• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Eksperci: z gruźlicą sobie jeszcze nie poradziliśmy

    24.03.2012. 10:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    To nieprawda, że z gruźlicą sobie poradziliśmy, a śmiertelne żniwo zbiera ona jedynie w krajach trzeciego świata - przekonywali eksperci na VI Konferencji z okazji Światowego Dnia Gruźlicy, która w piątek rozpoczęła się w Warszawie. 

    ,,Nadal trawa epidemia gruźlicy. W Europie najwięcej zachorowań przypada na państwa znajdujące się w pobliżu naszego kraju, takie jak Litwa, Estonia, Ukraina i Rosja" - powiedziała Paulina Miśkiewicz, dyr. Biura Światowej Organizacji Zdrowia w Polsce.

    Dr Tadeusz M. Zielonka, przewodniczący warszawsko-otwockiego oddziału Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc powiedział, że im bardziej na wschód naszego kontynentu, tym większa jest zapadalność na gruźlicę. Widoczne jest to nawet na przykładzie Polski: najwięcej zachorowań jest w lubelskiem, łódzkiem i śląskiem.

    Polska należy krajów Unii Europejskiej o największej zachorowalności na gruźlicę, ale przypomniano, że od I wojny światowej sytuacja epidemiologiczna w naszym kraju zmieniła się diametralnie.

    W 1918 r. w Warszawie było tysiąc zgonów z powodu gruźlicy na 100 tys. mieszkańców, co stawiało nas na pierwszym miejscu na świecie. Dziś zdarzają się jedynie dwa zgony na 100 tys. osób. W 1957 r. chorowali głównie ludzie młodzi, teraz niemal wyłącznie są to osoby starsze. Do rzadkości należą zachorowania u osób w wieku 20-44 lat. I nie ma już żadnych zgonów wśród dzieci. W 2009 r. były 743 przypadki śmiertelne z powodu gruźlicy, wszystkie wśród osób dorosłych.

    ,,W naszym kraju nie ma zbyt wielu zachorowań wśród imigrantów - przypada na nich jedynie 0,5 proc. przypadków gruźlicy" - powiedział dr Zielonka. Ale to może się zmienić. We Francji wśród imigrantów jest 10 razy więcej zachorowań niż w całej populacji. W Norwegii i Szwecji aż 85 proc. chorych to przybysze z innych krajów.

    Dodał, że w naszym kraju stosunkowo najczęściej chorują więźniowe. Zachorowalność na gruźlicę jest wśród nich ponad 20 razy większa niż w całej naszej populacji.

    ,,Mężczyźni dwukrotnie częściej chorują niż kobiety, czego wcześniej nie było. Są oni na ogół w wieku 50-54 lat" - powiedziała prof. Ewa Augustynowicz-Kopeć z Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie. Na Mazowszu 10 proc. chorych na gruźlice to bezdomni.

    W Polsce nie ma na razie wzrostu zachorowań na gruźlicę oporną na leczenie. Tzw. wielolekooporność wykazuje jedynie 3 proc,. wszystkich chorych. Podkreślono jednak, że takich przypadków może być w przyszłości więcej, gdyż gruźlica oporna na najczęściej stosowane antybiotyki występuje głównie w Rosji, na Ukrainie oraz w Chinach.

    ,,Niepokojące jest, że dostęp do niektórych leków na gruźlicę jest utrudniony z powodu biurokratycznej procedury" - powiedziała w rozmowie z PAP prof. Zofia Zwolska z komitetu organizacyjnego konferencji. Dodała, że jest to pierwsza taka sytuacja w leczeniu gruźlicy od 50 lat.

    Chodzi o dwa leki: izoniazyd i etambutol, stosowane w niestandardowej terapii. Z pozostałymi najczęściej stosowany lekami nie ma kłopotów - dodał Antoni Blachnio, dyr. Mazowieckiego Centrum Leczenia Chorób Płuc i Gruźlicy w Otwocku.

    Etambutol jest bezpłatnie przesyłany dla chorych na adres przychodni, w której leczy się pacjent, przy czym warunkiem jego przyznania jest rejestracja chorego w Krajowym Rejestrze Zachorowań na Gruźlicę.

    ,,W Polsce 10 proc. chorych na gruźlicę nie figuruje w krajowym rejestrze tej choroby, a to oznacza, że nie są oni leczeni - stwierdziła Zofia Zwolska.

    Podkreślono, ze ustawa o chorobach zakaźnych i zakażeniach nie wskazuje, co zrobić z prątkującym pacjentem, który uporczywie i złośliwie uchyla się od leczenia. A jest ono długie i dokuczliwe. Powinno trwać co najmniej 180 dni, przy czym pobyt w szpitalna, w izolacji - nie krócej niż 30. Jeśli do szpitala trafia pacjent z zaawansowaną chorobą, leczenie szpitalne może się przedłużyć nawet do 90 dni.

