• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eksperci: łuszczyca to znacznie więcej niż choroba skóry

    30.10.2011. 15:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    Choć łuszczyca objawia się na skórze, to w rzeczywistości jej negatywne konsekwencje dotyczą całego organizmu, a także psychiki. Dlatego zwykło się ją określać ,,chorobą duszy i ciała" - mówili dermatolodzy w sobotę w Łodzi na konferencji prasowej.




    Zorganizowano ją z okazji Światowego Dnia Chorych na Łuszczycę, obchodzonego 29 października. Na tę niezakaźną, ciężką i przewlekłą chorobę cierpi na świecie 125 mln osób, a w Polsce około 1 mln.

    Łuszczyca charakteryzuje się nadmiernym złuszczaniem się naskórka oraz obecnością na skórze plam, grudek lub zmian krostkowych w kolorze czerwonobrunatnym, pokrytych srebrzystą łuską lub strupami. Towarzyszą temu ból, świąd i pieczenie. Zmiany skórne występują najczęściej na kolanach i łokciach, w okolicy kości krzyżowej, na pośladkach, owłosionej skórze głowy oraz stopach i dłoniach. Ale zajęte mogą być również paznokcie, w najcięższej postaci (tzw. erytrodermicznej) - nawet cała skóra.

    ,,Dziś już wiadomo, że łuszczyca nie jest wyłącznie schorzeniem skórnym, ale ogólnoustrojowym" - powiedział na konferencji prof. Andrzej Kaszuba, konsultant krajowy ds. dermatologii i wenerologii. Pacjenci, którzy na nią cierpią znacznie częściej mają też zaburzenia metaboliczne, określane mianem zespołu metabolicznego, takie jak otyłość, cukrzyca, zbyt wysoki poziom cholesterolu, nadciśnienie tętnicze. Częściej cierpią też z powodu chorób sercowo-naczyniowych - np. dwukrotnie częściej przechodzą zawał serca i udar mózgu.

    Według dermatologa, jest to związane z tym, że zmiany skórne w łuszczycy powstają na podłożu przewlekłego stanu zapalnego. ,,Wystarczy, by przewlekle zajęty był tylko jeden paznokieć, a cząsteczki zapalne z tego miejsca przedostają się do krwi i stymulują rozwój zapalenia w całym organizmie. To predysponuje do rozwoju miażdżycy naczyń i choroby wieńcowej serca, a także innych schorzeń" - tłumaczył dermatolog.

    Prof. Jacek Szepietowski, prezes Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego zaznaczył, że u 30 proc. pacjentów z łuszczycą dochodzi do zajęcia stawów (tzw. łuszczyca stawowa), są oni również pięć razy bardziej narażeni na ciężkie choroby zapalne przewodu pokarmowego, jak choroba Crohna.

    Dermatolog przypomniał też, że osoby cierpiące na łuszczycę żyją krócej niż inni, a im wcześniej zaczynają chorować, tym średnia długość ich życia jest krótsza. Jeśli pacjent zaczyna chorować przed 25. rokiem życia, to skraca się ona nawet o 20 lat w porównaniu z ludźmi bez łuszczycy.

    ,,Im wcześniej pojawia się łuszczyca, tym jej przebieg jest bardziej agresywny, a następstwa poważniejsze. Obecnie tylko leki biologiczne są w stanie im zapobiec, bo blokują bezpośrednio cząsteczki biorące udział w procesie zapalnym" - powiedział prof. Kaszuba. W Polsce, teoretycznie można stosować u chorych cztery leki biologiczne.

    ,,Są one bardzo drogie, ale znacznie skuteczniejsze niż starsze leki stosowane u chorych na łuszczycę, jak leki immunosupresyjne, cytostatyki czy retinoidy. Zgodnie z naszą aktualną wiedzą, są też dla pacjentów najbezpieczniejsze" - podkreślił prof. Szepietowski. Dlatego, u najciężej chorych na łuszczycę powinny być włączane jak najwcześniej.

    Dermatolog podkreślił jednak, że dostęp do nich jest w Polsce bardzo ograniczony. ,,Teoretycznie możemy je stosować w ramach kontaktu podpisanego z Narodowym Funduszem Zdrowia. Ale jeśli podam tak drogi lek 1-2 pacjentom to nie zostaje mi nic na leczenie innych" - mówił prof., Szepietowski. To prowadzi do zadłużania się oddziałów dermatologicznych i ich likwidowania.

