• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cukrzyca + nieprawidłowy rytm serca = wyższe ryzyko choroby serca

    03.04.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Osoby chore na cukrzycę, u których pojawia się migotanie przedsionków (nieprawidłowy rytm serca) są bardziej zagrożone innymi problemami zdrowotnymi związanymi z sercem, a nawet zgonem - pokazują wyniki nowych badań. Wyniki badań ADVANCE[2], prowadzonych przez międzynarodową grupę naukowców, zostały niedawno opublikowane w czasopiśmie European Heart Journal.

    Naukowcy przeprowadzili ewaluację 11.400 pacjentów chorych na cukrzycę typu 2. Kiedy porównano pacjentów cierpiących na migotanie przedsionków (AF) od początku badania z pacjentami chorymi na cukrzycę bez migotania przedsionków, zespół odkrył, że w pierwszej grupie istnieje o 61% wyższe ryzyko śmierci z różnych powodów, o 68% zwiększone ryzyko niewydolności serca lub innych schorzeń naczyniowo-mózgowych oraz o 77% zwiększone ryzyko śmierci na chorobę sercowo-naczyniową taką jak udar.

    Naukowcy odkryli również, że w przypadku intensywniejszego leczenia cukrzyków z AF, byli oni mniej narażeni na śmierć lub wystąpienie któregokolwiek z wyżej wspomnianych powikłań. W ramach badań ADVANCE[2] pacjentom podawano zestaw leków na obniżenie ciśnienia, jak np. indapamid. W przypadku diabetyków bez AF poddawanych temu samemu leczeniu odnotowano niższe ryzyko śmierci i powikłań.

    "Aktywne leczenie przyniosło podobne, względne korzyści zarówno pacjentom z AF, jak i bez AF" - wyjaśnia profesor Anushka Patel, kierownik Wydziału Sercowo-Naczyniowego w The George Institute for International Health przy Uniwersytecie w Sydney, Australia. "Jednakże z uwagi na fakt, że pacjenci z AF byli na początku badania narażeni na wyższe ryzyko niż pacjenci bez AF, bezwzględna korzyść wynikająca z aktywnego leczenia była u nich wyższa. Oceniamy, że 5-letnie aktywne leczenie może zapobiec 1 zgonowi na 42 pacjentów z AF oraz 1 zgonowi na 120 pacjentów bez AF."

    Profesor Patel, która kierowała badaniami, podkreśliła, że wiele czynników takich jak wiek i inne kłopoty zdrowotne wpływa na liczbę przypadków AF w danej populacji w danym okresie. "Waha się ona od 4% wśród pacjentów leczonych ambulatoryjnie do 15% wśród pacjentów hospitalizowanych" - powiedziała. "Na 11.140 pacjentów objętych badaniami 847 (7,6%) miało AF w chwili rozpoczęcia projektu, a u kolejnych 352 pacjentów AF pojawiło się średnio w ciągu 4,3 roku obserwacji." W obserwowanej populacji ogólna liczba przypadków osiągnęła 11%. Poprzednie badania wykazały, że liczba przypadków AF w populacji diabetyków jest dwa razy wyższa niż w populacji osób, które nie cierpią na cukrzycę.

    Według profesor Patel, liczba chorych na cukrzycę sięgnie 380 milionów do roku 2025. "Możemy założyć, że około 40 milionów z nich będzie również cierpieć na AF" - wyjaśnia, dodając: "Wyniki badań mają bezpośrednio znaczenie dla dużej liczby osób na świecie."

    Naukowcy odkryli również ścisłą zależność między AF a zgonami na choroby sercowo-naczyniowe u kobiet w porównaniu do mężczyzn. Ryzyko zgonu kobiet z AF było dwa razy wyższe niż w przypadku kobiet bez AF, natomiast ryzyko zgonu mężczyzn z AF było o połowę wyższe niż w przypadku mężczyzn bez AF. Badania pokazały, że ryzyko zgonu na chorobę serca zdrowej kobiety jest niższe niż mężczyzny w podobnym wieku.

