• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czescy naukowcy rozwikłali tajemnicę déj? vu

    28.05.2012. 16:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W toku przełomowych badań naukowcy z Czech i Wlk. Brytanii odkryli zależność między zjawiskiem déj? vu a strukturami w mózgu człowieka, faktycznie potwierdzając neurologiczne źródło tego fenomenu. Mimo wcześniej podejmowanych prac poświęconych badaniu tego zjawiska u osób zdrowych, nie wypracowano żadnych konkretnych dowodów... aż do tej pory. Badania, których wyniki opublikowało czasopismo Cortex, zostały dofinansowane ze środków unijnych.

    Naukowcy, pracujący pod kierunkiem Środkowoeuropejskiego Instytutu Technologii, Uniwersytetu Masaryka (CEITEC MU) oraz Wydziału Medycyny Uniwersytetu Masaryka w Czechach, odkryli, że pewne konkretne struktury w mózgu mają bezpośredni wpływ na doświadczanie zjawiska déj? vu. Odkrycia poczynione w czasie badań pokazały, że struktury te są znacznie mniejsze w mózgach osób doświadczających déj? vu w porównaniu do tych, które nie doznają tego zjawiska.

    Zespołowi z CEITEC MU, wraz z kolegami z innych brneńskich instytutów badawczych oraz z Uniwersytetu w Exeter, Wlk. Brytania, udało się znacząco poszerzyć wiedzę na temat tego fenomenu, który od lat nie daje spokoju wielu osobom.

    Naukowcy zaobserwowali, że małe struktury w płatach skroniowych przyśrodkowych mózgu, tam gdzie zlokalizowana jest pamięć i wspomnienia, są znacznie mniejsze u osób ze skłonnością do występowania déj? vu niż u tych, które tego nie doświadczają. Poczynione odkrycia wykazały również, że im częściej badana osoba doświadcza déj? vu, tym mniejsze są owe struktury w jej mózgu.

    "Sto trzynaście zdrowych osób poddano strukturalnej analizie mózgu za pomocą rezonansu magnetycznego, a następnie nowej, czułej metody analizy morfologii mózgu (morfometrii źródłowej), po czym wielkość poszczególnych obszarów mózgu została porównana między osobami, które nigdy nie doświadczyły déj? vu, a tymi, które doświadczają tego zjawiska" - raportuje autor naczelny Milan Brázdil z CEITEC.

    "Poza występowaniem badanego zjawiska, obydwie grupy osób były całkowicie porównywalne. W przypadku pacjentów neurologicznych stymulacja hipokampa umożliwia nam wzbudzanie zjawiska déj? vu. Odkrycie różnic w budowie hipokampa zdrowych osób, które doświadczają zjawiska déj? vu i takich, które go nie znają, pozwoliło nam jednoznacznie wykazać, że déj? vu wiąże się bezpośrednio z funkcją tych struktur mózgu. Sądzimy, że prawdopodobnie pewien drobny 'błąd w systemie' spowodował wyższą pobudliwość hipokampa. To konsekwencja zmian w najwrażliwszych obszarach mózgu, które przypuszczalnie nastąpiły w czasie rozwoju układu nerwowego".

    Eksperci twierdzą, że déj? vu, choć fascynujące, nie jest zjawiskiem wyjątkowym. Od 60% do 80% zdrowych osób donosi o sporadycznych przypadkach déj? vu u siebie.

