• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eksperci: szczepionka skuteczną obroną przed meningokokami z grupy C

    26.05.2010. 05:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Szczepienia są najskuteczniejszą obroną przeciwko meningokokom z grupy C, wywołującymi sepsę i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - przekonywali eksperci podczas debaty poświęconej meningokokom. Odbyła się ona 24 maja w Warszawie.

    Wojewódzki konsultant w dziedzinie pediatrii, prof. Andrzej Radzikowski zapewnił przy tym, że szczepienia są wyjątkowo bezpieczne.

    Spotkanie "Meningokoki. Większa świadomość - mniejsze zagrożenie. Postawy rodziców i lekarzy wobec szczepionek" odbyło się w Warszawie. Było częścią 3. edycji akcji "Nie! Dla meningokoków", organizowanej przez Fundację "Aby żyć".

    "Objawy inwazyjnej choroby meningokokowej (IChM) wywoływanej przez meningokoki przebiegają błyskawicznie" - mówił prof. Andrzej Radzikowski. "Atakująca organizm bakteria produkuje truciznę, która niszczy naczynia krwionośne, a potem poszczególne ludzkie narządy. To tak, jakby wlać do krwi jakąś truciznę" - opisywał skutki działania meningokoków dr Paweł Grzesiowski z Narodowego Instytutu Leków.

    Jak wyjaśniali eksperci, meningokoki najczęściej wywołują posocznicę (tzw. sepsę), której wiele przypadków kończy się śmiercią lub bardzo ciężkimi powikłaniami - trwałym niedosłuchem, zmianami w mózgu, nawracającymi atakami padaczkowymi, a nawet może wymagać amputacji kończyn z powodu martwicy tkanek.

    Istnieje wiele grup bakterii meningokoków, ale w Europie i w Polsce występują najczęściej bakterie z grupy B i C. Jak przekonywał prof. Radzikowski, zaszczepienie szczepionką przeciwko meningokokom z grupy C chroni nas w połowie przed potencjalnym zagrożeniem meningokokami. Na razie nie wynaleziono szczepionki przeciwko meningokokom z grupy B.

    Na zakażenie meningokokami z grupy C są szczególnie narażone dzieci od 2. miesiąca do 5 lat, młodzież między 11. a 24. rokiem życia i osoby często przebywające w dużych skupiskach ludzkich. Jak wyjaśniał dr Grzesiowski, meningokoki żyją w jamie nosowo-gardłowej ludzi. W niektórych grupach wiekowych ich nosicielami może być nawet 40 proc. osób.

    Jak opisywali specjaliści, jeśli w jednym miejscu np. przedszkolu, szkole czy jednostce wojskowej spotkają się nosiciele wirusa pochodzący z różnych środowisk, to meningokoki mogą się mutować i stają się bardziej agresywne.

    Dlatego - radził prof. Radzikowski - dobrze jest szczepić jak najmłodsze dzieci.

    "Jeżeli rodzice zdecydują, by zaszczepić niemowlę, to należy podać dwa szczepienia w ciągu dwóch miesięcy - najlepiej w 2. półroczu życia. Dziecko zaszczepione po raz pierwszy po 2. roku życia należy doszczepić później w okresie dojrzewania. Z kolei osobie dorosłej wystarczy jedna dawka szczepienia. Szczepionka działa już po miesiącu od momentu podania" - dodał.

    Dr Grzesiowski zauważył przy tym, że wielu lekarzy domowych nigdy nie widziało objawów sepsy, charakterystycznej dla choroby meningokokowej. Te objawy to m.in. wysoka temperatura, bóle mięśni i stawów, wymioty, drgawki, biegunka. Jednak jednym z najbardziej charakterystycznych objawów jest wysypka wybroczynowa na skórze, która nie blednie pod naciskiem.

    "Jak lekarz domowy ma zalecić szczepionkę przeciw sepsie, skoro nigdy jej nie widział" - zastanawiał się ekspert.

    Jak wynika z badań GFK Polonia, przeprowadzonych w lutym tego roku w ramach kampanii "Nie! Dla meningokoków", ponad 54 proc. pediatrów zaleca szczepienia przeciw meningokokom rodzicom dzieci z grup podwyższonego ryzyka, czyli tym, które idą do szkoły, przedszkola czy żłobka. EKR

    PAP - Nauka w Polsce

    kap



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Dwoinka zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, meningokok (Neisseria meningitidis) - Gram-ujemna bakteria wywołująca meningokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Czasami zapalenie opon mózgowych może przebiegać wraz z sepsą, maskując jej objawy. Występuje tylko u ludzi i nie ma zwierzęcego rezerwuaru bakterii. Tylko ten rodzaj zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych przebiega epidemicznie. Szczepionka przeciw grypie – zmieniana co roku szczepionka, chroniąca przed wirusem grypy charakteryzującym się dużą zmiennością antygenową. Szczepionka przeciw grypie sezonowej zawiera trzy najczęściej występujące zabite szczepy wirusa: dwa typy wirusów A (H3N2 i H1N1) oraz jeden typ wirusa B. Stop pneumokokom – akcja zachęcająca do szczepienia dzieci przeciwko pneumokokom. Główne hasło kampanii to: Masz prawo wiedzieć, masz prawo pytać. Akcja była finansowana przez firmę Wyeth, producenta jedynej dostępnej w Polsce szczepionki dla dzieci do drugiego roku życia. Patronatem kampanii było między innymi Centrum Zdrowia Dziecka. Rzecznik Praw Dziecka zarzucił akcji, że ta kreuje się na kampanię społeczną, pomimo że jest to przedsięwzięcie komercyjne. Jedna z reklam (przedstawiająca umierające dziecko) została wycofana, ponieważ łamała polskie prawo - zachęcała do kupienia leku, który jest wyłącznie na receptę. Ponadto reklama miała na celu wywołanie strachu u odbiorcy.

