• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Komisja wzywa państwa członkowskie do połączenia sił w walce z chorobą Alzheimera

    24.07.2009. 15:11
    opublikowane przez: Maksymilian Gajda

    Dnia 22 lipca Komisja Europejska wezwała państwa członkowskie do połączenia swoich zasobów i lepszego koordynowania prac badawczych w walce z chorobą Alzheimera i innymi chorobami neurozwyrodnieniowymi. Propozycje przyjęte przez Komisję wpisują się w zalecenie Rady Unii Europejskiej z 2008 r. w sprawie uruchomienia inicjatywy wspólnego programowania w tej dziedzinie w 2009 r.

    Około 7,3 miliona osób w Europie cierpi na chorobę Alzheimera (AD) i związane z nią zaburzenia takie jak demencja naczyniopochodna. Obciążenie systemów opieki zdrowotnej, z jakim to się wiąże, zwłaszcza w świetle starzejącej się populacji w Europie, jest przytłaczające. Koszt opieki nad jednym pacjentem wynosi około 21.000 EUR, natomiast łączny koszt leczenia w UE w 2005 r. wyniósł blisko 130.000 mln EUR.

    "Utrata sprawności umysłowej w wyniku demencji, nie jest normalnym elementem procesu starzenia się" - powiedziała Europejska Komisarz ds. Zdrowia Androulla Vassiliou. "Z uwagi na starzenie się populacji europejskiej musimy wspólnie pracować nad lepszym zrozumieniem i profilaktyką tych chorób. Musimy okazać solidarność z osobami dotkniętymi demencją poprzez propagowanie najlepszych praktyk opieki nad nimi oraz poszanowania ich praw i godności."

    Diagnoza często pojawia się zbyt późno na podjęcie leczenia pozwalającego łagodzić skutki tego typu chorób, natomiast wczesna diagnoza jest prawie niemożliwa. Skuteczne sposoby leczenia w celu spowolnienia lub powstrzymania procesu pogarszania się pracy mózgu są nadal niedostępne, więc przeznaczono znaczne środki, pochodzące zarówno od poszczególnych państw członkowskich, jak i z unijnych programów ramowych (6PR i 7PR), na prace badawcze nad zapobieganiem, diagnozowaniem i leczeniem AD oraz innych schorzeń neurodegeneracyjnych.

    Jednakże finansowanie badań nad AD w Europie jest skomplikowane, gdyż każde państwo posiada odrębne systemy finansowania, strategie badawcze i struktury organizacyjne. Co istotne, nakłady znacznie różnią się między poszczególnymi organizacjami i krajami.

    Podejście polegające na wspólnym programowaniu włącza państwa członkowskie do dobrowolnej współpracy, które zamiast pracować oddzielnie, definiują, opracowują i wdrażają jeden program badań strategicznych. Powinien on umożliwić państwom członkowskim opracowanie wspólnej wizji rozwiązywania najważniejszych problemów społecznych, których żaden kraj nie jest w stanie pokonać w pojedynkę. Badania nad chorobami neurodegeneracyjnymi są wykorzystywane jako projekt pilotażowy tego podejścia, w którym na chwilę obecną udział bierze 20 państw.

    "Chcemy pomóc badaniom odgrywać większą rolę odpowiadaniu na takie wyzwania społeczne jak choroba Alzheimera i podobne jej" - powiedział Janez Potocnik, Europejski Komisarz ds. Nauki i Badań. "Poczynimy ogromy krok naprzód, jeżeli państwa członkowskie rozpoczną teraz koordynację swoich programów krajowych na bazie wspólnego programu."

    "Poprzez Zalecenie Wspólnego Programowania badań naukowych, jakie dzisiaj prezentujemy, zachęcamy państwa członkowskie do pragmatycznego podejścia w zakresie łączenia swoich zasobów i inwestycji na badania naukowe, aby lepiej radzić sobie z chorobą Alzheimera i innych chorobami neurodegeneracyjnymi. To okazja dla nauki europejskiej i reakcja na wyzwanie naszego nowoczesnego społeczeństwa."