    Zespół będzie kontynuować badania pod egidą CEITEC MU, korzystając z dofinansowania ze środków unijnych.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Głęboka stymulacja mózgu (ang. deep brain stimulation - DBS) – chirurgiczna metoda leczenia, polegająca na implantacji urządzenia zwanego rozrusznikiem mózgu, które wysyła impulsy elektryczne do określonej części mózgu. Słuchowe potencjały wywołane pnia mózgu (BERA, ABR – Auditory Brainstem Response) – zjawiska elektryczne powstające w mózgu, będące odpowiedzią na bodziec dźwiękowy. Nuroobrazowanie – metody umożliwiające obrazowanie struktury i funkcji mózgu. Metody neuroobrazowania pozwalają na obserwację czynności mózgu podczas przeprowadzania wybranych procesów, np. odliczania co 3, zapamiętywania twarzy, poruszania palcem wskazującym, czytania słów, itd. Neuroobrazowanie umożliwia lokalizację obszarów funkcjonalnych mózgu, odpowiednich dla danych procesów. Istotną sprawą jest to, aby w eksperymencie z wykorzystaniem neuroobrazownia dobrać odpowiednio warunek kontrolny dla wybranego warunku eksperymentalnego (zadania wykonywanego przez osobę badaną). Do badań tego typu można stosować funkcjonalny magnetyczny rezonans jądrowy.

    Glenn Doman – amerykański fizjoterapeuta, twórca metody rehabilitacji osób z uszkodzeniem mózgu (wraz z Carlem C. Delacato). Początkowo zajmował się wszystkimi pacjentami, później skupił się na dzieciach i młodzieży. Rozwijając swoją działalność (w ramach IAHP), poszerzył obszar działań o wczesną edukację dzieci zdrowych. Kora śródwęchowa (kora entorynalna, łac. cortex entorhinalis, ang. entorhinal cortex) jest obszarem kory mózgu ssaków zaliczanym do obszarów przejściowych, w tym przypadku do periarchicortex, czyli kory graniczącej z korą starą (czyli archicortex, do której zaliczamy głównie obszary korowe formacji hipokampa). Kora śródwęchowa jest położona w obszarze płata skroniowego, a u ssaków, które go nie posiadają, występuje w części tylno-brzuszno-przyśrodkowej kresomózgowia. Jest ściśle powiązana anatomicznie i funkcjonalnie z formacją hipokampa, a także ze strukturami węchowymi kresomózgowia, ciałem migdałowatym oraz obszarami kory asocjacyjnej. Pełni funkcje związane z procesami pamięciowymi, przetwarzaniem węchowym, a prawdopodobnie także z innymi procesami.

    Wstrząśnienie mózgu – zaburzenie czynności pnia mózgu, będące wynikiem urazu lub zniesienia czynności komórek zwojowych mózgu bez znaczących zmian anatomicznych. Śpiączka farmakologiczna – stosowana wyłącznie w zamkniętej opiece medycznej metoda leczenia polegająca na wyłączeniu funkcji mózgu odpowiedzialnych za odbieranie bodźców zewnętrznych. Podczas ś.f. następuje odseparowanie sfer mózgu działających automatycznie od tych, które reagują na środowisko zewnętrzne.

    Ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia (ang. Acute Disseminated Encephalomyelitis ADEM) – autoimmunologiczna demielinizacyjna choroba mózgu bardzo podobna do stwardnienia rozsianego (SM), które zazwyczaj jest chroniczną nawracającą i cofającą się chorobą młodych dorosłych, podczas gdy ADEM jest zazwyczaj jednofazową chorobą dzieci. Nieprawidłowe wyniki badań immunoglobulin w płynie mózgowo-rdzeniowym są znacznie rzadsze w ADEM niż w SM. W ADEM występuje uszkodzenie mózgu, które jest rzadkie w stwardnieniu rozsianym. ADEM zwykle występuje po zakażeniu z gorączką albo szczepieniu. U części chorych z początkowym rozpoznaniem ADEM, diagnozuje się później jednak stwardnienie rozsiane. Śmiertelność wynosi 5% i większość przeżywających posiada co najmniej małą niepełnosprawność. Śmierć mózgu – definicja śmierci utożsamiająca śmierć człowieka jako całości z nieodwracalnym ustaniem funkcji mózgu. Obecnie przyjęta w Polsce definicja śmierci jako śmierci całego mózgu obowiązuje od 2007 roku. Rozpoznanie śmierci mózgu pozwala na zaprzestanie dalszego, niecelowego leczenia oraz na pobranie ze zwłok narządów do celów transplantacyjnych.

