• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Kosmopedia - źródło wiedzy o kosmetykach on-line

    27.09.2010. 00:21
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Kosmetologia - dyscyplina związana z chemią i medycyną - zyskuje coraz większy prestiż. Studia licencjackie i magisterskie na tym kierunku oferują już nie tylko uczelnie medyczne.


    Kosmetolog powinien znać podstawy m.in. anatomii, fizjologii, patofizjologii, biochemii, histologii, dermatologii, immunologii, onkologii skóry, medycyny estetycznej, toksykologii, laseroterapii, perfumerii, etyki oraz nauk o zdrowiu. Popularyzacją tej dziedziny wiedzy zajmuje się nowo otwarty wortal internetowy www.kosmopedia.org stworzony przez Związek Przemysłu Kosmetycznego.

    Informacje o działaniu, składzie i bezpieczeństwie kosmetyków, w tym specyfików dla dzieci, opracowują eksperci wortalu. Na pytania internautów odpowiadają eksperci: dermatolog dr n. med. Maria Noszczyk, chemik kosmetolog dr inż. Jacek Arct, dr nauk medycznych inż. Katarzyna Pytkowska, dermatolog-wenerolog dr n. med. Beata Kręcisz, dermatolog dr n. med. Kamila Padlewska.

     

     

    Ci sami eksperci konfrontują fakty i mity dotyczące kosmetyków, głosząc hasło: "Nie wierz plotkom, zaufaj nauce".

     

    "Rynek kosmetyków to jeden z szybciej rozwijających się rynków. Wraz z jego dynamicznym rozwojem wzrasta świadomość konsumentów, ale i narastają mity oraz wątpliwości na temat kosmetyków. Polski Związek Przemysłu Kosmetycznego od lat monitoruje informacje na temat kosmetyków pojawiające się w mediach" - piszą twórcy serwisu, nazywając go "odpowiedzią na brak wiarygodnych źródeł informacji, rzetelnej i naukowej wiedzy o kosmetykach".

     

    Na stronie www.kosmopedia.org każdy internauta może skorzystać z wyszukiwarki składników kosmetyku. Wystarczy wpisać składnik z opakowania kremu lub innego preparatu, aby dowiedzieć się jakie ma działanie i czy jest bezpieczny. Na stronie zamieszczono również objaśnienie znaków, symboli i ostrzeżeń, które występują na opakowaniach kosmetyków.

     

    Encyklopedia tłumaczy skomplikowane nazwy chemiczne, często angielskie lub łacińskie, na język polski. Dodaje też nazwę zwyczajową. Dzięki temu można się dowiedzieć, że Achillea Millefolium Flower Water to destylat z krwawnika pospolitego.

     

    Wśród wielu mitów, z jakimi rozprawiają się naukowcy współpracujący z wortalem, jest twierdzenie o rakotwórczym działaniu antyperspirantów. Jak mit klasyfikują stwierdzenie, że parabeny zawarte w antyperspirantach mogą być przyczyną raka piersi, a kolejny ich składnik - glin może wywoływać chorobę Alzheimera. Przekonują, że nic wspólnego prawdą nie ma też pogląd, że stosowanie antyperspirantów może powodować kumulowanie się toksyn w organizmie i zaburzać termoregulację.

     

    Zgodnie z analizą ekspertów serwisu Kosmopedia, mit ten ma dwa źródła: internetowy "łańcuszek" i badania, w których znaleziono parabeny w tkance nowotworowej piersi.

     

    "Tkanki nowotworowe kumulują wiele różnych związków chemicznych, które +krążą+ w naszym organizmie. Jednak pochodzą one przede wszystkim z krwioobiegu. W przypadku piersi nie ma możliwości, aby substancja, którą zaaplikujemy pod pachą przeniknęła do gruczołu piersiowego. Kierunek przepływu płynów ustrojowych odbywa się od gruczołu piersiowego w kierunku pachy i znajdujących się tam węzłów chłonnych, a następnie do dalszych organów w naszym ciele" - czytamy w serwisie.

