• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Globalna ofensywa przeciwko zarazie bydlęcej bliska mety

    19.10.2010. 16:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy pokonują "księgosusz" - śmiertelną zarazę bydlęcą, skutecznie podejmując kroki ku pełnemu zwalczeniu tej wirusowej choroby. To będzie dopiero drugi przypadek w historii, kiedy ludziom udaje się wyeliminować chorobę wirusową - pierwszą była ospa zwalczona 30 lat temu.

    Choć choroba nie atakuje bezpośrednio ludzi, to ma niekorzystny wpływ na kieszenie i żołądki, gdyż rolnicy muszą borykać się ze stratami chorego bydła lub innych zwierząt kopytnych, a w ich następstwie ze stratami finansowymi, a nawet głodem.

    "Opanowanie i wyeliminowanie księgosuszu od zawsze były priorytetem Organizacji, od samego początku realizacji jej misji walki z głodem i zwiększania bezpieczeństwa globalnych zasobów żywności" - stwierdził Jacques Diouf, Dyrektor Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) na niedawnym Światowym Sympozjum Eliminacji Księgosuszu w Rzymie, Włochy.

    "Choroba nękała Europę, Azję i Afrykę przez stulecia, powodując szerzenie się głodu i zabijając miliony zwierząt, udomowionych i dzikich" - podkreśla dr Diouf. "W latach 80. XIX w. księgosusz spowodował straty miliona pogłowia bydła w Rosji i Europie Środkowej."

    Księgosusz pojawił się w Afryce na początku lat 90. XX w., zmuszając miejscową ludność do uboju milionów pogłowia inwentarza żywego i dzikich zwierząt, co z kolei doprowadziło do wielkiego głodu. Eksperci są przekonani, że 33% populacji ludzkiej w Etiopii umarło śmiercią głodową tylko z powodu tej pandemii.

    Afryka, Bliski Wchód i Południowa Azja zostały dotknięte niszczycielskimi wybuchami księgosuszu na początku lat 80. XX w. Nigeria straciła wówczas 2 mld USD (około 1,42 mld EUR). Kenia była ostatnim krajem, który walczył z wybuchem księgosuszu w 2001 r.

    FAO i Światowa Organizacja Zdrowia Zwierząt (OIE) opublikują ogłoszenie o likwidacji księgosuszu na świecie wiosną lub latem przyszłego roku, po przeglądzie ostatecznych, oficjalnych raportów o stanie choroby z różnych krajów.

    Głównym celem jest uwolnienie poszczególnych krajów i ostatecznie całego świata od księgosuszu. Należy wprowadzić system weryfikacji działań zmierzających do osiągnięcia celów krótko- i długoterminowych oraz zapewnienia krajom wsparcia, jakiego potrzebują. System ten nazywa się "OIE Pathway". Partnerzy Światowego Programu Eliminacji Księgosuszu (GREP) i Unii Afrykańskiej - Interafrykańskiego Biura ds. Zasobów Zwierzęcych (AU-IBAR) zaproponowali zmiany w systemie OIE Pathway, aby dostosować go do nowej sytuacji epidemiologicznej księgosuszu. OIE przyjęła w 2007 r. nowy rozdział i załącznik dotyczący księgosuszu w podręczniku dotyczącym zdrowia zwierząt lądowych, które zapoczątkowały kampanię ostatecznej globalnej eliminacji księgosuszu do 2011 roku.

    Wspólnie z OIE, Międzynarodową Agencją Energii Atomowej (IAEA) oraz dawcami FAO pracuje nad badaniem wzorca i charakteru księgosuszu, nad wspieraniem usług weterynaryjnych i działań rolników w celu rozpoznania i opanowania choroby, nad opracowaniem i wdrożeniem kampanii szczepień oraz nad eliminacją choroby w ramach systemu OIE Pathway.