    Lekarze i pacjenci liczą na wprowadzenie programu terapeutycznego dla chorych z łuszczycą plackowatą, u których nie działają inne metody terapii. 24. października Rada Konsultacyjna Agencji Oceny Technologii Medycznych wydała pozytywną rekomendację dla tego programu.

    Jak przypomnieli dermatolodzy w sobotę, na spotkaniu z pacjentami 26 września minister Kopacz zapewniła, że program zostanie przez nią podpisany do 16. listopada. Dzień później wiceminister zdrowia Andrzej Włodarczyk na konferencji prasowej w Warszawie zapewnił, że program ten wejdzie w życie jeszcze w 2011 r., niezależnie od wyniku wyborów. ,,Liczymy, że te obietnice zostaną spełnione" - podkreślił prof. Szepietowski. Do chwili opublikowania tekstu PAP nie udało się uzyskać komentarza MZ w tej sprawie.

    W Polsce terapię biologiczną otrzymuje obecnie ok. 250-300 chorych z łuszczycą, powiedział prof. Kaszuba. ,,My oceniamy, że powinno ją otrzymać jak najszybciej tysiąc chorych. A później co roku chcielibyśmy włączać do programu ok. 800 kolejnych" - tłumaczył.

    Dermatolodzy zgodnie ocenili, że jak najszybsze wykrywanie i optymalne leczenie łuszczycy jest opłacalne - nie tylko oszczędza cierpienie chorym, ale zapobiega wielu kosztownym powikłaniom choroby, zmniejsza liczbę pobytów w szpitalu oraz nieobecności w pracy.

    PAP - Nauka w Polsce

    jjj/ malk/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Łuszczyca (łac. psoriasis) – przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów. Choroba ta należy do najczęściej występujących schorzeń dermatologicznych – dotyka 2-4% populacji. Ichtioterapia (czasem także ryboterapia lub Fish Spa) – rodzaj medycyny niekonwencjonalnej polegający na stosowaniu niewielkich ryb, głównie z gatunku Garra rufa do leczenia oraz pielęgnacji skóry. Według zwolenników tej metody zabiegi mają poprawiać krążenie i funkcjonowanie wszystkich organów, a także leczyć choroby takie jak łuszczyca. Istnieje jednak wiele kontrowersji co do bezpieczeństwa ichtioterapii. Łuska (łac. squama) – w dermatologii, złuszczająca się warstwa rogowa. Może być wynikiem zejścia stanu zapalnego bądź nadmiernego (hiperkeratoza) lub nieprawidłowego (parakeratoza) rogowacenia. Przykładem choroby z hiperkeratozą jest łuszczyca, do dyskeratoz należy m.in. choroba Dariera.

    Rumień dłoni (łac. erythema palmarum; ang. palmar erythema, liver palms) – zaczerwienienie kłębu i kłębika na dłoniach. Występowanie rumenia dłoni wiąże się z różnymi stanami fizjologicznymi jak i patologicznymi, wśród których głównym jest nadciśnienie wrotne. Występuje także w niewydolności wątroby. Rumień dłoni może być wywoływany różnymi dermatozami, takimi jak łuszczyca i wyprysk. Może także występować bez związku z jakąkolwiek chorobą. Uważa się, że rumień powstaje w wyniku działania podwyższonego poziomu estrogenów. Rumień dłoni występuje u około 30% pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów, zwłaszcza u tych, którzy mają podniesiony poziom hemoglobiny. Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. psoriatic arthritis) – zapalne schorzenie stawów, występujące w przebiegu łuszczycy. Należy do spondyloartropatii seronegatywnych. Choroba często rozpoczyna się w obrębie stawów międzypaliczkowych i często dotyczy tylko jednej strony, co odróżnia ją od reumatoidalnego zapalenia stawów. W przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny.

    Adalimumab (nazwa międzynarodowa: adalimumab, ATC: L 04 AB 04) – lek immunosupresyjny, rekombinowane ludzkie przeciwciało monoklonalne skierowane przeciw TNF-α. Działa selektywnie, inaktywując wspomniany czynnik poprzez bezpośrednie przyłączenie się do niego. Stosowany w leczeniu niektórych zapaleń stawów związanych z procesem autoimmunologicznym, w łuszczycy oraz w chorobie Crohna. Zarejestrowany w Polsce pod nazwą handlową Humira. Interleukina 18 (IL-18) – cytokina wytwarzana przez makrofagi, a także inne komórki, należąca do rodziny IL-1. Pierwszą poznaną funkcją IL-18 było silne pobudzanie produkcji interferonu γ (IFNγ) przez limfocyty T i komórki NK w reakcji na działanie patogenów, takich jak lipopolisacharyd (LPS). Aktualnie uznaje się, że efekty działania IL-18 są znacznie bardziej zróżnicowane i uczestniczy ona w promowaniu polaryzacji odpowiedzi immunologicznej zarówno w kierunku Th1, Th2 jak i Th17, w zależności od tego, w obecności jakich innych cytokin się znajduje. Oprócz roli fizjologicznej, wykazano, że IL-18 może wywoływać także silne reakcje zapalne, co sugeruje jej patofizjologiczną rolę w wielu chorobach zapalnych i autoimmunologicznych, takich jak cukrzyca typu 1, stwardnienie rozsiane, miastenia, reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca i inne.

