• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eksperci: bez edukacji trudno o sukcesy w leczeniu cukrzycy

    22.12.2010. 00:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Im bardziej wyedukowani są chorzy na cukrzycę, tym lepiej radzą sobie z chorobą i tym łatwiej im prowadzić aktywne życie - mówili eksperci we wtorek na spotkaniu prasowym w Warszawie, na którym zaprezentowano działania Cukrzycowych Centrów Edukacji Lilly.



    "Leki to tylko jeden z elementów terapii cukrzycy. Równie ważną rolę odgrywa w niej systematyczna edukacja pacjenta na temat stylu życia i codziennych zachowań, jak przestrzeganie diety, aktywność fizyczna, dbanie o skórę i stopy, pomiary glukozy, ciśnienia tętniczego, dawkowanie insuliny, rozpoznawanie niedocukrzeń i reagowanie na nie" - powiedział w rozmowie z PAP dr hab. Leszek Czupryniak z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

    Jak podkreślił, wyedukowany pacjent znacznie lepiej kontroluje swoją chorobę i jest mniej narażony na ryzyko poważnych powikłań - zawałów serca, udarów mózgu, amputacji nóg, uszkodzenia nerek i wzroku.

    Według dr. Czupryniaka, dobrze wykształcone pielęgniarki są skuteczniejsze niż lekarze w przekazywaniu chorym wiedzy na temat cukrzycy, gdyż mają dla nich więcej czasu i cierpliwości. Dlatego w krajach zachodnich duża część opieki nad pacjentami z cukrzycą spoczywa na barkach pielęgniarek - jeden diabetolog pracuje tam w zespole z pięcioma pielęgniarkami, podczas gdy w naszym kraju jedna pielęgniarka pomaga pięciu diabetologom.

    W Polsce ciągle brak rozwiązań systemowych, dzięki którym pielęgniarki mogłyby odciążyć lekarzy w zakresie edukacji chorych na cukrzycę - zaznaczył ekspert. W placówkach publicznej służby zdrowia brak np. etatu edukatora, który pozwoliłby odpowiednio wynagradzać pielęgniarki wyspecjalizowane w edukacji diabetologicznej.

    Jak podkreśliła na wtorkowym spotkaniu dyrektor Departamentu Pielęgniarek i Położnych Ministerstwa Zdrowia, Beata Cholewka, aby zmienić tę sytuację jej departament zaproponował nowelizację rozporządzenia ministra zdrowia i opieki społecznej z marca 1999 r., które dotyczy kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w publicznych zakładach opieki zdrowotnej. Zgodnie z nią, stanowisko edukatora ds. diabetologii mogłyby pełnić pielęgniarki odpowiednio przygotowane do pracy z chorymi na cukrzycę.

    Lukę w edukacji chorych na cukrzycę w Polsce od ponad trzech lat wypełniają częściowo Cukrzycowe Centra Edukacji Lilly (cCEL), w których pracują wykwalifikowane pielęgniarki oraz dietetyczki. Obecnie w całym kraju działa 100 takich ośrodków. Chorzy na cukrzycę oraz ich bliscy mogą w nich uzyskać bezpłatną pomoc w codziennym radzeniu sobie z chorobą. W cCEL co miesiąc edukowanych jest 7 tys. pacjentów, a od chwili uruchomienia centrów, w czerwcu 2007 r., udzielono w nich ponad 200 tys. bezpłatnych porad.

    Według Alicji Szewczyk, przewodniczącej Polskiej Federacji Edukacji w Diabetologii, która ma patronat nad cCEL, chorzy i ich rodziny mogą w centrach brać udział w spotkaniach indywidualnych, grupowych, mogą też uzyskiwać informacje za pośrednictwem infolinii (0801 388 008) oraz na stronie internetowej (www.ccel.pl).

    Jak podkreśliła Szewczyk, z porady w centrum może skorzystać każdy chory, niezależnie od tego, jakie leki przeciwcukrzycowe przyjmuje.

    "Z cukrzycą można sobie poradzić tylko wówczas, gdy wystarczająco dużo się o niej wie. Wizyty u diabetologa odbywają się raz na kilka miesięcy i trwają zaledwie 20 minut, więc lekarz nie może poświęcić na edukację zbyt wiele czasu. Centra edukacji dla diabetyków spełniają więc rolę nie do przecenienia" - ocenił basista zespołu Leszcze, Jacek Sadowski, który od 29 lat leczy się na cukrzycę typu 1.

    Stanowi ona zaledwie 10 proc. przypadków cukrzycy i jest wywołana zniszczeniem przez układ odporności komórek beta trzustki produkujących insulinę (hormon regulujący poziom glukozy we krwi). Przeważnie diagnozuje się ją u dzieci i młodzieży. Znacznie częstsza cukrzyca typu 2 rozwija się, gdy tkanki organizmu stają się niewrażliwe na insulinę i przestają prawidłowo wykorzystywać glukozę. Jest ona ściśle związana z niezdrowym stylem życia - przejadaniem się i brakiem ruchu. Niezależnie od typu, podstawowym objawem cukrzycy jest zbyt wysoki poziom glukozy we krwi.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga 

    hes/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Cukrzyca typu MODY (MODY – akronim od ang. Maturity Onset Diabetes of the Young) – grupa rzadkich i uwarunkowanych genetycznie postaci cukrzycy, których objawy pojawiają się u osób w wieku 15-35 lat, a ich przebieg kliniczny jest zbliżony do cukrzycy typu 2. W przeciwieństwie do typu 1, który zawsze wymaga przyjmowania insuliny, chorzy z MODY często mogą przyjmować leki doustne. Stanowią 1–5% wszystkich przypadków cukrzycy.

    Cukrzyca typu MODY (MODY – akronim od ang. Maturity Onset Diabetes of the Young) – grupa rzadkich i uwarunkowanych genetycznie postaci cukrzycy, których objawy pojawiają się u osób w wieku 15-35 lat, a ich przebieg kliniczny jest zbliżony do cukrzycy typu 2. W przeciwieństwie do typu 1, który zawsze wymaga przyjmowania insuliny, chorzy z MODY często mogą przyjmować leki doustne. Stanowią 1–5% wszystkich przypadków cukrzycy.

    Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów).

    Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów).

    Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów).

    Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne.

    Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne.

    Dodano: 22.12.2010. 00:04  


    Najnowsze