• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dieta w ciąży zwiększa ryzyko otyłości u dziecka

    29.05.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Naukowcy z Uniwersytetu w Nottingham w Wielkiej Brytanii odkryli, że dzieciom, których matki stosowały zbyt intensywną dietę w czasie ciąży, mogą zagrażać problemy zdrowotne w późniejszym okresie życia. Wyniki są efektem projektu EARNEST (Programowanie żywienia we wczesnym wieku), finansowanego na kwotę 13,4 mln EUR w ramach priorytetu "Jakość i bezpieczeństwo żywności" Szóstego Programu Ramowego (6PR). Zostały opublikowane w czasopiśmie Journal of the Federation of American Societies of Experimental Biology.

    Naukowcy odkryli, że takie dzieci stoją w obliczu podwyższonego ryzyka otyłości, której negatywnych skutków doświadczają raczej wcześniej niż później. Ich odkrycia opierają się na badaniu jagniąt, których matki były na restrykcyjnej diecie w czasie ciąży, a którym później pozwolono przybrać na wadze. Jagnięta miały obniżoną zdolność magazynowania tłuszczu w porównaniu do otyłych jagniąt, których matki nie były na restrykcyjnej diecie. Zdaniem naukowców jagnięta z obniżoną zdolnością magazynowania tłuszczu będą odkładać go w innych organach, w tym w sercu.

    "Owce doskonale nadają się do badania tego typu skutków, ponieważ mają podobną do ludzi długość ciąży oraz znajdują się na podobnym etapie rozwoju w momencie przyjścia na świat" - wyjaśnił profesor Mike Symonds z Uniwersytetu w Nottingham.

    Metoda stosowana do podniesienia wagi jagniąt była porównywalna do sposobu, w jaki dzieci zwykle osiągają nadmierną wagę: "dużo jeść i znacznie mniej ćwiczyć". Pierwszym negatywnym objawem otyłości u jagniąt była zwiększona insulinooporność, czyli stan, w którym normalne ilości insuliny nie wystarczają, aby wywołać normalną reakcję komórek tłuszczowych, mięśniowych i wątrobowych.

    Insulina jest hormonem, który reguluje magazynowanie glikogenu (przetworzonego cukru) w wątrobie i przyspiesza utlenianie cukru w komórkach. Skuteczność tej regulacji jest obniżona u osobników z insulinoopornością.

    Wyniki pokazały, że insulinooporność, jeden z objawów syndromu metabolicznego, może prowadzić do pogorszenia się zdrowia jagniąt, których matki były na diecie ubogiej w składniki odżywcze, w porównaniu do jagniąt innych matek.

    Wyniki badań dają nam wyobrażenie, co może się stać w przypadku człowieka. Zdaniem naukowców nastolatki z nadwagą narażone są na wyższe ryzyko pojawienia się u nich syndromu metabolicznego niż ich rówieśnicy z normalną wagą. Młodzi ludzie cierpiący na otyłość z powodu decyzji matki o przestrzeganiu diety w czasie ciąży mogą borykać się z większymi problemami niż ich rówieśnicy, którzy mają nadwagę z innych powodów.

    "Odkrycia kładą nacisk na potrzebę utrzymania optymalnego spożywania pokarmów w czasie ciąży oraz wskazują na potencjalne zagrożenia związane ze zbyt restrykcyjną dietą w tym okresie" - podkreśla profesor Symonds.

    Ze swej strony profesor Lucilla Poston z King's College London (partner projektu EARNEST) powiedziała: "Te interesujące badania podkreślają, jak ważna jest świadomość przyszłych matek, by przestrzegać rozsądnej diety w czasie ciąży." Plany utraty na wadze poprzez radykalne ograniczenie ilości pokarmu spożywanego w czasie ciąży mogą przynieść złe skutki. "Znacznie lepiej jest pomyśleć o utracie wagi na jakiś czas przed zaplanowaniem ciąży, a następnie dołożyć wszelkich starań, aby nie przybrać zbyt dużo w jej trakcie" - dodaje.

