• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Dziennik Polski: Skórne protezy z genetycznie modyfikowanych świnek

    19.02.2012. 23:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Polscy lekarze zastosowali już pierwsze opatrunki ze skóry pochodzącej ze świń modyfikowanych genetycznie - informuje "Dziennik Polski". 

    To nowatorska metoda, która niesie nadzieję na ratunek dla pacjentów z ciężkimi oparzeniami. Skraca czas gojenia rany oparzeniowej, zabezpiecza przed zakażeniem i sepsą ogólnoustrojową. Opatrunki na bazie skór pochodzących ze świń z ludzkimi genami to jedne z pierwszych przykładów wykorzystania w medycynie żywych tkanek zwierząt modyfikowanych genetycznie.

    Pierwszy zabieg z użyciem opatrunku z transgenicznej skóry odbył się w sierpniu ubiegłego roku w Centrum Leczenia Oparzeń w Siemianowicach Śląskich. "Do tej pory opatrunki zostały zastosowane u kilku pacjentów. Z pozytywnym skutkiem" - potwierdza dr Kazimierz Cieślik, kierownik zespołu specjalistów pracujących w Siemianowicach oraz ordynator Oddziału Leczenia Oparzeń i Chirurgii Plastycznej w Szpitalu Specjalistycznym im. Ludwika Rydygiera w Krakowie.

    "Opatrunek ze skóry świńskiej zawiera również hodowane w laboratorium biotechnologicznym ludzkie komórki, które budują skórę. Dzięki założonej protezie organizm chorego ma czas na odbudowanie skóry własnej. W ciągu dwóch tygodni, a u dziecka nawet po tygodniu widać olbrzymi postęp w gojeniu się rany" - opisuje dr Cieślik. Po tym czasie opatrunek ulega złuszczeniu w podobny sposób, jak złuszcza się skóra po intensywnym opalaniu.

    Im większe podobieństwo opatrunku do skóry, tym mniejsze ryzyko odrzutu przed zakończeniem gojenia się rany. Dlatego lekarze korzystają z materiału biologicznego pobranego ze świń modyfikowanych genetycznie, wyhodowanych w Zakładzie Doświadczalnym Żerniki Instytucie Zootechniki PIB w Krakowie. W eksperymencie do tej pory brali udział pacjenci z najtrudniejszymi ranami oparzeniowymi, w przypadku których wykorzystano już wszelkie konwencjonalne metody leczenia.

    PAP - Nauka w Polsce

    tpo/ ula/



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Mokry opatrunek – rodzaj opatrunku stosowany w leczeniu chorób skóry, a w szczególności atopowego zapalenia skóry, egzemy, łuszczycy i liszaja płaskiego. Genodermatozy – uwarunkowane genetycznie choroby skóry: należą tu liczne choroby skóry lub zespoły dotyczące wielu narządów, w tym także skóry. Tupfer (l. mn.: tupfery, tupferki) - to jałowe lub niejałowe, okrągłe opatrunki wykonane z gazy, stosowane w zabiegach w celu zatamowania krwotoku lub oczyszczenia rany. Dodatkowo mogą być stosowane do dezynfekcji powierzchni skóry. Używane są w operacjach chirurgicznych i zabiegach stomatologicznych.

    Czepiec Hipokratesa, Czapka Hipokratesa, mitra - rodzaj opatrunku na rany położonego na głowie, chroniący mózgoczaszkę w przypadku rany głowy. Wykonuje się go przy użyciu dwóch kawałków bandaża. Desmurgia (gr.desmos - więź, więzadło) – dział chirurgii, którego domeną są opatrunki. W kręgu zainteresowania desmurgii leży zarówno materiał służący do zaopatrywania ran, czyli opatrunek, jak również jego budowa, funkcja oraz sposób założenia.

    Rana cięta (łac. Vulnus incisivum lub sectum) - rana powstająca na skutek działania przedmiotów ostrych (najczęściej noży), jednak w odróżnieniu od rany kłutej jest ona zadana poprzez przeciągnięcie ostrza po powierzchni skóry, a nie wbicia. Rany cięte mogą być różnej szerokości i głębokości, czasami może dojść do przecięcia tkanek leżących poniżej skóry (np.ścięgien, naczyń krwionośnych). Terapia czerwiami – bioterapia polegająca na celowym wprowadzeniu żywych, zdezynfekowanych czerwi do niegojącej się skóry i ran tkanek miękkich u ludzi lub zwierząt w celu wybiórczego usunięcia martwej tkanki, dezynfekcji i wspomożenia gojenia rany.

