• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bakterie z kulkami włosowymi przylegają do skóry, wywołując infekcję u wcześniaków

    27.05.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Skóra, największy organ człowieka, stanowi skuteczną zaporę przed bakteriami. Ale wyjątkowo delikatna skóra przedwcześnie urodzonego dziecka może być podstawową pożywką dla organizmów, wywołujących niektóre choroby zakaźne. Szwedzki zespół naukowców odkrył i opisał w czasopiśmie Pediatric Research, że specyficzny rodzaj staphylococcus może przyczepiać się do skóry za pomocą kępkowych, samoprzylepnych kulek włosowych i wywoływać infekcję.

    Naukowcy z Instytutu Karolińskiego wyjaśnili, że staphylococcus zagnieżdża się na skórze dziecka i błonach śluzowych zaraz po urodzeniu. Na ogół nie pojawia się żaden konflikt pomiędzy bakteriami a organizmem żywiciela. Jednakże kłopoty mogą pojawić się w przypadku wcześniaków i chorych osób dorosłych - jak wyjaśniają naukowcy dodając, że bakterie mogą wywołać posocznicę (zatrucie krwi). Zespół odkrył, że kulki włosowe bakterii pomagają im przywierać do komórek żywiciela, wywołując w ten sposób infekcję.

    "Gronkowce koagulazo-ujemne (CoNS) są głównymi komensalami skóry człowieka. Kolonizacja następuje w czasie pierwszych kilku godzin życia. Po jednym dniu życia 84% wszystkich zdrowych noworodków ma skolonizowaną skórę" - czytamy w artykule.

    "Pośród CoNS szczególną uwagę zwrócono na Staphylococcus epidermidis (S. epidermidis), ponieważ jest to najpopularniejszy gatunek odpowiedzialny za infekcje, powodujący poważne stany chorobowe, doprowadzający do śmierci i generujący koszty w opiece zdrowotnej na całym świecie."

    Na podstawie ostatnich danych, CoNS uważa się za jedne z najpoważniejszych patogenów, które wywołują późną posocznicę u niemowlaków o bardzo niskiej masie urodzeniowej (LBW). CoNS są również wiązane ze źródłem i rozwojem rumienia toksycznego, immunologicznej reakcji skóry często występującej u noworodków, które poza tym są zdrowe.

    Zespół odkrył, że peptyd LL37 - katelicydyna człowieka i substancja przeciwbakteryjna - jest zdolny do hamowania rozwoju bakterii i przyczynia się prawdopodobnie do stabilności flory bakteryjnej i ograniczania jej niekontrolowanego rozprzestrzeniania się.

    "Tutaj rozpoznaliśmy po barwieniu negatywnym w transmisyjnej mikroskopii elektronowej dwa różne typy struktur rzęskowatych powszechnie występujących na S. epidermidis wyizolowanych od niemowlaków" - czytamy w artykule. "Wykazujemy również, że peptyd przeciwbakteryjny LL37 katelicydyna, który występuje zwykle w barierze skóry noworodka, w sposób znaczący hamuje rozwój S. epidermidis, co wskazuje na jego rolę w stabilności ekologicznej mikrobiotów skóry [mikroorganizmów zamieszkujących zwykle w organie lub części ciała]."

    Ze swej strony profesor Giovanna Marchini z Instytutu Karolińskiego i ordynator na oddziale noworodków Szpitala Dziecięcego im. Astrid Lindgren powiedziała: "Chcieliśmy przeprowadzić te badania nie tylko po to, aby dowiedzieć się więcej na temat patogenicznego potencjału bakterii, ale również po to, by zrozumieć w jaki sposób dziecko może się samo chronić przed atakiem poprzez na przykład zwiększenie odporności własnej organizmu."

    W procesie ewolucji wykształciła się zdolność człowieka do współistnienia z różnymi drobnoustrojami. Profesor Marchini wyjaśniła, że bakterie są potrzebne organizmowi człowieka do zapewnienia rozwoju skutecznego układu odpornościowego.

    "Uważa się, że polowanie na bakterie chorobotwórcze w minionych dziesięcioleciach doprowadziło do tego, że żyjemy obecnie zbyt czysto, co przyczynia się do silnego wzrostu alergii i innych chorób luksusu" - powiedziała profesor Marchini. "Oprócz chęci osiągnięcia celów związanych z profilaktyką infekcji u dzieci, sądzimy również, że zrozumienie możliwych aspektów zdrowotnych tych maleńkich, okrągłych i kępkowych mieszkańców skóry stanowi ekscytujące wyzwanie."