    Konsorcjum EARNEST, koordynowane przez Uniwersytet Monachijski w Niemczech, reprezentowane jest przez multidyscyplinarny zespół naukowców z 38 instytucji z 16 krajów europejskich, w tym z Instytutu Fizjologii w Czechach, Uniwersytetu w Peczu na Węgrzech, Instytutu Zdrowia Publicznego w Norwegii, Narodowego Centrum Badań Naukowych (CNRS) we Francji, NUMICO w Niemczech, Biovitrum w Szwecji oraz Ashwell Associates w Wielkiej Brytanii.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Uniwersytet w Nottingham
    http://www.nottingham.ac.uk/

    EARNEST
    http://www.metabolic-programming.org/index.htm

    Journal of the Federation of American Societies of Experimental Biology
    http://www.faseb.org/

    Źródło danych: Uniwersytet w Nottingham; projekt EARNEST
    Referencje dokumentu: Na podstawie informacji uzyskanych z Uniwersytetu w Nottingham i projektu EARNEST

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Otyłość (łac. obesitas) – patologiczne nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie, przekraczające jego fizjologiczne potrzeby i możliwości adaptacyjne, mogące prowadzić do niekorzystnych skutków dla zdrowia. Za otyłość uważa się stan, w którym tkanka tłuszczowa stanowi więcej niż 20% całkowitej masy ciała u mężczyzn oraz 25% u kobiet. Otyłości towarzyszy nadwaga, czyli nadmierna masa ciała powyżej masy optymalnej. Otyłość brzuszna – zwana inaczej "otyłością centralną", "otyłością typu jabłko", "otyłością trzewną", "otyłością wisceralną", "otyłością androidalną". Jest częściej spotykana u mężczyzn niż u kobiet. Jej powikłaniami mogą być: Wielka Jagnięca Baszta (słow. Veľká jahňacia bašta) – wybitna turnia w w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w górnej części Jagnięcej Grani – północno-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od głównego wierzchołka Jagnięcego Szczytu na południowym wschodzie jest oddzielona Wyżnim Jagnięcym Przechodem, a od Małej Jagnięcej Baszty na północnym zachodzie oddziela ją Pośredni Jagnięcy Przechód. Wierzchołek Wielkiej Jagnięcej Baszty jest położony tuż obok Wyżniego Jagnięcego Przechodu.

    Mała Jagnięca Baszta (słow. Malá jahňacia bašta) – wybitna turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w górnej części Jagnięcej Grani – północno-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od Wielkiej Jagnięcej Baszty na południowym wschodzie jest oddzielona Pośrednim Jagnięcym Przechodem, a od Ponad Piekło Baszty na północnym zachodzie oddziela ją Niżni Jagnięcy Przechód. Jagnięca Turniczka (słow. Jahňacia vežička) – samotna turnia o wysokości 1923 m w słowackiej części Tatr Wysokich. Od południowo-zachodnich stoków Skoruszowej Kopy w Jagnięcej Grani na północnym wschodzie oddziela ją Jagnięca Ławka. Dokładniej Jagnięca Turniczka i Jagnięca Ławka znajdują się w linii spadku Pośredniej Skoruszowej Kopy.

    Jagnięca Ławka (słow. Jahňacia lávka) – drobna przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich. Oddziela Jagnięcą Turniczkę na południowym zachodzie od południowo-zachodnich stoków Skoruszowej Kopy w Jagnięcej Grani na północnym wschodzie. Jagnięca Turniczka i Jagnięca Ławka znajdują się w linii spadku Pośredniej Skoruszowej Kopy. Pośredni Jagnięcy Przechód (słow. Jahňacia priehyba, Prostredná Jahňacia priehyba) – przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w górnej części Jagnięcej Grani – północno-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu. Oddziela Wielką Jagnięcą Basztę na południowym wschodzie od Małej Jagnięcej Baszty na północnym zachodzie.

    Wielki Jagnięcy Kopiniak (słow. Veľký jahňací zub) – turnia w grani głównej Tatr, w słowackiej części Tatr Wysokich. Jest położony w południowo-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu, zwanej Granią Townsona. Od głównego wierzchołka Jagnięcego Szczytu na północnym wschodzie jest oddzielony Wyżnim Jagnięcym Karbem, a od Małego Jagnięcego Kopiniaka na południowym zachodzie oddziela go Niżni Jagnięcy Karb. Wyżni Jagnięcy Przechód (słow. Vyšná Jahňacia priehyba) – szeroka przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w górnej części Jagnięcej Grani – północno-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu. Oddziela Wielką Jagnięcą Basztę na północnym zachodzie od głównego wierzchołka masywu Jagnięcego Szczytu na południowym wschodzie.

    Zadnie Jagnięce Kopki (słow. Zadné jahňacie kôpky) – drobna turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w górnym fragmencie Koziej Grani – południowo-wschodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od kopuły szczytowej Jagnięcego Szczytu na północnym zachodzie oddziela je Zadnia Jagnięca Szczerbina, natomiast od Skrajnej Jagnięcej Kopki na południowym wschodzie są oddzielone Skrajną Jagnięcą Szczerbiną. Wzniesienie ma silnie pozębioną grań.

    Dieta odchudzająca, własc. dieta redukująca – zestaw zaleceń dietetycznych, zazwyczaj w postaci jadłospisów, których celem jest zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej, np. w leczeniu otyłości lub dla poprawy wyglądu.