    PACI (ang. partial anterior circulation infarct) – częściowy zawał mózgu obejmujący zakres unaczynienia tętnicy przedniej lub środkowej mózgu. Jest to rodzaj zawału mózgu związany z częściową niedrożnością jednej z tętnic krążenia przedniego mózgu (obejmującego tętnicę środkową i tętnicę przednią).

    Tętnica przednia mózgu (łac. arteria cerebri anterior) – jedna z dwóch gałęzi końcowych tętnicy szyjnej wewnętrznej. Biegnie nad nerwem wzrokowym, a następnie w szczelinie podłużnej mózgu równolegle do tętnicy przedniej mózgu strony przeciwnej. W dalszym przebiegu obie tętnice przednie mózgu: prawa i lewa przewijają się wokół ciała modzelowatego i biegną ku tyłowi wzdłuż jego górnej powierzchni. Od tętnicy przedniej mózgu odchodzą:

    Niedokrwienie mózgu (ang. cerebral ischaemia, łac. ischaemia cerebri) – zaburzenie krążenia krwi w mózgu, spowodowane zakrzepem, skurczem lub uszkodzeniem ściany w określonej tętnicy doprowadzającej krew do mózgu, zatorem takiej tętnicy (najczęstsze są zatory sercowopochodne - materiał zatorowy np. skrzeplina pochodzi z jam serca lub tętniczo-tętnicze - materiałem zatorowym jest skrzeplina przyścienna w tętnicy). Niedokrwienie mózgu może dawać objawy przemijające i jeśli wycofują się one w ciągu 24 godzin, to określamy je jako przejściowe niedokrwienie mózgu czyli TIA, może też spowodować uszkodzenie trwałe i wtedy jest ono określane jako udar mózgu niedokrwienny. Złudzenie (iluzja) – zniekształcona interpretacja istniejących bodźców zewnętrznych; występują one również u ludzi zdrowych i nie jest objawem psychopatologicznym. W przypadku ludzi zdrowych, osoba doświadczająca złudzenia jest w stanie skorygować je z rzeczywistością (np. widząc z daleka jakiegoś człowieka, który wydaje jej się być osobą, która wyjechała z miasta rozumie, że nie może to być ta osoba - w przypadku psychopatologii wiedza o tym, że dana osoba nie może znajdować się w tym miejscu nie wystarcza).

    Neurostymulator (ang. neurostimulator) – jest zasilanym przez baterię urządzeniem zaprojektowanym w celu elektrycznej stymulacji mózgu. Neurostymulatory są integralną częścią chirurgicznie wszczepianych układów takich jak urządzenie do głębokiej stymulacji mózgu (DBS) czy urządzenie do stymulacji nerwu błędnego (VNS), wykorzystywanych w leczeniu chorób układu nerwowego. Encefalomalacja, rozmiękanie mózgu (łac. encephalomalatio) – martwica rozpływna komórek tkanki nerwowej w danej części mózgu, spowodowana np. udarem mózgu.

    Pranie mózgu (nazywane także reformą procesu myślenia albo reedukacją) — termin używany na określenie działań przymusowych albo o charakterze dobrowolnym mających na celu zmianę poglądów lub zachowań jednej lub większej liczby osób. Dyskusyjne jest to, od jakiego momentu działanie nakierowane na zmianę osobowości należy uznać za pranie mózgu. Ciało modzelowate, spoidło wielkie mózgu (łac. corpus callosum) – część mózgowia, najsilniej rozwinięte spoidło mózgu. Jest to pasmo istoty białej łączące dwie półkule mózgu. Położone jest na dnie szczeliny podłużnej mózgu.

    TACI (ang. total anterior circulation infarct) – zawał mózgu w obszarze całego przedniego unaczynienia tzn. tętnicy środkowej i tętnicy przedniej mózgu.

    Dodano: 28.05.2012. 16:49  


    Najnowsze