    Naukowcy zauważyli, że potrzebne są dalsze badania w celu wyjaśnienia mechanizmów molekularnych interakcji żywiciel-drobnoustrój, aby móc utrzymywać obopólnie korzystną relację homeostatyczną i chronić ludzi przed chorobą.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Instytut Karoliński
    http://ki.se

    Pediatric Research:
    http://www.pedresearch.org

    Źródło danych: Instytut Karoliński; Pediatric Research
    Referencje dokumentu: Nelson A., et al. (2009) Staphylococcus epidermidis isolated from newborn infants express pilus-like structures and are inhibited by the cathelicidin-derived antimicrobial peptide LL37. Pediatric Research (w druku). Publikacja internetowa z

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Staphylococcus epidermidis - to gatunek bakterii Gram-dodatnich, należący do rodzaju gronkowców, wywołujący zakażenia oportunistyczne. Jest zaliczany do grupy gronkowców koagulazo ujemnych (CoNS). Nie wywołuje infekcji u ludzi zdrowych, jednak dla osób z ciałem obcym może być bardzo niebezpieczny. Zapalenie tkanki łącznej (łac. cellulitis) - choroba skóry i tkanki łącznej podskórnej, wywoływana przez infekcję bakteryjną (szczepy bakterii: Staphylococcus aureus i Streptococcus pyogenes). Często występuje po wcześniejszym zranieniu, ukąszeniu bądź poparzeniu, z reguły na odsłoniętych partiach ciała. Nie należy mylić z cellulitem, potocznym pojęciem z zakresu kosmetyki, który nie jest chorobą zakaźną. Bartoneloza – jedna z odzwierzęcych chorób zakaźnych, wywołana przez bakterie rodzaju bartonella, zazwyczaj przenoszone na człowieka przez owady. Do zakażenia dochodzi przez ukąszenie. W zależności od gatunku bakterii wywołujących infekcję, możemy mieć do czynienia z różnymi batonelozami:

    Flora fizjologiczna człowieka – tradycyjna nazwa mikroorganizmów występujących naturalnie w organizmie człowieka bez wywoływania objawów chorobowych. W związku z tym, że bakterie nie należą do królestwa roślin bardziej odpowiednią nazwą byłaby tutaj "biota fizjologiczna człowieka". U człowieka prawidłowo występuje około 10 bakterii, w większości beztlenowych. Niektóre grzyby także mogą stanowić skład prawidłowej flory, natomiast wirusy, pasożyty i priony do niej nie należą i zawsze są uznawane za chorobotwórcze. U osób z osłabioną odpornością flora fizjologiczna może powodować zakażenia, które nazywane są oportunistycznymi. Szerszym pojęciem jest mikrobiom, który obejmuje nie tylko mikroorganizmy komensalne i wpływające pozytywnie na organizm ludzki, ale również chorobotwórcze. Jego poznaniem zajmuje się Human Microbiome Project. MRSE (ang. methicyllin-resistant Staphylococcus epidermidis) – metycylinooporny szczep bakterii Staphylococcus epidermidis.

    Scleredema zwana również chorobą Buschkego, scleredemą Buschkego, scleredemą dorosłych – rzadka choroba skóry objawiającą się stwardnieniem skóry twarzy, pleców, karku oraz barków. Zajęta skóra może w niektórych przypadkach przybrać kolor czerwony lub pomarańczowy. Choroba została opisana przez Abrahama Buschkego. Przyczyna choroby jest nieznana. Najczęściej rozwija się ona w przebiegu cukrzycy, ostrej infekcji bakteryjnej lub wirusowej bądź dyskrazji monoklonalnej. Choroba jest przeważnie łagodna, samoograniczająca, jednak w niektórych przypadkach może mieć przebieg postępujący, z zajęciem narządów wewnętrznych. Bardzo rzadko prowadzi do śmierci. Choroba Rittera – uogólniona ropna choroba skóry o ciężkim przebiegu, występująca głównie u noworodków, wywoływana przez gronkowce złociste. Egzotoksyna produkowana przez gronkowce, eksfoliatyna, powoduje powstawanie rozległych pęcherzy, złuszczanie naskórka i odsłanianie skóry właściwej na dużych przestrzeniach.

