• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cel CAREPNEUMO - kontrola chorób odpornych na antybiotyki

    04.06.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Paciorkowiec zapalenia płuc (S. pneumoniae) jest przyczyną kłopotów ze zdrowiem ludzi na całym świecie. Głównym czynnikiem jest odporność szczepów paciorkowca na antybiotyki, która stale rośnie i powoduje, że istniejące szczepionki, choć skuteczne, mogą prowadzić do wymiany serotypu (tzn. wyeliminowanie bakterii za pomocą szczepionki "wymusza" pojawienie się innych bakterii). Zdaniem zespołu naukowców, których badania są finansowane ze środków unijnych, potrzebne są nowe strategie leczenia, aby zwalczyć odpornego na antybiotyki paciorkowca zapalenia płuc. Partnerzy projektu CAREPNEUMO, finansowanego na kwotę prawie 3 mln EUR, są zdeterminowani by osiągnąć ten cel.

    Badaniami kieruje Oddział Patogenności Drobnoustrojów Centrum Badań Chorób Zakaźnych im. Helmholtza (HZI) w Niemczech. Konsorcjum CAREPNEUMO, stworzone przez 13 instytucji badawczych z 10 krajów z Europy, Azji i Ameryki Południowej, pracuje nad nowymi antybiotykami i szczepionkami do zwalczania zakażenia pneumokokowego. W grupie szczególnie zagrożonych chorobami pneumokokowymi są dzieci, osoby starsze i chorzy z niedoborem odpornościowym.

    Partnerzy podzielili badania na trzy podprojekty. Pierwszy koncentruje się na identyfikacji i charakterystyce serotypów pneumokoków (tj. podgatunków), drugi obejmuje wymykanie się pneumokoków układowi immunologicznemu człowieka oraz badanie sposobu wywoływania zapalenia płuc. Ostatni projekt stawia sobie za cel opracowanie udoskonalonej szczepionki oraz strategii leczenia.

    Zdaniem naukowców zakażenia pneumokokowe, wywoływane głównie przez S. pneumoniae, występują zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się. W Niemczech odnotowywanych jest co roku 60.000 zgonów z powodu tej choroby, a "we Francji i Hiszpanii około połowa izolatów pneumokoków jest odporna na co najmniej jeden antybiotyk" - wyjaśnił profesor Singh Chhatwal z HZI.

    Szczepionki przeciwko pneumokokom są dostępne, aczkolwiek nie są w stanie objąć serotypów, których jest ponad 90. Ponadto szczepionki zapewniają jedynie częściową ochronę - jak pokazały wyniki badań.

    "Szczepienia ograniczają rozprzestrzenianie się tych serotypów, ale doprowadziły niestety do pojawienia się innych rzadkich serotypów pneumokoków" - powiedział profesor Chhatwal. "Co więcej, na przykład w Niemczech i USA najbardziej rozpowszechnione serotypy są inne niż te powszechnie występujące w Indiach, co komplikuje ogólnoświatowe zalecenia w zakresie leczenia i profilaktyki" - dodał. "Dlatego musimy znaleźć alternatywne metody leczenia i profilaktyki zakażeń pneumokokowych."

    Trzyletni projekt przyczyni się do pogłębienia wiedzy w zakresie epidemiologii i interakcji żywiciel-patogen, która umożliwi kontrolowanie chorób wywoływanych przez odporne na antybiotyki szczepy S. pneumoniae oraz opracowanie nowych metod leczenia i strategii szczepienia.

    W centrum uwagi znajduje się opracowanie nowej generacji środków zwalczających drobnoustroje oraz nowej polisacharydo-glikolipidowej szczepionki skoniugowanej przeciwko pneumokokom, natomiast serotypy zidentyfikowane w ramach badań epidemiologicznych zostaną uwzględnione w pracach nad metodami leczenia.

