• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Klucz do sukcesu w projektach europejskich

    04.08.2010. 04:18
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Pierwsze skrzypce unijnego projektu z obszaru zdrowia realizowanego w ramach 7. Programu Ramowego gra Zespół Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Projekt ABC jest jak dotychczas jedyną polską koordynacją w tym obszarze. "Mamy w tej dziedzinie coś istotnego do powiedzenia. Czterdziestomilionowy naród powinien być motorem przemian w nauce proporcjonalnie do swojego potencjału intelektualnego, historii i wielkości kraju" - mówi dr hab. inż. Przemysław Kardas, który w rozmowie z PAP tłumaczy, jak dojść do sukcesu w prowadzeniu projektów europejskich.

    Kultura twórczej współpracy budowana w uczelni i przełożeni, którzy nie tylko nie przeszkadzają, ale wspierają indywidualne dążenie do realizacji nowych wyzwań to, zdaniem dra hab. Przemysława Kardasa, punkt wyjścia w drodze do partnerstwa i koordynacji międzynarodowych projektów badawczych.

    Uniwersytet Medyczny w Łodzi (UMŁ) uczestniczy lub uczestniczył w ponad 20. projektach naukowych finansowanych ze środków unijnych. Uczelnia podejmuje też kształcenie młodych pracowników w zakresie pozyskiwania środków europejskich na badania. Dr hab. Kardas podkreśla zalety dobrze zorganizowanego systemu pozyskiwania pieniędzy, gdzie odrębny pion obsługuje projekty strukturalne, w których unia przeznacza pieniądze na działania inwestycyjne lub zmierzające do poprawy infrastruktury dydaktycznej, a inny pion zajmuje się działaniami o charakterze naukowym.

    "To wiedza bardzo specjalistyczna. Nie da się łączyć na bieżąco monitorowania wszystkich zmian w formularzach unijnych dotyczących z obu rodzajów aplikacji. Kluczem do sukcesu jest struktura pozyskiwania pieniędzy, a do tego są potrzebni doświadczeni ludzie, którzy wiedzą, o co chodzi i mają doświadczenie. Inwestycja w ramach uczelni lub przedsiębiorstwa w pion zajmujący się takimi działaniami prędzej czy później się wielokrotnie zwróci" - ocenia naukowiec.

    Rolę doświadczenia dr hab. Kardas podkreśla na każdym kroku. Tłumaczy, że jego zespół zdobywał je jako partner projektów, kiedy Polska była jeszcze traktowana preferencyjnie w nowo powstałym szerszym gronie europejskim.

    "Przyglądaliśmy się od środka, jak to funkcjonuje. Te doświadczenia okazały się bezcenne, tylko dzięki nim mogliśmy się przymierzyć do roli koordynatora, która oprócz zwykłych zadań naukowych, wiąże się z dodatkowymi czynnościami administracyjnymi" - wspomina koordynator projektu ABC. Więcej o prowadzonym przez Polaków projekcie w serwisie Nauka w Polsce tutaj: http://www.naukawpolsce.pap.pl/palio/html.run?_Instance=cms_naukapl.pap.pl&_PageID=1&s=szablon.depesza&dz=szablon.depesza&dep=374403&data=&lang=PL&_CheckSum=1357571370

    W ocenie Kardasa, zachętą do podjęcia się roli koordynatora są środki przyznane przez ministerstwo nauki i szkolnictwa wyższego w ramach "Grantów na granty". Dzięki temu naukowcy piszący wniosek mogą skoncentrować się na zagadnieniach merytorycznych, a w sprawach formalnych pozwolić sobie na zatrudnienie zewnętrznej firmy doradczej. Nie muszą przy tym angażować środków własnych uniwersytetu, w którym niełatwo o pieniądze.

    "Takiego +luksusu+ nie mają partnerzy w innych krajach, wybór padł więc na nas. Udało się, choć konkurencja nie jest mała - w ramach Programu Ramowego finansowanych jest bowiem co najwyżej 20 proc. złożonych do Komisji Europejskiej wniosków" - szacuje uczony.

    Zapytany, czy warto walczyć o projekt przy tak ostrej konkurencji, dr hab. Kardas odwraca tę kwestię, pytając, czy warto nie próbować. Jego zdaniem, polskie instytucje naukowe, również te z kręgu medycyny, czeka powolna rewolucja i ubieganie się o granty będzie warunkiem ich przetrwania.

    Osoby uczestniczące w projektach otrzymują dodatkowe środki finansowe, bo realizacja takiego grantu wykracza poza bieżące zadania dydaktyczno-naukowe pracownika. "Są to pieniądze, jak na polskie warunki godziwe, co jest szczególnie ważne dla ludzi na początku kariery naukowej i zawodowej. Takich pieniędzy łatwo się w nauce w Polsce nie zarobi w inny sposób" - stwierdza badacz.