    Jagnięcy Stawek (słow. Malé Červené pliesko) – mały stawek położony na wysokości ok. 1920 m n.p.m. w górnych partiach Doliny Jagnięcej, w słowackiej części Tatr Wysokich. Do Jagnięcego Stawku nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, nie jest dokładnie pomierzony. Deprywacja snu - czyli jego niedobór, którego konsekwencjami są zaburzenia funkcji poznawczych, rozdrażnienie i ogólny spadek sił witalnych. Zbyt mała ilość snu może być także przyczyną nadwagi, nadmiernego pobudzenia lub cukrzycy, a nawet prowadzić do śmierci w ekstremalnych przypadkach. Do innych potencjalnych skutków należy zaliczyć depresję, niską samoocenę społeczną oraz choroby nowotworowe. Ciekawostką jest też fakt, iż grupa naukowców z Uniwersytetu w Warwick oraz University College of London dowiodła, dając na to wiele argumentów, iż brak snu może więcej niż dwukrotnie zwiększyć ryzyko śmierci na skutek chorób serca.

    Jagnięcy Upłaz (słow. Jahňací úplaz) – położony na wysokości ok. 1700–1750 m lekko pochyły upłaz na Jagnięcej Grani w słowackich Tatrach Wysokich. Jest to obszerne zbocze na grzbiecie tej grani, powyżej Skoruszowego Działu, a poniżej Skoruszowej Czubki w masywie Skoruszowej Kopy. Na jego środku znajdują się duże bloki białego wapienia. Dawniej Jagnięcy Upłaz należał do dóbr jaworzyńskich i był wypasany. Po utworzeniu parku narodowego pasterstwo zostało zniesione i Jagnięcy Upłaz stopniowo zarasta kosodrzewiną. Nie prowadzi przez niego żaden szlak turystyczny. Ponad Piekło Baszta (słow. Ponad Peklo bašta) – wzniesienie w słowackiej części Tatr Wysokich, położone w środkowym fragmencie Jagnięcej Grani – północno-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od Małej Jagnięcej Baszty na południowym wschodzie jest oddzielona Niżnim Jagnięcym Przechodem, a od najbliższego wierzchołka Skoruszowej Kopy – Wielkiej Skoruszowej Kopy – na północnym zachodzie oddziela ją Ponad Piekło Przełączka. Szczyt Ponad Piekło Baszty tworzy kilka turniczek.

    Skrajna Jagnięca Szczerbina (słow. Predná jahňacia štrbina, Východná jahňacia štrbina) – ostro wcięta przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona na wysokości ok. 2100 m w górnym fragmencie Koziej Grani – południowo-wschodniej grani Jagnięcego Szczytu. Oddziela Zadnie Jagnięce Kopki na północnym zachodzie od Skrajnej Jagnięcej Kopki na południowym wschodzie. Niżni Jagnięcy Przechód (słow. Nižná Jahňacia priehyba) – płytka przełęcz w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w środkowym odcinku Jagnięcej Grani – północno-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu. Oddziela Małą Jagnięcą Basztę na południowym wschodzie od Ponad Piekło Baszty na północnym zachodzie.

    Jagnię – młode owcy przed osiągnięciem dojrzałości płciowej w wieku kilku miesięcy do jednego roku (zależnie od rasy). Skrajna Jagnięca Kopka (słow. Predná jahňacia kôpka) – płaska turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, położona w górnym fragmencie Koziej Grani – południowo-wschodniej grani Jagnięcego Szczytu. Od Zadnich Jagnięcych Kopek na północnym zachodzie oddziela ją Skrajna Jagnięca Szczerbina, natomiast od Zadniej Żółtej Kopki na południowym wschodzie jest oddzielona Zadnią Żółtą Szczerbiną

    Mały Jagnięcy Kopiniak (słow. Malý jahňací zub) – turnia w grani głównej Tatr, w słowackiej części Tatr Wysokich. Jest położony w południowo-zachodniej grani Jagnięcego Szczytu, zwanej Granią Townsona. Od Wielkiego Jagnięcego Kopiniaka na północnym wschodzie jest oddzielony Niżnim Jagnięcym Karbem. Pomiędzy Małym Jagnięcym Kopiniakiem a Czerwoną Turnią ciągnie się natomiast długa grań, w której znajdują się trzy przełęcze: najgłębsza Kołowa Przełęcz, Kołowy Przechód i Wyżni Kołowy Przechód. To ostatnie siodło położone jest w bezpośrednim sąsiedztwie Małego Jagnięcego Kopiniaka.

    Dodano: 29.05.2009. 15:11  


    Najnowsze