• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kompletna mapa genomu oferuje wskazówki do leczenia szpiczaka mnogiego

    28.03.2011. 11:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Dlaczego nowotwór u jednego pacjenta reaguje na lek, a u innego nie? Dlaczego występują nawroty raka, odporne na leczenie, które wcześniej było skuteczne? Podczas gdy pytania te pozostają bez odpowiedzi, ukończenie portretu genomowego szpiczaka mnogiego zapowiada lepsze zrozumienie tej postaci raka krwi, a także możliwość opracowania nowych, potencjalnie skutecznych terapii.

    Analiza całego genomu na podstawie próbek pobranych od 38 pacjentów została przeprowadzona przez międzynarodowy zespół genetyków w ramach projektu Multiple Myeloma Genomic Initiative. Według artykułu opublikowanego w tym tygodniu w magazynie Nature, zebrano w sumie ponad 150 próbek oraz poddano sekwencjonowaniu dodatkowe genomy szpiczaka mnogiego.

    Szpiczak mnogi to nieuleczalny nowotwór krwi. Wykształca się, gdy komórki osocza mutują i dzielą się w sposób niekontrolowany, osadzając się w szpiku kostnym. Szpiczak często niekorzystnie reaguje na leczenie wstępne, po którym następuje nieuchronny nawrót w postaci nowych ognisk nowotworu, wysoce odpornego na leki, które wcześniej były skuteczne. Każdego roku w Europie ma miejsce 21 tys. nowych zachorowań.

    Ustalenie sekwencji całego genomu szpiczaka mnogiego umożliwiło naukowcom odkrycie, które geny występują w nowotworze, a także określenie, w których obszarach genetycznych może dochodzić do mutacji. Analiza sekwencji genomu, będąca najważniejszym aspektem badania, stworzyła bezprecedensową możliwość wyróżnienia najistotniejszych genów oraz procesów komórkowych prowadzących do choroby.

    "Obecnie możemy stwierdzić, że mutacje przebiegają ograniczoną liczbą ścieżek", skomentował profesor Todd Golub z instytutów Eli and Edythe L. Broad Institute oraz Dana-Farber Cancer Institute w Stanach Zjednoczonych, które koordynowały badanie. "Pokazuje to wartość dogłębnego spojrzenia nie tylko na jeden nowotwór".

    Narzędzia do sekwencjonowania opracowane do tego celu umożliwiły naukowcom analizę genomu szpiczaka mnogiego w bardzo wysokiej rozdzielczości oraz radykalne ograniczenie wskaźnika błędu w wykrywaniu wszystkich typów mutacji. Dr Gad Getz z Eli and Edythe L. Broad Institute dodał, że "obecnie możemy znaleźć te geny, których mutacje występują częściej niż przewiduje prawdopodobieństwo".

    W badaniu odkryto szereg zmutowanych genów, które odpowiadają za chorobę, a co ważniejsze, określono mechanizmy, które mogą być celem terapii. Zaskoczeniem było odkrycie anomalii kinazy białkowej serynowo-treoninowej B-Raf, a prościej genu B-Raf. Wiadomo, że anomalia ta występuje w przypadku czerniaka i raka okrężnicy, jednak wcześniej nie wiązano jej ze szpiczakiem mnogim.

    "Geny, które często mutują, nie były wcześniej w brane pod uwagę w rozważaniach na temat szpiczaka mnogiego, czy też raka w ogóle", wyjaśnia profesor Golub. Chociaż "ustalenie, czy będą one dobrym celem terapii, wymagać będzie wielu badań biologicznych, (...) jest to przykład tego, jak znacząco analiza genetyczna może pomóc skierować działania w dobrym kierunku".

    Obecnie trwają prace nad inhibitorami B-Raf; wyniki wskazują, że skuteczność leków powinna być oceniona w badaniach klinicznych na szpiczaku mnogim. Ponadto będą one odgrywały ważną rolę w rozwoju lepszych możliwości leczenia pacjentów, którym istniejące terapie nie przynoszą znacznych korzyści, a ostatecznie mogą zapewnić chorym na szpiczaka mnogiego najlepszą terapię choroby.