    Dr Piotr Dąbrowiecki z Wojskowego Instytutu Medycznego w Warszawie, poinformował PAP, że zdarzają się ucieczki chorych ze szpitala. Placówka powiadamia wtedy sanepid, a pacjent jest poszukiwany jest przez policję i doprowadzany na leczenie. Bywa jednak, że po tygodniu terapii chory ucieka ponownie i wszystko zaczyna się od początku.

    PAP - Nauka w Polsce, Zbigniew Wojtasiński

    zbw/ ula/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Gruźlica (łac. Tuberculosis) – choroba zakaźna zwierząt, w tym ludzi (→ gruźlica człowieka), wywoływana przez prątki gruźlicy. Występuje na całym świecie. Prątki inne niż gruźlicze (ang. Mycobacteria other than tuberculosis - MOTT), prątki niegruźlicze (ang. Nontuberculosis mycobacteria - NTM) lub prątki atypowe to grupa różnych gatunków prątków innych niż prątek gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis), czyli wywołujący gruźlicę oraz Mycobacterium leprae, który ze względu na silnie odrębny przebieg choroby (trąd) został sklasyfikowany osobno. Obecnie stwierdza się wzrost liczby zachorowań wywołanych przez MOTT, którego nie można tłumaczyć jedynie ulepszeniem technik identyfikacji. W USA stanowią one 10% zakażeń prątkami (w niektórych rejonach ten odsetek wynosi 50%). Znacznym problemem klinicznym w leczeniu osób zakażonych prątkami atypowymi jest to, że wykazują one naturalną oporność wobec leków przeciwgruźliczych. Antybiotyki przeciwprątkowe to leki bakteriobójcze i bakteriostatyczne w stosunku do prątka gruźlicy, obecnie najczęściej wykorzystywane w leczeniu gruźlicy są następujące leki:

    Mycobacterium bovis – tlenowa, wolno rosnąca bakteria należąca do rodziny Mykobakterii, będąca przyczyną gruźlicy u bydła. Spokrewniona z ludzkim prątkiem gruźlicy; może w szczególnych przypadkach wywoływać zachorowania u ludzi, łamiąc barierę gatunkową. Gruźlica (łac. tuberculosis, TB – tubercule bacillus) – powszechna i potencjalnie śmiertelna choroba zakaźna, wywoływana przez prątka gruźlicy (Mycobacterium tuberculosis). Gruźlica dotyczy najczęściej płuc (gruźlica płucna) lecz również może atakować ośrodkowy układ nerwowy, układ limfatyczny, naczynia krwionośne, układ kostno-stawowy, moczowo-płciowy oraz skórę. Inne mykobakterie takie jak Mycobacterium bovis, Mycobacterium africanum, Mycobacterium canetti czy Mycobacterium microti wywołują choroby zwane mykobakteriozami i z reguły nie infekują zdrowych osób dorosłych, natomiast są często spotykane u osób z upośledzeniem odporności, np. w przebiegu AIDS.

    Pneumonologia i Alergologia Polska – to oficjalny dwumiesięcznik Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc oraz Instytutu Gruźlicy i Chorób Płuc wydawany przez Wydawnictwo Via Medica. Redaktorem naczelnym jest dr hab. Monika Szturmowicz. Zastępcą redaktora naczelnego jest prof. Paweł Górski. Izoniazyd (łac. Isoniazidum; INH) – powszechnie używany lek przeciwgruźliczy, zaliczany do tzw. leków pierwszego rzutu, który jest stosowany w leczeniu gruźlicy oraz niektórych innych mykobakterioz.

    Próba tuberkulinowa Mantoux, odczyn tuberkulinowy Mantoux, test Mantoux, PPD – badanie diagnostyczne wykonywane w profilaktyce i rozpoznawaniu gruźlicy. Jest to najczęściej wykonywana w Polsce próba tuberkulinowa. Cykloseryna (łac. Cycloserinum) – antybiotyk stosowany leczeniu gruźlicy. Hamuje wbudowywanie D-alaniny w strukturę ściany i błony komórkowej w komórkach bakterii. Działa na bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie oraz na prątki tbc. Działaniem niepożądanym jest działanie na OUN – może powodować psychozy, drgawki itp.

    Martwica serowata (łac. necrosis caseosa) - inaczej serowacenie (łac. caseificatio). Jest to charakterystyczny typ martwicy występującej w gruźlicy. Spotykana także w kile, ziarnicy złośliwej i niektórych nowotworach. Martwica serowata ma obraz białych, kruchych mas podobnych do sera. Histologicznie martwa tkanka jest całkowicie amorficzna, homogenna, kwasochłonna. W gruźlicy tej martwicy towarzyszy specjalna ziarnina. W kile masy martwicze nie są takie kruche, ale "gumiaste", ponieważ w kilaku nie do końca strawione są włókna elastyczne naczyń.

    Etionamid (łac. Ethionamidum) – organiczny związek chemiczny, lek przeciwgruźliczy, działający nawet na prątki odporne na rimifon i streptomycynę. Podawany najczęściej doustnie.

    Dodano: 24.03.2012. 10:04  


    Najnowsze