• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Depresję można i warto leczyć

    08.11.2009. 19:10
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Depresja poważnie obniża jakość życia, przeszkadza w pracy i może być groźna dla życia, ale obecnie można ją skutecznie i niedrogo leczyć - uważa psychiatra, dr Maciej Moskwa. W depresji zdarzają się zaburzenia snu (bezsenność lub zbyt długi sen), duże wahania wagi, obniżenie libido, bóle głowy - mówił dr Moskwa podczas konferencji "Depresja i leki przeciwdepresyjne w czasach nowych wyzwań informacyjnych",zorganizowanej w ramach kampanii "Lek Bezpieczny" przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

    Na obraz depresji składają się również: smutek, poczucie beznadziejności, rozdrażnienie lub spadek zainteresowań i niemożność odczuwania przyjemności. Chory może być otępiały i odczuwać ciągłe zmęczenie albo ma trudności z usiedzeniem w miejscu. Często czuje się bezradny, bezwartościowy, prześladują go lęki i natrętne myśli, czasem poczucie winy, a nawet omamy. Typowy jest brak motywacji i izolowanie się od innych. Myśli i zachowania samobójcze sprawiają, że depresja jest groźna dla życia i to nie tylko dla życia chorego, który np. może specjalnie spowodować wypadek.

    Depresja ma wiele przyczyn. Jak przypomniał dr Moskwa, zidentyfikowano około 20 genów, które jej sprzyjają - czynnikiem wyzwalającym może być pora roku (jesień, wiosna), ciężkie przeżycia, a nawet grypa i inne choroby wirusowe - wydzielany wówczas interferon ma działanie depresyjne. Także początkowy okres ciąży i połogu sprzyjają depresji.

    Co roku na depresję zapada niemal 3 procent światowej populacji, zajmuje ona czwarte miejsce na liście chorób upośledzających jakość życia, ale do roku 2010 może się przesunąć na drugie. Aż 90 procent zgonów z powodu samobójstw przypisuje się depresji.

    Rozpoznanie depresji opiera się głównie na wywiadzie i kwestionariuszach, choć w użyciu jest także tomografia, EEG czy badania hormonalne. Ponieważ depresja wiąże się z obniżoną aktywnością układów neuroprzekaźnikowych (noradrenaliny, serotoniny i dopaminy), w leczeniu stosuje się substancje działające na ich poziom. Dawne tak zwane "trójpierścieniowe" leki przeciwdepresyjne bywały niebezpieczne, nowe są znacznie bezpieczniejsze. Są też stosunkowo tanie - skuteczne leczenie kosztuje od kilku złotych do około 100 złotych miesięcznie w przypadku preparatów najbardziej zaawansowanych. Wciąż jeszcze używa się elektrowstrząsów (bardzo skuteczna metoda, choć zabieg trzeba powtarzać co kilka miesięcy) Stosuje się też eksperymentalne, wszczepiane stymulatory mózgu i magnetoterapię za pomocą bardzo mocnego magnesu.

    Na początku leczenia trzeba zachować ostrożność, ponieważ najpierw pacjent odczuwa przypływ energii, a potem dopiero poprawia mu się nastrój. Najskuteczniej działa połączenie leków z psychoterapią.

    Odpowiadając na pytania dziennikarzy, dr Moskwa wyjaśnił, że choć działanie przeciwdepresyjne mają także preparaty ziołowe (choćby popularny dziurawiec), jest ono wielokrotnie słabsze niż w przypadku nowoczesnych leków. Trzeba pamiętać, że również zioła mogą wchodzić w niebezpieczne interakcje - na przykład dziurawiec pobudzając metabolizm wątrobowy może zakłócać działanie innych leków przeciwdepresyjnych czy unieczynniać doustne środki antykoncepcyjne (co czasem skutkuje niechcianą ciążą). Poza tym dziurawiec uczula na światło, a to grozi poparzeniem słonecznym.