    Zaznacza, że trzeba liczyć się z kosztami - nie tylko materialnymi, ale i zdrowotnymi - udziału w konkursach i z brakiem gwarancji, że wszystko się powiedzie. Porażka nie powinna być dla nikogo powodem do wstydu, bo regułą jest, że aplikacji składa się dużo więcej, niż wygrywa projektów. Aktywność dająca doświadczenie jest warunkiem powodzenia.

    Uzyskanie statusu partnera, a zwłaszcza koordynatora projektu europejskiego oznacza korzyści nie tylko dla badaczy zaangażowanych w prace naukowe i administracyjne, ale i wpływa korzystnie na budżet całej jednostki - mimo, że nie wszystkie wydatki są wprost pokrywane z UE. W przypadku instytucji publicznej o charakterze non-profit, jaką jest większość uniwersytetów w Polsce, ten układ jest obecnie wyjątkowo korzystny, bo za każdą wydaną złotówkę unia zwraca 1 zł 30 gr.

    "Czyli nie dość, że unia finansuje całość projektu, to jeszcze uczelnia na tym zarabia. To dla uczelni bardzo atrakcyjne. Żywa gotówka, jaka zostaje na koncie uczelni, to czysty zysk niezwiązany bezpośrednio z projektem, a więc taki, który można dowolnie zagospodarować" - mówi dr hab. Kardas.

    Według niego, szanse na sukces w walce o projekty europejskie zwiększa objęcie funkcji eksperta oceniającego wnioski innych badaczy i zespołów naukowych. Wszelkich informacji na ten temat mogą udzielić pracownicy Krajowego Punktu Kontaktowego (KPK) Programów Badawczych UE.

    "Grono ekspertów, początkowo podczas pojedynczej oceny, a następnie w czasie burzy mózgów wybiera zwycięzców - partnerów autorów najlepszych projektów. Można się w ten sposób nauczyć, jak takie wnioski pisać i jak ich nie pisać. Naukowiec pełniący tę funkcję ma możliwość przedyskutowania swoich opinii z innymi ekspertami, którzy nie zawsze podzielają jego zdanie, ale muszą dojść do jakiegoś konsensusu. To pouczające, co więcej UE za to płaci - jak na nasze realia naukowe całkiem nieźle. Przyjemne z pożytecznym" - kwituje koordynator.

    PAP - Nauka w Polsce, Karolina Olszewska

    tot/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Komitet sterujący – jest organem wspierającym kierownictwo przedsiębiorstwa w jego działaniu. Dotyczy to głównie podejmowania strategicznych decyzji w zakresie przyszłej realizacji projektów inwestycyjnych podmiotu. Podejmuje on decyzje o tym, który z przedstawionych w danym momencie projektów ma być wcielony w życie, a który nie. Jest odpowiedzialny za długoterminowe zarządzanie projektem i jego monitoring. Oznacza to kontrolę realizacji projektu na poziomie strategicznym, weryfikacji zgodności projektu z przyjętymi wcześniej celami i utrzymaniem założonych ram: zakresu, kosztów i terminów czasowych. W przypadku jakichkolwiek zmian w projekcie, muszą one być najpierw przedstawione komitetowi, a potem przez niego zatwierdzone. Tylko wtedy można je uwzględnić w projekcie. Komitet sterujący ocenia i akceptuje, na zasadzie konsensusu, zaproponowane przez zespół projektowy działania dla realizacji projektu. Zajmuje się także ich koordynacją i spójnością z innymi realizowanymi projektami. Komitet sterujący powołuje grupy robocze i wybiera ekspertów, z którymi przedsiębiorstwo będzie współpracować przy projekcie. Przed komitetem odpowiada kierownik projektu (bądź dyrektor – w zależności od wielkości i działalności jednostki gospodarczej). Inicjatywa CIVITAS II obejmująca swoim zakresem lata 20052009 powstała w ramach 6. Programu Ramowego Unii Europejskiej – „Integrowanie i wzmacnianie obszaru badań europejskich”. Nazwę CIVITAS utworzono od pierwszych liter słów: CIty, VITAlity, Sustainability (miasto, witalność, stabilność). CIVITAS II jest kontynuacją działań, zainaugurowanej na początku 2002 roku w ramach V Ramowego Programu Badawczego, inicjatywy CIVITAS I (20022005), w której brało udział 19 miast zgrupowanych wokół 4 projektów demonstracyjnych. Natomiast W CIVITAS II w 4 nowatorskich projektach uczestniczy 17 metropolii z różnych państw. Do 4 projektów organizowanych w ramach programu CIVITAS II należą: Pre-umowa – termin występujący w regionalnych programach operacyjnych w ramach polityki spójności UE w latach 2007–2013. Jest to forma umowy stosowana w projektach unijnych znajdujących się w indykatywnych wykazach indywidualnych projektów kluczowych dla poszczególnych regionów. Pre-umowa jest zobowiązaniem beneficjenta do prawidłowego i terminowego przygotowania indywidualnego projektu kluczowego do realizacji w ramach regionalnego programu operacyjnego. Określa niezbędne warunki do spełnienia przez beneficjenta przed złożeniem przez niego wniosku o dofinansowanie dla indywidualnego projektu kluczowego.

