• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Geny pomidorów skuteczne w walce z rakiem?

    02.04.2010. 12:04
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Geny zwykłych pomidorów mogą stać się skuteczną bronią w walce z chorobami nowotworowymi. Do takiego wniosku doszli naukowcy ze szwedzkiego miasta Lund - informuje dziennik "Sydsvenska Dagbladet".

    Według uzyskanych przez nich danych, geny pomidorów są w stanie niszczyć komórki rakowe. Dlatego w przyszłości mogą być wykorzystywane do leczenia chorób onkologicznych.

    Właściwość ta uzewnętrznia się, kiedy działają one wspólnie z azydotymidyną (AZT) - preparatem stworzonym do leczenia chorych na raka, a dziś wykorzystywanym jako antyretrowirusowe lekarstwo przy zarażeniu wirusem HIV.

    Szwedzcy naukowcy wprowadzali geny pomidorów bezpośrednio do komórek rakowych właśnie w połączeniu z AZT, zmuszając je do rozpadu i niszcząc tym samym guz. "Przetestowaliśmy setki różnych genów i setki preparatów. Najlepszym z nich okazał się gen pomidora w połączeniu z AZT" - powiedział jeden z badaczy, prof. Jure Piskur.

    Pierwsze próby leczenia chorób onkologicznych przy zastosowaniu tej metody rozpoczęły się przed kilkoma miesiącami w Finlandii. Na razie jednak terapia genowa nie jest w stanie wyleczyć raka. Może jedynie spowolnić jego rozwój.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Geny plejotropowe (geny polifeniczne) – geny odpowiadające za ujawnienie się co najmniej dwóch różnych, pozornie nie powiązanych ze sobą, cech organizmu. Efekt działania genów plejotropowych określa jako plejotropię. Antyneoplastony – grupa peptydów, ich pochodnych oraz ich mieszanin. Obecne są we krwi i moczu ludzi, badane są jako potencjalne leki przeciwnowotworowe. Odkryte zostały w 1967 roku przez Stanisława Burzyńskiego. W latach siedemdziesiątych Burzyński zaobserwował, że w organizmach osób chorych na raka występują one na niższym poziomie. Wysunął hipotezę, że ich uzupełnienie może dać efekt terapeutyczny. W 1977 roku opatentował je i nazwał "antyneoplastonami", a w 1980 roku opracował metodę ich syntezy chemicznej. Według Burzyńskiego antyneoplastony działają na zasadzie przełączników genów, włączają geny supresorowe, które uaktywniają program śmierci komórkowej, zabijając w ten sposób jedynie komórki rakowe bez uszkadzania komórek zdrowych. Hipertermia ogólnoustrojowa – zwana również hipertermią całego ciała (ang. Whole Body Hyperthermia - WBH) jako metoda wspomagająca leczenie onkologiczne oparta jest na naturalnych reakcjach żywego organizmu na wysoką temperaturę. Mechanizmy te, które naturalnie wykształciły się do walki z poważnymi schorzeniami, mogą być z powodzeniem wykorzystywane do leczenia oraz niesienia ulgi w terapii chorób przewlekłych i złośliwych. Hipertermia ogólnoustrojowa całego ciała oznacza temperaturę ciała, która jest wyższa od normalnej. Wysoka temperatura ciała jest często spowodowana chorobami, takimi jak gorączka lub udar cieplny. Jednak kontrolowane wywołanie hipertermii ogólnoustrojowej w warunkach medycznych, jest skutecznie stosowane jako terapia w leczeniu różnych schorzeń, przede wszystkim zmian nowotworowych.

    Antyonkogen, inaczej gen supresorowy – gen działający hamująco na procesy proliferacji komórkowej (geny bramkowe) bądź stabilizująco na procesy utrzymujące stabilność genetyczną komórki (geny opiekuńcze). Rakowe komórki macierzyste (ang. Cancer stem cells, CSCs) - to inicjalne, niezróżnicowane komórki rakowe (obecne w guzach i nowotworach układu krwiotwórczego), mające możliwość przekształcania się we wszystkie rodzaje komórek tworzących masę nowotworową.
    Jedna z teorii wyjaśniających proces nowotworzenia zakłada, że rakowe komórki macierzyste są prekursorami innych komórek nowotworowych i odgrywają kluczową rolę w powstawaniu raka. Komórki te, w przeciwieństwie do innych komórek rakowych, są rakotwórcze (same w sobie mają zdolność do wywoływania raka). Podejrzewa się, że CSCs są przyczyną występowania przerzutów i nawrotów choroby nowotworowej.

