• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kontrolowanie powikłań po leczeniu nowotworów dziecięcych

    28.06.2013. 15:27
    opublikowane przez: Redakcja

    Zdiagnozowanie nowotworu u dziecka lub nastolatka jest niezwykle traumatyczne, ale poczyniono już ogromne postępy w leczeniu i pięcioletni wskaźnik przeżywalności w krajach rozwiniętych sięga obecnie 80%. Kiedy coraz większa liczba młodych ludzi zostaje wyleczona, na znaczeniu zyskuje dążenie do poznania skutków, jakie leczenie może mieć w późniejszym okresie życia. Zespół europejskich naukowców pracuje z wyleczonymi młodymi osobami, aby ustalić fakty.

    Mniej więcej co 750 młody dorosły to osoba wyleczona z nowotworu dziecięcego. Szacuje się, że od 300.000 do 500.000 z nich mieszka w Europie. Na podstawie danych z europejskich rejestrów nowotworów dziecięcych naukowcy obserwują około 80.000 osób wyleczonych z nowotworów wieku dziecięcego lub młodzieńczego, przez co są to najobszerniejsze tego typu badania do tej pory.

    Projekt PANCARESURFUP (Badania PanCare w zakresie opieki oraz obserwacji dzieci i młodych ludzi wyleczonych z nowotworów) otrzymał niemal 6 mln EUR dofinansowania ze środków unijnych.

    Zespół koncentruje się w szczególności na trzech zagrożeniach dla zdrowia, które dotykają młode osoby wyleczone z raka: choroba serca, kolejne nowotwory i "późne zgony", czyli następujące powyżej pięciu lat od zakończenia leczenia.

    Typ i ciężkość późnych skutków zależą głównie od pierwotnego nowotworu, wieku i leczenia oraz rodzaju i dawki terapeutycznej. Aby lepiej poznać zagrożenia, zespół oszacuje dawkę promieniowania pochłanianą przez różne organy wyleczonych osób. Znaczną część uszkodzeń można wywieść z organów i tkanek rozwijających się w okresie ekspozycji na promieniowanie.

    Po włączeniu tych informacji do nowej bazy danych, zespół obliczy ryzyko konkretnych następstw. Przeprowadzone zostaną badania kontrolne, w ramach których naukowcy sprawdzą swoje szacunki ryzyka na tle informacji na temat trybu życia i zatrudnienia.

    Wyniki posłużą do opracowania wytycznych w zakresie opieki. Ostatecznie powinno się to przełożyć na lepszą, długofalową kondycję zdrowotną wszystkich młodych osób wyleczonych z nowotworów. Osoby wyleczone i lekarze będą w stanie rozpoznać i leczyć skutki uboczne na wczesnym etapie, a naukowcy będą dążyć do opracowania nowych typów terapii o niższym prawdopodobieństwie wywołania poważnych lub upośledzających powikłań u młodych osób, które nadal mają całe życie przed sobą.

    Projekt PANCARESURFUP będzie realizowanych w latach 2011-2016. Niemniej prace badawcze nie zakończą się wraz z projektem. Konsorcjum utworzyli członkowie PanCare - paneuropejskiej sieci na rzecz osób trwale wyleczonych z nowotworów wieku dziecięcego lub młodzieńczego. Po roku 2016 sieć rozszerzy działalność na inne obszary, takie jak płodność, niedosłuch i jakość życia po wyleczeniu, opierając się na wynikach i współpracy zawiązanej w ramach wspomnianego projektu finansowanego ze środków unijnych.
    Za: CORDIS


