• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jak zabezpieczyć się przed chorobami tropikalnym w podróży

    28.05.2010. 02:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Coraz więcej Polaków podróżuje do zamorskich krajów, a wiedza na temat chorób, jakimi można się tam zarazić, jest wciąż niska. O tym, co zrobić, żeby zabezpieczyć się przed chorobami tropikalnymi, mówili lekarze - specjaliści od chorób podróży.

    "Ponad połowa osób, które wyjeżdżają do krajów tropikalnych lub rozwijających się, odczuwa związane z tym dolegliwości zdrowotne. Jedna na dziesięć po powrocie musi konsultować się z lekarzem, jedna na sto trafia do szpitala, a z powodu powikłań chorób, którymi zarażamy się w czasie dalekich podróży, umiera jedna osoba na sto tysięcy" - alarmowała dr Agnieszka Wroczyńska z Krajowego Ośrodka Medycyny Tropikalnej w Gdyni.

    Najczęstszymi schorzeniami, na które zapadają turyści, są: biegunka, którą przechodzi co druga osoba, infekcje górnych dróg oddechowych oraz malaria.

    Według dr Wroczyńskiej, można zdecydowanie poprawić swoje bezpieczeństwo podczas dalekich podróży, podporzadkowując się kilku podstawowym zasadom.

    "Po pierwsze przed podróżą w dalekie kraje należy zebrać informacje o chorobach, którymi można się zarazić w odwiedzanych krajach. Informacje należy czerpać z zaufanych źródeł, stron takich organizacji jak Światowa Organizacja Zdrowia, amerykańska organizacja zdrowotna CDC czy polskie Centrum Informacji Medycyny Podróży (www.cimp.pl ). Nie należy polegać na informacjach z forów turystycznych. Bardzo ważnym źródłem informacji jest również lekarz, specjalista od chorób podróży" - powiedziała Wroczyńska.

    Ponadto należy zadbać o szczepienia ochronne. "Na pierwszą wizytę u lekarza należy udać się co najmniej 6 tygodni przez planowaną podróżą. Wynika to z faktu, że niektóre szczepienia ochronne należy powtórzyć, aby wytworzyć właściwą odporność immunologiczną" - powiedział dr Piotr Kajfasz z Instytutu Chorób Zakaźnych i Pasożytniczych Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

    W zależności od celu podróży należy rozważyć szczepienia przeciwko żółtej gorączce, na którą umiera 30 tys. osób rocznie, wątrobowemu zapaleniu wątroby typu A, na które choruje trzech na stu turystów, wściekliźnie, która pochłania na świecie 60 tys. ofiar rocznie, durowi brzusznemu, polio, krztuścowi, tężcowi, cholerze czy meningokokom.

    "Koszt takich szczepień przed pierwszą podróżą to kilkaset złotych - powiedziała dr Wroczyńska - ale mają one długotrwałe działanie. - Przed kolejnymi podróżami należy już tylko te szczepienia odnowić, co jest nie tylko tańsze, ale i mniej kłopotliwe". Więcej informacji o szczepieniach można znaleźć na stronie www.szczepieniadlapodrozujacych.pl

    Ważna jest również profilaktyka malarii. "Malaria to główny zabójca podróżnych. Przenoszona jest przez komary, występuje w 110 krajach na świecie. Na malarię narażone są głównie dzieci, które nie mają wykształconych systemów obronnych na tę chorobę, ale także dorośli turyści. Na malarię nie ma jeszcze szczepionki, więc należy się przed nią bronić za pomocą repelentów, moskitier, klimatyzacji, świec owadobójczych, a także przyjmowania leków profilaktycznych" - mówiła dr Wroczyńska. Sporo osób stosuje "domowe" metody jak: smarowanie ciała czosnkiem, jedzenie ostrych papryczek, picie whisky czy przyjmowanie witaminy B. Doktor ostrzegła, że są to sposoby zupełnie nieskuteczne w odstraszaniu komarów i profilaktyce malarii.

    Przed wyjazdem należy również zaopatrzyć się w apteczkę podróżną. Jeśli nie jest to konieczne, nie należy kupować leków w odwiedzanych krajach. Według danych, na które powołuje się Wroczyńska, niemal 80 proc. leków w aptekach w krajach rozwijających się to leki bez rejestracji, a w 29 proc. przebadanych leków nie znaleziono substancji leczniczych.

    Należy również pamiętać o ubezpieczeniu podróżnym. "Nie pomoże nam szczepionka, kiedy będziemy się wspinać na Aconcaguę i dopadnie nas ból wyrostka robaczkowego" - zaznaczyła Wroczyńska.

    Lekarka zdecydowanie odradza podróże z małymi dziećmi w dalekie kraje, zwłaszcza na tereny objęte malarią. Jeśli wyjeżdża się z dzieckiem w podróż, konieczna jest konsultacja z lekarzem pediatrą oraz z poradnią medycyny podróży.