     

    Autorzy opinii podkreślają, że w 2002 r. dr Mirick z Fred Hutchinson Cancer Research Centre przedstawiła wyniki badań epidemiologicznych dotyczących możliwego związku przyczynowego między stosowaniem antyperspirantów a występowaniem raka piersi. Badania przeprowadzone na grupie kilkuset kobiet w wieku 20-74 lata, u których w przeszłości zdiagnozowano raka sutka, z uwzględnieniem wszystkich możliwych czynników nie związanych ze stosowaniem antyperspirantów (liczba porodów, występowanie raka piersi, przyjmowanie hormonów, palenie papierosów, spożywanie alkoholu) wykluczyły całkowicie wpływ stosowania antyperspirantów na ewentualne powstawanie raka sutka.

     

    Za kolejny mit lekarze i kosmetolodzy uważają opinię, jakoby kosmetyki naturalne były bardziej bezpieczne, niż "naszpikowane chemią". Jak wyjaśniają, to że produkt uzyskał certyfikaty kosmetyku naturalnego lub organicznego nie oznacza, że jest bardziej bezpieczny, niż produkt konwencjonalny. Ich zdaniem, substancje pochodzące tylko i wyłącznie z natury nie są co do zasady bardziej bezpieczne, mniej uczulające, niż substancje syntetyczne.

     

    "Stosowanie wyłącznie kosmetyków naturalnych przez osoby o cerze wrażliwej nie jest gwarancją, że u tej osoby nie wystąpi reakcja alergiczna. Surowce naturalne lub organiczne często mogą zawierać w sobie wiele - nawet kilkadziesiąt lub kilkaset - różnych związków i składników chemicznych. Niektóre z nich są alergenami. 26 potencjalnych alergenów, które należy wykazywać w składzie na opakowaniu kosmetyku to substancje naturalne, które występują w większości naturalnych olejków eterycznych i wyciągów roślinnych. Należy zatem pamiętać, że kosmetyki naturalne również mogą uczulać" - ostrzega alergolog.

     

    PAP - Nauka w Polsce

     

    kol/ agt/bsz


    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Rak gruczołu sutkowego (rak piersi, łac. carcinoma mammae) – najczęstszy nowotwór gruczołu sutkowego. Na świecie rak gruczołu sutkowego jest najczęstszym nowotworem złośliwym u kobiet. W Polsce w 2002 roku stanowił blisko 13% rozpoznań nowotworów złośliwych płci. Rak sutka występuje także u mężczyzn, jest jednak rzadki; zwykle jest też późno rozpoznawany. Od lat 70. notowano na całym świecie wzrost zachorowań na raka sutka, tendencja utrzymywała się do lat 90. Zjawisko to mogło być spowodowane zarówno zmianami w stylu życia kobiet w krajach zachodnich, jak i wzrostem wykrywalności raka. Parabeny, nipaginy - estry kwasu p-hydroksybenzoesowego o działaniu bakteriobójczym i grzybobójczym; stosowane jako środki konserwujące leków i kosmetyków; mogą być przyczyną uczuleń. Kosmeceutyk – środek działający leczniczo. Dzięki specyficznym właściwościom pielęgnacyjnym i leczniczym, odgrywają one coraz większą rolę, np. w dermatologii. Od lat 70. ubiegłego stulecia stanowią one odrębną grupę kosmetyków. Oprócz działania leczniczego wykazują one działanie pielęgnacyjne, dzięki zawartości aktywnych składników, które mogą wpływać na procesy fizjologiczne zachodzące w skórze człowieka. Kosmeceutyki wyróżniają się zwiększoną ilością i dużym stężeniem substancji aktywnych (leczniczych). Do ich tworzenia wykorzystuje się najnowsze wynalazki z dziedziny biotechnologii i farmakologii.

