• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eksperci o zwiększeniu dostępności do nowych leków na raka

    12.07.2010. 04:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Reforma systemu ochrony zdrowia, wymagająca od pacjentów płacenia z własnej kieszeni za tańsze terapie, w zamian za refundację drogich, może być sposobem na zwiększenie dostępności do nowych leków onkologicznych - mówili eksperci podczas debaty w Warszawie. Spotkanie "Jak Europa leczy raka?" zorganizowały Polska Unię Onkologii (PUO) oraz Polska Koalicja Organizacji Pacjentów Onkologicznych (PKPO).

    Jak przypomniał dr Janusz Meder, prezes PUO, z prognoz epidemiologicznych wynika, że liczba zachorowań na nowotwory złośliwe na świecie będzie stale wzrastała, co ma związek ze starzeniem się społeczeństw. Jednocześnie, dzięki nowym lekom i terapiom, takim jak leki celowane, pacjenci coraz częściej mogą żyć z nowotworem jak z chorobą przewlekłą, uczestnicząc aktywnie w życiu rodzinnym, społecznym i zawodowym.

    Według dr. hab. Tadeusza Pieńkowskiego, konsultanta ds. onkologii klinicznej dla woj. mazowieckiego, badania wskazują, że wdrażanie nowych leków onkologicznych odpowiada w 30 proc. za spadek umieralności z powodu nowotworów złośliwych.

    Z drugiej strony, nowe cząsteczki wprowadzane do terapii są bardzo kosztowne. "Czasem miesięczna terapia lekiem celowanym dla jednego pacjenta może kosztować 30 tys. zł" - przypomniał dr Meder.

    Żadnego kraju nie stać więc na refundację tego leczenia wszystkim potrzebującym pacjentom, bo budżet przeznaczany na ochronę zdrowia takich wydatków nie udźwignie, zgodzili się eksperci.

    Jak przypomniał wiceminister zdrowia Marek Twardowski, w ostatnich dwóch latach nakłady na chemioterapię niestandardową i standardową dla pacjentów z nowotworami złośliwymi wzrosły trzykrotnie - z 321 mln zł w 2007 r. do ponad 1 mld w 2009 r.

    Zdaniem dr Pieńkowskiego, w Polsce jest jednak ciągle wiele do zrobienia, jeśli chodzi o zwiększenie dostępu do nowoczesnych terapii oraz poprawę wyników leczenia pacjentów onkologicznych. Dowodem na to może być fakt, że w naszym kraju osoby, u których kiedykolwiek rozpoznano nowotwór złośliwy stanowią 1 proc. populacji, podczas gdy w wielu krajach Europy - 3 proc., co świadczy o wyższej przeżywalności.

    Obecna na debacie prof. Manuela Schmidinger z Uniwersytetu Medycznego w Wiedniu, która zajmuje się leczeniem raka nerki, powiedziała, że w Austrii każdy nowy lek onkologiczny, który zostanie dopuszczony przez Europejską Agencję Leków (EMEA - European Medicines Agency), jest od razu nieodpłatnie dostępny dla pacjenta pod warunkiem, że stosuje się go zgodnie ze wskazaniami. Specjalistka zaznaczyła jednak, że w Austrii stopa podatkowa jest bardzo wysoka i wynosi 50 proc. "Więc płacimy niemałe podatki, ale przynajmniej wiemy za co" - podkreśliła prof. Schmidinger.

    Zdaniem dr. Medera, zwiększenie dostępności do drogich leków onkologicznych w Polsce wymaga reformy systemu opieki zdrowotnej. Specjalista zasugerował, że warto by było podjąć debatę społeczną i zapytać obywateli, czy nie zgodziliby się na płacenie z własnej kieszeni za tańsze procedury medyczne, w zamian za bezpłatny dostęp do drogich leków, gdy zajdzie taka potrzeba.

    Zdaniem dr. hab. Piotra Wysockiego z Wielkopolskiego Centrum Onkologii w Poznaniu, bardzo ważnym elementem, który może pomóc w poprawie dostępu do leków, jest ścisłe zdefiniowanie kryteriów przyjmowania pacjentów do programów terapeutycznych, w ramach których w Polsce refunduje się terapię drogimi lekami. "Chodzi o to, aby dostęp do nich mieli chorzy, którzy odniosą z terapii największe korzyści" - podkreślił specjalista.

    Jak ocenił dyrektor Agencji Oceny Technologii Medycznych Wojciech Matusewicz, pacjentów powinno się typować do terapii celowanej m.in. na podstawie badań genetycznych.