    Ważne jest również zachowanie zasad bezpieczeństwa w miejscu pobytu: spożywanie tylko produktów ugotowanych, a owoców czy warzyw jedynie świeżych i obranych ze skórki, picie tylko przegotowanej wody lub napojów fabrycznie pakowanych i nieużywanie lodu do napojów. Dr Wroczyńska wyznaje zasadę: "Ugotuj, upiecz, obierz lub zapomnij!". Tymczasem ponad połowa turystów w krajach tropikalnych nie stosuje się do tych zaleceń.

    Lekarze ostrzegali też przed przygodnymi kontaktami seksualnymi, chodzeniem boso, kąpielą w wodach śródlądowych, korzystaniem z miejscowych usług kosmetycznych, a także stycznością ze zwierzętami.

    PAP - Nauka w Polsce, Ludwika Tomala

    kap



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Szczepionki DNA to zazwyczaj koliste plazmidy, które zawierają geny kodujące antygeny konkretnych patogenów, przeciwko którym chcemy uzyskać odporność. Taki materiał, wszczepiony do ciała pacjenta (zazwyczaj domięśniowo) prowadzi do ekspresji genów, które zawiera. W wyniku tego komórki człowieka produkują białka, na które reaguje układ odpornościowy, jak w przypadku zwykłego zakażenia, dając dzięki temu odporność przeciwko konkretnym antygenom. W jednym plazmidzie można zmieścić geny dla kilku epitopów, dlatego można uzyskać odporność nawet przeciw kilku rodzajom patogenów. W plazmidach stosuje się promotory takich wirusów, jak CMV (cytomegalowirus) czy SV40. Zastosowanie kompleksów DNA–lipid po podaniu dożylnym daje lepszą odpowiedź, niż w przypadku podania DNA z samą tylko solą fizjologiczną. Obecnie przeprowadza się badania nad szczepionkami zapobiegającymi zakażeniom HIV, wirusami opryszczki, wirusowego zapalenia wątroby typu B, malarii, cytomegalii, grypy, wścieklizny, gruźlicy i innych. Dla szczepionek DNA przewiduje się również zastosowania na polu alergii, stwardnienia rozsianego, reumatoidalnego zapalenia stawów, chorób uwarunkowanych genetycznie oraz chorób nowotworowych. Hepatologia – dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami, budową i funkcjonowaniem wątroby oraz pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. W Polsce nie należy do specjalności lekarskich, w 2007 roku została uznana za umiejętność lekarską, ale akt prawny ustanawiający taki stan rzeczy stracił ważność w 2008 roku. Poradnictwem z zakresu hepatologii w Polsce zajmują się tradycyjnie specjaliści chorób zakaźnych, a także gastroenterolodzy. W rozporządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 2006 roku widnieje zapis, że poradnie hepatologiczne powinny być prowadzone przez lekarzy gastroenterologów, natomiast specjaliści chorób zakaźnych powinni prowadzić jedynie poradnie dla chorych z wirusowym zapaleniem wątroby (poradnie WZW). Według opinii Prezesa Polskiego Towarzystwa Hepatologicznego z 2006 roku hepatologia to dziedzina medycyny leżąca w kręgu zainteresowania lekarzy również innych specjalności. Światowy Dzień Malarii (ang. World Malaria Day, fr. Journée mondiale du paludisme) – święto ustanowione przez Światowe Zgromadzenie Zdrowia (WHA, WHO) w maju 2007 roku, upamiętniające globalną walkę z malarią. Obchodzone corocznie od 2008 roku w dniu 25 kwietnia. Jego celem jest wzrost świadomości społecznej dotyczącej malarii oraz redukcja skutków i skali choroby.

    Paradoks dziadka – następujące rozumowanie: „jeśli ktoś podczas podróży w czasie wstecz zabije własnego dziadka przed poczęciem swojego ojca, to ten ktoś się nie narodzi i nie odbędzie podróży w czasie i nie zabije własnego dziadka, więc się narodzi i zabije własnego dziadka, więc istnieje paradoks”. Paradoks dziadka jest szczególnym przypadkiem sytuacji, gdy podczas podróży w czasie uniemożliwia się ją. Jednak jest proponowanych kilka rozwiązań tej sprzeczności, jaką jest paradoks dziadka, mających uczynić ją sprzecznością pozorną: Leki przeciwmalaryczne to grupa leków przeciwpierwotniakowych, stosowanych w profilaktyce i leczeniu malarii. Tradycyjnymi lekami przeciwmalarycznymi są pochodne chinoliny: chlorochina, amodiachina, prymachina. W walce z tą chorobą stosuje się też nowsze, syntetyczne leki należące do następujących grup:

    Dromofobia (łac. dromophobia) - jest to niczym nieuzasadnione występowanie lęku przed przechodzeniem przez ulicę. Chory boi się także wszelkiego rodzaju podróży, również myślenia o nich. Miazmatyczna teoria chorób – historyczny model patogenezy zapoczątkowany w średniowieczu i popularny przez stulecia wśród uczonych aż do XIX wieku, upatrujący przyczyny chorób epidemicznych w szkodliwym i zanieczyszczonym powietrzu, brudzie i odrażających zapachach. Według tej koncepcji zakażenia były wywoływane przez miazmaty, czyli wyziewy gnilnego powietrza pochodzące z wnętrzności ziemi i wdzierające się do ciała (tzw. morowe powietrze), związane z miejscami, w których występowało szczególnie wysokie narażenie na chorobę. Uważano, że miazmaty są powodem takich chorób jak: dżuma, cholera, malaria i czarna ospa, które przeistaczały się w pandemie, nękające ludzkość jeszcze w XIX wieku.

