• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eksperci medycyny weterynaryjnej z Krakowa i Puław zacieśniają współpracę

    09.03.2011. 00:19
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Wspólne badania bezpieczeństwa żywności oraz zdrowia ludzi i zwierząt, a także partnerstwo przy innowacyjnych projektach z zakresu medycyny i weterynarii przewiduje umowa o współpracy między Uniwersyteckim Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Krakowie a Państwowym Instytutem Weterynaryjnym w Puławach. Porozumienie zawarte 7 marca określa zasady współpracy jednostek w sferze naukowej, badawczej, wdrożeniowej, publikacyjnej i badawczej.

    Uniwersyteckie Centrum Medycyny Weterynaryjnej jest jednostką międzyuczelnianą, utworzoną 8 czerwca 2010 r. w ramach współpracy między Uniwersytetem Jagiellońskim (UJ) a Uniwersytetem Rolniczym (UR) w Krakowie. Afiliowane jest przy UR, gdzie znajduje się jego siedziba. Centrum organizuje współpracę między uczelniami poprzez zespolenie grup naukowo-badawczych i dydaktycznych. Koordynuje ich interdyscyplinarną działalność badawczą, usługową, szkoleniową i promocyjną z zakresu nauk weterynaryjnych, medycznych, biologicznych, biotechnologicznych i zootechnicznych.

    Państwowy Instytut Weterynaryjny - Państwowy Instytut Badawczy w Puławach (PIWet) podlega nadzorowi ministra rolnictwa i rozwoju wsi. W strukturze organizacyjnej instytutu występują zakłady i laboratoria reprezentujące określone dyscypliny naukowe, takie jak: mikrobiologia, biochemia, patologia, parazytologia, toksykologia, fizjopatologia rozrodu, higiena żywności pochodzenia zwierzęcego, zakłady prowadzące badania nad chorobami poszczególnych gatunków zwierząt (bydło, owce, konie, świnie, drób, psy, koty, zwierzęta futerkowe, ryby, owady użytkowe), a także zakłady prowadzące badania nad istotnymi dla hodowli chorobami, np. pryszczycą.

    Jak poinformowała rzeczniczka prasowa UR Izabella Majewska, w ramach umowy przewidziane jest m.in. współdziałanie przy tworzeniu wspólnych platform badawczo-wdrożeniowych, prowadzenie wspólnych badań naukowych w zakresie bezpieczeństwa żywności oraz zdrowia ludzi i zwierząt, opracowywanie innowacyjnych projektów w odniesieniu do medycyny i weterynarii. Jednostki będą też wspólnie organizować zajęci ze studentami, praktyki studenckie, działalność patentową i wdrożeniową, szkolenia konferencje i seminaria oraz przekazywać sobie wzajemnie wyniki prowadzonych analiz.

    Porozumienie zostało podpisane przez rektora UR prof. dr. hab. Janusza Żmiję, rektora UJ prof. dr hab. Karola Musioła oraz dyrektora PIWet prof. nadzw. dr. hab. Tadeusza Wijaszka.

    PAP - Nauka w Polsce

    kol/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Krzysztof Kwiatek (ur. 1953) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalność higiena żywności. Kierownik Zakładu Higieny Pasz Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach, członek zarządu Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, kierownik specjalizacji lekarsko-weterynaryjnej Higiena zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego.