    Cembrenen – organiczny związek chemiczny z grupy diterpenów. Występuje w tytoniu, sosnach, koralowcach i owadach. Wykazuje aktywność przeciwnowotworową, powoduje też łuszczycę. Blaszka, łuska (łac. plax, lamella, ang. plaque) – w dermatologii, wykwit wtórny, wyniosły ponad poziom skóry, o średnicy powyżej 1 cm, powstały wskutek zlania się innych wykwitów, najczęściej grudek.
    Blaszki są typowe dla obrazu klinicznego łuszczycy.

    Alefacept – lek, będący białkiem złożonym z cząsteczki LFA-3 i ludzkiej IgG, który jest stosowany w leczeniu łuszczycy.

    Cheiroartropatia cukrzycowa (ang. diabetic cheiroartropathy) – choroba o nieznanej patogenezie, występująca u 20–60% osób chorych na cukrzycę (według innych autorów 8–50%), polegająca na występowaniu zgrubienia i stwardnienia skóry ręki i bezbólowym ograniczeniu jej ruchomości. Najczęściej zajęta jest grzbietowa część rąk, ale zmiany skórne można zaobserwować również na innych częściach ciała.

    Enteropatyczne zapalenie stawów − choroba z kręgu spodyloartropatii zapalnych o nieznanym mechanizmie, występująca u 11% chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego i 21% chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Enteropatyczne zapalenie stawów jest najczęstszą pozajelitową manifestacją tych chorób. Prawdopodobne mechanizmy mające znaczenie dla rozwoju choroby to: zwiększona przepuszczalność jelit i czynniki immunogenetyczne. PLEVA, przyłuszczyca ostra, choroba Habermanna-Muchy (łac. pityriasis lichenoides et varioliformis acuta) – schorzenie dermatologiczne o przypuszczalnie autoimmunologicznym podłożu.

    Objaw Auspitza – charakterystyczny, choć nieswoisty dla łuszczycy objaw, polegający na wystąpieniu punktowego krwawienia w miejscu zdrapania (przy użyciu nieco większej siły niż dla wywołania objawu świecy stearynowej) chorobowych łusek – przyczyną jest płytsze, niż w skórze zdrowej, położenie naczyń krwionośnych. Opisany przez Heinricha Auspitza (1835-1886). Etretynat (łac. Etretinatum) – retinoid (kwasowa pochodna retinolu), stosowany w leczeniu łuszczycy, łuszczycowego zapalenia stawów, choroby Dariera. Metabolity leku są silnie teratogenne, dlatego u kobiet zaleca się stosowanie środków antykoncepcyjnych podczas przyjmowania leku i przez dwa lata od zaprzestania terapii. Występują groźne interakcje podczas równoległego przyjmowania tetracyklin i metotreksatu.

    Mokry opatrunek – rodzaj opatrunku stosowany w leczeniu chorób skóry, a w szczególności atopowego zapalenia skóry, egzemy, łuszczycy i liszaja płaskiego. Maść Wilkinsona (łac. Unguentum Wilkinsoni, syn. Unguentum antisepticum, Unguentum sulfuratum compositum) – maść mająca zastosowanie głównie w leczeniu świerzbu, znacznie rzadziej w leczeniu łuszczycy. Dawniej produkowana w Polsce w laboratoriach galenowych, obecnie sporządzana w recepturze aptecznej.

    Wiesław Antoni Gliński (ur. w 1947 we Wrocławiu, zm. 5 lipca 2013) – polski lekarz, profesor doktor habilitowany nauk medycznych, specjalista w zakresie dermatologii, wenerologii i immunologii, pionier w zakresie badań autoimmunologicznych chorób skóry, w tym głównie łuszczycy.

    Dodano: 30.10.2011. 15:47  


    Najnowsze