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rak pęcherzyka żółtkowego, guz pęcherzyka żółtkowego, rak zarodkowy typu dziecięcego (ang. yolk sac tumor, yolk sac carcinoma, endodermal sinus tumor) – najczęstszy typ nowotworu zarodkowego jądra u niemowląt i dzieci (znany również pod nazwą orchidoblastoma). Postać dziecięca występuje najczęściej przed ukończeniem 24 miesiąca życia. Do 15. roku życia guz pęcherzyka żółtkowego stanowi 90% rozpoznawanych nowotworów jąder. U osób dorosłych częściej występuje jako składowa guzów zarodkowych o mieszanej budowie histologicznej, natomiast "czysta" postać nowotworu jest rzadka (3,1%). Ten rodzaj utkania często stwierdza się w pierwotnych zarodkowych nowotworach śródpiersia. Dzieciństwo – jeden z okresów rozwojowych w życiu człowieka. Osobnika ludzkiego w tym okresie nazywa się dzieckiem. Dokładne granice tego okresu są trudne do określenia, ponieważ przechodzenie z okresu dziecięcego w dorosłość jest bardzo powolne i brak tu gwałtownych zmian, które mogłyby stanowić granicę. Według S. Baleya dzieciństwo to okres od ukończenia pierwszego roku życia do około 14 lat. Wtedy pamięć dziecka jest coraz lepsza, zaczyna odczuwać chęć kontaktu z rówieśnikami. Ma ogromną chęć poznawania świata przez co zadaje nieustające pytania. Nabywa różnych umiejętności, które będą mu niezbędne w dalszym życiu. W tym czasie kształtuje się charakter i osobowość dziecka. Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie istnieje od ponad czterdziestu lat. Zaspokaja potrzeby zdrowotne dzieci i młodzieży do okresu noworodkowego do 18. roku życia w zakresie diagnostyki, leczenia szpitalnego, rehabilitacji leczniczej i ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Jeśli jest niezbędna kontynuacja leczenia Szpitalu, możliwa jest opieka nad pacjentami do wieku 25 lat. Część swojej oferty Szpital kieruje również do pacjentów dorosłych. Dotyczy to przede wszystkim badań diagnostycznych, ale także porad specjalistycznych i rehabilitacji leczniczej.

    Pediatra - lekarz specjalista w zakresie pediatrii, nauki o chorobach występujących wśród dzieci i metodach ich leczenia. W ramach dalszego rozwoju zawodowego lekarza pediatry, dostępne są podspecjalizacje (lub specjalności szczegółowe), np. nefrologia dziecięca, endokrynologia dziecięca, onkologia dziecięca, hematologia dziecięca itp. Kiła wrodzona – zakażenie krętkiem Treponema pallidum może nastąpić w każdym okresie ciąży, ale zmiany charakterystyczne dla kiły wrodzonej obserwuje się w przypadku zakażenia po 4 miesiącu ciąży, gdy zaczyna rozwijać się układ odpornościowy płodu. Wynika z tego, że patogeneza kiły wrodzonej zależna jest bardziej od odpowiedzi immunologicznej gospodarza niż od bezpośredniego szkodliwego wpływu T. pallidum. Ryzyko zakażenia płodu przez matkę chorą na kiłę wczesną wynosi 75–95% i zmniejsza się do około 35% jeżeli choroba trwa ponad 2 lata. Niewielkie ryzyko infekcji płodu dotyczy matek chorych na kiłę późną i utajoną. Natomiast zastosowanie odpowiedniego leczenia u matek przed 16 tygodniem ciąży powinno zapobiec zakażeniu płodu. Brak leczenia kiły u ciężarnej w 40% przypadków doprowadzi do śmierci płodu (częściej dochodzi do urodzeń martwych niż poronień), wcześniactwa, śmierci w okresie okołonoworodkowym lub rozwinięcia się objawów kiły wrodzonej. Przeprowadzone badania retrospektywne ujawniły, że u matek chorujących na kiłę ponad 2 lata 21% ciąż zakończyło się poronieniem lub urodzeniem martwego noworodka, 13% urodzeniem dziecka, która zmarło w pierwszych 2 miesiącach życia, 43% urodzeniem noworodka z cechami kiły wrodzonej a 23% urodzeniem zdrowego dziecka. Jak z powyższych danych wynika, najczęściej spotykaną sytuacją jest noworodek bez klinicznych cech choroby, ale z dodatnimi testami w kierunku kiły. W chwili obecnej uważa się, że wykonywanie testów w kierunku kiły we wczesnej ciąży jest uzasadnione ekonomicznie i zalecane wśród rutynowych badań w przebiegu ciąży. W grupach wysokiego ryzyka badania przesiewowe powinny być powtórzone także w III trymestrze ciąży jak i przy porodzie.

    Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%. Hipoksja okołoporodowa (niedotlenienie okołoporodowe) – jest to zespół objawów będących następstwem zaburzeń w utlenowaniu tkanek w I i II okresie porodu. Bezpośrednią przyczyną niedotlenienia (hipoksji) jest utrzymujące się zmniejszenie prężności tlenu we krwi (hipoksemia) oraz/ lub upośledzony dopływ krwi do narządów (ischemia). Stanowi ono jedną z częstszych przyczyn zgonów noworodków w okresie okołoporodowym oraz najważniejszą przyczynę zaburzeń neurorozwojowych wieku dziecięcego.