    Czy AF często jest diagnozowane u diabetyków? Według profesor Patel, nie. "Bieżąca analiza podkreśla wagę aktywnej oceny pacjentów chorych na cukrzycę pod kątem występowania AF, aby zidentyfikować osoby w sposób szczególny zagrożone zdarzeniami sercowo-naczyniowymi" - powiedziała kierowniczka badań. "Rutynowe podawanie leków na obniżenie ciśnienia oraz stosowanie w szerszym zakresie leków przeciwpłytkowych lub antykoagulantów i satyn może przyczynić się do zmniejszenia częstości pojawiania się wielu różnych problemów u tego typu pacjentów."

    Naukowcy twierdzą, że wyniki ostatnich badań będą mieć znaczący wpływ na prowadzenie diabetyków oraz politykę w tym zakresie.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    European Heart Journal:
    http://eurheartj.oxfordjournals.org/

    The George Institute for International Health:
    http://www.thegeorgeinstitute.org/

    Źródło danych: Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne
    Referencje dokumentu: Du, X et al. (2009) Risks of cardiovascular events and effects of routine blood pressure lowering among patients with type 2 diabetes and atrial fibrillation: results of the ADVANCE study. Eur. Heart Jnl., DOI:10.1093/eurheartj/ehp055.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Skala CHA2DS2–VASc – w medycynie, skala służąca do oceny ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo–zatorowych u pacjentów z migotaniem przedsionków. Skala umożliwia wskazanie pacjentów z migotaniem przedsionków, u których konieczne jest wdrożenie terapii przeciwpłytkowej lub przeciwzakrzepowej. Skala CHADS – zwana także skalą CHADS2, w medycynie, skala służąca do oceny ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo – zatorowych u pacjentów z migotaniem przedsionków. Skala umożliwia wskazanie pacjentów z migotaniem przedsionków, u których niekoniecznym jest wdrożenie terapii przeciwpłytkowej lub przeciwzakrzepowej. Rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu (uogólniony samoistny nadmierny rozrost kości, choroba Forestiera, ang. diffuse idiopathic skeletal hyperostosis, DISH) - choroba o nieznanej przyczynie, znana od ponad 100 lat, ale traktowana jako samodzielna jednostka chorobowa dopiero od 1997. Występuje u 1,6–13% populacji ogólnej ale u 13–49% populacji chorych na cukrzycę, jej częstość wzrasta z wiekiem oraz współistnieniem innych czynników ryzyka, takich jak dyslipidemia, hiperurykemia. Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet a wiek jej wystąpienia mieści się w granicach 50 - 75 lat.

    Kiła wrodzona – zakażenie krętkiem Treponema pallidum może nastąpić w każdym okresie ciąży, ale zmiany charakterystyczne dla kiły wrodzonej obserwuje się w przypadku zakażenia po 4 miesiącu ciąży, gdy zaczyna rozwijać się układ odpornościowy płodu. Wynika z tego, że patogeneza kiły wrodzonej zależna jest bardziej od odpowiedzi immunologicznej gospodarza niż od bezpośredniego szkodliwego wpływu T. pallidum. Ryzyko zakażenia płodu przez matkę chorą na kiłę wczesną wynosi 75–95% i zmniejsza się do około 35% jeżeli choroba trwa ponad 2 lata. Niewielkie ryzyko infekcji płodu dotyczy matek chorych na kiłę późną i utajoną. Natomiast zastosowanie odpowiedniego leczenia u matek przed 16 tygodniem ciąży powinno zapobiec zakażeniu płodu. Brak leczenia kiły u ciężarnej w 40% przypadków doprowadzi do śmierci płodu (częściej dochodzi do urodzeń martwych niż poronień), wcześniactwa, śmierci w okresie okołonoworodkowym lub rozwinięcia się objawów kiły wrodzonej. Przeprowadzone badania retrospektywne ujawniły, że u matek chorujących na kiłę ponad 2 lata 21% ciąż zakończyło się poronieniem lub urodzeniem martwego noworodka, 13% urodzeniem dziecka, która zmarło w pierwszych 2 miesiącach życia, 43% urodzeniem noworodka z cechami kiły wrodzonej a 23% urodzeniem zdrowego dziecka. Jak z powyższych danych wynika, najczęściej spotykaną sytuacją jest noworodek bez klinicznych cech choroby, ale z dodatnimi testami w kierunku kiły. W chwili obecnej uważa się, że wykonywanie testów w kierunku kiły we wczesnej ciąży jest uzasadnione ekonomicznie i zalecane wśród rutynowych badań w przebiegu ciąży. W grupach wysokiego ryzyka badania przesiewowe powinny być powtórzone także w III trymestrze ciąży jak i przy porodzie. Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne.

    Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%. Zespół metaboliczny (zespół polimetaboliczny, zespół X, zespół insulinooporności, zespół Raevena) – zbiór wzajemnie powiązanych czynników zwiększających istotnie ryzyko rozwoju miażdżycy i cukrzycy typu 2 oraz ich powikłań naczyniowych.

    Płodowy zespół walproinianowy (płodowy zespół walproinowy, ang. fetal valproate syndrome, FVS) – zespół wad wrodzonych będący najprawdopodobniej fetopatią mającą związek z przyjmowaniem przez ciężarne kobiety kwasu walproinowego albo walproinianiu w leczeniu napadów padaczkowych. Szacuje się, że około 2% kobiet w ciąży ma padaczkę i walproiniany są przepisywane 5-20% z nich. Dowiedziono, że u kobiet leczonych walproinianem w pierwszym trymestrze ryzyko urodzenia dziecka z wadami cewy nerwowej jest około 30 razy wyższe niż w populacji. Nowsze badania potwierdziły to ryzyko i wykazały u dzieci tych matek zwiększoną częstość innych wad: spodziectwa, malformacji kciuków i paluchów, co pozwoliło w połowie lat 80. określić nowy zespół wad i nazwać go płodowym zespołem walproinianowym. FVS przypomina płodowy zespół hydantoinowy. Cechy dysmorficzne twarzy spotykane u dzieci z FVS to długa rynienka podnosowa, krótki nos, przodopochylenie nozdrzy, płaska nasada nosa, zmarszczki nakątne, długa i wąska górna warga, gruba dolna warga, mikrostomia, przerzedzenie brwi w linii środkowej, opuszczone w dół kąciki ust, niekiedy hiperteloryzm. Występują malformacje sercowo-naczyniowe i opóźnienie psychoruchowe. Cukrzyca ciężarnych (ang. Gestational Diabetes Mellitus, GDM) – każdy stan hiperglikemiczny (nieprawidłowa glikemia na czczo, nietolerancja glukozy lub cukrzyca) pojawiające się u zdrowych dotąd kobiet w ciąży. Stanowi ono zagrożenie dla płodu, a ponadto u 30-45% kobiet, u których stwierdzano cukrzycę ciężarnych, w ciągu najbliższych 15 lat rozwija się cukrzyca typu 2.

    Czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego to grupa objawów i danych z wywiadów, których obecność zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych.

    Pokusa nadużycia (ang. moral hazard) - teza mówiąca o tym, że podmiot chroniony przed ryzykiem może zachowywać się inaczej, niż gdyby był w pełni eksponowany na ryzyko. Na przykład, osoba ubezpieczona może zachowywać się bardziej ryzykownie w porównaniu z sytuacją, w której nie miałaby ona ubezpieczenia. Moral hazard narasta, ponieważ poszczególni ludzie jak i instytucje nie ponoszą konsekwencji swoich działań i w związku z tym mają tendencję do zachowań mniej ostrożnych, niż miałoby to miejsce w przypadku ponoszenia pełnych skutków.

    Dodano: 03.04.2009. 15:11  


    Najnowsze