• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bakterie pomogą uzależnionym od kokainy

    08.01.2010. 00:50
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Naturalnie produkowane przez bakterie białko o nazwie esteraza kokainowa może pomóc uzależnionym od kokainy w walce z nałogiem - informują naukowcy z USA na łamach pisma "Journal of Pharmacology and Experimental Therapeutics".

    Esteraza kokainowa (CocE) to naturalny enzym bakteryjny, który rozkłada kokainę, zmniejszając jej właściwości uzależniające. Skuteczność działania CocE w organizmach zwierząt i jej przydatność w leczeniu uzależnień była dotychczas mocno ograniczona przez bardzo krótki okres półtrwania tego enzymu w organizmie.

    W swojej ostatniej pracy profesor Friedbert Weiss ze Scripps Research Institute wykazał, że bardziej stabilna wersja esterazy kokainowej (otrzymana w wyniku podwójnej mutacji kodującego ten enzym genu - z ang. DM-CocE) znacząco zmniejsza zapotrzebowanie na kokainę u uzależnionych szczurów oraz chroni przed śmiercią spowodowaną przedawkowaniem tego narkotyku. Na potrzeby badań naukowcy nauczyli szczury samodzielnego dozowania kokainy poprzez przyciśnięcie przycisku na terenie klatki, co odpowiada sytuacji w której uzależniony regularnie przyjmuje potrzebne mu dawki narkotyku.

    Szczury, którym podano stabilną wersję esterazy kokainowej DM-CocE przyciskały dźwignię dawkującą kokainę rzadziej, co wskazuje że enzym rozkładał narkotyk i zmniejszał uzależnienie. DM-CocE zmniejszała pociąg szczurów do kokainy, ale nie jej uzależniającego analogu, co wskazuje na dużą specyficzność tego enzymu dla kokainy.

    Profesor Weiss podkreśla, że DM-CocE zapewnia również długotrwałą ochronę przed toksycznym działaniem potencjalnie śmiertelnych dawek narkotyku. Pomimo że efekt działania esterazy kokainowej można znieść przyjmując odpowiednio dużą dawkę kokainy, odkrycie stanowi duży postęp i daje nadzieję na wprowadzenie stabilnej wersji esterazy do leczenia uzależnienia od kokainy.

    Profesor Weiss podsumowując swoje najnowsze odkrycie podkreśla, że stabilne i długo działające formy CocE stanowią szansę na skuteczne leczenie toksycznych skutków przyjęcia wysokich dawek kokainy oraz terapii uzależnionych pacjentów.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Oxi − narkotyk powstający ze zmieszania odpadów z produkcji kokainy z benzyną, naftą lub wapnem palonym (CaO). Powstały ok. 1990 roku, popularny w biednych dzielnicach miast Amazonii. Zażywany jest przez wdychanie oparów, uzależnia szybciej niż inne formy kokainy, nawet po jednokrotnym użyciu. U uzależnionych może wywoływać napady paranoi, depresję i inne zaburzenia psychiczne. Prekursor narkotyku - substancja, mająca legalne zastosowanie, ale która często wykorzystywana jest do nielegalnej produkcji narkotyków. Przykładowo: nadmanganian potasu wykorzystywany jest do nielegalnej produkcji kokainy, a bezwodnik octowy do produkcji heroiny. Koktajl z Brompton, nazywany czasem Eliksirem z Brompton, to eliksir przeznaczony do użycia jako bardzo mocny środek przeciwbólowy, a także stosowany profilaktycznie. Wytworzony z morfiny lub heroiny, kokainy, wysoko procentowego alkoholu (według niektórych przepisów może być gin), czasem z dodatkiem chlorpromazyny by przeciwdziałać nudnościom, był podawany w przypadkach chorób terminalnych (a zwłaszcza u pacjentów, chorych na raka ) aby uśmierzyć ból i sprzyjać pacjetom w akceptowaniu ich własnej śmierci. Powszechne wyrażenie mówiło o "różnej ilości morfiny, 10 milligramów kokainy, 2.5 millilitra 98% alkoholu etylowego, 5 mL syropu BP i o różnej ilości wody z chloroformem."