    Odruch podparcia – odruch obserwowany u noworodków, zaliczany do odruchów prymitywnych. Odruch podparcia występuje fizjologicznie od urodzenia a zanika do 2 miesiąca życia, a jego występowanie w późniejszym okresie życia dziecka może wskazywać na wczesne objawy mózgowego porażenia dziecięcego. Autyzm atypowy - jest to całościowe zaburzenie rozwoju różniące się od wczesnego autyzmu dziecięcego przede wszystkim późniejszym początkiem występowania objawów (ok. 3 roku życia lub później). Nie spełnia wszystkich kryteriów dla jednostki F84.0 (autyzm dziecięcy).

    Aktor dziecięcy lub aktorka dziecięca – pojęcie, które do języka polskiego weszło z języka angielskiego (child actor). Określa się nim aktorów, którzy nie mają ukończonych osiemnastu lat. Obejmuje ono również osoby już dorosłe (i często nadal grające), które występowały jako dzieci (inaczej "były aktor dziecięcy").

    Profil psychoedukacyjny, PEP – test oparty na rozwojowej koncepcji oceny służący do diagnozowania charakterystycznych, zindywidualizowanych sposobów uczenia się w rozwoju i terapii dzieci z całościowymi zaburzeniami rozwoju. Z założenia przeznaczony jest dla osób funkcjonujących na poziomie przedszkolnym i niższym – w wieku od 6 miesięcy do 7 lat. Stosowany jest w diagnostyce dzieci do 12 roku życia, jeżeli istnieje podejrzenie, że niektóre funkcje rozwojowe są poniżej poziomu siódmego roku życia. Dla osób powyżej 12 roku przeznaczony jest profil psychoedukacyjny dla młodzieży i dorosłych (AAPEP).

    Zespół unikania patologicznego (ang. Pathological demand avoidance, PDA) – jedno ze słabiej znanych CZR stwierdzone przez Elizabeth Newson (Child Development Research Unit, University of Nottingham). Odznacza się bardzo dobrym rozwojem umiejętności społecznych (np. kontakt wzrokowy) i teorii umysłu (dzieci wcześnie i chętnie bawią się w udawanie), w przeciwieństwie do wielu innych zaburzeń ze spektrum autyzmu, częściej także występuje u kobiet. To właśnie wcześnie rozwinięta wyobraźnia jest tym, co różni te osoby od tych, którzy cierpią np. na autyzm dziecięcy czy zespół Aspergera. Świadczą o tym częste obsesyjne zainteresowania innymi ludźmi (zwykle jedną osobą), osoby te należą do jakby innego rodzaju spektrum autystycznego, "autyzmu imaginującego". Występuje także płytki afekt, impulsywność, często opóźnienie rozwoju mowy. Osoby te mają problem z poczuciem odpowiedzialności. Europejska Stolica Sportu jest to honorowy tytuł nadawany na rok jednemu z europejskich miast. Tytuł ten nadawany jest przez ACES. Tytuł ten przyznawany jest miastu za rozwój sportu, promocji zdrowia oraz za rozwój życia sportowego wśród mieszkańców miasta. Miasto, które otrzymało ten tytuł musi promować wydarzenia sportowe oraz zachęcać młodych ludzi do uprawiania sportu. Miasto te musi także nominować dwa miasta powyżej 500 tys. mieszkańców do tego tytułu w następnych latach, a także wyznaczyć jedną osobę do komisji, zajmującej się wybraniem zwycięzcy w przyszłym roku.

    Animizm (łac. anima) – cecha myślenia dziecięcego, stan postrzegania świata, które przypisuje posiadanie "duszy" i żywotność lalkom i innym przedmiotom. Jest to cecha charakteryzująca dzieci w początkowym okresie wczesnego dzieciństwa lat (zdaniem Jeana Piaget w okresie wyobrażeń przedoperacyjnych (inteligencji reprezentującej)). Piaget (1973) sugerował, że dzieci posiadają tę cechę w wieku 2-4 lat, jednakże Subbotsky (2000) podsumował, że dzieci nawet do 6 roku życia mogą wykazywać animizm. Dawka awaryjna − prawnie ustalona dawka promieniowania jonizującego na którą można narazić ratownika uczestniczącego w wypadku radiacyjnym. Różni się dla działań nieratujących życie (mniejsza wartość) i ratujących życie (większa wartość).

    Dodano: 28.06.2013. 15:27  


    Najnowsze