• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Czy morze stwarza zagrożenie dla naszego zdrowia? Nowe badania pokażą

    13.07.2011. 17:26
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W ramach nowych badań odkryto wirusy w niemal 40% z ponad 1.400 próbek wody pobranych z nadmorskich i śródlądowych obszarów kąpieliskowych w 9 krajach europejskich. Badania stanowią dorobek projektu VIROBATHE (Metody stężania i wykrywania adenowirusów i norowirusów na europejskich kąpieliskach w odniesieniu do nowelizacji dyrektywy 76/160/EWG dotyczącej zarządzania jakością wody w kąpieliskach), który uzyskał wsparcie na kwotę 2,25 mln EUR z budżetu przekrojowego tematu "Badania wspierające strategię" Szóstego Programu Ramowego (6PR) UE. Odkrycia, zaprezentowane w czasopiśmie Water Research, sugerują że obecność zakaźnych adenowirusów i norowirusów w próbkach wody "może stanowić zagrożenie dla zdrowia".

    Mimo niskich stężeń, naukowcy wskazują na konieczność monitorowania mikroorganizmów, zwłaszcza w okresach wzrostu ich liczby, które następują po obfitych opadach deszczu. W przeciwieństwie do maksymalnych poziomów bakterii - na przykład paciorkowca jelitowego i Esherichia coli - ustalonych przez dyrektywę UE w sprawie jakości wody w kąpieliskach, dla wirusów nie ma konkretnego limitu. Przepis zaleca jedynie przeprowadzenie badań naukowych w celu ustalenia parametrów referencyjnych i wiarygodnych metod wykrywania.

    W ramach projektu VIROBATHE, który zgromadził 16 organizacji badawczych z Cypru, Francji, Hiszpanii, Holandii, Niemiec, Polski, Portugalii, Wlk. Brytanii i Włoch, przeprowadzono ocenę obecności adenowirusów (posiadających kwas dezoksyrybonukleinowy (DNA)) i norowirusów (posiadających kwas rybonukleinowy (RNA) i wywołujących zapalenie żołądka i jelit) w 1.410 próbkach wody kąpieliskowej, zarówno słodkiej, jak i morskiej. Partnerzy VIROBATHE z Uniwersytetu w Barcelonie (UB) skontrolowali na przykład plaże w Gav?.

    Zespół VIROBATHE stwierdził, że 553 próbek zawierało wirusy, co odpowiadało 39,2% łącznej liczby próbek. Adenowirusy stwierdzono w 36,4% próbek w stosunku do 9,4%, w których obecne były norowirusy. Należy zauważyć, że odkryto ich więcej w wodzie słodkiej niż w morskiej.

    Naukowcy skonstatowali również, że około 25% mikroorganizmów w niewielkiej liczbie próbek posiada zdolność zakażania. Eksperci twierdzą, że adenowirusy są powiązane z zapaleniem żołądka i jelit u dzieci oraz z zapaleniem ucha, zapaleniem spojówek i infekcjami dróg oddechowych. Wskazują jednak, że duża liczba osób już miała z nimi kontakt i zbudowała odporność na zakażenie przez większość szczepów.

    "Na ogół adenowirusy nie stwarzają znaczącego zagrożenia dla populacji (jeżeli są pospolitymi szczepami, które zaraziły już większość osób w dzieciństwie i jeżeli utrzymują się na niskim poziomie)" - wyjaśnia współautorka Rosina Girones, Dyrektorka Laboratorium Wody i Wirusowego Zanieczyszczenia Żywności przy UB.

    Zespół twierdzi, że w porównaniu do bakterii przywrócenie wirusów do akceptowalnego poziomu po obfitych opadach deszczu zabiera więcej czasu. Kilka zbiorowisk wirusów jest w stanie przetrwać procesy oczyszczania ścieków lepiej niż bakterie i jest odporniejszych na wodę morską.

    Wypowiadając się na temat odkryć poczynionych w toku badań, dr Girones stwierdza: "Pokazują one, że już jesteśmy w posiadaniu wiarygodnej techniki, którą można łatwo znormalizować (ilościowe PCR), do wykrywania i ilościowego ujmowania wirusów w wodzie z kąpielisk, co umożliwia ocenę skażenia kałem oraz jakości wody. Oprócz tego nie ma wyraźnej korelacji między wskaźnikami bakterii cytowanymi w przepisie a obecnością badanych wirusów."