    Środek błonotwórczy – substancja chemiczna, składnik niektórych kosmetyków. Obecność tych środków w kosmetykach powoduje powstanie po ich użyciu ciągłej błony na włosach bądź paznokciach (w zależności od miejsca nałożenia kosmetyku). Dermokosmetyki - nazwa powstała z połączenia dwóch pojęć: kosmetyków i farmaceutyków. Do dermokosmetyków najczęściej zaliczamy kremy przeciw starzeniu i kremy nawilżające. Dermokosmetyki to produkty zawierające aktywne biologicznie substancje, które mają mieć działanie podobne do tych jakie mają leki. Badania dermatologiczne faktycznie potwierdzają znacznie szersze działanie niż tylko te tradycyjne, związane z nawilżaniem (np. Chen et al; Zettersten, Ghadially, Feingold, Crumrine & Elias, 1997). Jednak pomimo doniesień o korzyściach jakie przynosi stosowanie dermokosmetyków, pojęcie to funkcjonuje tylko jako slogan marketingowy, tzn. nie ma silnych dowodów, na to, że produkty tak oznaczone spełniają funkcję która jest sugerowana przez ich nazwę. Dlatego to do konsumenta należy ocena istotności wszystkich przesłanek i podjęcia decyzji, czy warto więcej zapłacić za dermokosmetyki.

    Glukozynolany, glukozynolaty – grupa związków organicznych, należących do glikozydów, złożonych z reszty cukrowej, którą stanowi glukon i łańcucha bocznego - różnego dla różnych glukozynolanów.
    Glukozynolany występują naturalnie w roślinach, ich bogatym źródłem są rośliny z rodziny Brassicaceae. Badania naukowe dowodzą, że często spożywane glukozynolaty mogą zapobiegać rozwojowi raka piersi, prostaty, płuc i żołądka. Spirogerman (spirogermanium, S 99 A, SPG, Spiro-32) – syntetyczny, organiczny związek germanu hamujący syntezę DNA, RNA i białek, mający więc potencjalne działanie przeciwnowotworowe. Zakończone zostały badania kliniczne II fazy dotyczące zastosowania związku w chemioterapii nowotworów narządów płciowych kobiet, glejaków, zaawansowanego raka gruczołowego sutka, raka płuc innego niż drobnokomórkowy, przerzutów raka płuc, przerzutów czerniaka złośliwego, zaawansowanego raka nerkowokomórkowego, przerzutowych nowotworów przewodu pokarmowego, chłoniaków i przerzutów albo wznowy raka żołądka. Jak dotąd, nie rozpoczęto żadnego badania klinicznego III fazy. Innymi możliwymi zastosowaniami spirogermanium są leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów i choroby Chagasa. Lek wywołuje odwracalne objawy neurotoksyczne i pneumotoksyczne i podawany jest dożylnie.

    Mammografia – radiologiczna metoda badania piersi u kobiet. Polega na wykonaniu serii zdjęć gruczołu przy użyciu promieni rentgenowskich. Jej zdolność do uwidoczniania szeregu charakterystycznych zmian pozwala na wczesne rozpoznanie raka piersi oraz innych patologii sutka, zanim staną się one jawne klinicznie. Eribulina – organiczny związek chemiczny. W postaci mezylanu (soli kwasu metylosulfonowego) stosowany jako lek trzeciego rzutu w leczeniu raka piersi (halaven, Eisai Inc.). Była lub jest przedmiotem wielu badań klinicznych dotyczących innych chorób nowotworowych. Jest otrzymywana syntetycznie. Zawiera makrocykliczny fragment szkieletu naturalnej halichondryny B wyizolowanej z gąbek morskich (występującej m.in w gąbce Halichondria okadai).

    International Nomenclature of Cosmetic Ingredients w skrócie INCI (Międzynarodowe nazewnictwo składników kosmetyków) – system nazewnictwa mający na celu ujednolicenie nazewnictwa składników kosmetyków. Obecnie według prawa Unii Europejskiej we wszystkich krajach członkowskich produkty kosmetyczne muszą mieć opis składników.

    Efekt pominięcia (ang. omission bias) jest jednym z występujących u ludzi błędów poznawczych. Określa tendencję do oceniania szkodliwych działań jako gorsze i bardziej niemoralne, niż równie szkodliwa bezczynność i niedziałanie. Przy podejmowaniu decyzji błąd ten działa podobnie, jak efekt statusu quo i powoduje, że ludzie nie podejmują działań, które, choć pozytywne, wiążą się z jakimikolwiek kosztami. W większości wypadków ludzie nie zdają sobie sprawy z tego, że bezczynność również jest jakąś decyzją i w związku z tym może być oceniana równorzędnie z innymi decyzjami. Jeśli powoduje równie wiele szkód, jak jakieś działanie, to może być równie zła, co ono.