    Wspólne Programowanie na rzecz walki z zaburzeniami neurodegeneracyjnymi ma zapewnić dokładniejsze narzędzia diagnostyczne i skuteczniejsze formy leczenia. Aby dobrze rozpocząć tworzenie programu badań strategicznych, Komisja zaproponowała podjęcie działań w czterech głównych obszarach: przede wszystkim wczesne diagnozowanie, aby zmniejszyć ryzyko demencji; poprawa koordynacji badań naukowych między państwami członkowskimi; propagowanie dzielenia się najlepszymi praktykami; oraz stworzenie forum do debaty nad prawami, niezależnością i godnością pacjentów.

    "Istnieje rzeczywista i pilna potrzeba mobilizacji i koordynacji prac europejskich naukowców prowadzących badania podstawowe, kliniczne i społeczne w tej dziedzinie" - czytamy w propozycji Komisji. "Zważywszy, że większość badań nad chorobami neurodegeneracyjnymi nadal znajduje się na etapie przedklinicznym, badania finansowane ze środków publicznych odegrają zasadnicza rolę we wszelkich przełomowych osiągnięciach w takich dziedzinach jak badania nad biomarkerami, opracowanie nowych kryteriów i metod profilaktyki i diagnostyki oraz testowanie nowych sposobów leczenia w ramach wielkoskalowych badań klinicznych."

    Propozycja zaprasza państwa członkowskie do opracowania programu badań strategicznych oraz planu wdrożenia, w którym znajdą się ustalone priorytety, kamienie milowe i harmonogramy. Miałyby one objąć następujące kwestie: "wymiana informacji na temat programów krajowych, działalności badawczej i systemów opieki zdrowotnej; ustalenie obszarów, które odniosą korzyści dzięki koordynacji, wspólnym zaproszeniom czy łączeniu zasobów; ułatwienie transdyscyplinarnej i międzysektorowej mobilności i szkoleń; poszukiwanie możliwości wspólnego wykorzystywania infrastruktur badawczych i sieciowania ośrodków badawczych".

    Inicjatywa pilotażowego wspólnego programowania ma być pierwszym z wielu podobnych wspólnych starań i stanowi krok naprzód w kampanii Komisji "Europa dla pacjentów" na rzecz lepszej opieki zdrowotnej w Europie.

    Źródło: CORDIS

    Więcej informacji:

    Europa dla pacjentów:
    http://ec.europa.eu/health-eu/europe_for_patients/

    Komisja Europejska - Polityka Zdrowotna:
    http://ec.europa.eu/health/ph_overview/strategy/health_strategy_en.htm

    Więcej informacji nt. badań medycznych finansowanych ze środków unijnych:
    http://ec.europa.eu/research/health/index_en.html

    Źródło danych: Komisja Europejska
    Referencje dokumentu: Na podstawie komunikatu prasowego Komisji Europejskiej IP/09/1171 oraz Propozycji do Zalecenia Rady COM(2009) 379/3.

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Europejska Rada ds. Badań Naukowych (ERBN, ang. European Research Council, ERC) – niezależna instytucja mająca na celu wspieranie wysokiej jakości badań naukowych poprzez wspieranie najlepszych naukowców, inżynierów i pracowników akademickich, niezależnie od dziedziny badań. Działa w ramach siódmego programu ramowego Unii Europejskiej w dziedzinie badań naukowych. Ustanowiona w lutym 2007 roku na mocy decyzji Rady 2006/972/WE (Dz. Urz. UE L 400 z 19.12.2006). Komitet Crest (ang. Scientific and Technical Research Committee) – Komitet Badań Naukowo-Technicznych, organ doradczy wysokiego szczebla wspomagający zarówno Radę Unii Europejskiej, jak też Komisję Europejską we wszystkich sprawach dotyczących polityki UE w dziedzinie badań i rozwoju technicznego. Komitet został powołany do życia przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej rozporządzeniem Rady UE 14 stycznia 1974 r. COST – Europejski Program Współpracy w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych (European Cooperation in Science and Technology), jest międzyrządową instytucją europejską, powołaną w celu rozwijania międzynarodowej współpracy w zakresie badań naukowych prowadzonych w ramach poszczególnych krajowych programów. COST stanowi najstarszy europejski program w dziedzinie naukowej, gdyż został on utworzony już w 1971 r. Obecnie obejmuje on 36 członkowskich krajów Unii Europejskiej oraz krajów współpracujących.