    Wyniki wspierają również teorię wykorzystywania pomiarów ludzkich adenowirusów, które są wydalane przez okrągły rok na każdym obszarze geograficznym i występują w 100% próbek ścieków, jako wskaźnika wirusowego skażenia wody.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Jakość wody w kąpieliskach jest badana w celu ochrony środowiska oraz zdrowia publicznego, a także mając na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wody w kąpieliskach oraz ochronę takiej wody przed dalszym zanieczyszczeniem. Adenowirus Ad-36 (ludzki adenowirus 36) – wirus z rodziny adenowirusów, wywołujący u ludzi infekcje dróg oddechowych, poprzednio zaliczany do podgrupy D adenowirusów. Próbobiorniki (próbopobieraki) - klasa urządzeń różnej budowy i gabarytów służących do pobierania próbek materiałów będących w stanie stałym (a zwłaszcza kopalin znajdujących się w stanie sypkim lub ziarnistym, takich np. jak węgla, rudy miedzi, piasku, cementu) i ciekłych (np. do poboru próbek wody lub próbek ścieków przemysłowych i komunalnych).

    Ściśliwość wody morskiej - zdolność wody morskiej do zmian obiętości właściwej pod wpływem zmian wywieranego na nią ciśnienia. Miarą tej ściśliwości jest współczynnik ściśliwości wody morskiej, zależny od temperatury, zasolenia i ciśnienia w wodzie. Szara woda – Europejska Norma 12056-1 definiuje szarą wodę jako wolną od fekaliów zabrudzoną wodę. W praktyce jest to nieprzemysłowa woda ściekowa wytwarzana w czasie domowych procesów takich jak mycie naczyń, kąpiel czy pranie, nadająca się w ograniczonym zakresie do powtórnego wykorzystania. W tradycyjnym gospodarstwie domowym 50—80% wody ściekowej może być wykorzystanej jako szara woda. Do wykorzystania nadaje się niemal cała woda, jakiej używa się w domu, z wyjątkiem wody po spłukaniu toalet. Szara woda znacznie różni się od wody powstałej po spłukaniu ubikacji zarówno ilością, jak i różnorodnością zawartych w niej chemikaliów i bakterii (od odchodów po toksyczne środki chemiczne). Szara woda zawdzięcza swą nazwę mętnemu wyglądowi oraz statusowi, który nie kwalifikuje jej jako wody czystej pitnej ani też jako wody silnie skażonej. Zgodnie z powyższą definicją, jeśli szara woda zawiera znaczące ilości odpadów kuchennych czy też silne środki chemiczne, należy ją zakwalifikować jako ściek.

    Megavirus chilensis (MGVC) – do czasu odkrycia w 2013 r. Pandoravirus salinus i Pandoravirus dulcis, największy znany nauce wirus. Został wyizolowany z próbek wody morskiej, pobranych w kwietniu 2010 u wybrzeży Chile, w pobliżu Las Cruces, przez Jean-Michel Claverie i Chantal Abergel z Uniwersytetu Aix-Marseille. . W statystyce, test U Manna–Whitneya (zwany również testem Manna-Whitneya-Wilcoxona lub czasem testem sumy rang Wilcoxona dla dwu próbek, albo po prostu testem Wilcoxona dla dwóch próbek) jest nieparametrycznym testem do sprawdzenia czy wartości próbek pobranych z dwóch niezależnych populacji są jednakowo duże. Jest jednym z najbardziej popularnych nieparametrycznych testów znamienności. Zaproponowany pierwotnie jako test przesunięcia dla dwóch równolicznych próbek przez Franka Wilcoxona w 1945, uogólniony następnie przez H. B. Manna i D. R. Whitneya (1947) dla przypadku różnolicznych próbek oraz do testowania równości stochastycznej.

    Klasyfikacja jakości wód – system podziału wód powierzchniowych i podziemnych na podstawie ich jakości, czyli szeroko rozumianego stanu ekologicznego. W krajach Unii Europejskiej stosowany jest system pięcioklasowy. Ocenę jakości przygotowuje się na podstawie różnego typu wskaźników jakości wód. Klasyfikacji wód dokonuje się poprzez porównanie miarodajnych stężeń zanieczyszczeń i struktury zasiedlających je biocenoz określonych wskaźnikami z normatywnymi stężeniami zanieczyszczeń i strukturą biocenoz referencyjnych określonymi w rozporządzeniach rządu lub ministra odpowiedniego do spraw ochrony środowiska. Oceny stanu wód dokonuje się dla celów naukowych i praktycznych, gdyż pewne zastosowania wody wymagają jej odpowiedniej jakości. Jezioro episzelfowe – naturalny zbiornik wody słodkiej, powstały przez zamknięcie odpływu wody z doliny (fiordu) przez lodowiec szelfowy. Ze względu na różnicę gęstości, napływająca od góry woda słodka tworzy warstwę na powierzchni gęstszej wody morskiej, sięgającą głębokością aż do podstawy bariery lodowca. Jeziora episzelfowe są unikatowymi zbiornikami wody, jako że nie posiadają stałego dna – fizycznie od dołu jezioro ogranicza warstwa słonej wody.

