• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kopacz spotka się z rektorami uczelni medycznych ws. pakietu ustaw

    19.10.2010. 08:12
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Na środę zaplanowano spotkanie minister zdrowia Ewy Kopacz z rektorami uczelni medycznych w związku z uwagami tego środowiska do pakietu ustaw zdrowotnych przygotowanych przez resort, które w ubiegłym tygodniu przyjął rząd.

    Jak poinformowało w poniedziałek MZ, spotkanie odbędzie się w związku ze zgłoszonymi przez Konferencję Rektorów Akademickich Uczelni Medycznych uwagami, w szczególności do projektu ustawy o działalności leczniczej i projektu nowelizacji ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Spotkanie planowane jest w środę na godz. 14 w gmachu Ministerstwa Zdrowia.

    Projekt ustawy o działalności leczniczej przewiduje, że chociaż nie będzie obligatoryjnego przekształcenia szpitali w spółki (pierwszy pakiet ustaw zdrowotnych PO z 2008 r. zakładał, że szpitale miały być przekształcone obligatoryjnie), to samorządy, które tego nie uczynią, będą musiały przejąć długi lecznic. Te, które zdecydują się na przekształcenie, otrzymają pomoc finansową z budżetu państwa.

    Ustawa uniemożliwia tworzenie nowych samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej, z wyjątkiem przypadku powstania nowego zakładu w wyniku połączenia co najmniej dwóch innych. Oznacza to, że nowo powstałe szpitale będą musiały być spółkami.

    Z kolei projekt nowelizacji ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty zakłada likwidację Lekarskiego Egzaminu Państwowego i stażu podyplomowego. Obecnie medycy otrzymują prawo wykonywania zawodu po zdaniu Lekarskiego Egzaminu Państwowego i zaliczeniu stażu podyplomowego. Stażysta przez 12-13 miesięcy pracuje pod nadzorem innego lekarza, zanim uzyska samodzielność zawodową. Wynagrodzenia są pokrywane ze środków budżetu państwa. KNO

    PAP - Nauka w Polsce

    abr/ mag/ krf/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Staż podyplomowy lekarza i lekarza dentysty – rodzaj stażu zawodowego w Polsce, odbywanego przez lekarzy i lekarzy dentystów po uzyskaniu dyplomu ukończenia studiów na kierunku lekarskim / lekarsko-dentystycznym. Odbycie stażu podyplomowego oraz pozytywne zdanie Lekarskiego Egzaminu Końcowego są warunkami koniecznymi w celu uzyskania pełnego prawa wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty. Lekarski Egzamin Końcowy (LEK) - egzamin państwowy przeprowadzany w trakcie stażu podyplomowego lekarza, konieczny do uzyskania pełnego prawa wykonywania zawodu lekarza. Analogicznie, lekarze dentyści zdają Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Końcowy (LDEK). Neurolog – lekarz specjalista zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób układu nerwowego, czyli neurologią. Prawo do używania tytułu specjalisty neurologa może uzyskać lekarz posiadający prawo wykonywania zawodu po ukończeniu szkolenia specjalizacyjnego odbywanego pod nadzorem kierownika specjalizacji przez co najmniej pięć lat (po ukończeniu stażu podyplomowego i zdaniu lekarskiego egzaminu praktycznego). Obecnie specjalizacja z neurologii jest jednostopniowa. Przed 1999 rokiem tytuł specjalisty neurologa (specjalisty drugiego stopnia) można było uzyskać dopiero po wcześniejszym uzyskaniu tytułu lekarza neurologa (czyli ukończeniu specjalizacji pierwszego stopnia).

    Prawo medyczne – zespół norm prawnych z zakresu prawa cywilnego, administracyjnego, karnego oraz procedur regulujących prawa i obowiązki pacjenta, lekarza (w tym lekarza dentysty), pielęgniarki, diagnosty laboratoryjnego i innych pracowników ochrony zdrowia oraz sposób funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej i innych podmiotów świadczących usługi medyczne. Zakład opieki zdrowotnej – zgodnie z polskim prawem obowiązującym przed 1 lipca 2011 - wyodrębniony organizacyjnie zespół osób i środków majątkowych utworzony i utrzymywany w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia. Ustawa o działalności leczniczej z 15 kwietnia 2011 (obowiązująca od 1 lipca 2011) zastąpiła pojęcie zakładu opieki zdrowotnej szerszym pojęciem podmiotu leczniczego (Dz. U. z 2011 r. Nr 112, poz. 654).