    Alkohol, jeden z najstarszych środków działających na stan psychiczny, poprawia nastrój tylko przejściowo - mówił dr Moskwa.- Na dłuższą metę działa depresyjnie, a kac ma nie tylko wymiar fizyczny - zły nastrój i lęki mogą się pogłębiać, gdy miną przyjemne odczucia. Nie ma jak dotąd alkoholu o przedłużonym działaniu.

    Wiele informacji na temat depresji można znaleźć na stronach internetowych Depresja.pl, Depresja.org i Leczdepresje.pl. Dr Moskwa ostrzega jednak, że bezkrytyczne korzystanie z wiadomości wyszperanych na własną rękę w internecie bywa ryzykowne. Zawsze potrzebna jest konsultacja z lekarzem.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce, Paweł Wernicki

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dystymia (depresja nerwicowa, depresyjne zaburzenie osobowości, przewlekła depresja z lękiem) – typ depresji charakteryzujący się przewlekłym (trwającym kilka lat lub dłużej) obniżeniem nastroju o przebiegu łagodniejszym niż w przypadku depresji endogennej. Szacuje się, że około 2-5% populacji ogólnej wykazuje objawy dystymiczne. Citalopram (łac. Citalopramum) – lek przeciwdepresyjny z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Wprowadzony do światowego lecznictwa w 1989 roku przez duńską firmę farmaceutyczną H. Lundbeck pod nazwą handlową Cipramil, w postaci bromowodorku. Stosowany w leczeniu depresji – zwłaszcza w fazie początkowej i w leczeniu podtrzymującym. Jest jednym z najbardziej selektywnych leków z tej grupy. Działanie farmakologiczne preparatu ujawnia się z opóźnieniem. Objawy niepożądane są różne ale zazwyczaj jest ich niewiele i ustępują w trakcie kontynuacji leczenia. Może wystąpić potliwość, drżenie rąk i mdłości, które nie zawsze przechodzą. Lek ten reguluje rytm snu i czuwania – poprawia sen, jednak z początku może powodować lekką bezsenność. Może powodować wystąpienie PSSD. Depresja maskowana – szczególna forma depresji atypowych, polegająca na tym, że depresja jako objaw podstawowy jest mało nasilona i trudna do wykrycia, a na pierwszy plan obrazu klinicznego wysuwają się objawy somatyczne lub zaburzenia zachowania.

    Depresja oddechowa - zmniejszenie częstości oddechów oraz objętości oddechowej. Stłumienie oddychania może wystąpić wskutek przedawkowania m.in. narkotyków, leków nasennych, środków znieczulających, przeciwbólowych czy uspokajających. Depresja oddechowa może także pojawić się u osób wrażliwych na ww. środki. Sulpiryd (INN: Sulpiride) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy zaliczany do neuroleptyków o dodatkowym efekcie przeciwdepresyjnym, działającym przez wybiórcze blokowanie receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym. Sulpiryd wykazuje silne działanie antyautystyczne, aktywizujące i przeciwdepresyjne i niewielkie działanie antywytwórcze, wykazując tylko niewielkie ryzyko działań ubocznych ze strony układu pozapiramidowego Jest lekiem bezpiecznym w leczeniu lżejszych postaci psychoz- szczególnie przebiegajacych z apatią, depresją, wycofaniem społecznym. Lek dostępny pod nazwą handlową Sulpiryd.

    Deprywacja snu - czyli jego niedobór, którego konsekwencjami są zaburzenia funkcji poznawczych, rozdrażnienie i ogólny spadek sił witalnych. Zbyt mała ilość snu może być także przyczyną nadwagi, nadmiernego pobudzenia lub cukrzycy, a nawet prowadzić do śmierci w ekstremalnych przypadkach. Do innych potencjalnych skutków należy zaliczyć depresję, niską samoocenę społeczną oraz choroby nowotworowe. Ciekawostką jest też fakt, iż grupa naukowców z Uniwersytetu w Warwick oraz University College of London dowiodła, dając na to wiele argumentów, iż brak snu może więcej niż dwukrotnie zwiększyć ryzyko śmierci na skutek chorób serca. Oxi − narkotyk powstający ze zmieszania odpadów z produkcji kokainy z benzyną, naftą lub wapnem palonym (CaO). Powstały ok. 1990 roku, popularny w biednych dzielnicach miast Amazonii. Zażywany jest przez wdychanie oparów, uzależnia szybciej niż inne formy kokainy, nawet po jednokrotnym użyciu. U uzależnionych może wywoływać napady paranoi, depresję i inne zaburzenia psychiczne.