    Refinansowanie – jest to operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. W rezultacie te pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być znowu użyte do finansowania takich samych jak poprzednio czy też odmiennych działań. W gospodarce rynkowej największą skalę i znaczenie mają operacje refinansowania przeprowadzane wewnątrz systemu bankowego. Projekt Proteus – projekt współfinansowany przez Unię Europejską z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007–2013. Proteus to ultranowoczesny, zintegrowany system przeznaczony do działań antyterrorystycznych i antykryzysowych realizowany przez konsorcjum wiodących ośrodków naukowo-badawczych w Polsce. Działania służb mają wspomagać m.in. trzy wielofunkcyjne roboty, samolot bezzałogowy oraz mobilne centrum dowodzenia. System ma być w całości zintegrowany, co jest innowacją w skali światowej i stanowi poważne wyzwanie dla inżynierów pracujących przy projekcie. Realizacja projektu rozpoczęła się w 2009 roku, a jego zakończenie planowane jest na rok 2013.

    Komisja Spraw Unii Europejskiej jest stałą komisją senacką, której przedmiotem działania są sprawy związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych Unii Europejskiej, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej i rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej. Jej zadaniem jest również rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów. RINGrid jest akronimem, który oznacza "Remote Instrumentation In Next-generation GRIDs" (ang. Zdalny dostęp do urządzeń naukowych w gridach następnej generacji). Prezentuje architekturę, która integruje urządzenia naukowe z e-Infrastrukturą. Projekt z jednej strony łączy obecny state-of-the-art oraz technologie najbliższej przyszłości, a z drugiej dostarcza koncepcyjny model architektury złożony z brakujących elementów wspartych przez środowisko gridowe. RINGrid jest projektem sponsorowanym przez Unię Europejską w ramach Szóstego Programu Ramowego pod numerem 031891.

    Projekt poznania ludzkiego cognomu (ang. Human Cognome Project) – zespół projektów badawczych mających na celu rozszyfrowanie działania ludzkiego mózgu. Nazwa cognom bierze się od łacińskiego cogito (myślę) i nawiązuje do nazwy genom. Cognom oznacza zespół cech określających sposób myślenia człowieka. Podstawowym założeniem projektu jest próba zrozumienia mózgu ludzkiego jako bardzo skomplikowanej maszyny. Naukowcy chcą odszyfrować sposób działania naszego umysłu podobnie, jak to się udało w Projekcie poznania ludzkiego genomu. Portal Badań Estońskich (est. Eesti Teadusportaal, ETIS; ang. Estonian Research Portal) – system informacyjny utworzony przez Estońskie Ministerstwo Szkolnictwa i Nauki, którego zadaniem jest ułatwienie szybkiego dostępu do aktualnych i kompleksowych informacji o nauce estońskiej w różnych jej dziedzinach. Na portalu można zasięgnąć informacji dotyczących instytutów i projektów naukowo-badawczych oraz estońskich badaczy i ich publikacji. System zawiera kilka działów i baz danych, m.in.: aktualności naukowe, forum, polityka badań naukowych i rozwoju, współpraca międzynarodowa i itd.

    Motywy trzymania pieniądza – źródła dążenia ludzi do posiadana i trzymania pieniędzy. Należy ich szukać w funkcji pieniadza jako środka wymiany i środka przechowywania wartości. Ludzie trzymają pieniądze tylko wtedy, gdy dostrzegają w tym korzyści.

    Sieć aniołów biznesu (ang. business angels network) to organizacja tworząca platformę, w ramach której przedsiębiorca szukający finansowania dla swojego projektu, ma szansę znaleźć anioła biznesu, który wesprze go kapitałowo. Pełni ona rolę pośrednika między aniołami biznesu a pomysłodawcami, niwelując barierę informacyjną. Inwestorom zapewnia anonimowość i dostęp do najlepszych projektów (prowadzi ich selekcję) oraz profesjonalnych szkoleń, a przedsiębiorcom - wsparcie w przygotowaniu pomysłu, dopracowaniu koncepcji i dokumentacji oraz możliwość zaprezentowania projektu aniołom biznesu. Efektywność ich działania w znacznej mierze opiera się na rozbudowanym środowisku, do którego powinno należeć wielu inwestorów i pomysłodawców reprezentujących różne branże. Znaczna część sieci aniołów biznesu to instytucje non-profit, choć coraz więcej tego typu organizacji prowadzi działalność komercyjną. W Polsce sieci aniołów biznesu poszukują projektów, których potrzeby kapitałowe mieszczą się w przedziale 50 tys. – 5 mln zł. Obecnie (2011) w Polsce funkcjonuje 10 tego typu sieci:

    Portfel elektroniczny – rodzaj konta internetowego, na którym przedsiębiorstwa i osoby prywatne mogą deponować pieniądze, dokonywać przelewów oraz odbierać środki pieniężne od innych użytkowników systemu zarówno w Polsce, jak i za granicą lub też robić płatności w sklepach internetowych na całym świecie. Jest to usługa gwarantująca najszybszy sposób przesyłania środków przez internet. Wszystkie płatności on-line oraz przelewy są przeprowadzane przy wykorzystaniu e-maila (numerem konta jest adres e-mail) bez konieczności ujawniania danych z karty kredytowej. Aby skorzystać z usługi, trzeba się zarejestrować, a następnie zasilić e-portfel pieniędzmi z konta bankowego, karty kredytowej, czeku czy poprzez wysłanie SMS-a Premium z własnego telefonu komórkowego. Dostawcami tej usługi są min. PayPal, Moneybookers, PayForYt, a w Polsce także CashBill. Komisja do Spraw Unii Europejskiej (skrót: SUE) wchodzi w skład stałych komisji sejmowych. Ogólnie rzecz biorąc zajmuje się ona sprawami związanymi z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (UE). W szczególności zaś do jej zadań należy zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych UE, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie, oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej, rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej, formułowanie zaleceń dla Rady Ministrów dotyczących stanowiska, jakie Rada Ministrów ma zająć podczas rozpatrywania projektu w Radzie Unii Europejskiej, rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Program SPES - (ang. Stimulation Plan for Economic Science) Program Stymulowania Nauk Ekonomicznych - program Unii Europejskiej z dziedziny ekonomicznej zainicjowany w 1989 roku. Jego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Dotyczy przede wszystkim stymulowanie mobilności kadry ekonomistów na obszarze UE i EFTA poprzez promocję współpracy w ramach projektów naukowo-badawczych oraz podnoszenia poziomu kształcenia. Do pozostałych zadań programu należy pomoc dla ekonomicznych środowisk uniwersyteckich (przede wszystkim Akademie Ekonomiczne i wyższe uczelnie kształcące z zakresu marketingu i zarządzania), zachęcanie młodych ekonomistów do dalszej pracy naukowo-badawczej (stypendia, fundusze na projekty) oraz wymiana informacji pomiędzy naukowcami państw należących do Unii Europejskiej oraz wspomaganie centrów badawczych. Moon Zoo – jeden z ogólnodostępnych internetowych projektów astronomicznych, zapoczątkowanych projektem Galaxy Zoo. Z tego projektu wywodzi się zakrojona na szeroką skalę inicjatywa nazwana "Zooniverse", do której należą również takie zoo-projekty jak: Galaxy Zoo Mergers, Galaxy Zoo Supernovae, Solar Stormwatch, Galaxy Zoo Hubble i inne. Celem "Zooniverse" jest stworzenie miejsca dla całego pakietu projektów, które pozwolą każdemu, kto ma dostęp do internetu, przyczynić się do rozwoju nauki. Wszystkie z nich wykorzystują możliwości internetu poprzez udział internautów w badaniach naukowych, wspierających projekty badawcze opracowane przez astronomów, a które wymagają udziału dużej liczby uczestników. Są to badania, które wymagają szczególnie inteligencji oraz spostrzegawczości człowieka (wykorzystanie komputerów nie daje w tych badaniach oczekiwanych rezultatów).

    Fraunhofer-Gesellschaft zur Förderung der angewandten Forschung e.V. (pol. Towarzystwo Fraunhofera) – największa w Europie organizacja zajmująca się badaniami stosowanymi i ich wdrożeniami w przemyśle, założona 26 marca 1949, skupia 66 niemieckich instytutów naukowo-badawczych (Fraunhofer-Institute) i samodzielnych jednostek badawczych. Towarzystwo zatrudnia 22 000 pracowników [stan na 31 grudnia 2012]. Specjalizuje się w obszarach takich jak techniki informatyczne i telekomunikacyjne, mikroelektronika, techniki produkcyjne, energetyka, transport, inżynieria środowiska i technologie materiałowe. Towarzystwo uzyskuje 70% budżetu w wyniku umów, kontraktów i projektów badawczo-rozwojowych finansowanych przez przedsiębiorstwa przemysłowe; 30% badań finansowanych jest ze środków publicznych przez niemiecki rząd centralny i rządy krajów związkowych.

    Dodano: 04.08.2010. 04:18  


    Najnowsze