• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dr Biarda: osiągnięcie Edwardsa porównywalne do przeszczepów

    04.10.2010. 18:05
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dr Bogdan Biarda, specjalista z Przychodni Leczenia Niepłodności Novum w Warszawie o laureacie Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny prof. Robercie Edwardsie:

    "Jest to jedno z największych osiągnięć medycyny, porównywalne do przeszczepów. Dlatego ten Nobel w zasadzie powinien być przyznany już wcześniej.

    Już teraz na świecie urodziło się powyżej 4 milionów dzieci poczętych za pomocą metody in vitro, a byłoby to niemożliwe bez tej metody. Metoda in vitro zrewolucjonizowała nie tylko leczenie niepłodności, ale też całą medycynę. Jesteśmy bardzo zadowoleni, że taki wybór Komisji Noblowskiej miał miejsce dziś w Sztokholmie.

    Edwards jako pierwszy eksperymentował najpierw na zwierzętach nad zapłodnieniem komórki jajowej. Później z pacjentkami posiadającymi niedrożne jajowody. Taką pacjentką była właśnie mama Louis Brown, która urodziła się w 1978 roku jako pierwsze dziecko z probówki.

    Edwards dokonał tego trochę inaczej niż teraz () bo specjalnie spreparowaną spermę męża dodał do pobranych komórek jajowych i one zapłodniły się in vitro - poza organizmem kobiety. Uzyskamy embrion podał pacjentce do jej macicy, co zakończyło się sukcesem po kilku próbach.

    Oczywiście - jak to zwykle bywa przy wielkich odkryciach - jego pomysł sam w sobie był dosyć prosty. Jednak zrobienie tego pierwszego kroku przez Edwarsa, było bardzo istotne dla nas wszystkich". 

    PAP - Nauka w Polsce


    ekr/ tot/ jra/ bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dawca nasienia (także dawca spermy) – mężczyzna, który oddaje próbkę swojej spermy celem wykorzystania zawartych w niej plemników do zapłodnienia metodą in vitro bądź inseminacji domacicznej komórek jajowych kobiety, która nie może (niepłodność) bądź nie ma z kim (samotność) począć dziecka. Pojęcie to może także opisywać mężczyznę zgadzającego się na stosunek z samotną, obcą mu kobietą zamierzającą począć, urodzić i wychować dziecko bez jego udziału. Mężczyzna taki jest odpowiednikiem matki zastępczej. Zapłodnienie pozaustrojowe, zapłodnienie in vitro (ang. in vitro fertilisation, IVF; (łac.) in vitro, dosł. "w szkle") – metoda zapłodnienia polegająca na doprowadzeniu do połączenia komórki jajowej i plemnika w warunkach laboratoryjnych, poza żeńskim układem rozrodczym. Zaliczana do technik rozrodu wspomaganego medycznie. Czasami leczy niepłodność. W USA blisko 100% wspomaganych rozrodów dokonuje się przy użyciu in vitro. Diagnostyka preimplantacyjna (ang. preimplantation genetic diagnosis, PGD) jest metodą pozwalającą na genetyczną analizę komórek jajowych przed lub po zapłodnieniu bądź też zarodków przed podaniem ich do macicy przyszłej matce. PGD pozostaje w ścisłym związku z technikami wspomaganego rozrodu (zapłodnieniem in vitro).

    ICSI (ang. Intracytoplasmic sperm injection) – rodzaj procedury zapłodnienia in vitro, polegający na wprowadzeniu plemnika do cytoplazmy komórki jajowej. Wskazaniem do zastosowania tej techniki są zwykle nieprawidłowe wyniki badania nasienia, nie dające pewności zapłodnienia nawet w warunkach in vitro. Stosuje się ją również wtedy, gdy wykonywane w przeszłości próby zapłodnienia pozaustrojowego kończyły się niepowodzeniem. Louise Joy Brown (ur. 25 lipca 1978 w Oldham) – brytyjska urzędniczka pocztowa, pierwsze dziecko urodzone w wyniku zapłodnienia in vitro.

    Diagnostyka laboratoryjna, analityka medyczna, medycyna laboratoryjna – dyscyplina medycyny, której zadaniem jest określanie składu i parametrów biologicznych i fizykochemicznych krwi lub innych materiałów pobranych od pacjenta. Badanie laboratoryjne prowadzi się in vitro przy użyciu technik mikroskopowych, biochemicznych, immunologicznych, bakteriologicznych, analizy instrumentalnej i służy ustaleniu rozpoznania lub monitorowaniu leczenia. Antykoncepcja (anty "przeciw", łac. conceptio "poczęcie") – zbiór różnorodnych metod mających na celu niedopuszczenie do zapłodnienia przez plemnik komórki jajowej, lub implantacji zarodka w jamie macicy. Podział sposobów zapobiegania ciąży opiera się na mechanizmach ich działania. Wykorzystanie zmian fizjologicznych podczas cyklu miesiączkowego kobiety charakteryzuje tzw. metody naturalne. Hamowanie owulacji stanowi cel antykoncepcji hormonalnej. Uniemożliwienie kontaktu gamet – metod mechanicznych i chirurgicznych. Z kolei uniemożliwienie implantacji już zapłodnionej komórki jajowej jest domeną niektórych metod antykoncepcji hormonalnej.

    Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny (szw. Nobelpriset i fysiologi eller medicin) – jest nagrodą przyznawaną corocznie przez Instytut Karolinska za wyjątkowe osiągnięcia naukowe z różnych dziedzin fizjologii lub medycyny. Jest jedną z pięciu Nagród Nobla ustanowionych w testamencie przez Alfreda Nobla (zm. w 1896 roku). Jak zapisał on w swoim testamencie, nadzór nad nagrodą sprawuje Fundacja Noblowska, a przyznawana jest ona przez zgromadzenie wybierane przez Instytut Karolinska. Określana potocznie jako „Nagroda Nobla z medycyny”, w rzeczywistości była precyzyjnie opisana przez Nobla w jego testamencie, jako nagroda z „fizjologii lub medycyny”. Z tego powodu może być przyznana w każdej ze szczegółowych dziedzin obu tych nauk. Pierwszym laureatem nagrody był w roku 1901 Niemiec Emil Adolf von Behring. Mięso in vitro znane także pod innymi nazwami jako mięso hodowane, mięso wolne od okrucieństwa jest produktem mięsa zwierzęcego, które nigdy nie było częścią żywego, kompletnego zwierzęcia. Inne nazwy to: mięso hydroponiczne, mięso bezofiarne, czy vitro mięso.

    Hodowla pierwotna - hodowla in vitro komórek lub tkanek pobranych bezpośrednio z organizmu (nie dotyczy to eksplantatów guzów powstałych po wszczepieniu zwierzętom komórek z hodowli).Termin ten odnosi się jedynie do pierwszego pasażu

    Medycyna niekonwencjonalna – metody leczenia wcale lub słabo akceptowane przez medycynę opartą na badaniach naukowych. Zalicza się do niej zarówno metody leczenia, które w opinii większości lekarzy są bezwartościowe (np. bioenergoterapia), jak i takie, których pewne elementy zaadaptowano do medycyny głównego nurtu (np. akwaterapia i fitoterapia). Część metod leczenia zaliczanych do medycyny niekonwencjonalnej ma swoje źródło w wielowiekowej tradycji (np. akupunktura, medycyna ludowa), a inne powstały stosunkowo niedawno (np. homeopatia i bioenergoterapia).

    Dodano: 04.10.2010. 18:05  


    Najnowsze