    "Jesteśmy przekonani, że Światowe Zgromadzenie Delegatów OIE oficjalnie uzna wszystkie pozostające kraje jako wolne od choroby w maju 2011 r. i zamknie tego dnia działalność systemu OIE Pathway w zakresie eliminacji księgosuszu" - zauważa Bernard Vallat, Dyrektor Generalny OIE. "Program OIE został uruchomiony w 1989 r. i okazał się naprawdę niezawodny w ocenie obecności lub nieobecności wirusa we wszystkich krajach na świecie. Powinien służyć przyszłym przedsięwzięciom eliminowania innych chorób zwierzęcych."

    Odnosząc się do sukcesu programu, dr Diouf powiedział: "Nie byłoby to możliwe bez połączenia wysiłków i zdecydowanego zaangażowania rządów wszystkich dotkniętych i narażonych krajów, bez AU-IBAR i odpowiedzialnych organizacji regionalnych w Azji i Europie czy bez agencji dawców zaangażowanych w to przedsięwzięcie."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Eradykacja choroby (z łac. eradicatio) – w medycynie oznacza całkowite zwalczenie choroby zakaźnej na całym świecie i z niewystępowaniem wywołującego ją patogenu w organizmach ludzkich, zwierzęcych i innych elementach środowiska. Udało się to osiągnąć w przypadku tylko dwóch chorób – ospy prawdziwej, którą w 1980 roku WHO uznała za wyeliminowaną – oraz księgosuszu, uznanego za wyeliminowany w 2010 przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa. Ostatnie istniejące wirusy ospy prawdziwej są przechowywane w laboratoriach dla celów naukowych. Księgosusz lub pomór bydła (łac. Typhus bovum contagiosus) – bardzo zaraźliwa, ostro przebiegająca choroba wirusowa bydła i dziko żyjących przeżuwaczy. Śmiertelność wynosi powyżej 90%. Powoduje martwicę błon śluzowych. W Polsce nie występuje od wiosny 1922 roku. Ostatni potwierdzony przypadek tej choroby na świecie miał miejsce w 2001 roku. 14 października 2010 roku księgosusz, jako druga w historii po ospie prawdziwej choroba zakaźna, został ogłoszony przez Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa chorobą całkowicie eradykowaną. Polska Czerwona Księga Zwierząt - Bezkręgowce to drugi tom Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Zawiera listę ginących gatunków zwierząt bezkręgowych występujących w Polsce z dokładnym ich opisem i mapami rozmieszczenia. Określa także stopień zagrożenia poszczególnych gatunków, rzadkość ich występowania oraz stosowane i proponowane sposoby ochrony.

    Polska Czerwona Księga Zwierząt - Kręgowce to pierwszy tom Polskiej Czerwonej Księgi Zwierząt. Zawiera listę ginących gatunków zwierząt kręgowych występujących w Polsce z dokładnym ich opisem i mapami rozmieszczenia. Określa także stopień zagrożenia poszczególnych gatunków, rzadkość ich występowania oraz stosowane i proponowane sposoby ochrony. Choroby zwierząt, podobnie jak choroby ludzi, mogą mieć różną etiologię, od zakaźnych, wirusowych począwszy, a na zwyrodnieniowych czy autoagresyjnych skończywszy. Większość chorób zwierzęcych jest ściśle przypisana do jakiegoś taksonu, istnieją jednak również takie, które łatwo przenoszą się między grupami zwierząt. Zdarza się, że niektóre z tych chorób atakują człowieka, zwane są wówczas zoonozami.

    Książka dotykowa – wydawnictwo książkowe zawierające wypukłe, często także ruchome elementy imitujące przedmioty życia codziennego, zwierzęta, itp., adresowane do dzieci niewidomych, niedowidzących lub z niepełnosprawnością intelektualną. Polska Czerwona Księga Zwierząt – rejestr zagrożonych gatunków zwierząt na terenie Polski. Została stworzona na wzór międzynarodowej Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych. Zawiera listę ginących gatunków zwierząt z dokładnym ich opisem i mapami rozmieszczenia. Określa także stopień zagrożenia poszczególnych gatunków, rzadkość ich występowania oraz stosowane i proponowane sposoby ochrony.