    Metabolity wtórne – grupa związków organicznych, które nie są bezpośrednio niezbędne do wzrostu i rozwoju organizmu. Synteza związków określanych jako metabolity wtórne jest charakterystyczna dla roślin wyższych, grzybów i bakterii. Poznano kilkadziesiąt tysięcy związków zaliczanych do metabolitów wtórnych. Szacuje się, że może istnieć około 200 000 takich związków. W przypadku niektórych związków chemicznych występujących w komórkach roślinnych, ocena czy jest on bezpośrednio niezbędny do działania organizmu jest trudna. Substancje pomocnicze – substancje pochodzenia naturalnego lub syntetyczne (związki chemiczne) oraz ich mieszaniny wchodzące w skład postaci leku, które swoim działaniem nie wywierają wpływu farmakologicznego na organizm chorego, ani nie wchodzą w niepożądane reakcje wpływające na trwałość leku. Substancje pomocnicze w przeciwieństwie do czynnych stanowią tę część składników leku, która nie bierze udział w poprawie jego stanu, ale może ułatwiać przyjęcie leku. Niektórych substancji (np. sacharoza, glukoza, galaktoza, skrobia pszeniczna, laktoza, aspartam) nie można stosować w określonych jednostkach chorobowych (lub można stosować tylko w ograniczonych ilościach).

    Zabieg Halsteda (ang. Halsted mastectomy, Meyer mastectomy, radical mastectomy; łac. mastectomia modo Halsted, mastectomia radicalis) - zabieg usunięcia gruczołu piersiowego wraz z wycięciem węzłów pachowych po tej samej stronie z usunięciem mięśnia piersiowego większego oraz mięśnia piersiowego mniejszego. Kiedyś metoda z wyboru w leczeniu operacyjnym raka sutka, w latach 80. coraz częściej zarzucany na rzecz zmodyfikowanej radykalnej mastektomii sposobem Pateya i jeszcze bardziej oszczędzających zabiegów. Obecnie wskazaniem do operacji Halsteda są tylko guzy bardzo duże lub naciekające mięsień piersiowy większy. Żywienie mineralne roślin, mineralne odżywianie roślin, gospodarka składnikami mineralnymi – proces pobierania przez roślinę związków nieorganicznych z roztworu glebowego, powietrza lub środowiska wodnego. W organizmach roślinnych stwierdzono występowanie około 50 różnych pierwiastków, jednak tylko 13 uznaje się za niezbędne dla ich życia. Kryterium uznania za niezbędny jest powstawanie zaburzeń w procesach życiowych w sytuacji, gdy badany pierwiastek zostanie usunięty ze środowiska organizmu. Oprócz 13 niezbędnych pierwiastków w organizmie rośliny mogą występować także takie, których obecność może pozytywnie wpływać na jego działanie. Jest to grupa pierwiastków korzystnych dla roślin.

    Kwas karminowy, koszenila, karmina (E120) – organiczny związek chemiczny, naturalny ciemnoczerwony barwnik pozyskiwany z wysuszonych, zmielonych owadów, zwanych czerwcami kaktusowymi (Dactylopius coccus), żyjących w Meksyku. Od starożytności aż po XVI wiek uzyskiwano go także z czerwców polskich (Porphyrophora polonica). Jest jednym z nielicznych rozpuszczalnych w wodzie naturalnych barwników, które nie ulegają degradacji z upływem czasu. Jest najbardziej odporny na działanie światła, podwyższonej temperatury i utlenianie spośród wszystkich naturalnych barwników, a nawet bardziej trwały niż niektóre barwniki syntetyczne. Większość konsumentów nie jest świadoma, że koszenila pochodzi z owadów, przez co jest nieodpowiednia dla wegetarian oraz wegan. Jej stosowanie jest obecnie zakazane w niektórych krajach i religiach.

    Dodano: 27.09.2010. 00:21  


    Najnowsze