• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ekspert: Polacy są dobrze leczeni po zawale serca

    19.12.2011. 10:33
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Osoby po ostrym zawale serca, będące pod stałą opieką, są w Polsce lepiej leczone zalecanymi lekami niż w wielu innych krajach - wykazały niezależne międzynarodowe badania. Część chorych nie jest jednak w ogóle pod kontrolą lekarza i nie zażywa leków. 

    Prof. Jarosław Drożdż z kliniki kardiologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi twierdzi, że wszyscy zawałowcy powinni zażywać cztery podstawowe leki: kwas acetylosalicylowy (nazywany aspiryną), beta blokery, inhibitory konwertazy oraz statyny (rekomendowane przez towarzystwa kardiologiczne polskie, europejskie i amerykańskie - PAP).

    "Właśnie te cztery leki, które znacznie poprawiają rokowania chorych po zawale serca i zmniejszają ryzyko kolejnego zawału, są u nas lepiej podawane, co jest powodem do dumy" - podkreśla specjalista.

    Uczony powołuje się na badania STICH przeprowadzone w 23 krajach na ponad 2,1 tys. pacjentach. Objęto nimi osoby po zawale serca z potwierdzonym w koronarografii znacznym uszkodzeniem lewej komory i tzw. frakcją wyrzutową lewej komory 35 proc. (prawidłowa frakcja przekracza 55 proc.).

    Wynika z nich, że statyny, leki obniżające poziom cholesterolu, przepisywane są w Polsce 90 proc. tych chorych, podczas gdy w innych krajach - jedynie 75 proc. chorych. Beta blokery, spowalniające pracę serca, otrzymuje 94 proc. zawałowców (82 proc. w porównywanych krajach), inhibitory konwertazy, leki zmniejszające ciśnienie tętnicze krwi - 91 proc. (78 proc.), a kwas acetylosalicylowy obniżający krzepliwość krwi - 84 proc. (79 proc.).

    Polacy lepiej wypadli też w badaniach na terenie Europy, przeprowadzonych w ramach EURObservational Research Programme. Wykazały one, że w Polsce inhibitory konwertazy otrzymuje 92 proc. osób z niewydolnością serca (do której często dochodzi po zawale serca - PAP), natomiast w Europie - 72 proc. Beta blokery przepisywane są 96 proc. wymagającym tego chorym w naszym kraju i 86 proc. w pozostałych krajach naszego kontynentu.

    Obydwa badania dotyczą jednak tylko tych chorych, którzy są pod stałą opieką lekarza. Świadczą jedynie o tym, że nasi medycy dobrze leczą te osoby, które się do nich zgłaszają. Kłopot polega na tym, że znaczna część osób po zawale w ogóle nie zgłasza się do lekarza i nie przyjmuje leków zmniejszających ryzyko kolejnego ataku.

    Wykazały to niedawno opublikowane międzynarodowa badania o nazwie PURE przeprowadzone przez prof. Salima Yusufa, kardiologa i epidemiologa z McMaster University Hamilton (Ontario). I tak, wynika z nich, że w Polsce aspirynę stosuje jedynie 27 proc. badanych wszystkich zawałowców, beta blokery i inhibitory konwertazy - 31 proc. chorych, a statyny - zaledwie 21 proc.

    Lepiej leczeni są chorzy, którzy mieszkają w miastach niż na wsi. O ile w miastach aspirynę zażywa 32 proc. zawałowców, to na wsi - jedynie 20 proc. Podobnie jest z beta brokerami (36 i 25 proc.), inhibitorami konwertazy (36 i 24 proc.) oraz statynami (25 i 16 proc.).

    "Dzieje się tak, choć wszystkie cztery leki są zalecane wszystkim osobom po zawale serca i są dowody na to, że zmniejszają ryzyko tzw. wtórnego zawału serca" - podkreśla prof. Drożdż. A jest ono dość wysokie. U chorych po zawale serca ryzyko kolejnego ataku w ciągu roku sięga od 15 do 20 proc.

    Tymczasem z badan PURE wynika, że aż 45 proc. Polaków po zawale nie stosuje żadnego z czterech zalecanych leków. 21 proc. badanych przyjmuje jeden z nich, 19 proc. - dwa, a tylko 16 proc. - 3 lub 4 leki.

    O tym jak ważne jest leczenie farmakologiczne po zawale serca przekonuje Polskie Towarzystwa Kardiologiczne, które jest patronatem kampanii edukacyjnej "Nie zawal! Wybierz życie".

    Działanie ochronne aspiryny polega na tym, że zmniejsza krzepliwość krwi i zapobiega powstawaniu w tętnicach zakrzepicy. Beta blokery spowalniają pracę serca, obniżają ciśnienie tętnic krwi i zmniejszają częstość występowania bólów wieńcowych. Inhibitory konwertazy zmniejszają śmiertelność u chorych na cukrzycę, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Z kolei statyny obniżają poziom cholesterolu, ale wykazują też działania przeciwzapalne, co zmniejsza ryzyko zawału serca.