    Komisja bioetyczna – niezależna instytucja opiniująca i kontrolująca projekty badań klinicznych stworzona w celu zapewnienia właściwej ochrony godności ludzkiej podczas prowadzenia badań. Komisja Bioetyczna sprawdza m.in.: zasadność, wykonalność i plan badania klinicznego, analizę przewidywanych korzyści i ryzyka, poprawność protokołu badania klinicznego. Badania klinicznego nie można rozpocząć bez zgody komisji bioetycznej. Komisja Spraw Unii Europejskiej jest stałą komisją senacką, której przedmiotem działania są sprawy związane z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej, w szczególności zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych Unii Europejskiej, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej i rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej. Jej zadaniem jest również rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Program Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–2013 jest instrumentem realizacji polityki Unii Europejskiej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich w Polsce. Dokument określa cele, priorytety i zasady dotyczące korzystania z działań wraz z przewidywanym budżetem przeznaczonym na ich realizację. Na tej podstawie wspierane są finansowo określone działania dotyczące wspierania rozwoju społeczno-ekonomicznego obszarów wiejskich. PROW jest dokumentem przygotowanym zgodnie ze strategicznym podejściem zaproponowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z nim na poziomie unijnym opracowywany został dokument strategiczny identyfikujący silne i słabe strony obszarów wiejskich, wspólne dla krajów członkowskich osie priorytetowe oraz wskaźniki dla mierzenia postępu w osiąganiu unijnych priorytetów. W oparciu o strategię UE przygotowywana została strategia krajowa, która realizowana jest poprzez PROW. Dokumenty podobne do PROW przygotowywane są w każdym z krajów członkowskich UE. Program może odnosić się do terytorium całego kraju (tak jak to ma miejsce w Polsce) lub też przyjmowanych jest wiele różnych programów dla poszczególnych regionów (np. Wielkiej Brytanii). PROW posiada cztery tzw. osie priorytetowe: Komisja do Spraw Unii Europejskiej (skrót: SUE) wchodzi w skład stałych komisji sejmowych. Ogólnie rzecz biorąc zajmuje się ona sprawami związanymi z członkostwem Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej (UE). W szczególności zaś do jej zadań należy zajmowanie stanowisk i wyrażanie opinii na temat projektów aktów prawnych UE, projektów umów międzynarodowych, których stroną mają być Unia Europejska, Wspólnoty Europejskie lub ich państwa członkowskie, oraz planów pracy Rady Unii Europejskiej, rocznych planów legislacyjnych Komisji Europejskiej, formułowanie zaleceń dla Rady Ministrów dotyczących stanowiska, jakie Rada Ministrów ma zająć podczas rozpatrywania projektu w Radzie Unii Europejskiej, rozpatrywanie informacji i innych dokumentów przedkładanych przez Radę Ministrów.

    Monitor badań klinicznych (ang. Clinical Research Associate, CRA) – pracownik firmy sponsorującej badanie kliniczne lub jego przedstawiciel np. firma CRO (Contract Research Organization), którego głównym zadaniem jest monitorowanie badania. Monitor badań klinicznych jest odpowiedzialny za ocenę zgodności prowadzonego badania klinicznego z zasadami Dobrej Praktyki Klinicznej, zapewnienie przestrzegania protokołu badania, czuwanie nad bezpieczeństwem pacjentów uczestniczących w badaniu w tym prawidłowe raportowanie ciężkich zdarzeń niepożądanych, wyjazdy monitorujące do ośrodków badawczych, weryfikowanie danych wpisanych do Karty Obserwacji Klinicznej z historią choroby pacjenów, kontrolę gospodarki badanym produktem, raportowaniem po każdej wizycie monitorującej faktycznego stanu badania w poszczególnych ośrodkach badawczych, rejestrację badania w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Preparatów Biobójczych i Komisji Bioetycznej oraz rutynowymi kontaktami z zespołem badawczym każdego ośrodka uczestniczącego w badaniu. Jakość uzyskiwanych danych przez ośrodki badawcze jest na bieżąco kontrolowana przez Monitora Badań Klinicznych, jest to pierwsza osoba weryfikująca wiarygodność danych. Współpraca Organizacji Narodów Zjednoczonych z Unią Europejską. Wszyscy z 28 członków Unii Europejskiej są również członkami ONZ. Francja i Wielka Brytania są stałymi członkami z prawem weta Rady Bezpieczeństwa. Państwa członkowskie Unii Europejskiej z Komisją Europejską na czele koordynują swoje działania i współpracują z ONZ starając się tym samym mówić jednym głosem na jej forum, zgodnie z zapisami Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W 1974 r. Wspólnocie Europejskiej przyznano status stałego obserwatora w ONZ. 27 państw Unii jak i sama Wspólnota (jej programy pomocowe) są głównymi płatnikami do budżetu ONZ. Doświadczenie na przestrzeni lat wskazuje jednak na wielkie trudności w wypracowaniu jednego, harmonijnego stanowiska. W dającej się przewidzieć przyszłości nie ma też mowy o wspólnej, jednej reprezentacji Unii Europejskiej (zamiast państw członkowskich) w tej organizacji.

