięcie teorii nastąpiło w okresie powojennym przez szkołę wyboru publicznego (public choice school) zapoczątkowana przez prace Downsa (1957), Olsona (1965) oraz Buchanana i Tullocka (1962). Zgodnie z teorią interesów grupowych działania państwa są wypadkową interesów poszczególnych jednostek czy grup. Nazwa teorii ma podkreślać fakt, iż politycy, którzy powinni być promotorami dobra publicznego niejednokrotnie poddają się naciskom, stawiając je na dalszym planie. Poszczególne grupy przyjmują zatem w tej teorii postać podmiotów społecznych, starających się poprzez swoje organizacje (np. związki zawodowe, partie polityczne itp.) zapewnić sobie korzystną z własnego punktu widzenia interwencję państwa. Każda z tych grup może próbować wywierać wpływ na działania państwa w różnym zakresie: – w sprawach dotyczących ogólnej polityki państwa, np. w kwestii stosowania bądź polityki ekspansywnej, bądź polityki restrykcyjnej, czy też wyboru narzędzi realizacji tej polityki, która może nieść za sobą różne następstwa dla różnych grup. Za tym rodzajem interwencji będą optowały większe grupy, mające możliwość zdobycia szerokiego poparcia społecznego w danej kwestii; – w sprawach dotyczących zagadnień bardziej specyficznych, obejmujących interwencje selektywne (np. polityka regionalna lub sektorowa, ochrona wybranych sektorów gospodarki itp.).O podjęcie takich węższych działań będą zabiegały grupy mniejsze.

    Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest instrumentem realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w Polsce. Dokument określa cele, priorytety i zasady dotyczące korzystania z działań wraz z przewidywanym budżetem przeznaczonym na ich realizację. Na tej podstawie wspierane są finansowo określone działania dotyczące wspierania rozwoju społeczno-ekonomicznego obszarów wiejskich. PROW jest dokumentem przygotowanym zgodnie ze strategicznym podejściem zaproponowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z nim na poziomie unijnym opracowywany został dokument strategiczny identyfikujący silne i słabe strony obszarów wiejskich, wspólne dla krajów członkowskich osie priorytetowe oraz wskaźniki dla mierzenia postępu w osiąganiu unijnych priorytetów. W oparciu o strategię UE przygotowywana została strategia krajowa, która realizowana jest poprzez PROW. Dokumenty podobne do PROW przygotowywane są w każdym z krajów członkowskich UE. Program może odnosić się do terytorium całego kraju (tak jak to ma miejsce w Polsce) lub też przyjmowanych jest wiele różnych programów dla poszczególnych regionów (np. Wielkiej Brytanii). PROW posiada cztery tzw. osie priorytetowe: Projekt: Polska – środowisko społeczne, skupiające ludzi o poglądach centrowych i liberalnych, działająca na obszarze Polski i poza jej granicami. Instytucjonalnym przejawem tego środowiska jest Fundacja Projekt: Polska i Stowarzyszenie Projekt: Polska oraz działające w ramach tych instytucji rozmaite inicjatywy.

    BaltFloodCombat to projekt wspólnie prowadzony przez Estońską, Łotewską oraz Litewską straż pożarną, w ramach Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. BaltFloodCombat działa w ramach działań sił szybkiego reagowania UE finansowanych przez Parlament Europejski oraz Komisja Europejska w 80% wartości projektu, pozostałe środki pochodzą z budżetów krajowych. Celem projektu jest stworzenie wiarygodnych i efektywnych krajowych zdolności reagowania przeciwpowodziowego w trzech krajach bałtyckich. EuroFIR (European Food Information Resorce - Europejskie Źródło Informacji o Składzie Żywności) jest międzynarodowym stowarzyszeniem non-profit, które wspiera wykorzystanie istniejących oraz przyszłych źródeł danych dotyczących składu żywności poprzez współpracę i harmonizację jakości danych, ich funkcjonalności oraz spełnianie światowych standardów.