    PAP - Nauka w Polsce, Zbigniew Wojtasiński

    zbw/ 



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Leki hipotensyjne (leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi) stosuje się w chorobie nadciśnieniowej, niedokrwiennej serca i w niewydolności krążenia oraz w trakcie niektórych zabiegów chirurgicznych. Leki te, w ogólnym ujęciu, mogą działać na dwa sposoby: mogą hamować skurcz mięśni naczyń krwionośnych albo zmniejszać objętość płynów ustrojowych, w tym krwi. Pięć głównych klas leków hipotensyjnych to: diuretyki tiazydowe, inhibitory ACE, antagoniści wapnia, antagoniści receptora angiotensynowego oraz b-adrenolityki. Mikrowoltowa zmienność załamka T, inaczej naprzemienność załamka T (ang. T-wave alternans, w skrócie TWA) – nieinwazyjne badanie diagnostyczne serca, wykorzystywane w wykrywaniu chorych zagrożonych nagłym zgonem sercowym. Często wykonuje się u pacjentów po zawale mięśnia sercowego i innych z poważnym uszkodzeniem mięśnia sercowego zagrożonych wystąpieniem groźnych zaburzeń rytmu serca. U chorych u których potwierdzono zagrożenie nagłym zgonem stosuje się implantację automatycznego kardiowertera-defibrylatora (ICD), który wygasza powstające niebezpieczne zaburzenia rytmu serca. Kaptopryl – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, stosowany w nadciśnieniu tętniczym, zastoinowej niewydolności krążenia, po zawale mięśnia sercowego, niekiedy w zespole Barttera, także w diagnostyce naczyniowonerkowego nadciśnienia tętniczego.

    Eplerenon – syntetyczny steroid, bloker receptora aldosteronowego stosowany w leczeniu niewydolności serca. Nazwa handlowa leku to Inspra (Pfizer) lub Eleveon (Zentiva). Zalecany jest w leczeniu uzupełniającym u pacjentów z dysfunkcją skurczową lewej komory (EF < 40%) i klinicznymi objawami niewydolności serca po przebytym zawale, razem z beta-blokerami. Eplerenon można stosować razem z diuretykami tiazydowymi. Gdy jest stosowany razem z inhibitorem ACE lub sartanem, a także u pacjenta z niewydolnością nerek, powinno się często kontrolować kaliemię. Przeciwwskazaniem do stosowania antagonistów aldosteronu jest hiperkaliemia ≥ 5 mmol/l w surowicy. Niewydolność serca (łac. insufficiaentia cordis) – stan, w którym nieprawidłowa struktura lub funkcjonowanie serca upośledza zdolność do zapewnienia wystarczającego przepływu krwi zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu. Nie należy mylić niewydolności serca z niewydolnością krążenia. Do częstych przyczyn niewydolności serca należą: zawał mięśnia sercowego, nadciśnienie, choroba niedokrwienna serca, choroby zastawkowe i kardiomiopatie. Niewydolność serca występująca po raz pierwszy, niezależnie od dynamiki zmian jest określana jako świeża.

    Atenolol – organiczny związek chemiczny, lek, należący do selektywnych leków beta-adrenolitycznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania stabilizującego błonę komórkową. Atenolol jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzenia rytmu serca, w ostrej fazie zawału serca oraz w profilaktyce wtórnej zawału. Frakcja wyrzutu (ang. ejection fraction, Ef) – stosunek objętości wyrzutowej serca (SV) do objętości końcoworozkurczowej komory serca (EDV). Można wyróżnić frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF) i frakcję wyrzutową prawej komory (RVEF); jednak częściej stosuje się parametr jakim jest frakcja wyrzutowa lewej komory, i sam skrót EF zazwyczaj odnosi się do lewego serca.

    Peryndopryl – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny, stosowany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Objaw Kazem-Beka, zespół Kazem-Beka – objaw w badaniu przedmiotowym opisany po raz pierwszy przez Aleksieja Kazem-Beka, charakterystyczny dla tętniaka przedniej ściany lewej komory serca. Polega on na obecności tętnienia widocznego na obszarze o średnicy 5–6 cm, w drugim oraz trzecim międzyżebrzu w linii przymostkowej lewej, a także przyśrodkowo od uderzenia koniuszkowego serca, przy jednoczesnym wyczuwalnym małym tętnie na obu tętnicach promieniowych. Objaw jest obserwowany kilka dni po rozległym zawale serca powikłanym tętniakiem przedniej ściany lewej komory serca. Widoczny jest najlepiej, gdy leżącego na plecach pacjenta obserwuje się stojąc po jego prawej stronie lub za jego głową.

    Lizynopryl – organiczny związek chemiczny, lek z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEI), stosowany przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.

    Leki beta-adrenolityczne (inaczej β-blokery, leki β-sympatykolityczne; ATC (medycyna): C07) – grupa leków działających antagonistycznie na receptory β1 i β2 adrenergiczne. Hamują aktywność układu współczulnego, wywierając działanie na niemal cały organizm. Jest to jedna z najważniejszych grup leków stosowanych w kardiologii, a zwłaszcza w chorobie niedokrwiennej serca. Znajdują też zastosowanie w leczeniu innych schorzeń.

    Dodano: 19.12.2011. 10:33  


    Najnowsze