    Podkreślił też, że aby lek znalazł się w programie terapeutycznym powinien przynosić wyraźne korzyści w stosunku do starszej terapii - jego skuteczność powinna być większa przynajmniej o 80 proc. Bardzo ważne jest też to, czy poprawi on jakość życia chorego.

    Z kolei doradca PUO ds. farmakoekonomiki dr Krzysztof Łanda oraz dyrektor Departamentu Gospodarki Lekowej w Narodowym Funduszu Zdrowia (NFZ) Barbara Wójcik-Klikiewicz, zwrócili uwagę na potrzebę zmian w ustawie refundacyjnej, które umożliwiłyby negocjacje NFZ z firmami farmaceutycznymi odnośnie cen leków i pozwoliły wprowadzić nowe schematy refundacji, np. na zasadzie dzielenia ryzyka (risk sharing). Metoda podziału ryzyka polega na tym, że płatnik warunkowo finansuje lek danemu pacjentowi, ale gdy okaże się on nieskuteczny to producent poniesie część kosztów terapii.

    Obecni na debacie eksperci zgodzili się, że konieczne jest wypracowanie takiego systemu refundacji skutecznych ale drogich leków, aby polscy pacjenci z nowotworami nie musieli walczyć o dostęp do nich, bo sama choroba stanowi już dla nich wystarczające obciążenie i stres.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga

    kap


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Sativex - nazwa handlowa preparatu farmaceutycznego produkowanego przez brytyjską firmę farmaceutyczną GW Pharmaceuticals. Uzyskał rozgłos jako pierwszy specyfik na bazie marihuany zarejestrowany w Europie. Lek dostępny jest na receptę w Kanadzie, a w Wielkiej Brytanii istnieje możliwość terapii w szczególnych warunkach. W Polsce jest dostępny od grudnia 2012 na receptę "różową", ze wskazaniem w celu łagodzenia umiarkowanych oraz ciężkich objawów spastyczności u pacjentów cierpiących na stwardnienie rozsiane, u których stosowanie innych leków okazało się nieskuteczne. Dostępność transportowa – stopień łatwości z jakim można dostać się do danego miejsca, dzięki istnieniu sieci infrastruktury i usług transportowych. Dany punkt obszaru jest tym dostępniejszy transportowo, im więcej jest innych punktów, do których można dotrzeć zadowalająco szybko, tanio i sprawnie. Zostało stworzonych i zdefiniowanych szereg specyficznych pojęć tej dostępności, takich jak: dostępność czasowa, dostępność gałęziowa, dostępność wielogałęziowa (multimodalna), dostępność transportu publicznego, dostępność do węzłów transportowych, dostępność potencjałowa (ang. potential accessibility) i inne. Grupa Sanofi - jedna z największych firm farmaceutycznych na świecie, zajmująca się badaniami, rozwojem, produkcją i sprzedażą innowacyjnych rozwiązań terapeutycznych, skoncentrowana na potrzebach pacjentów. Główne działania Grupy Sanofi koncentrują się na dostarczaniu leków innowacyjnych oraz generycznych, szczepionek, leków bez recepty (OTC), konsumenckich produktów ochrony zdrowia (Consumer Healthcare) oraz preparatów weterynaryjnych.

    Farmakoepidemiologia, inaczej epidemiologia leków (z gr. pharmaco(n) – lekarstwo, epi – ponad, demos – człowiek, logos – nauka, doktryna) – nauka zajmująca się badaniem leków, traktując je jako czynniki determinujące zdrowie lub choroby w populacji. Łączy wiedzę z farmakologii, terapii klinicznej, epidemiologii oraz statystyki. Stosowana jest w analizie bezpieczeństwa leków i zdrowia publicznego. Dostępność postawy – w psychologii społecznej siła związku, pomiędzy ocenianym obiektem a postawą, będącą jego oceną; łatwość z jaką ta ocena jest przywoływana. Jest odmianą ogólniejszego pojęcia dostępności idei.