    Geny homeotyczne, geny homeoboksowe (ang. homeobox genes, z gr. ηομεος = podobny) – grupa genów kontrolujących rozwój morfologiczny poszczególnych części ciała w początkowych stadiach rozwoju zarodkowego, zarówno u bezkręgowców jak i kręgowców. Mutacje w obrębie tych genów zazwyczaj nie wpływają negatywnie na układ segmentów ciała, ale prowadzą do stanu określanego mianem homeosis, w którym określony segment zostaje zastąpiony przez inny. Wynika to z tego, że w przypadku takiej mutacji niektóre komórki otrzymały w czasie rozwoju zarodka błędną informację pozycyjną i dlatego zachowują się w niewłaściwy dla siebie sposób. Geny homeotyczne niższych bezkręgowców oznacza się HOM, u wtóroustych – Hox, a u człowieka – HOX. Chromosomy homologiczne - chromosomy o tym samym kształcie i wielkości, zawierają podobną informację genetyczną, czyli geny. Geny te jednak mogą występować w innych postaciach, czyli allelach. Jeden chromosom w parze pochodzi od ojca, a drugi od matki.

    Terapia fotodynamiczna (PDT) – forma leczenia, w której wykorzystuje się nietoksyczne związki światłoczułe, które po ekspozycji na specyficzny rodzaj światła, stają się toksyczne dla komórek nowotworowych i innych chorych komórek. PDT wykazuje również zdolność do zabijania komórek mikroorganizmów, w tym bakterii, grzybów i wirusów. PDT jest powszechnie stosowana w leczeniu trądziku. Jest ona stosowana klinicznie do leczenia wielu schorzeń, w tym związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej i nowotworów złośliwych. Jest uznanawana jako strategia leczenia, która jest zarówno mało inwazyjna jak i minimalnie toksyczna. Geny nakładające się − geny zakodowane na tym samym odcinku nici kwasu nukleinowego i odczytywane dzięki wykorzystaniu różnych ramek odczytu. Geny nakładające się występują u niektórych wirusów, bakterii oraz w mitochondriach.

    Hiperdiagnoza - termin używany przez lekarzy. Pacjent, u którego stwierdzono jakąś chorobę, a na nią nie cierpi, w razie wdrożenia terapii narażony jest na skutki uboczne leczenia (które czasem mogą być bardzo poważne). Uznaje się to jednak za mniejsze zło niż nierozpoznanie choroby, co groziłoby jej skutkami w razie nie zastosowania żadnego postępowania.

    Bolognese (wł. ragù di carne alla bolognese) – to ciepły sos mięsny pochodzący z włoskiego miasta Bolonia. Jego historia sięga czasów średniowiecza. Sporządza się go z wielu rodzajów mięs (tradycyjnie krojonych na bardzo drobne kawałeczki, obecnie się je miele, używa się wieprzowiny i wołowiny), kiełbas (tradycyjnie: mortadela), boczku, zestawu warzyw (z typowej tzw. włoszczyzny, czyli marchewki, selera i pietruszki), oliwy, pomidorów i czerwonego wina. Sekretem udanego sosu jest długie gotowanie: co najmniej przez dwie godziny, a najlepiej przez cztery. Należy pamiętać, że jest to sos mięsny, do którego Włosi jedynie dorzucali warzywa, które mieli pod ręką, nie może więc być w nim za dużo pomidorów.

    Pula genowa (ang. gene pool) − suma wszystkich genów obecnych w danej populacji w określonym czasie. Pula genowa powstaje poprzez proces różnicowania populacji. Geny w obrębie jednej populacji mogą się ze sobą mieszać w sposób losowy, w wyniku krzyżowania się osobników o różnych genotypach. Epistaza – w biologii zjawisko oddziaływania produktów ekspresji jednych genów na inne geny niebędące względem nich allelami. Kilka różnych par alleli warunkuje wówczas pojedynczą cechę. Dzieje się tak w przypadku albinizmu czyli gdy geny warunkują enzymy należące do jednego szlaku metabolicznego.

    Sos pomidorowy – określenie dużej grupy sosów, których głównym składnikiem są pomidory. Sosy takie często poddawane są obróbce termicznej. Posiadaja wiele regionalnych odmian. Sos pomidorowy przyrządzany jest z duszonych pomidorów lub z wody i koncentratu pomidorowego. Jest dodatkiem do makaronu, pizzy, i innych potraw kuchni włoskiej. Oprócz pomidorów, sos pomidorowy może zawierać: bazylię, cebulę, czosnek, chili, tymianek.

    Dodano: 02.04.2010. 12:04  


    Najnowsze