    Nużeniec ludzki (Demodex folliculorum) jest to pasożytniczy roztocz. Wielkość jego ciała wynosi 0,3-0,4 mm długości, przy czym samiec jest mniejszy od samicy. Jest on robakowato wydłużony o obłym kształcie ciała, białawy lub żółtawy, z długim wtórnie pierścieniowatym odwłokiem. W tylnej części ciała jest on zwężony, natomiast w przedniej części ciała ma 4 pary odnóży, sztylecikowe chelicery i pedipalpy. Ciało nużeńca jest okrężnie bruzdkowane. Cykl rozwojowy pasożyta trwa 18-24 dni. Zapłodniona samica znosi 20-24 jaj. Z jaj wylegają się larwy, z których powstają nimfy podobne do osobników dorosłych. Larwa ma 3 pary odnóży krocznych. Przednia część jego ciała tkwi w tkance, tylna część charakterystycznie sterczy. Osobniki żerują aktywnie nocą, za dnia wgryzając się głębiej w skórę. Bytuje on w gruczołach łojowych skóry człowieka i torebkach włosowych wywołując chorobę zwaną nużycą, która to przejawia się ona w postaci ropiejących krost. Ten pasożyt jest bardzo rozpowszechniony na całym świecie. Odżywia się łojem i przesączem osocza krwi, wydzieliną gruczołów łojowych i komórkami nabłonkowymi. Zwykle nie wywołuje poważnych objawów chorobowych. Może powodować zapalenie gruczołu łojowego lub mieszka włosowego, uniemożliwiając wydzielenie łoju. Objawem jest miejscowa gorączka, stan zapalny, ból i powstanie ropnia. Wrażliwe osoby odczuwają lekkie swędzenie skóry w miejscach przebywania nużeńców zwłaszcza, gdy te aktywnie wnikają w głąb mieszka lub gruczołu łojowego. Przyczynia się do powstawania wągrów i zaskórników. Odchody nużeńca mogą wywoływać uczulenie i podrażnienie ujścia gruczołów łojowych. Sprzyja zakażeniom bakteryjnym, zwłaszcza w przebiegu trądziku i zapalenia łojotokowego skóry. Nużeńca można zidentyfikować badaniem mikroskopowym zaskórników lub całych torebek włosowych. Częściej występuje wśród ludności wiejskiej wraz z łojotokiem. Przenoszony jest wraz z kurzem, przez kontakt bezpośredni z osobą zarażoną, przez stosowanie tych samych przyborów kosmetycznych, ręczników i ubrań. Profilaktyka polega na utrzymywaniu w czystości skóry i ubrań oraz oczyszczenie skóry z zaskórników za pomocą płynów odkażających i peelingu. Staphylococcus saprophyticus – gatunek bakterii Gram-dodatnich należący do rodzaju gronkowców, wywołujący zakażenia oportunistyczne i zaliczany do grupy gronkowców koagulazo ujemnych (CoNS).

    Erytrodermatoza, zakaźne zapalenie skóry (erythrodermatitis, CE), wrzodowa choroba skóry – zaraźliwa choroba ryb wywoływana przez bakterie z grupy Aeromonas (przede wszystkim Aeromonas hydrophila), czasem także przez Pseudomonas fluorescens, a w akwariach morskich przez bakterie Vibrio. Występuje zarówno u ryb akwariowych, jak i karpiowatych w produkcji towarowej. Przez lata uważana była za przewlekłą postać posocznicy karpi.

    Gronkowce (łac. Staphylococcus, od gr. σταφυλή, staphylē= "grona" i κόκκος, kókkos, = ziarenko) – bakterie zaliczane do grupy bakterii Gram-dodatnich. Morfologicznie są to ziarenkowce występujące w skupiskach, przypominających grona, będące wynikiem podziałów w wielu płaszczyznach. Prawie wszystkie gatunki Staphylococcus są względnymi beztlenowcami (tj. rosną zarówno w warunkach tlenowych jak i beztlenowych).

    Dawka epilacyjna – dawka promieniowania jonizującego na skórę powodująca w określonym czasie tymczasową utratę owłosienia (epilację). Epilacja wywołana promieniowaniem, np. przy teleterapii chorób skóry, może powodować bujniejsze odrastanie włosów.

    Dodano: 27.05.2009. 15:11  


    Najnowsze