• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jakie są objawy menopauzy męskiej?

    06.07.2010. 19:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych, zidentyfikowali objawy późnego hipogonadyzmu lub inaczej "menopauzy męskiej", rzadkiej choroby dotykającej 2% mężczyzn. Po raz pierwszy powiązano dziewięć objawów z niskim poziomem wytwarzania testosteronu, kluczowego czynnika menopauzy męskiej. Siedmioletnie badania były częścią projektu EMAS (Europejskie badania starzenia się mężczyzn), który otrzymał dofinansowanie na kwotę ponad 6 mln EUR z tematu "Jakość życia i zarządzanie żywymi zasobami" Piątego Programu Ramowego (5PR) UE. Odkrycia, które opisano w czasopiśmie New England Journal of Medicine, mają udoskonalić sposób ustalania, czy potrzebna jest u mężczyzny terapia testosteronem.

    Na potrzeby badań naukowcy z Belgii, Estonii, Finlandii, Hiszpanii, Polski, Szwecji, Węgier, Wlk. Brytanii i Włoch przeprowadzili wywiady z łącznie 3.369 mężczyznami w wieku od 40 do 79 lat w ośmiu krajach. Zadawali konkretne pytania na temat ich zdrowia seksualnego, fizycznego i psychicznego oraz zmierzyli ich poziom testosteronu.

    Na 32 objawy wytypowane przez zespół jedynie 9 okazało się mieć w rzeczywistości powiązanie z niskim poziomem testosteronu. Naukowcy wskazali na trzy objawy seksualne jako najważniejsze: mniejsza częstość porannych erekcji, mniejsza częstotliwość myśli związanych z seksem i dysfunkcja erekcji.

    Chociaż pacjent może wykazywać inne, nieseksualne objawy, to do zdiagnozowania menopauzy męskiej wymagany jest niski poziom testosteronu i obecności wszystkich trzech wspomnianych objawów seksualnych. Odkrycia mają pomóc lekarzom w lepszej ocenie stanu i zapotrzebowania na leczenie, zwłaszcza na terapię testosteronem.

    Naczelny autor badań, profesor Fred Wu z Uniwersytetu w Manchesterze, Wlk. Brytania, powiedział, że odkrycia pokazują, iż terapia testosteronem może być przydatna w stosunkowo niewielkiej liczbie przypadków podejrzenia niedoboru androgenu, "gdyż wiele wytypowanych objawów klasycznego hipogonadyzmu nie zostało powiązanych z obniżonym poziomem testosteronu u starszych mężczyzn".

    Naukowcy zidentyfikowali również trzy objawy fizyczne: niezdolność do wykonywania czynności wymagających energii (np. biegania czy podnoszenia ciężkich przedmiotów), niezdolność do przejścia więcej niż jednego kilometra oraz niezdolność do zginania się, klękania czy pochylania. Pozostałe trzy objawy zakwalifikowano jako psychologiczne: utrata energii, smutek i zmęczenie. Niemniej powiązanie tych sześciu objawów z niskim poziomem testosteronu uznano za słabsze od powiązania objawów seksualnych.

    Inne symptomy powszechnie wiązane z późnym hipogonadyzmem, takie jak zmiany wzorca spania, problemy z koncentracją i niska samoocena, zostały wykluczone przez zespół jako niezwiązane z testosteronem.

    Zespół zidentyfikował również progi testosteronu, poniżej których określone objawy stają się coraz częstsze. Niemniej naukowcy ostrzegają, że różnice w poziomie testosteronu między mężczyznami, u których wystąpiły i u których nie wystąpiły objawy były marginalne.

    "Długa lista nieswoistych objawów, które mają potencjalny związek z niedoborem testosteronu utrudnia postawienie jednoznacznej diagnozy późnego hipogonadyzmu. Sytuację jeszcze bardziej komplikuje fakt, że nawet najbardziej swoiste objawy seksualne niedoboru androgenu były stosunkowo powszechne wśród mężczyzn o normalnym poziomie testosteronu" - wyjaśnia profesor Wu.