    Pipofezyna (pipofenazyna; łac. pipofezinum, pipofenazinum) – organiczny związek chemiczny, klasyfikowany do grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Wykazuje średnio silne działanie przeciwdepresyjne i uspokajające oraz słabe pobudzające napęd. Pozbawiony działania cholinolitycznego. W porównaniu z innymi TLPD odznacza się stosunkowo małą toksycznością. Politerapia – terapia wielolekowa, kiedy pacjent przyjmuje dwa lub więcej środków farmakologicznych jednocześnie, najczęściej według zaleceń lekarza. Leczenie może dotyczyć jednej lub kilku chorób jednocześnie. Może to być kilka leków o różnym działaniu lub jeden lek (np. w tabletce lub syropie), który zawiera w sobie kilka różnych, ale dobranych właściwie do leczonej choroby substancji czynnych. Skład substancji tworzących np. tabletkę złożoną jest tak dobrany, aby ich efekt leczniczy uzupełniał się, a jednocześnie aby nie wchodziły one ze sobą w istotne interakcje lub działania przeciwstawne.

    Trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, leki trójpierścieniowe (TLPD) − grupa leków psychotropowych o zbliżonej budowie chemicznej (cząsteczka złożona z trzech pierścieni), używanych w leczeniu depresji. Są to głównie pochodne dibenzoazepiny, dibenzodiazepiny, dibenzooksepiny, dibenzotiepiny, dibenzocykloheptadienu i innych. Do lecznictwa wprowadzone zostały w latach pięćdziesiątych XX wieku. Pierwszym lekiem z tej grupy była imipramina

    Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych powstał 1 października 2002 w wyniku połączenia dwóch instytucji: Biura Rejestracji Środków Farmaceutycznych Materiałów Medycznych, które było częścią Instytutu Leków oraz Centralnego Ośrodka Techniki Medycznej. Początkowo Urząd działał w oparciu o ustawę z dnia 27 lipca 2001 roku o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

    Atelophobia (z greckiego: ατελής, atelès, "niedoskonałe, niepełne" oraz φόβος, phóbos, "strach") - lęk przed niedoskonałością. W niektórych przypadkach może być to bardzo poważna przyczyna depresji. Spowolnienie psychoruchowe- obniżenie napędu psychoruchowego, obejmuje spowolnienie myślenia oraz zmniejszenie ruchliwości chorego. Spowolnienie psychoruchowe może powodować widoczne spowolnienie fizycznych i emocjonalnych reakcji, w tym mowy i uczuć. Najczęściej występuje u osób z dużą depresją, jak również w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, a także wiąże się z niekorzystnymi skutkami niektórych leków, takich jak benzodiazepiny. Szczególnie w placówkach lecznictwa zamkniętego, spowolnienie psychoruchowe może wymagać zwiększenia opieki pielęgniarskiej w celu zapewnienia odpowiedniego nawodnienia i karmienia chorego. Spowolnienie psychoruchowe może znacznie utrudniać uzyskanie od chorego świadomej zgody na leczenie.

    Samobójstwo (łac. suicidium, od sui caedere, „zabić się”) – celowe działanie mające na celu odebranie sobie życia. Samobójstwo wynika często z uczucia smutku, które w wielu przypadkach jest rezultatem zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, alkoholizm lub uzależnienie od środków odurzających. Stresory takie jak problemy finansowe lub problemy w zakresie relacji międzyludzkich również odgrywają istotną rolę. Próby zapobiegnięcia samobójstwu obejmują ograniczenie dostępu do broni palnej, leczenie zaburzeń psychicznych, w tym uzależnienia od środków odurzających, a także poprawę sytuacji ekonomicznej.

    Dodano: 08.11.2009. 19:10  


    Najnowsze