    Profesor Golub podsumował, że dzięki większej ilości próbek oraz narzędzi analitycznych do odkrywania możliwości związanych z genomem, zaczyna wyłaniać się nowy obraz szpiczaka mnogiego, a wraz z nim nowe aspekty genetyczne. "Badanie to pokazuje, że faktycznie istnieją nowe geny wywołujące raka, które zostaną odkryte dzięki tym próbom sekwencjonowania".

    Okazuje się zatem, że pytania "dlaczego" są związane z genetyką. Natomiast leczenie nowotworu stopniowo wkracza na nowe pole, łącząc naukę i genetykę na rzecz opracowania ukierunkowanych terapii, które mogą włączyć do walki leki odrzucone oraz niepowiązane.

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Elotuzumab – lek biologiczny o działaniu immunosupresyjnym, obecnie (2012r) w fazie badań klinicznych w terapii szpiczaka mnogiego, przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko receptorowi CS1 występującymi na powierzchni komórek szpiczaka mnogiego, receptory te są reprezentowane w minimalny sposób na innych komórkach organizmu.. Badania prowadzone są przez firmy Bristol-Myers Squibb i Abbott.

    Bisfosfoniany – fosforoorganiczne związki chemiczne z grupy fosfonianów, charakteryzujące się występowaniem układu PC−P. Są czynnikami chelatującymi, podobnymi w działaniu do NTA lub EDTA. Są wykorzystywane jako leki hamujące resorpcję kości. Są stosowane w terapii osteoporozy, choroby Pageta, przerzutów nowotworowych do kości, szpiczaka mnogiego i in.

    Genomika – dziedzina biologii molekularnej i biologii teoretycznej (pokrewna genetyce i ściśle związana z bioinformatyką) zajmująca się analizą genomu organizmów. Głównym celem genomiki jest poznanie sekwencji materiału genetycznego oraz mapowanie genomu ale również określenie wszelkich zależności i interakcji wewnątrz genomu.

    Analiza sytuacji to badanie, które ma za zadanie określić miejsca firmy na określonym obszarze, w związku z rozpatrywaną możliwością jej rozwoju oraz występujących w tym zakresie ograniczeń. Analiza sytuacji powinna obejmować analizę, przewidywanie rozwoju rynku, popytu na produkty firmy, obroty, udziału rynkowego, zysków, zachowań konsumentów oraz sposobu wykorzystania prowadzonych instrumentów marketingu.

    Farmakogenomika - dział nauki z pogranicza farmakologii i genetyki zajmujący się badaniem wpływu całego genomu danej osoby (polimorfizm genów) na odpowiedź na farmakoterapię, a także na badaniu genomu w celu wykrycia nowych potencjalnych punktów uchwytu dla leków.

    Wzorzec analityczny, substancja odniesienia - rodzaj jednorodnej substancji o ściśle określonym składzie ustalonym na podstawie wielokrotnych analiz, które zostały wczśniej wykonane ściśle określonymi metodami w różnych laboratoriach. Wzorzec analityczny jest powszechnie stosowany w analizach porównawczych, które pozwalają na sprawdzenie nowych metod produkcji, poprzez porównanie ich ze wcześniej opracowanymi, a także upewnienie się co do właściwego działania określonej aparatury.

    Wzorzec analityczny, substancja odniesienia - rodzaj jednorodnej substancji o ściśle określonym składzie ustalonym na podstawie wielokrotnych analiz, które zostały wczśniej wykonane ściśle określonymi metodami w różnych laboratoriach. Wzorzec analityczny jest powszechnie stosowany w analizach porównawczych, które pozwalają na sprawdzenie nowych metod produkcji, poprzez porównanie ich ze wcześniej opracowanymi, a także upewnienie się co do właściwego działania określonej aparatury.

    Dodano: 28.03.2011. 11:37  


    Najnowsze