• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jak inhibicja białka opóźnia przerzuty do kości

    28.09.2011. 17:17
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Francuscy naukowcy odkryli, w jaki sposób można opóźnić przerzuty nowotworu do kości. Podczas ostatniego Europejskiego multidyscyplinarnego kongresu na temat chorób nowotworowych 2011 w Sztokholmie, prof. Stéphane Oudard z Wydziału Onkologii Szpitala im. Georges’a Pompidou we Francji podkreślił, że inhibicja białka biorącego udział w metabolizmie kości ma kluczowe znaczenie dla opóźnienia przerzutów nowotworu do kości, występujących często przy jednej z form raka prostaty.

    Prof. Oudard podkreślił, że przeprowadzone przez jego zespół badanie dotyczące działania przeciwciała monoklonalnego o nazwie denosumab (XGEVA TM) jest pierwszą zakrojoną na dużą skalę próbą kliniczną zajmującą się takim działaniem.

    Według Europejskiej Organizacji Onkologicznej (ECCO), u nawet 90% cierpiących na raka prostaty mężczyzn, którzy nie mogą być leczeni hormonalnie, jako pierwsze występują przerzuty nowotworu do kości. Rozpoczęcie przerzutów zwykle oznacza wejście nowotworu w fazę przewlekłą, a następnie terminalną. Ostatecznie pacjent musi zmagać się z trudnościami zarówno natury psychicznej, jak i fizycznej, w tym ze złamaniami i uciskiem rdzenia kręgowego.

    "Dlatego bardzo ważna jest możliwość opóźnienia tego momentu zwrotnego" - tłumaczył prof. Oudard. "Wykazaliśmy, że zastosowanie denosumabu w tej grupie pacjentów może zahamować początki przerzutów do kości na okres nieco ponad czterech miesięcy".

    Inhibitowane za pomocą leku białko RANKL odgrywa kluczową rolę w formowaniu osteoklastów. O ile osteoblasty są komórkami tworzącymi kości, osteoklasty działają odwrotnie, niszcząc tkankę kostną. Blokując tworzenie się osteoklastów, możemy powstrzymać niszczenie kości i wzmocnić jej zdolność przeciwdziałania powstawaniu przerzutów.

    Przebadano w sumie 1 432 pacjentów płci męskiej, podzielonych losowo na 2 grupy: jedna grupa otrzymywała aktywną substancję leczniczą, a druga placebo. Wszyscy pacjenci byli proszeni o zażywanie wapnia i witaminy D jako suplementów wzmacniających kości. W czerwcu 2010 r. stwierdzono, że ponad 660 pacjentów miało przerzuty do kości lub zmarło. Naukowcy zakończyli ślepą próbę i ocenili wyniki.

    "Stwierdziliśmy, że denosumab przedłuża znacząco okres bez przerzutów do kości w porównaniu z placebo oraz że wyniki próby były spójne w różnych podgrupach wyznaczonych według rodzajów choroby, jak i zmiennych demograficznych, na przykład wieku, pochodzenia etnicznego i regionu geograficznego" - objaśniał prof. Oudard. "Na tej podstawie możemy wnioskować, że bez względu na charakterystykę pacjenta (początkowo opartą na wysokiej wartości antygenu swoistego dla prostaty (PSA) i/lub krótkiego czasu podwajania PSA), denosumab może opóźniać pojawianie się przerzutów do kości. W obecnej sytuacji, gdy brak jest skutecznych metod leczenia, jest to bardzo cenne odkrycie".

    Dane pokazują, że ryzyko zgonu jest pięciokrotnie większe u pacjentów, u których wystąpiły przerzuty do kości, niż u osób bez takich przerzutów.

    "Istnieją już skuteczne metody leczenia zarówno wczesnego (możliwego do leczenia hormonami), jak i zaawansowanego (odpornego na leczenie hormonami) raka prostaty, ale do teraz nie dysponowaliśmy terapiami dla tych pacjentów, których nie można leczyć hormonalnie, a u których nie wystąpiły jeszcze przerzuty" - tłumaczy prof. Oudard. "Nasze badanie pokazało, że denosumab wydłuża okres choroby przed przerzutami, kiedy to jakość życia pacjenta nie jest jeszcze znacząco pogorszona. Po raz pierwszy wykazaliśmy, że ingerencja w mikrośrodowisko kości może przynieść takie rezultaty. Uważamy, że w przyszłości będziemy mogli osiągnąć jeszcze lepsze wyniki, łącząc denosumab z innymi ukierunkowanymi metodami leczenia".

    Komentując wyniki badania, przewodniczący ECCO prof. Michael Baumann powiedział: "Jest to pierwsza duża próba kliniczna, która pokazała, że leczenie mikrośrodowiska kości znacząco opóźnia przerzuty do kości u pacjentów z rakiem prostaty niepodatnym na leczenie hormonalne i wysokim ryzykiem wystąpienia przerzutów. Co naprawdę zaskakujące, skuteczność metody jest zbliżona we wszystkich podgrupach badanych pacjentów. Odkrycie oznacza nowe opcje leczenia dla dużej grupy pacjentów, powinno też pobudzić dalsze istotne badania w tej dziedzinie".