    Choroby ryb akwariowych stanowią duży problem szczególnie dla początkujących akwarystów. Ich powstawanie jest zwykle skutkiem zaniedbań - niewłaściwą temperaturą, składem chemicznym wody, nieodpowiednim pokarmem lub tzw. przerybieniem (zbyt dużo ryb w stosunku do objętości zbiornika). Osłabione w ten sposób ryby stają się łatwiejszym łupem dla bakterii, wirusów, grzybów, czy pasożytów. Częstą przyczyną zachorowań jest także wprowadzenie do akwarium z zewnątrz chorych ryb i roślin, lub zakażonych nosicieli chorób.

    Niwelacja oceanograficzna – metoda polegająca na wyznaczaniu różnic wysokości reperów osadzonych na nadbrzeżach na podstawie rejestrowania poziomu swobodnego zwierciadła wody w akwenie. Przy analizowaniu zmian poziomu zwierciadła wody na podstawie ilościowego szacowanie przyczyn je wywołujących mamy do czynienia z metodą dynamiczną. Istnieje również metoda kinematyczna, polegająca na rejestrowaniu i analizowaniu zmian poziomów wody w akwenie i wpływu na te zmiany różnorodnych przyczyn bez ich ilościowego szacowania.

    Filtr do oczyszczania wody - jest to zestaw urządzeń i środków zapewniających oczyszczanie wody słodkiej z zanieczyszczeń mechanicznych, biologicznych i promieniotwórczych w warunkach polowych. Filtry mogą być przenośne i przewoźne. Susza fizjologiczna – okres, w którym roślina nie może pobierać wody z otoczenia, mimo iż woda tam występuje. Bezpośrednią przyczyną jest zbyt wysoki potencjał osmotyczny roztworu glebowego. Ilość pobieranej przez roślinę wody zależny od powierzchni absorbującej i różnicy potencjału wody. Gdy różnica potencjału jest zbyt mała roślina nie pobiera wystarczającej ilości wody.

    Wody gruntowe – wody podziemne, zalegające na większych głębokościach niż wody zaskórne. Nie podlegają bezpośrednim wpływom czynników atmosferycznych, są przefiltrowane i z tego względu nadają się do użytkowania dla celów spożywczych. Wody te nie podlegają zmianom temperatury w ciągu doby, cechuje je równowaga termiczna. Temperatura ich zmienia się w zależności od pór roku. Występują poniżej wyraźnej i trwale utrzymującej się strefy napowietrzenia. Wody kondensacyjne to wody podziemne, powstałe w wyniku skraplania (kondensacji) pary wodnej w przypowierzchniowych warstwach gruntu. Powstają tylko w obecności "jądra", na którym mogą gromadzić się krople wody. Biorą one niewielki udział w zasilaniu wód podziemnych (tylko w terenach o dużych dobowych wahaniach temperatur mogą stanowić aż do 50% ogólnej ilości wód podziemnych).

    Wody stagnujące (zwane też wodami martwymi) – pojęciem tym określa się wody pozostające w bezruchu i nie wykazujące wymiernej dynamiki i odnosi się głównie do wód podziemnych (pogrzebanych i kopalnych) oraz innych występujących w strefie stagnacji hydrogeochemicznej. Zazwyczaj wody takie są zupełnie pozbawione tlenu lub występuje on w niewielkiej ilości, zaś na ich chemizm znaczący wpływ ma ośrodek skalny. Klasyfikacja wirusów – niniejsza klasyfikacja wirusów zwierzęcych jest oparta na systemie przyjętym przez Międzynarodowy Komitet Taksonomii Wirusów w roku 2000.

    Ujęcie wody – zespół budowli i powiązanych z nimi urządzeń, przeznaczonych do poboru wody dla potrzeb gospodarczych i bytowych. Ujęcia wody ze względu na źródło, z którego pobierana jest woda, można podzielić na ujęcia wód podziemnych i ujęcia wód powierzchniowych. Koronawirusy to rodzaje wirusów, należących do podrodziny Coronaviridae. Koronawirusy posiadają otoczkę oraz pojedynczą nić RNA o symetrii helikalnej i dodatniej polarności. Rozmiar genomu koronawirusów mieści się w zakresie od 16 do 31 knt, co jest wartością niezwykle dużą jak na wirusy RNA. Nazwa "koronawirus" wywodzi się z łac. corona, oznaczającego koronę, jako że otoczki wirusów w mikroskopii elektronowej wydają być ukoronowanymi przez pierścień małych, przypominających żarówki struktur. Klasa Baltimore: IV

    Dodano: 13.07.2011. 17:26  


    Najnowsze