    Krasnodrzew (Erythroxylum P.Browne) – rodzaj roślin należący do rodziny krasnodrzewowatych. Wyróżnianych jest około 240 gatunków, w tym kilka z nich posiada dużą zawartość kokainy (np. E. coca i E. novogranatense). Gatunkiem typowym jest E. areolatum Linnaeus (Syst. Nat. ed. 10. 1035. 1759). Ekgonina – prekursor i metabolit kokainy objęty Jednolitą konwencją o środkach odurzających z 1961 roku. W Polsce jest na wykazie I-N Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

    HU-210 (Hebrew University 210) – organiczny związek chemiczny z grupy syntetycznych kannabinoidów. Po raz pierwszy otrzymany na Hebrew University przez Raphaela Mechoulama w 1988 roku. Jest substancją psychoaktywną, 100 do 800 razy bardziej aktywną od THC, a efekty jego działania utrzymują się znacznie dłużej. HU-210 stymuluje neurogenezę w rejonie hipokampu, jest to działanie odwrotne do alkoholu, heroiny, nikotyny i kokainy. Jest rozpuszczalny w wodzie. Pablo Emilio Escobar Gaviria (ur. 1 grudnia 1949, zm. 2 grudnia 1993) – kolumbijski baron narkotykowy, który stał się jednym z najbogatszych ludzi na świecie dzięki przemytowi kokainy do USA i innych państw. Według rządu USA i Kolumbii, mediów i opinii publicznej, był jednym z najpotężniejszych, a jednocześnie najbardziej bezwzględnych i brutalnych dealerów narkotykowych w historii.

    Kokatylen (etylobenzoiloekgonina) – organiczny związek chemiczny z grupy pochodnych tropanu, ester etylowy benzoiloekgoniny. Strukturalnie podobny do kokainy, metylowego estru benzoiloekgoniny. Powstaje in vivo w wątrobie, jeśli we krwi jest obecny etanol. Jednolita konwencja o środkach odurzających z 1961 roku (wraz z poprawką w 1972) – traktat międzynarodowy, którego celem jest ograniczenie dostępu do przetworów konopi (marihuana, haszysz itp.), kokainy (wraz z innymi estrami ekgoniny) i narkotyków opioidowych (morfina, heroina, kodeina itp.) w celach pozamedycznych.

    George Jacob Jung (ur. 6 sierpnia 1942) - był jednym z głównych importerów kokainy do Stanów Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych i wczesnych latach osiemdziesiątych. Jung należał do kartelu z Medellin i był jednym z najbliższych współpracowników Pablo Escobara. Na narkotykach dorobił się 60 milionów dolarów. 30 milionów stracił po przejęciu przez rząd Panamy banku, w którym je ulokował z powodu braku miejsca na pieniądze.

    Estrazy (EC 3.1) - to ogólne określenie na grupę enzymów (hydrolaz) rozkładających wiązania estrowe w cząsteczkach tłuszczów przy udziale wody czyli po prostu trawiące tłuszcze.

    Naltrekson (łac. Naltrexonum) – organiczny związek chemiczny, analog kodeiny. Antagonista (a ściślej: odwrotny agonista) receptorów opioidowych o okresie półtrwania dłuższym niż nalokson. Wykazuje silne działania antagonistyczne na receptory μ, nieco słabsze działanie na receptory κ i znacznie słabsze działanie na receptor δ. Używany w terapii odwykowej u pacjentów uzależnionych od opioidów (dawki przekraczające 50 mg). W przypadku tzw. terapii naltreksonem w niskiej dawce (ang. low dose naltrexone) stosuje się ok. 3–5 mg substancji na dobę, jednakże skuteczność takich działań nie jest potwierdzona naukowo. Sam wpływ naltreksonu na skuteczność terapii uzależnień bywa kwestionowany. Sympatykomimetyki, sympatykotoniki to grupa substancji pobudzających współczulny (sympatyczny) układ nerwowy pośrednio lub bezpośrednio. Substancje stymulujące bezpośrednio receptory adrenergiczne nazywa się też adrenomimetykami. Są to substancje o budowie i działaniu podobnym do naturalnie występujących we współczulnym układzie nerwowym neuroprzekaźników tj. adrenaliny i noradrenaliny. Pośrednie działanie sympatykomimetyków polega na zwiększaniu stężenia neuroprzekaźników w synapsach układu współczulnego poprzez:
    a. zahamowaniu wychwytu zwrotnego przekaźnika; np. Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, kokaina
    b. zahamowaniu monoaminooksydazy (Inhibitory monoaminooksydazy)
    c. zahamowaniu katecholo-o-metylotransferazy (inhibitory COMT) - rzadko wykorzystywane
    d. zwiększenie wydzielania przekaźnika z zakończenia nerwowego, tzw. działanie na ziarnistości; np. efedryna, amfetamina