    Wykaz uczelni niepublicznych działających na podstawie ustawy "Prawo o szkolnictwie wyższym" wpisanych do prowadzonego przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego rejestru uczelni niepublicznych i związków uczelni niepublicznych oraz uczelni kościelnych, których status reguluje szereg innych ustaw i które nie podlegają nadzorowi ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego (oznaczonych *). Klauzula sumienia – szczególna i wyjątkowa regulacja prawna, zgodnie z którą lekarz może powstrzymać się od wykonania świadczeń zdrowotnych niezgodnych z jego sumieniem. W polskim prawie wynika z art. 39 Ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty z 5 grudnia 1996. Klauzula nie upoważnia lekarza do powstrzymania się od leczenia pacjenta w ogóle (tj. powstrzymania się od wszystkich możliwych do udzielenia mu świadczeń zdrowotnych), lecz wyłącznie do powstrzymania się od wykonania tych świadczeń zdrowotnych, które są niezgodne z jego sumieniem. Jest to więc ograniczone prawo do odmowy leczenia . Uregulowania dotyczące klauzuli sumienia znajdują się także w Kodeksie Etyki Lekarskiej (KEL). Zgodnie z treścią art. 7, w szczególnie uzasadnionych wypadkach lekarz może nie podjąć się lub odstąpić od leczenia chorego, jednakże z wyjątkiem przypadków nie cierpiących zwłoki. Nie podejmując albo odstępując od leczenia lekarz powinien jednak wskazać choremu inną możliwość uzyskania pomocy lekarskiej. Przepis ten jest powiązany z art. 4, w myśl którego dla wypełnienia swoich zadań lekarz powinien zachować swobodę działań zawodowych, zgodnie ze swoim sumieniem i współczesną wiedzą medyczną. Klauzula sumienia dotyczy nie tylko lekarzy, ale również pielęgniarek i położnych. Zgodnie z art. 23 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej, pielęgniarka i położna może powstrzymać się, po uprzednim powiadomieniu na piśmie przełożonego, od wykonania świadczenia zdrowotnego niezgodnego z jej sumieniem, jednakże z wyjątkiem przypadków niebezpieczeństwa utraty życia lub poważnego uszczerbku na zdrowiu pacjenta. Powoływanie się na klauzulę sumienia jest niedopuszczalne w celu dyskryminacji jakiejś grupy pacjentów ze względu na rasę, narodowość, poglądy polityczne, przekonania religijne czy orientację seksualną. Rozwiązanie to wydaje się uzasadnione nie tylko obowiązkiem przestrzegania praw człowieka. W myśl przepisów obowiązującego prawa konflikt z sumieniem może dotyczyć jedynie danego świadczenia zdrowotnego, a nie osoby pacjenta .

    Lekarski Egzamin Państwowy (LEP) - egzamin państwowy przeprowadzany w trakcie stażu podyplomowego lekarza, konieczny do uzyskania pełnego prawa wykonywania zawodu lekarza. Analogicznie, lekarze dentyści zdają Lekarsko-Dentystyczny Egzamin Państwowy (LDEP). Projekt ustawy nr 89417-6 – projekt rosyjskiej ustawy federalnej "O wprowadzeniu zmian do Ustawy Federalnej "O ochronie dzieci przed informacją szkodliwą dla ich zdrowia i rozwoju" oraz poszczególnych aktów ustawodawczych Federacji Rosyjskiej w sprawie dostępu w sieci Internet do informacji niezgodnej z prawem", który proponuje wprowadzenie do ustaw federalnych zapisów przewidujących filtrowanie serwisów internetowych na podstawie rejestru i blokowanie zakazanych zasobów internetowych. Szereg ekspertów w swoich wypowiedziach wskazuje na zagrożenie wykorzystania danego projektu do cenzurowania Internetu.

    Zakład lecznictwa uzdrowiskowego – zakład opieki zdrowotnej działający na obszarze uzdrowiska, utworzony w celu udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego, w ramach kierunków leczniczych i przeciwwskazań ustalonych dla danego uzdrowiska, w szczególności wykorzystujący warunki naturalne przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych.

    Błąd medyczny – nieumyślne działanie, zaniedbanie lub zaniechanie lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej lub osoby wykonującej inny zawód medyczny powodujące szkodę pacjenta. Na błąd medyczny muszą składać się następujące elementy: postępowanie niezgodne z powszechnie uznanym stanem wiedzy medycznej, wina nieumyślna (tzw. lekkomyślność lub niedbalstwo), ujemny skutek popełnionego błędu, związek przyczynowy między popełnionym błędem, a ujemnym skutkiem postępowania leczniczego w postaci śmierci pacjenta, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Następstwem błędów medycznych mogą być choroby jatrogenne.

    Zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych: Podstawowym celem ustawy, na jaki wskazywali autorzy projektu ustawy o usługach detektywistycznych było poddanie działalności agencji detektywistycznych „kontroli Państwa”. Wyrazem takiego stanowiska są nałożone na przedsiębiorców świadczących tego typu usługi obowiązki, które wyznaczają podstawowe zasady prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług detektywistycznych. Jatrogenia ("pochodzący od lekarza") – zachowania personelu medycznego: lekarza bądź lekarza weterynarii, ratowników medycznych, pielęgniarek, opiekunów medycznych czy salowych, które wywierają szkodliwy wpływ na stan psychiczny (jatropsychogenia) lub fizyczny (jatrosomatopatia) pacjenta. Zachowania takie wywołują u pacjenta zaburzenia lękowe, depresyjne itp. i powodują dodatkowe schorzenia czy dolegliwości wywołane przez sugestię lub nieprawidłowe leczenie. Większość błędów jatrogennych jest związana z niedostarczeniem niezbędnych informacji, niewłaściwym ich przekazaniem, z nieprawidłową postawą wobec chorego, brakiem wiedzy, empatii lub umiejętności psychologicznych w kontakcie z chorym. Wynikiem błędów jatrogennych jest prawie zawsze lęk i poczucie zagrożenia.

    (…) lub czasopisma – fragment zdania usunięty z przyjętego już w 2002 rządowego projektu nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji, zmieniający sens i zakres obowiązywania niektórych kluczowych ustaleń tej ustawy.

    Dodano: 19.10.2010. 08:12  


    Najnowsze