• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Jedz powoli i obniż ryzyko cukrzycy

    26.06.2012. 10:49
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Rodzice powtarzali to bez końca: nie jedz tak szybko, wolniej! Teraz najwyraźniej otrzymują wsparcie w postaci badań naukowych. W czasie zorganizowanych ostatnio wspólnie 15. Międzynarodowego Kongresu Endokrynologicznego (15th International Congress of Endocrinology (ICE)) i 14. Europejskiego Kongresu Endokrynologicznego (14th European Congress of Endocrinology (ECE)) we Florencji, Włochy, zespół naukowców z Litwy zaprezentował swoje badania, wskazujące na to, że osoby, które jedzą szybko są 2,5-krotnie bardziej narażone na cukrzycę typu 2 niż te, które niespiesznie spożywają posiłki.

    Zespół badawczy pod kierunkiem dr Liny Radzeviciene z Litewskiego Uniwersytetu Nauk Medycznych po raz pierwszy ustalił naukowo rolę tempa jedzenia jako niezależnego czynnika ryzyka wystąpienia cukrzycy typu 2.

    Cukrzyca to niezwykle powszechna choroba, którą wywołuje wysoki poziom cukru we krwi. Dotyka niemal 6,4% (285 mln) populacji na świecie i wiąże się z podwyższonym ryzykiem zawału serca, udaru oraz uszkodzenia oczu, stóp i nerek.

    W samej Europie choruje na cukrzycę 25 mln osób. W większości krajów cukrzyca jest jedną z głównych przyczyn zgonów ze względu na jej wpływ na chorobę sercowo-naczyniową: 70% - 80% osób chorujących na cukrzycę umiera z powodu choroby sercowo-naczyniowej. Cukrzyca plasuje się wśród wiodących przyczyn ślepoty, niewydolności nerek i amputacji kończyn dolnych, a typ 2 stanowi 85% - 95% przypadków cukrzycy. Całkowity koszt opieki nad chorymi na cukrzycę w Europie szacuje się na 28 - 53 mld EUR rocznie.

    Dr Lina Radzeviciene zauważa: "Prewalencja cukrzycy typu 2 wzrasta globalnie i staje się światową pandemią. Wydaje się wiązać z interakcją między podatnym tłem genetycznym a czynnikami środowiskowymi. Ważne, aby zidentyfikować modyfikowalne czynniki ryzyka, które mogą pomóc ludziom w obniżeniu ryzyka wystąpienia choroby".

    Nie po raz pierwszy zespół dr Radzeviciene dokonał przełomu w badaniach nad cukrzycą. Wcześniej naukowcy z jej zespołu odkryli, że spożycie kawy (od czterech do pięciu filiżanek dziennie) znacząco obniża ryzyko zapadnięcia na cukrzycę typu 2, ale palenie tytoniu i spożycie jajek (ponad pięciu tygodniowo) podwyższa je.

    W ramach badań zespół porównał 234 nowo zdiagnozowane przypadki cukrzycy typu 2 z grupą kontrolą 468 osób wolnych od tej choroby. Stosunek liczby badanych chorych i osób z grupy kontrolnej, które dobrano na podstawie płci i wieku (?5 lat), wyniósł jeden do dwóch.

    Uczestnicy wypełnili obszerny kwestionariusz, opracowany w celu zebrania informacji o możliwych czynnikach ryzyka wystąpienia cukrzycy, w którym badani oceniali tempo, w jakim jedzą w porównaniu do innych (wolniej, tak samo, szybciej). Przeprowadzono również pomiary ciała (wzrost, waga, obwód pasa i bioder) zgodnie z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia.

    Po korekcie uwzględniającej inne czynniki ryzyka - historia cukrzycy w rodzinie, poziom wykształcenia, gimnastyka poranna, wskaźnik masy ciała, obwód pasa, palenie papierosów i poziom trójglicerydów - naukowcy odkryli ponad dwukrotny wzrost ryzyka wystąpienia cukrzycy typu 2 powiązanej z nawykiem szybkiego jedzenia (iloraz szans (OR) = 2,52, 95% przedział ufności (CI) 1,56-4,06). Dodatkowe ustalenia pokazały, że osoby te miały wyższy wskaźnik masy ciała i znacząco niższy poziom wykształcenia w porównaniu do osób z grupy kontrolnej.

    Po dokonaniu ostatniego przełomu, naukowcy zamierzają teraz przeprowadzić zakrojone na szerszą skalę badania, aby sprawdzić, jak konkretne rodzaje żywności, spożycie kalorii, ćwiczenia fizyczne oraz samopoczucie fizyczne i emocjonalne wpływają na czynniki ryzyka wystąpienia cukrzycy.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Cukrzyca typu MODY (MODY – akronim od ang. Maturity Onset Diabetes of the Young) – grupa rzadkich i uwarunkowanych genetycznie postaci cukrzycy, których objawy pojawiają się u osób w wieku 15-35 lat, a ich przebieg kliniczny jest zbliżony do cukrzycy typu 2. W przeciwieństwie do typu 1, który zawsze wymaga przyjmowania insuliny, chorzy z MODY często mogą przyjmować leki doustne. Stanowią 1–5% wszystkich przypadków cukrzycy. Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów). Retinopatia cukrzycowa (łac. retinopathia diabetica) – uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki oka pojawiające się w przebiegu cukrzycy, zaliczane do mikroangiopatii cukrzycowej. Zmiany te rozwijają się wprost proporcjonalnie do długości cukrzycy oraz jej typu. Po 20 latach trwania cukrzycy stwierdza się u prawie wszystkich chorych na cukrzycę typu 1 oraz u 60% osób chorych na cukrzycę typu 2. Podstawowe znaczenie w patogenezie mają hiperglikemia i nadciśnienie tętnicze. Istotne są procesy prowadzące do nasilenia stresu oksydacyjnego i nadmierne wytwarzanie czynników wzrostu (IGF-1, PEDF).

    Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne. Zespół metaboliczny (zespół polimetaboliczny, zespół X, zespół insulinooporności, zespół Raevena) – zbiór wzajemnie powiązanych czynników zwiększających istotnie ryzyko rozwoju miażdżycy i cukrzycy typu 2 oraz ich powikłań naczyniowych.

    Zespół Mauriaca – zespół objawów spowodowany skrajną postacią niewyrównania cukrzycy typu 1 u dzieci (wynika z przewlekłego niedoinsulinowania), polegający na upośledzeniu wzrastania i organomegalii (spleno- i hepatomegalii). W związku z postępem w diagnostyce i leczeniu cukrzycy termin ma znaczenie historyczne. Zespół opisał Leonard Pierre Mauriac. Tolbutamid – metylowa pochodna sulfonylomocznika, lek należący do doustnych leków hipoglikemizujących, który był szeroko stosowany w leczeniu cukrzycy typu II.

    Rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu (uogólniony samoistny nadmierny rozrost kości, choroba Forestiera, ang. diffuse idiopathic skeletal hyperostosis, DISH) - choroba o nieznanej przyczynie, znana od ponad 100 lat, ale traktowana jako samodzielna jednostka chorobowa dopiero od 1997. Występuje u 1,6–13% populacji ogólnej ale u 13–49% populacji chorych na cukrzycę, jej częstość wzrasta z wiekiem oraz współistnieniem innych czynników ryzyka, takich jak dyslipidemia, hiperurykemia. Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet a wiek jej wystąpienia mieści się w granicach 50 - 75 lat.

    Dodano: 26.06.2012. 10:49  


    Najnowsze