    Dodał, że zwiększenie prawdopodobieństwa prawidłowego zdiagnozowania późnego hipogonadyzmu wymaga stwierdzenia obecności wszystkich trzech objawów seksualnych z dziewięciu wiązanych z testosteronem, które zostały zidentyfikowane w toku badań, obok niskiego poziomu testosteronu. "Zastosowanie tych nowych kryteriów powinno ustrzec przed nazbyt częstym diagnozowaniem hipogonadyzmu i ograniczyć nieroztropne poddawanie starszych mężczyzn terapii testosteronem" - podsumowuje profesor Wu.

    Menopauza męska jest często wiązana z otyłością i złym stanem zdrowia. Od 1999 r. przepisywanie mężczyznom terapii testosteronem wzrosło czterokrotnie w USA (statystyka, która nie powtarza się nigdzie indziej na świecie).

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Zespół płodnego eunucha (zespół Pasqualiniego, ang. fertile eunuch syndrome) – bardzo rzadkie, genetycznie uwarunkowane zaburzenie, w którym u mężczyzn występuje eunuchoidalna budowa ciała przy prawidłowej objętości jąder; w badaniach laboratoryjnych stwierdza się niski poziom testosteronu i wykrywalne, ale niepulsacyjne wydzielanie gonadotropin. Występowanie zespołu wiąże się z mutacjami genu kodującego receptor dla GnRH. Płodność zazwyczaj nie jest zaburzona. Uważa się, że ilość GnRH wydzielanego u tych pacjentów jest wystarczająca, by zapewnić odpowiednie stężenie testosteronu w jądrach i tym samym zapewnić prawidłowy rozwój gonad, nie zapewnia jednak odpowiedniego systemowego stężenia testosteronu w osoczu, stąd objawy niedostatecznej wirylizacji. Opisowa alternatywna nazwa zespołu to "(idiopatyczny lub wrodzony) hipogonadyzm hipogonadotropowy z prawidłową objętością jąder i zachowaną spermatogenezą" (ang. hypogonadotropic hypogonadism in the presence of normal testicular size and some degree of spermatogenesis). Zespół płodnego eunucha uznaje się obecnie za schorzenie należące do szerokiego spektrum wrodzonego (idiopatycznego) hipogonadyzmu hipogonadotropowego (CIIH). Pewne mutacje w genie GnRH-R mogą powodować całkowitą bezpłodność (zespół Kallmanna), natomiast inne leżą u podłoża zespołu płodnego eunucha. Jak dotąd jedyna zidentyfikowana u tych pacjentów mutacja to Gln106Arg. Także niedobór gonadoliberyn u mężczyzny, izolowany niedobór LH i prawodopodobnie pierwotna niewydolność komórek Leydiga może dawać obraz "płodnego eunucha". Schizofrenia prosta – jeden z typów schizofrenii charakteryzujący się brakiem występowania objawów wytwórczych i występowanie jedynie objawów negatywnych. Pożądanie – stan silnego pragnienia posiadania czegoś lub odbycia stosunku płciowego. Występuje najczęściej pod wpływem bodźców wzrokowych (w przypadku mężczyzn), bądź też słuchowych (kobiety). Choć nie jest to regułą; jest wielka różnorodność i ilość impulsów, czy też sytuacji mogących wywołać pożądanie. U mężczyzn objawia się ono wzwodem prącia i obfitym ślinieniem, u kobiet jest to wzwód łechtaczki, sutków, wilgoć w ustach, a także w pochwie. U niektórych osób pożądanie (seksualne lub inne) może być niezwykle silne, może to prowadzić do aktów przemocy, ale bywa też motorem ambicji, zwłaszcza męskiej, co związane jest z wysokim poziomem testosteronu w organizmie.

    Objawy negatywne (deficytowe) - objawy związane z ograniczeniem różnych czynności psychicznych. Narastają wraz z czasem trwania zaburzeń. Ich występowanie koreluje z aktywnością objawów osiowych schizofrenii (autyzm, zobojętnienie uczuciowe, rozszczepienie osobowości). Typowe dla przewlekających się zaburzeń schizofrenicznych: Objawy prodromalne, prodrom, zwiastun – wczesny, nieswoisty objaw (lub zbiór objawów) wskazujący na początek choroby, zanim wystąpią objawy swoiste dla danej choroby. Przykładowo gorączka, złe samopoczucie, bóle głowy i brak chęci do jedzenia są częścią prodromu dla świnki lub innych chorób zakaźnych. Prodrom może być prekursorem występującym na początku chronicznych zaburzeń neurologicznych, takich jak migrena lub padaczka, gdzie objawy prodromalne obejmują mroczek, dezorientację, afazję, lub światłowstręt.