    Maceracja to proces uszkodzenia powierzchownych warstw skóry przez szkodliwe działanie przez dłuższy czas środowiska wodnego bądź wilgoci. Powierzchowne warstwy skóry ulegają maceracji na przykład w przypadku stosowania opatrunków gipsowych. Gaza – chłonny materiał opatrunkowy, produkowany najczęściej z wybielonej bawełny, w postaci rzadkiej tkaniny, następnie wyjałowiony (dostępna jest także gaza niejałowa). Gaza jest używana do tamowania krwawień, bandażowania ran. Najskuteczniejsza jest tam, gdzie inne materiały opatrunkowe mogą się przyklejać do rany lub poparzonej skóry.

    Mezoterapia - działający miejscowo niechirurgiczny zabieg medyczny polegający na dostarczeniu bezpośrednio do skóry właściwej substancji leczniczych, regenerujących lub odżywczych. Najczęściej stosowany w dermatologii i medycynie estetycznej do leczenia i profilaktyki.

    Tkanka podskórna – wewnętrzna warstwa skóry. Zbudowana jest z tkanki łącznej właściwej luźnej; zawiera również tkankę tłuszczową w ilości zależnej od odżywienia, płci, czynności hormonów i stanu metabolizmu. Tłuszcz zgromadzony pod skórą stanowi zapas źródła energii, warstwę izolacyjną oraz chroni przed urazami. Umożliwia częściowe przesuwanie się skóry nad podłożem mięśniowym lub kostnym.

    Dermoplastyka – dział chirurgii plastycznej zajmujący się operacyjnym pokrywaniem ubytków skóry oraz usuwaniem wrodzonych i nabytych zniekształceń skóry, w celu poprawienia jej czynności i wyglądu. Do pokrycia ubytków stosuje się przeszczepy różnych tkanek, najczęściej skóry (z innej okolicy ciała lub od innego osobnika), powięzi, tkanki tłuszczowej, a także tworzywa sztuczne. Trądzik niemowlęcy (łac. acne neonatorum) – bezbolesna dolegliwość skóry, występująca w pierwszych miesiącach życia dziecka. Czas trwania to zazwyczaj kilka dni do kilku tygodni. Przyczyna powstawania trądziku niemowlęcego nie jest znana. Charakteryzuje się on pojawieniem się w okolicach twarzy, szyi, czoła małych krostek, które przypominają potówki i które mogą zamienić się w czerwone plamki. Co znamienne, w miejscach ogrzanych (np. na policzku, na którym dziecko śpi) trądzik jest bardziej widoczny, krostki robią się czerwone. Podczas ochładzania zaś (np. na spacerze) krostki przybierają kolor skóry i wydaje się, że trądzik zanika.

    Choroba Caffeya (hiperostoza korowa noworodków, ang. Caffey disease, infantile cortical hyperostosis) – rzadka, uwarunkowana genetycznie, samoograniczająca się zapalna choroba tkanki kostnej i łącznej. Może występować sporadycznie i rodzinnie. Charakteryzuje się niezwykłym przebiegiem jak na chorobę genetyczną; początek objawów przypada po 5. miesiącu życia, po czym objawy zwykle ustępują bez leczenia w wieku około 2 lat. Objawia się bolesnością zajętych kości, uciepleniem otaczających tkanek i zaczerwienieniem skóry. Parówka - zabieg kosmetyczny stosowany na skórę twarzy w celu jej oczyszczenia lub złagodzenia niepożądanych zmian (wypryski, podrażnienia itp.). Można go stosować także jako zabieg wstępny przed głębszym oczyszczaniem skóry.

    Lico – górna, najbardziej zewnętrzna część skóry właściwej nosząca nazwę błony licowej, którą w garbarstwie określa się nazwą lica skóry. Nagniotek, odcisk (łac. clavus) – reakcja obronna skóry na miejscowy ucisk, w postaci zwiększonego wytwarzania spłaszczonych komórek rogowych. Wywierany ucisk wgniata te twarde komórki w głąb skóry pobudzając w ten sposób ich dalsze wytwarzanie.

    Dermabrazja frakcyjna - zabieg likwidujący zmarszczki i przebarwienia skóry, powstałe pod wpływem promieni słonecznych oraz przebarwienia naczyniowe, blizny trądzikowe, pooperacyjne i rozstępy. Podstawą zabiegu jest światło lasera, które usuwa stare, uszkodzone komórki i pobudza procesy regeneracji skóry.

    Dodano: 19.02.2012. 23:19  


    Najnowsze