    Księstwo muromsko-riazańskie – początkowo ziemia, wschodząca w skład księstwa czernichowskiego, która następnie pod koniec XI wieku wyodrębniła się w osobne księstwo. Jako samodzielny organizm państwowy istniało w latach 1097–1129. Kontynuacją dziejową księstwa muromsko-riazańskiego były księstwa muromskie i riazańskie. Zwierzęta zarodowe - osobniki o szczególnych walorach użytkowych i hodowlanych wykorzystywane jako materiał reprodukcyjny. Zazwyczaj zwierzęta zarodowe są wpisywane do ksiąg i rejestrów zwierząt hodowlanych organizacji zajmujących się określonym gatunkiem.

    Słowa Mormona [Sł. Morm.] – jedna z najkrótszych ksiąg wchodzących w skład Księgi Mormona. Nie posiada żadnego rozdziału, a jedynie 18 wersetów. W Księdze Mormona znajduje się pomiędzy Księgą Omniego, a Księgą Mosjasza.

    Księstwa ruskie - udzielne księstwa, wchodzące w skład Rusi Kijowskiej, Wielkiego Księstwa Włodzimierskiego, Księstwa Halicko-Wołyńskiego, Wielkiego Księstwa Litewskiego, Rzeczypospolitej, oraz powstałych po rozpadzie niektórych z wymienionych państw, funkcjonujące od IX do XVI wieku.

    Księgarstwo – działalność polegająca na rozpowszechnianianiu książek zgodnie z programem wydawniczym dzięki sieci księgarń. Prawo książęce (łac. ius ducale) – pojawiająca się w 1. poł. XIII wieku na ziemiach polskich nazwa określająca władzę książęcą nad ludźmi i dobrami, w zakresie sądowniczym oraz w możliwości egzekucji różnych świadczeń: danin, posług, służby wojskowej, w ustanawianiu miru książęcego oraz regaliów. Były to z reguły ciężary, jakie ponosiła ludność tak w dobrach książęcych, kościelnych jak i prywatnych na rzecz władcy. Prawo książęce rozkładało się na warianty grupowe, regulujące "wieczyste" powinności oraz statusowe uprawnienia poszczególnych kategorii ludności chłopskiej w gospodarczej organizacji państwa, regulowało jej dziedziczne obowiązki i przywileje. W literaturze definiowane często jako pojęcie pełni władzy książęcej, która "nie znała żadnych ścisłych granic".

    Księga hodowlana to zgodnie z ustawą o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz. 774) książka, kartoteka lub informatyczny nośnik danych, do których są wpisywane, a w przypadku koniowatych, w których są również rejestrowane, zwierzęta hodowlane oraz informacje o ich hodowcach, właścicielach, pochodzeniu oraz wynikach oceny wartości użytkowej lub wartości hodowlanej, prowadzone przez: Księstwo kurskie – jedno z księstw udzielnych Rusi Kijowskiej XI-XIII wieku, położone w dorzeczach rzek Tuskar i Sejm. Stolicą księstwa był Kursk. Pod koniec XI wieku w Kursku, należącym wówczas do księstwa perejasławskiego, znajdowała się jedna z twierdz Rusi Kijowskiej. W 1166 roku księstwo kurskie zostało włączone do księstwa nowgorodzko-siewierskiego. W 1240 roku Kursk został zniszczony na skutek najazdu tatarskiego i stracił swoje znaczenie strategiczne. Na początku XV wieku ziemie, należące niegdyś do księstwa kurskiego zostały włączone do Wielkiego Księstwa Litewskiego, a następnie do Wielkiego Księstwa Moskiewskiego.

    Dodano: 19.10.2010. 16:17  


    Najnowsze