• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czy jedna, tania pigułka może pokonać chorobę sercowo-naczyniową?

    19.05.2010. 22:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W Holandii, Irlandii i Wlk. Brytanii prowadzona jest rekrutacja ochotników do dwuletnich badań "polipigułki", która ma zapobiegać zawałowi serca i udarowi. Badania są w części finansowane ze środków projektu UMPIRE (Zastosowanie wielolekowej pigułki w ograniczaniu zdarzeń sercowo-naczyniowych), który otrzymał 3 mln EUR z tematu "Zdrowie" Siódmego Programu Ramowego (7PR).

    Choroby sercowo-naczyniowe są najczęstszą przyczyną śmierci na świecie. Partnerzy projektu UMPIRE koncentrują się na osobach, które są zagrożone chorobami sercowo-naczyniowymi lub przeszły już zawał serca albo udar. Będą dążyć do ustalenia, czy pacjenci ci wolą zażywać jedną pigułkę w ramach profilaktyki sercowo-naczyniowej, czy też pozostać przy swojej rutynie zażywania kilku pigułek.

    Pierwotnie opracowana w Indiach, nowa i tania "polipigułka" (znana również jako "Red Heart Pill") zażywana raz dziennie, zawiera niewielką dawkę aspiryny, statynę (lek wykorzystywany do obniżania poziomu cholesterolu we krwi) oraz dwa leki obniżające ciśnienie krwi. Obecnie leki te są przepisywane oddzielnie, ale zażywane łącznie mogą obniżyć o połowę ryzyko zawału serca czy udaru. Jednakże tych korzyści nie można zaobserwować, jeżeli pacjent zażywa lek tylko przez krótki czas. Obecnie wielu ludziom nie udaje się regularnie zażywać pigułek przez dłuższy czas.

    "Pomysł polipigułki jest naprawdę prosty - ułatwić zażywanie niezbędnych leków dając pacjentowi tylko jedną polipigułkę do połknięcia dziennie zamiast wielu różnych tabletek, które być może trzeba zażywać o różnych porach" - wyjaśnia profesor Simon Thom z Państwowego Instytutu Serca i Płuc przy Imperial College w Londynie, Wlk. Brytania.

    Naukowcy pracujący nad projektem UMPIRE zbadają również, czy strategia jednej pigułki rzeczywiście pozwala obniżyć ciśnienie krwi i poziom cholesterolu oraz czy zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. Wyniki europejskich badań zostaną powiązane z wynikami równoległych badań przeprowadzanych w Australii i Nowej Zelandii oraz z kolejnym badaniami oczekującymi na zgodę w Brazylii, Chinach, Indiach, Kanadzie i Republice Południowej Afryki. Ostateczne dane obejmą 7.000 pacjentów w 10 krajach.

    "Prawdopodobnie połączenie leków w jedną polipigułkę umożliwi osobom z krajów o niskim poziomie dochodów łatwy dostęp do tanich leków profilaktycznych" - mówi profesor Thom.

    Niski koszt pigułki Red Heart czyni z niej idealnego kandydata dla zagrożonych pacjentów, mieszkających w krajach, w których obywatel ma ograniczony dostęp do opieki zdrowotnej lub posiada niewystarczające środki, aby za nią zapłacić. Jeżeli badania kliniczne zakończą się sukcesem, partnerzy projektu planują znaleźć sposoby na udostępnienie polipigułki mieszkańcom krajów rozwijających się uzyskującym niskie dochody. Naukowcy są przekonani, że polipigułka może stanowić rentowne podejście do poprawy jakości życia milionów ludzi na całym świecie.

    "Polipigułki są z powodzeniem stosowane w leczeniu innych schorzeń takich jak gruźlica i HIV (zespół nabytego braku odporności), ale nie wiemy jeszcze, czy mogą być skuteczne w przypadku chorób sercowo-naczyniowych" - stwierdza profesor Thom. "Badania UMPIRE mają na celu sprawdzenie, czy polipigułka pomaga w zażywaniu leków sercowo-naczyniowych w dłuższym okresie oraz czy nie pojawiają się jakieś nieprzewidziane problemy z tą metodą."

    Rekrutowanych jest około 2.000 ochotników za pośrednictwem klinik Imperial College Healthcare NHS (National Health Service) Trust, Królewskiego Towarzystwa Chirurgicznego w Irlandii, Centrum Medycznego Uniwersytetu w Utrechcie (Holandia), Instytutu George'a (Indie), Centrum Monitoringu Chorób Przewlekłych w New Delhi, Fundacji Zdrowia Publicznego w Indiach, George Institute for International Health w Sydney (Australia) i Laboratoriów Dr Reddy's (Indie).

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego to grupa objawów i danych z wywiadów, których obecność zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych. SCORE (ang. Systematic COronary Risk Evaluation) - skala oceny ryzyka sercowo-naczyniowego opracowana dla populacji krajów europejskich przez międzynarodowe grono ekspertów pod patronatem Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego na podstawie ponad 3 milionów osobo-lat obserwacji oraz 7934 incydentów sercowo-naczyniowych zakończonych zgonem. Polsko-Amerykańskie Kliniki Serca S.A. (skrót PAKS, ang. American Heart of Poland S.A) - kliniki założone w 2000 roku przez grupę lekarzy z Polski i Stanów Zjednoczonych z ideą rozpowszechnienia najnowszych metod leczenia schorzeń sercowo-naczyniowych poprzez stworzenie sieci oddziałów kardiologii interwencyjnej, angiologii i kardiochirurgii na terenie południowej Polski.