    Sympatykomimetyki mają wielokierunkowe działanie na organizm, wiele z nich jest środkami psychoaktywnymi lub lekami. Znanym psychoaktywnym sympatykomimetykiem jest amfetamina, która działa jednocześnie na dwa sposoby - hamuje wychwyt zwrotny monoamin oraz zwiększa wydzielanie przekaźników - przez co jej euforyzujący efekt działania jest mocno odczuwalny. W Polsce amfetamina została skreślona z listy leków ze względu na jej niski efekt terapeutyczny przy jednocześnie wysokim efekcie uzależniającym.

    Złoty strzał – przedawkowanie narkotyku kończące się śmiercią. Termin stosowany jest głównie w odniesieniu do heroiny. Odnosi się to zarówno do świadomego przedawkowania narkotyku, czyli samobójstwa, jak i nieświadomego, wynikającego z nieumiejętnego przyjęcia substancji odurzającej bądź jej większej czystości. Plazmina (fibrynaza, fibrynolizyna) – zwierzęcy enzym białkowy z grupy proteaz, znajdujący się w osoczu krwi, którego działanie polega na rozkładaniu białek krwi wchodzących w skład skrzepu, przede wszystkim fibryny (włóknika). Proces ten nazywa się fibrynolizą. Plazmina powstaje z nieaktywnego prekursora (plazminogenu) na skutek działania trombiny i tkankowego aktywatora plazminogenu (t-PA). Plazminogen może być też aktywowany przez urokinazę (u-PA).

    Nalmefen – organiczny związek chemiczny z grupy opiatów będący antagonistą receptorów opioidowych, odkryty we wczesnych latach siedemdziesiątych, stosowany głównie w leczeniu uzależnienia od alkoholu, a także w leczeniu innych uzależnień, takich jak hazard oraz uzależnienie od zakupów. W strukturze i działaniu zbliżony do naltreksonu, innego antagonisty opioidów. Najważniejsze zalety nalmefenu względem naltreksonu to dłuższy okres półtrwania, większa biodostępność przy podaniu doustnym oraz fakt, iż nie stwierdzono toksycznego działania na wątrobę i to niezależnie od dawki. Działania polityczne – takim mianem można określić działania ludzi w polityce. Za działania polityczne uważa się racjonalne, kontrolowane i dobrowolne czynności podmiotu realizującego swoje potrzeby i interesy związane w sposób bezpośredni lub pośredni z władzą polityczną. Działania polityczne charakteryzują się tym, że podmiot może świadomie i samodzielnie wybrać czas, miejsce i sposób postępowania. Istotą działań politycznych podmiotu polityki (np. partii politycznej) jest sprawowanie (samodzielnie lub w koalicji) władzy politycznej albo też wywieranie wpływu na ośrodki decyzji politycznych (np. rząd, parlament) w warunkach walki, kompromisów lub współpracy. Działania polityczne są podejmowane przede wszystkim z zamiarem osiągnięcia korzystnych dla danego podmiotu stanów (skutków) w sferze politycznej, ekonomicznej, socjalnej, kulturowej. Działania polityczne mają wiele przejawów w życiu politycznym.

    Dodano: 08.01.2010. 00:50  


    Najnowsze