    Projekt Proteus – projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013. Proteus to ultranowoczesny, zintegrowany system przeznaczony do działań antyterrorystycznych i antykryzysowych realizowany przez konsorcjum wiodących ośrodków naukowo-badawczych w Polsce. Działania służb mają wspomagać m.in. trzy wielofunkcyjne roboty, samolot bezzałogowy oraz mobilne centrum dowodzenia. System ma być w całości zintegrowany, co jest innowacją w skali światowej i stanowi poważne wyzwanie dla inżynierów pracujących przy projekcie. Realizacja projektu rozpoczęła się w 2009 roku, a jego zakończenie planowane jest na rok 2013. Podmiot polityki – w taki sposób określamy zbiorowego lub indywidualnego uczestnika życia politycznego, podejmującego w sposób względnie trwały świadome, suwerenne i zaplanowane działania. Jego celem jest zmierzanie poprzez bezpośrednie sprawowanie lub współuczestnictwo we władzy politycznej do realizacji określonych potrzeb i interesów, wartości i idei. Podmiot polityki może także wpływać na proces podejmowania decyzji politycznych w sposób formalny (zgodny z normami obowiązującymi w systemie politycznym lun nieformalny (niezgodny z normami obowiązującymi w systemie politycznym). Podstawowym celem podmiotu polityki jest utrwalenie lub zmiana istniejących stosunków politycznych. Z formalnego punktu widzenia podmiotem polityki jest każdy pełnoletni obywatel o czym świadczy czynne i bierne prawo wyborcze. Podejście realistyczne wskazuje na podmiot polityki jedynie te jednostki, które w sposób stały i aktywny podejmują działania polityczne np. zawodowi politycy, organizacje polityczne, funkcjonariusze administracji państwowej itp.

    Komisja do spraw Służb Specjalnych (KSS) – stała komisja sejmowa zajmującą się opiniowaniem projektów ustaw i rozporządzeń dotyczących służb specjalnych oraz oceną aktów normatywnych o charakterze ogólnym w sprawach działalności tych służb. Do jej zadań należy również: opiniowanie kierunków pracy służb specjalnych w oparciu o informacje przedstawiane przez szefów tych służb, rozpatrywanie corocznych sprawozdań szefów tych służb, opiniowanie wniosków w sprawie powołania poszczególnych osób na stanowiska szefów i zastępców szefów służb specjalnych, opiniowanie projektu budżetu w zakresie dotyczącym służb specjalnych oraz sprawozdania z jego wykonania, ocena współdziałania służb specjalnych podległych Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Ministrowi Obrony Narodowej oraz współdziałania tych służb z innymi służbami i jednostkami wojskowymi nadzorowanymi przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, ocena współdziałania służb specjalnych z organami administracji państwowej i organami ścigania oraz badanie skarg dotyczących działalności służb specjalnych.

    Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu - instytucja kultury, działająca od 1984 w Poznaniu. Głównym celem Centrum jest inspirowanie profesjonalnej twórczości dla dzieci i młodzieży, promocja nowych wartościowych zjawisk artystycznych, popularyzacja i wspieranie rozwoju nowych metod edukacji kulturalnej młodego pokolenia, dokumentacja i wymiana informacji dotyczących zdarzeń artystycznych, instytucji i osób związanych ze sztuką dla dzieci.