    Niepożądane odczyny poszczepienne (NOP) – każde zaburzenie stanu zdrowia, jakie występują po szczepieniu. Mogą one być wynikiem indywidualnej reakcji organizmu człowieka szczepionego na podanie szczepionki, błędu podania szczepionki, złej jej jakości bądź zjawisk od szczepienia niezależnych, a tylko przypadkowo pojawiających się po szczepieniu. Szczepionka przeciw grypie pandemicznej (syn. szczepionka pandemiczna przeciwko grypie lub szczepionka pandemiczna) – szczepionka przeciw grypie zawierająca antygen szczepu wirusa grypy, który wywołał pandemię, lub którego podejrzewa się o możliwość jej wywołania, stosowana w profilaktyce grypy w oficjalnie ogłoszonej pandemii. Szczepionkę podaje się w postaci iniekcji domięśniowej. Pierwszą dawkę wybranego dnia, a drugą co najmniej 3 tygodnie później.

    Szczepionka – preparat pochodzenia biologicznego, zawierający antygen, który stymuluje układ odpornościowy organizmu do rozpoznawania go jako obcy, niszczenia i utworzenia pamięci poszczepiennej. Dzięki tej pamięci, w przypadku kolejnego kontaktu z antygenem (infekcji), odpowiedź immunologiczna wykształca się szybciej i jest silniej wyrażona (odporność wtórna), co ma uniemożliwić naturalny przebieg choroby, wraz z wykształceniem się typowych dla niej objawów klinicznych. W skład szczepionki może wchodzić żywy, o osłabionej zjadliwości (atenuowany) lub zabity drobnoustrój, a także inne fragmenty jego struktury czy metabolity. Szczepionka może być skierowana przeciwko jednemu czynnikowi chorobotwórczemu (szczepionka monowalentna) lub skojarzona przeciwko kilku czynnikom jednocześnie (poliwalentna). Drgawki gorączkowe – drgawki występujące u dzieci w wieku 6 miesięcy do 5 lat (najczęściej pomiędzy 18 a 24 miesiącem życia), pojawiające w przypadku gorączki w przebiegu ostrych infekcji, u których wykluczono ostrą chorobę OUN z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych włącznie.

    Szczepionka prepandemiczna przeciw grypie – szczepionka nowej generacji przeciwko grypie ptasiej. Jest przeznaczona do podawania osobom dorosłym (18–60 lat) w celu ochrony przed grypą ptasią, którą wywołuje szczep wirusa grypy A oznaczony H5N1. Zawiera fragmenty inaktywowanego (zabitego) wirusa A(H5N1) oraz system adiuwantowy. Wirus ptasiej grypy H5N1 jest uważany przez WHO za odmianę wirusa, która może stać się przyczyną kolejnej pandemii, w przypadku, gdyby doszło do jego mutacji i przekształcenia w szczep zaraźliwy dla człowieka. W związku z tym szczepionka jest przeznaczona do ewentualnych szczepień masowych. Charakteryzuje się zdolnością wywoływania odporności krzyżowej oraz ochrony przed nowymi odmianami wirusa H5N1. Została dopuszczona do obrotu 26 września 2008 na terenie wszystkich krajów UE decyzją Komitetu ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) po zapoznaniu się z materiałami i wynikami badań przedstawionymi przez producenta, jednocześnie zobowiązując go do monitorowania działań niepożądanych tak długo, jak szczepionka będzie znajdowała się w obrocie. Na rynku farmaceutycznym występuje pod nazwą Prepandrix® i Pandemrix®. Producentem jest firma GSK Biologicals. Denga – potencjalnie śmiertelna wirusowa choroba odzwierzęca, przyjmująca postać gorączki krwotocznej, występująca u ludzi i niektórych małp. Patogenem odpowiedzialnym za wywołanie choroby są wirusy dengi z rodziny Flaviviridae, przenoszone przez komary z rodzaju Aedes, głównie Aedes albopictus i Aedes aegypti. Do głównych objawów poza wysoką gorączką należą silne bóle i sztywność stawów. Występuje endemicznie w strefie subtropikalnej i tropikalnej. Ze względu na brak szczepionki i skutecznych leków antywirusowych możliwe jest tylko leczenie objawowe.

    Rotawirusy (łac. rota = koło) – grupa wirusów należących do rodziny reowirusów (Reoviridae), będącą najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci. Prawie każde dziecko na świecie w wieku 5 lat, przeszło co najmniej jedną infekcję spowodowaną przez rotawirusy. Ludzki organizm wytwarza odporność po każdej infekcji wywołanej tą grupą wirusów, dlatego zakażenia rotawirusowe są rzadkie u dorosłych. Wyróżnia się pięć głównych grup tego wirusa: A, B, C, D, oraz E z czego trzy (A, B i C) są zaraźliwe dla ludzi. Wirus z grupy A jest najbardziej powszechny i wywołuje 90% wszystkich infekcji rotawirusowych u ludzi.

    Szczepionka modelowa – szczepionka, która naśladuje skład jakościowo-ilościowy, sposób produkowania oraz parametry bezpieczeństwa szczepionki przeciwko grypie, która zostanie użyta w przyszłości w przypadku wystąpienia pandemii. Szczepionka modelowa zostaje więc opracowana z wyprzedzeniem w stosunku do wybuchu ewentualnej pandemii grypy.

    Dodano: 26.05.2010. 05:18  


    Najnowsze