    W ciągu ostatnich dziesięciu lat UE przyznała instytucjom badawczym ponad 200 mln EUR na badania nad odpornością na środki przeciwbakteryjne. Badania koncentrują się na pięciu głównych sposobach podejścia: podstawowe zjawisko lekooporności, badania epidemiologiczne, badania translacyjne, testy diagnostyczne techniką point-of-care oraz prace nad wczesnymi lekami przeciwzakażeniowymi i innowacje w Europie.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    EU Research Health: Antimicrobial drug resistance
    http://ec.europa.eu/research/health/infectious-diseases/antimicrobial-drug-resistance/

    Stowarzyszenie Niemieckich Centrów Badawczych im. Helmholtza:
    http://www.helmholtz.de/

    Źródło danych: Stowarzyszenie Niemieckich Centrów Badawczych im. Helmholtza
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych ze Stowarzyszenia Niemieckich Centrów Badawczych im. Helmholtza

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Monitor badań klinicznych (ang. Clinical Research Associate, CRA) – pracownik firmy sponsorującej badanie kliniczne lub jego przedstawiciel np. firma CRO (Contract Research Organization), którego głównym zadaniem jest monitorowanie badania. Monitor badań klinicznych jest odpowiedzialny za ocenę zgodności prowadzonego badania klinicznego z zasadami Dobrej Praktyki Klinicznej, zapewnienie przestrzegania protokołu badania, czuwanie nad bezpieczeństwem pacjentów uczestniczących w badaniu w tym prawidłowe raportowanie ciężkich zdarzeń niepożądanych, wyjazdy monitorujące do ośrodków badawczych, weryfikowanie danych wpisanych do Karty Obserwacji Klinicznej z historią choroby pacjenów, kontrolę gospodarki badanym produktem, raportowaniem po każdej wizycie monitorującej faktycznego stanu badania w poszczególnych ośrodkach badawczych, rejestrację badania w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Preparatów Biobójczych i Komisji Bioetycznej oraz rutynowymi kontaktami z zespołem badawczym każdego ośrodka uczestniczącego w badaniu. Jakość uzyskiwanych danych przez ośrodki badawcze jest na bieżąco kontrolowana przez Monitora Badań Klinicznych, jest to pierwsza osoba weryfikująca wiarygodność danych. Szczepionki DNA to zazwyczaj koliste plazmidy, które zawierają geny kodujące antygeny konkretnych patogenów, przeciwko którym chcemy uzyskać odporność. Taki materiał, wszczepiony do ciała pacjenta (zazwyczaj domięśniowo) prowadzi do ekspresji genów, które zawiera. W wyniku tego komórki człowieka produkują białka, na które reaguje układ odpornościowy, jak w przypadku zwykłego zakażenia, dając dzięki temu odporność przeciwko konkretnym antygenom. W jednym plazmidzie można zmieścić geny dla kilku epitopów, dlatego można uzyskać odporność nawet przeciw kilku rodzajom patogenów. W plazmidach stosuje się promotory takich wirusów, jak CMV (cytomegalowirus) czy SV40. Zastosowanie kompleksów DNA–lipid po podaniu dożylnym daje lepszą odpowiedź, niż w przypadku podania DNA z samą tylko solą fizjologiczną. Obecnie przeprowadza się badania nad szczepionkami zapobiegającymi zakażeniom HIV, wirusami opryszczki, wirusowego zapalenia wątroby typu B, malarii, cytomegalii, grypy, wścieklizny, gruźlicy i innych. Dla szczepionek DNA przewiduje się również zastosowania na polu alergii, stwardnienia rozsianego, reumatoidalnego zapalenia stawów, chorób uwarunkowanych genetycznie oraz chorób nowotworowych. Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP) – każde zaburzenie stanu zdrowia, jakie występują po szczepieniu. Mogą one być wynikiem indywidualnej reakcji organizmu człowieka szczepionego na podanie szczepionki, błędu podania szczepionki, złej jej jakości bądź zjawisk od szczepienia niezależnych, a tylko przypadkowo pojawiających się po szczepieniu.

