• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kardiolog: niemal co drugi Polak umiera na chorobę układu krążenia

    14.10.2010. 00:05
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Ok. 45 proc. zgonów w Polsce jest spowodowane chorobami układu sercowo-naczyniowego; jest to albo zawał serca, albo udar mózgu - powiedział na konferencji "Kardiologia 2010" konsultant krajowy w dziedzinie kardiologii prof. Grzegorz Opolski.

    Podkreślił jednocześnie, że umieralność z powodu chorób układu sercowo-naczyniowego w grupie osób od 20. do 65. roku życia w ciągu ostatnich 20 lat w Polsce spadła o 10 proc. "Nadal jednak w porównaniu do krajów starej Unii Europejskiej jest wysoka - ten wskaźnik jest niekiedy nawet dwukrotnie wyższy" - dodał.

    Jak zaznaczył Opolski, wpływ na tę zmianę miało przede wszystkim podniesienie poziomu życia Polaków; podkreślił rolę prewencji. "Polacy zmienili nawyki żywieniowe - zrezygnowali z tłuszczów zwierzęcych na rzecz tłuszczów roślinnych, wprowadzili do diety warzywa, mężczyźni - jak wynika z badań - ograniczyli palenie" - powiedział.

    Dodał także, że na spadek umieralności związany z chorobami układu krążenia wpływ miała też poprawa leczenia chorób wieńcowych i ich następstw. "Czas oczekiwania na zabiegi wysokospecjalistyczne kardiologiczne skrócił się" - podkreślił. Dodał także, że w 2009 roku na terenie Polski funkcjonowało 105 ośrodków inwazyjnego leczenia kardiologicznego, czynnych całą dobę.

    Opolski wskazał także na problemy polskiej kardiologii. Wymienił m.in. wykorzystywanie w niedostatecznym stopniu istniejącej bazy placówek kardiologicznych, zadłużenie szpitali, niedoszacowanie procedur kardiologicznych, trudność z nadzorem jakości usług, dostęp do nowych procedur i leków kardiologicznych, trudność w dostępie do ambulatoryjnej opieki kardiologicznej.

    "W Polsce pacjent czeka ok. ośmiu miesięcy na wizytę u kardiologa. To stanowczo za długo - moglibyśmy skuteczniej i bardziej oszczędnie leczyć pacjentów, gdyby choroby były wcześniej wykrywane" - powiedział Opolski.

    Jak mówił Maciej Lesiak z Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, przeciętny Polak, gdy ma objawy wskazujące na zawał serca, czeka aż dwie godziny, zanim wezwie karetkę pogotowia. Natomiast każde 30 min. opóźnienia w udzieleniu pomocy medycznej zwiększa ryzyko śmierci o 7 proc. - podkreślił.

    Lesiak dodał, że Polacy nie mają też podstawowej wiedzy nt. objawów zawału serca; nie wiedzą, jak reagować. "Myślałem, że samo przyszło, to samo wyjdzie" - tak często - w ocenie Lesiaka - tłumaczą pacjenci, dlaczego czekali z wezwaniem pomocy. "Możemy uratować każdego, kto szybko się zgłosi" - podkreślił.

    Lesiak wyjaśnił, że zawał serca to nagłe zamknięcie tętnicy wieńcowej przez skrzeplinę. Poinformował, że udrożnić naczynie wieńcowe można albo farmakologicznie, albo inwazyjnie i najlepiej, aby ten zabieg został wykonany do 90 minut od zawału. Powiedział także, że polscy kardiolodzy odchodzą od leczenia farmakologicznego na rzecz inwazyjnego. "Pod każdym względem leczenie inwazyjne daje lepsze efekty" - podkreślił.

    Poinformował, że Polskie Towarzystwo Kardiologiczne przygotowuje kampanię społeczną "Zawalcz o swoje serce", która ma uświadomić Polaków, jak ważne jest, aby nie bagatelizować objawów zawału serca. KNO

    PAP - Nauka w Polsce

    abr/ gma/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Koronaroplastyka - technika przezskórnych interwencji w tętnicach wieńcowych serca. Służy jako zabiegowa metoda leczenia choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym sposobem leczenia ostrego zawału mięśnia sercowego. Przezskórne interwencje wieńcowe (ang. percutaneous coronary interventions, PCI) – techniki inwazyjnego leczenia choroby wieńcowej za pomocą narzędzi wprowadzanych przezskórnie do tętnic wieńcowych zwężonych przez proces chorobowy (najczęściej blaszkę miażdżycową) w celu ich poszerzenia lub udrożnienia (rewaskularyzacja) i przywrócenia prawidłowego krążenia (leczenie reperfuzyjne). Wedle aktualnych wytycznych jest to metoda z wyboru leczenia pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego. Zawał mięśnia sercowego (łac. infarctus myocardii), nazywany też zawałem serca i atakiem serca – martwica mięśnia sercowego spowodowana jego niedokrwieniem na skutek zamknięcia tętnicy wieńcowej doprowadzającej krew do obszaru serca.

    Skala Antmana (ang. TIMI Risk Score for Unstable Angina/NON-ST Elevation Myocardial Infarct) – stosowana w kardiologii siedmiostopniowa skala określająca ryzyko związane z niestabilną chorobą wieńcową lub zawałem serca bez uniesienia odcinka ST. Pomostowanie aortalno-wieńcowe (ang. Coronary Artery Bypass Graft, CABG) – operacja kardiochirurgiczna wszczepienia pomostów naczyniowych (tzw. by-passów) omijających miejsce zwężenia w tętnicy wieńcowej stosowana w niektórych przypadkach zawału serca i zaawansowanej choroby wieńcowej.

    Tętniak serca – uwypuklenie ściany serca, zmienionej bliznowato najczęściej w wyniku zawału. Blizna zawałowa nie ma zdolności kurczenia się. Podczas pracy serca obszar blizny ulega rozciąganiu, co doprowadza do patologii ściany serca, a w konsekwencji do tętniaka. Czasowa elektrostymulacja serca – to rodzaj elektrostymulacji serca, którą stosuje się u osób zagrożonych nagłym zgonem sercowym, wskutek zaburzeń tworzenia bodźców lub ich przewodzenia, do czasu usunięcia ich przyczyny lub wdrożenia stałej elektrostymulacji serca. Najczęstszym wskazaniem do jej stosowania są zaburzenia przewodnictwa w przebiegu zawału mięśnia serca.

    Scyntygrafia ogniska zawału – metoda diagnostyczna stosowana niekiedy (obecnie bardzo rzadko) w diagnostyce zawału serca. Metoda polega na podaniu radioaktywnego znacznika (pirofosforanu cynawego znakowanego Tc lub przeciwciał antymiozynowych znakowanych In) i ocenie jego przepływu oraz wychwytu przez zmienioną tkankę mięśnia sercowego. Atenolol – organiczny związek chemiczny, lek, należący do selektywnych leków beta-adrenolitycznych, bez wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i działania stabilizującego błonę komórkową. Atenolol jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, zaburzenia rytmu serca, w ostrej fazie zawału serca oraz w profilaktyce wtórnej zawału.

    Hipercholesterolemia (łac. hypercholesterolemia) - podwyższone powyżej normy stężenie cholesterolu w osoczu krwi. Nie jest to schorzenie, ale nieprawidłowość metaboliczna, która może towarzyszyć innym chorobom i jest ważnym czynnikiem ryzyka wystąpienia wielu chorób układu krążenia, jak zawał serca, udar mózgu i inne.

    Dodano: 14.10.2010. 00:05  


    Najnowsze