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Węzeł wartowniczy (ang. sentinel lymph node, SLN) jest to pierwszy węzeł chłonny na drodze spływu chłonki z ogniska nowotworowego. Z racji położenia, przerzuty nowotworów złośliwych przerzutujących drogą naczyń chłonnych pojawiają się najczęściej najpierw w węźle wartowniczym. Określenie istnienia ewentualnych przerzutów w SLN ma kluczowe znaczenie dla terapii niektórych nowotworów. Biopsja węzła wartowniczego stosowana jest rutynowo u chorych z czerniakiem skóry, nowotworem gruczołu sutkowego, u kobiet z guzami narządu rodnego oraz u mężczyzn z rakiem prącia. Brak przerzutów w węźle wartowniczym rokuje dobrze, zmniejszając znacznie możliwość wystąpienia przerzutów w pozostałych węzłach drenujących chłonkę z danego obszaru. Umożliwia to odstąpienie od zabiegu usunięcia wszystkich węzłów chłonnych danego regionu (tzw. limfadenektomia regionalna). Spirogerman (spirogermanium, S 99 A, SPG, Spiro-32) – syntetyczny, organiczny związek germanu hamujący syntezę DNA, RNA i białek, mający więc potencjalne działanie przeciwnowotworowe. Zakończone zostały badania kliniczne II fazy dotyczące zastosowania związku w chemioterapii nowotworów narządów płciowych kobiet, glejaków, zaawansowanego raka gruczołowego sutka, raka płuc innego niż drobnokomórkowy, przerzutów raka płuc, przerzutów czerniaka złośliwego, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego, przerzutowych nowotworów przewodu pokarmowego, chłoniaków i przerzutów albo wznowy raka żołądka. Jak dotąd, nie rozpoczęto żadnego badania klinicznego III fazy. Innymi możliwymi zastosowaniami spirogermanium są leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów i choroby Chagasa. Lek wywołuje odwracalne objawy neurotoksyczne i pneumotoksyczne i podawany jest dożylnie. Nowotwory pierwotne serca są rzadkimi guzami, stwierdzanymi z częstością 3:10 000 autopsji. W 75% przypadkach są niezłośliwe. 100 razy częstsze są przerzuty nowotworowe do serca, ale serce (zazwyczaj osierdzie) też jest rzadką lokalizacją ognisk przerzutowych, spotykaną w około 5% przerzutów.

    Wczesny antgen raka prostaty 2 (ang. – early prostate cancer antigen 2 – EPCA-2)- białko, które występuje u osób chorych na raka prostaty. Podwyższenie jego poziomu jest bardziej czułym i swoistym wskaźnikiem tego nowotworu, niż poziom PSA. Metastasektomia (także. metastazektomia) – zabieg operacyjny polegający na usunięciu przerzutów nowotworowych z określonego narządu.

    Rakowe komórki macierzyste (ang. Cancer stem cells, CSCs) - to inicjalne, niezróżnicowane komórki rakowe (obecne w guzach i nowotworach układu krwiotwórczego), mające możliwość przekształcania się we wszystkie rodzaje komórek tworzących masę nowotworową.
    Jedna z teorii wyjaśniających proces nowotworzenia zakłada, że rakowe komórki macierzyste są prekursorami innych komórek nowotworowych i odgrywają kluczową rolę w powstawaniu raka. Komórki te, w przeciwieństwie do innych komórek rakowych, są rakotwórcze (same w sobie mają zdolność do wywoływania raka). Podejrzewa się, że CSCs są przyczyną występowania przerzutów i nawrotów choroby nowotworowej. Czynnik bioleczniczy – drobnoustroje, które przyspieszają wyleczenie lub zapobiegają powikłaniom wskazanej choroby u człowieka. Skuteczność czynników bioleczniczych została dowiedziona naukowo, z udziałem dużych grup pacjentów, randomizowanych badań, testów z użyciem placebo oraz podwójnej ślepej próby. Inaczej wygląda to w przypadku probiotyków, których skuteczność leczenia chorób nie została potwierdzona naukowo (lub została potwierdzona jedynie in vitro), częściowo z powodu nie wykonania jeszcze odpowiedniej ilości testów u człowieka. Probiotyki mogą, ale nie muszą, być także czynnikami bioleczniczymi, jednak ich użycie bez badań klinicznych jest dyskusyjne. Spożywanie probiotyków wpływa jednak korzystne – między innymi z powodu immunomodulacji – na stan zdrowia organizmu, ale nie powoduje wyleczenia z żadnej choroby.

    Radioterapia, dawniej curieterapia – metoda leczenia za pomocą promieniowania jonizującego. Stosowana w onkologii do leczenia chorób nowotworowych oraz łagodzenia bólu związanego z rozsianym procesem nowotworowym, np. w przerzutach nowotworowych do kości. Kostniakomięsak (łac. osteosarcoma, inaczej mięsak kościopochodny) – złośliwy, pierwotny nowotwór tkanki kostnej. Rozpoznawany jest najczęściej u pacjentów płci męskiej w wieku od 12 do 24 lat, choć zdarza się również w wieku podeszłym. Pierwotny guz lokalizuje się zwykle w kościach długich tworzących staw kolanowy (przynasada dalsza kości udowej i przynasada bliższa kości piszczelowej). Ta lokalizacja dotyczy około 50% pacjentów. Inna częsta lokalizacja to bliższy odcinek kości ramiennej. Kostniakomięsak rozwija się najczęściej na podłożu zdrowej kości, ale może również powstać w miejscu wcześniejszych zmian łagodnych: dysplazji włóknistej, zawału kostnego, choroby Pageta, wyrośli chrzęstno-kostnej. Przerzuty odległe szerzą się drogą krwionośną, lokalizują się najczęściej w płucach i w chwili rozpoznania choroby obecne są u ponad połowy pacjentów.

    Leczenie zachowawcze – leczenie nieinwazyjne, niewymagające pobytu pacjenta w szpitalu. Obejmuje m.in. farmakoterapię, fizjoterapię, terapię zajęciową oraz programy edukacyjne dla pacjentów (dieta, odpowiedni tryb życia). Przeciwieństwem leczenia zachowawczego jest np. leczenie chirurgiczne.

    Dodano: 28.09.2011. 17:17  


    Najnowsze