    Stop pneumokokom – akcja zachęcająca do szczepienia dzieci przeciwko pneumokokom. Główne hasło kampanii to: Masz prawo wiedzieć, masz prawo pytać. Akcja była finansowana przez firmę Wyeth, producenta jedynej dostępnej w Polsce szczepionki dla dzieci do drugiego roku życia. Patronatem kampanii było między innymi Centrum Zdrowia Dziecka. Rzecznik Praw Dziecka zarzucił akcji, że ta kreuje się na kampanię społeczną, pomimo że jest to przedsięwzięcie komercyjne. Jedna z reklam (przedstawiająca umierające dziecko) została wycofana, ponieważ łamała polskie prawo - zachęcała do kupienia leku, który jest wyłącznie na receptę. Ponadto reklama miała na celu wywołanie strachu u odbiorcy. Kiła wrodzona – zakażenie krętkiem Treponema pallidum może nastąpić w każdym okresie ciąży, ale zmiany charakterystyczne dla kiły wrodzonej obserwuje się w przypadku zakażenia po 4 miesiącu ciąży, gdy zaczyna rozwijać się układ odpornościowy płodu. Wynika z tego, że patogeneza kiły wrodzonej zależna jest bardziej od odpowiedzi immunologicznej gospodarza niż od bezpośredniego szkodliwego wpływu T. pallidum. Ryzyko zakażenia płodu przez matkę chorą na kiłę wczesną wynosi 75–95% i zmniejsza się do około 35% jeżeli choroba trwa ponad 2 lata. Niewielkie ryzyko infekcji płodu dotyczy matek chorych na kiłę późną i utajoną. Natomiast zastosowanie odpowiedniego leczenia u matek przed 16 tygodniem ciąży powinno zapobiec zakażeniu płodu. Brak leczenia kiły u ciężarnej w 40% przypadków doprowadzi do śmierci płodu (częściej dochodzi do urodzeń martwych niż poronień), wcześniactwa, śmierci w okresie okołonoworodkowym lub rozwinięcia się objawów kiły wrodzonej. Przeprowadzone badania retrospektywne ujawniły, że u matek chorujących na kiłę ponad 2 lata 21% ciąż zakończyło się poronieniem lub urodzeniem martwego noworodka, 13% urodzeniem dziecka, która zmarło w pierwszych 2 miesiącach życia, 43% urodzeniem noworodka z cechami kiły wrodzonej a 23% urodzeniem zdrowego dziecka. Jak z powyższych danych wynika, najczęściej spotykaną sytuacją jest noworodek bez klinicznych cech choroby, ale z dodatnimi testami w kierunku kiły. W chwili obecnej uważa się, że wykonywanie testów w kierunku kiły we wczesnej ciąży jest uzasadnione ekonomicznie i zalecane wśród rutynowych badań w przebiegu ciąży. W grupach wysokiego ryzyka badania przesiewowe powinny być powtórzone także w III trymestrze ciąży jak i przy porodzie.

    Badanie słuchu – jest to ocena reakcji organizmu powstałej w wyniku stymulacji dźwiękowej. Badania słuchu dzielą się na badania subiektywne i badania obiektywne. Subiektywne badania słuchu, w przeciwieństwie do badań obiektywnych, wymagają aktywnej współpracy osoby badanej (od osoby badanej wymaga się świadomej informacji zwrotnej np. czy dźwięk jest słyszalny). Badania słuchu można podzielić również na badania progowe oraz nadprogowe. Celem badań progowych jest określenie najcichszego możliwego do usłyszenia dźwięku, w badaniach nadprogowych oceniana jest percepcja dźwięku powyżej progu słyszenia. Choroby bakteryjne – choroby wywoływane przez szkodliwe bakterie. W zakażeniu bakterie (zwane również patogenami lub czynnikami etiologicznymi) wnikają w sposób bierny lub czynny do organizmu roślinnego lub zwierzęcego, w obrębie którego rozmnażają się i wywołują odpowiedź odpornościową. Chorobom takim towarzyszą często m.in.: stany zapalne, gorączka, wymioty i biegunka. W leczeniu stosuje się antybiotyki oraz inne środki bakteriobójcze.