    Tomasz Motyl (ur. w 1948 r.) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalność fizjologia zwierząt, prodziekan ds. nauki Wydziału Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie, kierownik Katedry Nauk Fizjologicznych na tymże wydziale. W swej pracy badawczej specjalizuje się w fizjologii zwierząt, zwłaszcza w cytofizjologii. Autorutorem ponad 200 prac naukowych, opublikowanych w renomowanych czasopismach o zasięgu międzynarodowym. Wypromował 14 doktorów nauk weterynaryjnych. Jest kierownikiem Stacjonarnego Studium Doktoranckiego. Jest członkiem Senatu SGGW, Senackiej Komisji Nauki, Rady Wydziału Medycyny Weterynaryjnej, Rady Naukowej Instytutu Genetyki i Hodowli Zwierząt PAN oraz Komitetu Nauk Weterynaryjnych PAN. Na niwie łowieckiej pełni funkcję prezesa koła łowieckiego „Puszczyk” w Warszawie, przewodniczącego Komisji Hodowlanej Warszawskiej Okręgowej Rady Łowieckiej oraz jest członkiem Klubu Kolekcjonera i Kultury Łowieckiej PZŁ. Za swoja wielostronną działalność został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Komisji Edukacji Narodowej, Złotym i Srebrnym Medalem Zasługi Łowieckiej, Odznaką Honorową „Za zasługi dla SGGW” oraz nagrodzony licznymi nagrodami krajowymi i zagranicznymi.

    Andrzej Bernard Sadzikowski (ur. 14 września 1952 w Puławach, zm. 29 marca 2010) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalista parazytologii, wykładowca Wydziału Medycyny Weterynaryjnej UP w Lublinie, kierownik Zakładu Parazytologii i Chorób Inwazyjnych na tymże wydziale (następca prof. Jerzego Gundłacha. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. A. J. ks. Czartoryskiego w Puławach, w 1971 rozpoczął studia na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczej w Lublinie. Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Katedrze Parazytologii, w 1983 uzyskał stopień doktora, w 2002 doktora habilitowanego, w 2009 uzyskał tytuł naukowy profesora. Na jego dorobek naukowy składa się 180 pozycji, w tym ponad 60 oryginalnych prac badawczych. Był współautorem podręcznika Parazytologia i parazytozy zwierząt. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych, Lubelskiego Towarzystwa Naukowego i Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, w którym to pełnił funkcję wiceprezesa Oddziału Lubelskiego. Był Przewodniczącym Komisji Parazytologii Weterynaryjnej w Komitecie Parazytologii PAN. Zmarł po ciężkiej chorobie, pochowany został na cmentarzu parafialnym w Puławach-Włostowicach.

    Graniczny Lekarz Weterynarii - kieruje Granicznym Inspektoratem Weterynarii, jest organem Inspekcji Weterynaryjnej odpowiedzialnym za przeprowadzanie weterynaryjnej kontroli granicznej zwierząt, produktów pochodzenia zwierzęcego oraz pasz wprowadzanych na terytorium UE z państw trzecich. Jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo epizootyczne oraz zdrowie konsumentów na terenie UE. Dokonuje weryfikacji zgodności towarów wprowadzanych z państw nie będących członkami Unii Europejskiej i Wspólnego Obszaru Gospodarczego z obowiązującym prawem żywnościowym, paszowym oraz prawem w zakresie zdrowia i dobrostanu zwierząt. Wykonuje polecenia, które wydaje Główny Lekarz Weterynarii stojący na czele Inspekcji Weterynaryjnej.

    Michał Reichert (ur. 7 października 1953 w Lublinie) – polski lekarz weterynarii, profesor doktor habilitowany nauk weterynaryjnych, specjalność anatomia patologiczna, wirusologia. Absolwent III L.O. w Lublinie im. Unii Lubelskiej oraz Wydziału Medycyny Weterynaryjnej AR w Lublinie. Kierownik Zakładu Anatomii Patologicznej i Zakładu Chorób Ryb Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach.

    Lekarz weterynarii (pot. weterynarz) – przedstawiciel jednej z trzech nauk lekarskich (obok medycyny i stomatologii) – osoba, która ukończyła 5,5-letnie studia na jednym z wydziałów medycyny weterynaryjnej i uzyskała prawo do wykonywania zawodu nadawane przez okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

    Lekarz weterynarii (pot. weterynarz) – przedstawiciel jednej z trzech nauk lekarskich (obok medycyny i stomatologii) – osoba, która ukończyła 5,5-letnie studia na jednym z wydziałów medycyny weterynaryjnej i uzyskała prawo do wykonywania zawodu nadawane przez okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

    Dodano: 09.03.2011. 00:19  


    Najnowsze