    Kardiochirurgia – dziedzina medycyny zajmująca się leczeniem operacyjnym serca i naczyń krwionośnych. Jest podspecjalnością chirurgii. Obecnie wyodrębnia się kardiochirurgię dziecięcą, zajmującą się leczeniem wad wrodzonych układu sercowo-naczyniowego w życiu płodowym i w okresie dziecięcym oraz kardiochirurgię dorosłych, skierowaną na leczenie wad wrodzonych i nabytych układu sercowo-naczyniowego i choroby wieńcowej w okresie dorosłości (łączy się z nią transplantologia zajmująca się m.in. przeszczepianiem serca, jednocześnie serca i płuca lub obu płuc). Zyskała w Polsce status specjalności podstawowej od 2000. Hipercholesterolemia (łac. hypercholesterolemia) - podwyższone powyżej normy stężenie cholesterolu w osoczu krwi. Nie jest to schorzenie, ale nieprawidłowość metaboliczna, która może towarzyszyć innym chorobom i jest ważnym czynnikiem ryzyka wystąpienia wielu chorób układu krążenia, jak zawał serca, udar mózgu i inne.

    Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%. Pigułki (łac. pilulae) – recepturowa stała dozowana postać leku do podawania doustnego w kształcie małych kulek o średnicy 3–5 mm i masie 0,1-0,3 g. W ich skład oprócz substancji leczniczej (łac. basis) wchodzą także składniki podłoża (łac. constituens), które są dobrane w ten sposób, aby dała się uformować plastyczna masa pigułkowa, z której sporządza się pigułki. W języku potocznym terminem "pigułki" określa się często tabletki.

    Leki hipotensyjne (leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi) stosuje się w chorobie nadciśnieniowej, niedokrwiennej serca i w niewydolności krążenia oraz w trakcie niektórych zabiegów chirurgicznych. Leki te, w ogólnym ujęciu, mogą działać na dwa sposoby: mogą hamować skurcz mięśni naczyń krwionośnych albo zmniejszać objętość płynów ustrojowych, w tym krwi. Pięć głównych klas leków hipotensyjnych to: diuretyki tiazydowe, inhibitory ACE, antagoniści wapnia, antagoniści receptora angiotensynowego oraz b-adrenolityki. Choroby układu krążenia – schorzenia dotyczące narządów i tkanek wchodzących w skład układu krążenia, a w szczególności serca, tętnic i żył, dlatego często są też nazywane chorobami układu sercowo-naczyniowego. Historycznie ich rozpoznawaniem i leczeniem zajmowała się interna. Obecnie są domeną kardiologii, natomiast operacyjnym (inwazyjnym ich leczeniem zajmują się chirurgia naczyniowa, kardiologia inwazyjna, kardiochirurgia. Leczeniem chorób naczyniowych zajmuje się też neurologia czy reumatologia.

    Atenolol – organiczny związek chemiczny, lek, należący do selektywnych leków beta-adrenolitycznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania stabilizującego błonę komórkową. Atenolol jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzenia rytmu serca, w ostrej fazie zawału serca oraz w profilaktyce wtórnej zawału.

    Nadciśnienie tętnicze oporne (NTO) – postać nadciśnienia tętniczego, w którym nie uzyskuje się docelowych wartości ciśnienia tętniczego krwi, pomimo jednoczesnego stosowania 3 leków hipotensyjnych z różnych grup, stosowanych w optymalnych dawkach, przy czym diuretyki powinny być jedną ze stosownych grup leków. Jako nadciśnienie tętnicze oporne klasyfikuje się też często trudności z obniżeniem ciśnienia skurczowego poniżej 160 mm Hg u pacjentów w podeszłym wieku.

    Sabotaż reprodukcyjny lub przymus reprodukcyjny - starania o manipulację stosowaniem środków antykoncepcyjnych przez daną osobę lub podkopywanie czyichś wysiłków na rzecz zapobieżenia niechcianej ciąży. Wśród przykładów takich praktyk znajdują się m.in. zastępowanie pigułek antykoncepcyjnych fałszywymi pigułkami, nakłuwanie prezerwatyw lub diafragm, a także stosowanie gróźb lub przemocy fizycznej w celu uniemożliwienia danej osobie zrealizowania zamiaru zastosowania antykoncepcji. Sabotaż reprodukcyjny może być praktykowany zarówno przez partnera, jak i partnerkę seksualną, lub osobę trzecią. Grupa Sanofi - jedna z największych firm farmaceutycznych na świecie, zajmująca się badaniami, rozwojem, produkcją i sprzedażą innowacyjnych rozwiązań terapeutycznych, skoncentrowana na potrzebach pacjentów. Główne działania Grupy Sanofi koncentrują się na dostarczaniu leków innowacyjnych oraz generycznych, szczepionek, leków bez recepty (OTC), konsumenckich produktów ochrony zdrowia (Consumer Healthcare) oraz preparatów weterynaryjnych.

    Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża. Leki przeciwzakrzepowe, antykoagulanty – grupa leków spowalniających, utrudniających lub uniemożliwiających krzepnięcie krwi. Stosuje się je w profilaktyce zakrzepic różnego pochodzenia oraz w leczeniu istniejących zakrzepów w żyłach o powolnym przepływie krwi. Leki te są mało skuteczne w leczeniu i profilaktyce zakrzepów w tętnicach, które zwykle składają się głównie z czopów płytek krwi z niewielką zawartością fibryny.

    Dodano: 19.05.2010. 22:12  


    Najnowsze