    Antybiotyki (z greki anti – przeciw, bios – życie) – naturalne wtórne produkty metabolizmu drobnoustrojów, które działając wybiórczo w niskich stężeniach wpływają na struktury komórkowe lub procesy metaboliczne innych drobnoustrojów hamując ich wzrost i podziały. Antybiotyki są przedmiotem badań auksanografii, stosuje się je jako leki w leczeniu wszelkiego rodzaju zakażeń bakteryjnych. Bywają także używane profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym w przypadku osłabienia odporności, np. neutropenii, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Andrew Wakefield (ur. 1957) – brytyjski były chirurg i naukowiec. Znany przede wszystkim z publikacji z 1998 w czasopiśmie Lancet. Zamieścił w niej wyniki badania, które miały wskazywać na rzekomy związek między stosowaniem u dzieci szczepionki MMR a wystąpieniem u nich autyzmu i zapalenia jelit.
    W wyniku dziennikarskiego śledztwa przeprowadzonego przez Briana Deera z The Sunday Times okazało się, że wyniki badania zostały sfałszowane. Publikacja została wycofana przez czasopismo Lancet w 2010, a sam Wakefield za swoje nieetyczne działania otrzymał naganę od brytyjskiego General Medical Council oraz zakaz wykonywania zawodu lekarza.

    Szczepionka – preparat pochodzenia biologicznego, zawierający antygen, który stymuluje układ odpornościowy organizmu do rozpoznawania go jako obcy, niszczenia i utworzenia pamięci poszczepiennej. Dzięki tej pamięci, w przypadku kolejnego kontaktu z antygenem (infekcji), odpowiedź immunologiczna wykształca się szybciej i jest silniej wyrażona (odporność wtórna), co ma uniemożliwić naturalny przebieg choroby, wraz z wykształceniem się typowych dla niej objawów klinicznych. W skład szczepionki może wchodzić żywy, o osłabionej zjadliwości (atenuowany) lub zabity drobnoustrój, a także inne fragmenty jego struktury czy metabolity. Szczepionka może być skierowana przeciwko jednemu czynnikowi chorobotwórczemu (szczepionka monowalentna) lub skojarzona przeciwko kilku czynnikom jednocześnie (poliwalentna).

    Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie istnieje od ponad czterdziestu lat. Zaspokaja potrzeby zdrowotne dzieci i młodzieży do okresu noworodkowego do 18. roku życia w zakresie diagnostyki, leczenia szpitalnego, rehabilitacji leczniczej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Jeśli jest niezbędna kontynuacja leczenia Szpitalu, możliwa jest opieka nad pacjentami do wieku 25 lat. Część swojej oferty Szpital kieruje również do pacjentów dorosłych. Dotyczy to przede wszystkim badań diagnostycznych, ale także porad specjalistycznych i rehabilitacji leczniczej.

    Centrum Diagnostyki i Terapii Laserowej PŁ (CDTL PŁ) jest pozawydziałową, samofinansującą się jednostką Politechniki Łódzkiej powołaną do życia w 1994 roku w celu badania oddziaływania światła laserów na organizm ludzki oraz wdrażania nowych metod leczenia z zastosowaniem technik laserowych. Leptospirozy, krętkowice – grupa chorób odzwierzęcych wywołanych przez krętki z rodzaju Leptospira. Dla człowieka patogenny jest gatunek Leptospira interrogans. Obejmuje on szereg serotypów, które wywołują choroby o zbliżonym obrazie klinicznym.

    Dodano: 04.06.2009. 15:11  


    Najnowsze