    Wakcynologia - to dziedzina medycyny zajmująca się szczepieniami ochronnymi, zarówno w fazie badań naukowych nad opracowaniem nowych szczepionek, jak i ich późniejszym stosowaniem. Jest nową gałęzią medycyny, która wyodrębniła się z chorób zakaźnych (Polskie Towarzystwo Wakcynologii zostało powołane w 2001r). Białe róże, znana także pod tytułem Rozkwitały pąki białych róż – polska pieśń wojskowa i patriotyczna powstała około 1918 roku, skomponowana przez Mieczysława Kozar-Słobódzkiego ze słowami Kazimierza Wroczyńskiego, Jana Lankau i innych, anonimowych autorów.

    Dziennik podróży – odmiana dziennika, stanowiąca dokonywany na bieżąco zapis przebiegu i wrażeń z podróży. Od innych form relacji podróżniczych różni się tym, że jest dokonywana z dnia na dzień i akcentuje silnie osobę autora, jego uczucia i refleksje (również na tematy ogólne), zawiera elementy literackie.

    Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych (Congregatio de Causis Sanctorum) – zwana jest również Kongregacją Do Spraw Świętych, wchodzi w skład aparatu administracyjnego Kurii Rzymskiej i jest jedną z dziewięciu kongregacji działającej przy Stolicy Apostolskiej. Do jej spraw należy piecza nad procesami kanonizacyjnymi i beatyfikacyjnymi. Rozpatruje wnioski o beatyfikację i kanonizację, a następnie bada przebieg życia i pisma kandydatów, weryfikuje i zabezpiecza relikwie. Do jej obowiązków należy również dokładne sprawdzenie i zbadanie cudów, jakie stać się miały za przyczyną osób, które miały zostać kanonizowane. Kongregacja składa się z trzech sekcji, określonych konstytucją :

    Meflochina — organiczny związek chemiczny, przyjmowany doustnie środek przeciwko malarii, stosowany w celach profilaktycznych lub leczniczych. Meflochina dostępna jest w sprzedaży w postaci leku pod nazwą Lariam. Może wywoływać wiele niepożądanych skutków ubocznych, takich jak zawroty głowy, utrata równowagi, a u pewnej liczby osób także bezsenność, halucynacje i depresję. Przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis Mill.) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny jaskrowatych. Występuje na terenie niemal całej Europy oraz na Dalekim Wschodzie. W Polsce tylko lokalnie jest rzadsza lub całkiem jej brak, poza tym należy do dość rozpowszechnionych gatunków w żyznych lasach liściastych. W wielu krajach jest uprawiana jako roślina ozdobna, w przeszłości była także stosowana jako roślina lecznicza. By ustrzec dzikie populacje przed zniszczeniem w związku ze zrywaniem kwiatów i wykopywaniem roślin, przylaszczka została objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. Naukową nazwę zawdzięcza kształtowi liści kojarzących się z płatami wątroby (łac. hepar – wątroba).

    Zadanie – określenie celu, który należy osiągnąć lub wskazanie czynności, które należy wykonać. W pierwszym przypadku określeniu celu nie musi towarzyszyć podanie sposobu jego realizacji. Co więcej taki sposób może w ogóle nie istnieć, jeżeli zadanie jest niewykonalne. W drugim przypadku celem jest samo działanie sformułowane w zadaniu. ACCA - Association of Chartered Certified Accountants (Międzynarodowa organizacja zrzeszająca specjalistów z zakresu finansów i rachunkowości) - jest to organizacja grupująca i egzaminująca finansistów. Aby zostać członkiem stowarzyszonym (Affiliate) należy zdać lub być zwolnionym z 14 egzaminów. Aby zostać członkiem ACCA należy ponadto zdać moduł o etyce w zawodzie, mieć co najmniej 3 udokumentowane lata doświadczenia w zawodzie oraz wypełnić 13 tzw. performance objectives. Według stanu ze stycznia 2009 ACCA ma na całym świecie w 170 krajach 122 tysięcy członków i 325 tysięcy studentów. ACCA ma swoje główne biuro w Londynie podczas gdy administracja znajduje się w Glasgow w Wielkiej Brytanii.

    Dodano: 28.05.2010. 02:18  


    Najnowsze