    Ocena 360 stopni – "Wykorzystywana najczęściej nazwa to system oceny 360 stopni. Stosuje się jednak zamiennie również inne nazwy: ocena wieloźródłowa, ocena z wielu punktów widzenia, pełna informacja zwrotna, sprzężenie zwrotne 360 stopni. Ocena taka to pozyskiwanie informacji o pracowniku z więcej niż dwóch źródeł, w tym jednym źródłem jest samoocena dokonana przez ocenianego pracownika.". polega głównie na przeprowadzeniu ankiety wśród osób z otoczenia badanego pracownika. W skład tych osób wchodzą takie osoby jak szef, bezpośredni przełożeni, współpracownicy, równorzędni pracownicy, osoby, którymi zarządza badany pracownik, czy też klienci, dalsi współpracownicy i inne osoby, które chcemy zapytać o opinię na temat badanego pracownika. Zatem są to wszystkie osoby niejako „dookoła” badanego pracownika. Stąd też nazwa ocena 360 stopni. Często określa się ją również jako ankieta 360 stopni, albo 360 feedback. Czasem w ankiecie bierze udział mniejsza liczba osób i taka ankieta, czy też ocena jest określana jako ocena 270 stopni, albo ocena 180 stopni, w zależności od tego jaka grupa osób jest pomijana. Polityka naukowa definiowana jest jako działalność państwa oraz innych instytucji publicznych mająca na celu takie wpływanie na naukę, które w sposób optymalny przyczyni się do wzrostu gospodarczego i rozwoju społecznego przy jak najlepszym wykorzystaniu środków na badania naukowe. Często do szeroko rozumianej polityki naukowej zalicza się także politykę innowacyjną, której zadaniem jest wprowadzanie wyników badań naukowych, wynalazków i usprawnień do praktyki gospodarczej. Jest to jedna z najmłodszych dziedzin polityki gospodarczej, ukształtowała się dopiero w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia. Przełomową datą jest rok 1935, kiedy to wydano pracę J.D.Bernala pt. "The Social Function of Science"("Społeczna funkcja nauki"), ujmującą całościowo problemy nauki we współczesnym świecie. W 1967r. we Frascati(Włochy) odbyła się konferencja przedstawicieli krajów skupionych w OECD, w trakcie której wypracowano wiele zaleceń i definicji dotyczących polityki naukowej, będących podstawą obecnego rozwoju tej dziedziny. Dzięki ustaleniom z 1967r. w wielu krajach, także w krajach rozwijających się, utworzono organy decyzyjne a szczeblu rządowym odpowiedzialne za politykę naukową.

    Pre-umowa – termin występujący w regionalnych programach operacyjnych w ramach polityki spójności UE w latach 2007–2013. Jest to forma umowy stosowana w projektach unijnych znajdujących się w indykatywnych wykazach indywidualnych projektów kluczowych dla poszczególnych regionów. Pre-umowa jest zobowiązaniem beneficjenta do prawidłowego i terminowego przygotowania indywidualnego projektu kluczowego do realizacji w ramach regionalnego programu operacyjnego. Określa niezbędne warunki do spełnienia przez beneficjenta przed złożeniem przez niego wniosku o dofinansowanie dla indywidualnego projektu kluczowego. Polityka edukacyjna: Obok polityki zatrudnienia i polityki społecznej istotnym kontekstem dla działań podejmowanych w ramach Programu EQUAL jest polityka edukacyjna. W Zarysie Strategii Edukacyjnej przygotowanym przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Sportu w lipcu 2003 roku uznano za konieczne kontynuowanie działań, których celem jest poprawa dostępu do edukacji i podniesienie jakości kształcenia. Równy dostęp do edukacji i podniesienie jakości wykształcenia tworzą również cele reformy systemu oświaty zapoczątkowanej w 1999 roku. Program EQUAL, poprzez tworzenie mechanizmów zwiększania uczestnictwa dorosłych w kształceniu ustawicznym, ze szczególnym uwzględnieniem problemu ich uczestnictwa w społeczeństwie informacyjnym, wspomagać będzie wdrożenie następujących celów określonych w Zarysie Strategii Edukacyjnej:

    E-Podatki- program rozumiany jako zespół działań organizacyjnych, legislacyjnych i informatycznych mających na celu wyposażenie administracji podatkowej w nowoczesne narzędzia zarządzania informacją. Wspierają one realizację jej ustawowych zadań poprzez zwiększenie stopnia realizacji wpływów podatkowych, podniesienie efektywności oraz poprawę jej wizerunku społecznego. Program e-Podatki będzie wypełnieniem umowy dotyczącej realizacji projektów indywidualnych w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013, Priorytet VII Społeczeństwo informacyjne – Budowa elektronicznej administracji: e-Deklaracje 2, e-Podatki, e-Rejestracja zawartej w Warszawie w dniu 22 września 2008 r. pomiędzy: Ministrem Spraw Wewnętrznych i Administracji a Ministrem Finansów. Wartość projektów wchodzących w skład programu e-Podatki została określona na około 281 milionów złotych. SEFI – Europejskie Stowarzyszenie Edukacji Inżynierskiej jest główną organizacją zajmującą się problematyką kształcenia inżynierów w Europie. SEFI zostało założone w roku 1973 i posiada siedzibę w Brukseli. Misją SEFI jest promocja wymiany informacji dotyczących kształcenia inżynierów pomiędzy nauczycielami, naukowcami, studentami w krajach Europejskich. SEFI rozwija współpracę pomiędzy instytucjami kształcącymi inżynierów oraz przemysłem zatrudniającym inżynierów. SEFI działa również na poziomie politycznym i koordynacyjnym oraz reprezentuje Europę w tym obszarze na forum światowym. Skrót SEFI pochodzi od francuskojęzycznej nazwy tej organizacji. Członkami indywidualnymi są głównie nauczyciele akademiccy. Członkami instytucjonalnymi, których jest ok. 200, są Europejskie wyższe uczelnie techniczne. SEFI grupuje także członków przemysłowych oraz wspierających – zainteresowanych edukacją inżynierską.

    Komitet sterujący – jest organem wspierającym kierownictwo przedsiębiorstwa w jego działaniu. Dotyczy to głównie podejmowania strategicznych decyzji w zakresie przyszłej realizacji projektów inwestycyjnych podmiotu. Podejmuje on decyzje o tym, który z przedstawionych w danym momencie projektów ma być wcielony w życie, a który nie. Jest odpowiedzialny za długoterminowe zarządzanie projektem i jego monitoring. Oznacza to kontrolę realizacji projektu na poziomie strategicznym, weryfikacji zgodności projektu z przyjętymi wcześniej celami i utrzymaniem założonych ram: zakresu, kosztów i terminów czasowych. W przypadku jakichkolwiek zmian w projekcie, muszą one być najpierw przedstawione komitetowi, a potem przez niego zatwierdzone. Tylko wtedy można je uwzględnić w projekcie. Komitet sterujący ocenia i akceptuje, na zasadzie konsensusu, zaproponowane przez zespół projektowy działania dla realizacji projektu. Zajmuje się także ich koordynacją i spójnością z innymi realizowanymi projektami. Komitet sterujący powołuje grupy robocze i wybiera ekspertów, z którymi przedsiębiorstwo będzie współpracować przy projekcie. Przed komitetem odpowiada kierownik projektu (bądź dyrektor – w zależności od wielkości i działalności jednostki gospodarczej). Census of Marine Life (Spis morskich form życia), w skrócie CoML – jeden z największych międzynarodowych projektów badawczych różnorodności i sposobu rozmieszczenia organizmów morskich, łączący 2700 naukowców z ponad 80 krajów świata. Celem badań prowadzonych w ramach programu było dostarczenie podstaw do opracowania polityki ochrony szczególnie wrażliwych obszarów morskich, wyznaczenia obszarów morskich wymagających ochrony oraz stworzenia globalnej sieci obszarów chronionych przed agresywnymi połowami. Program jest wspierany przez wiele organizacji rządowych związanych z nauką, środowiskiem i rybołówstwem, oraz przez prywatne fundacje i korporacje. Partnerami projektu są Encyclopedia of Life i National Geographic Society.

    Dodano: 28.10.2011. 16:17  


    Najnowsze