    System Wymiany Informacji na Rynku Wewnętrznym (IMI) jest siecią opartą na technologii informatycznej, która łączy instytucje publiczne na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Został on opracowany przez Komisję Europejską we współpracy z państwami członkowskimi Unii Europejskiej w celu przyspieszenia transgranicznej współpracy administracyjnej. Dzięki IMI organy administracji publicznej na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym mogą znaleźć swoje odpowiedniki w innych krajach oraz wymieniać z nimi bezpośrednio informacje. Zestawy wcześniej zdefiniowanych i przetłumaczonych pytań i odpowiedzi, jak również dostępność tłumaczenia maszynowego umożliwiają korzystanie z własnego języka do komunikowania się. Nie ma potrzeby posługiwania się językiem państwa – partnera.

    Program ESPRIT (ang. European Strategic Programme for Research in Information Technologies) Europejski Program Strategiczny w Dziedzinie Badań Technologii – pierwszy z wielu programów badawczo-rozwojowych Unii Europejskiej zainicjowany 28 lutego 1984 r. Jego nazwa jest akronimem od pełnej angielskiej nazwy programu. Historia tego programu sięga 1970 r., kiedy to powołany został Komitet ds. Badań Naukowych i Technicznych posiadający uprawnienia zarządczo-wykonawcze. Kolejnym etapem było zwołanie tzw. Okrągłego Stołu 12 wiodących firm elektronicznych w celu połączenia wysiłków w dziedzinie badań i rozwoju instytucji wspólnotowych oraz przedsiębiorstw prywatnych. Efektem obrad było powołanie do życia i uruchomienie programu pięcioletniego programu ESPRIT w latach 1984–1989, ESPRIT II w latach 1989–1992 oraz ESPRIT III w latach 1992–1994. Programy te finansowane były z dwóch źródeł: budżetu WE i środków własnych uczestników kontraktów.

    eCall - ogólnoeuropejski system szybkiego powiadamiania o wypadkach drogowych. eCall jest związany z inicjatywą „eSafety”, która jest częścią kompleksowej strategii Komisji Europejskiej, zmierzającej do zachowania bezpieczeństwa na drogach i poprawy efektywności transportu w Europie. Zgodnie z drugim komunikatem Komisji, Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno – Społecznego oraz Komitetu Regionów, na temat eBezpieczeństwa, rozwinięcie systemu eCall na wielką skalę jest priorytetowym celem inicjatywy eBezpieczeństwo. Szacunki kosztów i zysków systemu eCall przeprowadzone w ramach projektu E-MERGE oraz badania SeiSS6 wskazują na możliwość uniknięcia, w skali Europy, śmierci nawet 2500 osób rocznie i zmniejszenia skutków wypadków o 15%. Urządzenia eCall będą montowane we wszystkich nowo-rejestrowanych pojazdach. Aktualnie wdrożenie systemu eCall przewiduje się na rok 2014. CORDIS (Community Research and Development Information Service), Wspólnotowy Serwis Informacyjny Badań i Rozwoju jest bazą informacji na temat europejskiej działalności badawczo-rozwojowej. Stanowi oficjalne źródło informacji na potrzeby publikacji wszystkich zaproszeń do składania wniosków w ramach siódmego programu ramowego w dziedzinie badań i rozwoju technologicznego (7PR). CORDIS jest jednym z serwisów wydawnictwa Unii EuropejskiejUrzędu Oficjalnych Publikacji Wspólnot Europejskich.

    Dodano: 24.07.2009. 15:11  


    Najnowsze