    Farmakopea (kodeks apteczny) – urzędowy spis leków dopuszczonych w danym kraju lub na danym terenie do obrotu, oraz obwarowany tymi samymi zastrzeżeniami spis surowców służących do ręcznego sporządzania niektórych z tych leków w aptece (leków recepturowych). Zawiera opis wszystkich tych substancji, sposoby ich przechowywania oraz dostępu do nich osób powołanych, rodzaje opakowań, dozwolone metody dystrybucji, dawkowanie, sposoby kontroli jakości, a w przypadku leków robionych w aptece, także metody ich przygotowywania. Opisuje też metody identyfikacji leków, ich standaryzację, sposoby nazewnictwa i możliwe zamienniki. Pozarejestracyjne stosowanie leków(ang. off-label use) – praktyka przepisywania pacjentom leków na schorzenia inne niż przewidziane w procesie autoryzacji rynkowej. Sytuacja dotyczy często leków stosowanych w psychiatrii, onkologii i pediatrii. Przykładem zastosowania tej praktyki jest m. in zapisywanie leków z grupy SSRI (stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń depresyjnych) w celu leczenia przedwczesnego wytrysku. Pozarejestracyjne stosowanie leków ma istotne implikacje ekonomiczne, etyczne i prawne.

    Imatinib – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek w leczeniu nowotworów. Imatinib został zarejestrowany i zatwierdzony do stosowania w roku 2001 przez FDA w USA pod nazwą Gleevec oraz przez EMEA w Europie pod nazwą Glivec. Imatinib jest pierwszym inhibitorem hamującym receptory kinazy tyrozynowej. Stał się wzorem dla kolejnych terapii celowanych w leczeniu nowotworów krwi. Do celów farmaceutycznych stosowany jest w formie soli – metanosulfonianu. Choroby społeczne - różnego typu schorzenia przewlekłe, szeroko rozpowszechnione w społeczności. Występujące u ponad 10% społeczeństwa. Ograniczają możliwość wykonywania podstawowych zadań życiowych np. pracy. Wymagają długiej regularnej opieki lekarskiej, są trudno wyleczalne, stanowią problem dla całego społeczeństwa. Dzięki zaliczeniu ich do tej grupy chorób, łatwiejsze jest rozpoznawanie ich i szybki dostęp do leków. Najczęściej występującymi chorobami społecznymi są: nadciśnienie i cukrzyca.

    Dostępność (niezawodność): Miara dostępności (ang. availability) – jedna z podstawowych miar określenia stopnia odporności systemu. Pojęcie dostępności oznacza czas bezawaryjnego działania usługi w stosunku do całości czasu, w którym usługa ta powinna być klientom świadczona. Dostępność 90% znaczy więc, że na 100 jednostek czasu 90 przypadło na czas, w którym system działał bezawaryjnie. Pozostałe 10 jednostek to czas w którym system był w stanie awarii bądź odzyskiwania pełnej funkcjonalności po niej.

    Anestezjolog jest to lekarz posiadający specjalizację z anestezjologii i intensywnej terapii. Do obowiązków lekarza anestezjologa należą: znieczulanie pacjentów wymagających operacji, leczenie pacjentów oddziału intensywnej terapii, leczenie bólu ostrego i przewlekłego oraz resuscytacja.

    Skala CHA2DS2–VASc – w medycynie, skala służąca do oceny ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo–zatorowych u pacjentów z migotaniem przedsionków. Skala umożliwia wskazanie pacjentów z migotaniem przedsionków, u których konieczne jest wdrożenie terapii przeciwpłytkowej lub przeciwzakrzepowej. Infuzja doszpikowa (skrót łac. i.o.) – proces iniekcji odbywającej się bezpośrednio do jamy szpikowej. Dostęp doszpikowy uzyskuje się za pomocą specjalnych igieł doszpikowych. Jest alternatywną drogą podaży leków i płynów przy braku możliwości dostępu żylnego. Zwykle jest stosowana u dzieci, niemniej u dorosłych również może być skuteczna (z zastrzeżeniem, że przy konieczności agresywnej płynoterapii, objętość płynowa jaką można dostarczyć przy dostępie doszpikowym może być niewystarczająca).

    OTC (ang. Over The Counter drug) – w medycynie, leki wydawane bez recepty lekarskiej. Idea OTC umożliwia pacjentom samoleczenie w powszechnych dolegliwościach, jak również w okresie przed zasięgnięciem porady lekarskiej. Aby produkt leczniczy mógł zostać dopuszczony do obrotu jako lek OTC, musi być bezpieczny w ściśle limitowanym czasie stosowana (zwykle do 3 lub 5 dni) w konkretnych, łatwych do samozdiagnozowania przez pacjenta dolegliwościach. Kryteria dostępności produktów leczniczych wydawanych bez recepty są definiowane przez WHO oraz w Europie przez EMEA, natomiast w USA, Kanadzie i krajach Ameryki Łacińskiej i Południowej przez Pan American Health Organisation.

    Dodano: 12.07.2010. 04:18  


    Najnowsze