    Objawy tarczycowe: Opisano szereg objawów obserwowanych w nadczynności tarczycy i chorobie Gravesa-Basedowa (objawy nadczynności tarczycy, objawy tarczycowe). Niektóre z nich to: Odruchy deliberacyjne – to objawy prymitywne, atawistyczne, które świadczą o patologii układu nerwowego. Występowanie tych objawów świadczy o uszkodzeniu dróg nadjądrowych (korowo-opuszkowo-mostowych).

    Zespół Lennoxa-Gastauta rozwija się między 1-8 miesiącem życia, częściej u chłopców. W sumie stanowi ok. 5-10% przypadków zespołów padaczkowych u dzieci. Podobnie jak zespół Westa należy do grupy padaczek lekoopornych. Objawy zespołu są zróżnicowane. Mogą to być napady atoniczne, z nagłą utratą napięcia mięśni i upadkiem, lub też napady miokloniczne ze skurczem grup mięśniowych. W zespole tym mogą się również zdarzyć miokloniczno-astatyczne objawy będące połączeniem dwóch wspomnianych wcześniej typów. Są one przez to dość niebezpieczne dla zdrowia a nawet życia dziecka, gdyż towarzyszą im liczne obrażenia ciała w trakcie upadku. Ostatnim rodzajem są nietypowe napady nieświadomości, z dłuższym okresem trwania (>20 sek.), automatyzmami, częściowymi utratami przytomności. Są one charakterystyczne dla tego zespołu. Następstwem tych dochodzących do 100/dzień napadów jest opóźnienie rozwoju i zaburzenia mowy. HPNS (ang. high pressure nervous syndrome) – zespół neurologiczny wysokich ciśnień to zespół objawów wywołanych pobudzeniem centralnego układu nerwowego. Występuje w trakcie nurkowań głębokich, poniżej 100 m. Wywołany jest oddziaływaniem helu na organizm nurka. Głębokość na jakiej wystąpią objawy zależy od zawartości procentowej helu w mieszaninie oraz od prędkości zanurzania (zmniejszenie prędkości zanurzania działa korzystnie). Objawy HPNS to:

    Timothy John Crow (ur. 1938) – brytyjski lekarz psychiatra, badacz schizofrenii. Jest honorowym dyrektorem Prince of Wales International Centre for Research into Schizophrenia and Depression. Wyróżnił schizofrenię typu 1, w której przeważają objawy wytwórcze (pozytywne) i schizofrenię typu 2, z przewagą objawów deficytowych (negatywnych). Jest też autorem hipotezy, wedle której schizofrenia jest ceną, jaką gatunek ludzki płaci za rozwinięcie zdolności językowych.

    Reaktywne zapalenie stawów (dawniej zespół Reitera) – zespół objawów chorobowych występujących po zapaleniu cewki moczowej lub jelit, na który składają się następujące objawy:

    Samoistne podciśnienie śródczaszkowe (choroba Schaltenbranda) – choroba o niewyjaśnionej etiologii i patogenezie, której istotą jest nagłe zmniejszanie się objętości płynu mózgowo-rdzeniowego i obniżenie ciśnienia śródczaszkowego. Związane z podciśnieniem śródczaszkowym objawy to bóle głowy, nudności i wymioty, o nagłym początku. Charakterystyczne jest ustępowanie objawów w pozycji leżącej i ich nawrót przy pionizacji. Inne objawy to zawroty głowy, szumy uszne, zaburzenia widzenia, niekiedy ograniczenie pola widzenia. Mogą być obecne dyskretne objawy oponowe i niedowład nerwów odwodzących. Chorobę opisał niemiecki neurolog Georg Schaltenbrand w 1938 roku.

    Dodano: 06.07.2010. 19:12  


    Najnowsze