• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lek na trądzik szkodzi jelitom

    17.04.2010. 21:09
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Preparat stosowany w leczeniu trądziku - izotretynoina, ma związek ze zwiększonym ryzykiem nieswoistego zapalenia jelit - wynika z badań opublikowanych w "American Journal of Gastroenterology".

    Izotretynoina jest składnikiem niektórych leków na trądzik produkowanych głównie przez szwajcarską firmę Roche Pharmaceuticals. W ubiegłym roku producent wycofał z amerykańskiego rynku zawierający izotretynoinę lek o nazwie Accutane, głównie ze względu na konkurencję, ale nie bez znaczenia były też koszty związane z pozwami składanymi przez pacjentów, twierdzących, że preparat ten wywołał u nich nieswoiste zapalenie jelita. Na europejskim rynku lek ten wciąż jest dostępny pod nazwą Roaccutane.

    Choć producent zapewnia, że nie ma dowodów na to, by sam lek wpływał na rozwój przewlekłych chorób jelit, najnowsze badania potwierdziły, że związek jednak istnieje.

    Naukowcy z Uniwersytetu Karoliny Północnej w Chapel Hill wykazali, że u osób stosujących izotretynoinę przez ryzyko wrzodziejącego zapalenia jelita grubego rok zwiększyło się czterokrotnie. Co więcej, im większe dawki leku przyjmowali pacjenci, tym związek był silniejszy.

    Autor badań dr Seth Crockett zastrzega jednak, że niezbędne są dalsze badania, by wyjaśnić niejasności związane z działaniem izotretynoiny na niektórych pacjentów. Zaznacza przy tym, że choć ogólne ryzyko chorób jelit u osób stosujących ten lek jest stosunkowo niewielkie, pacjenci cierpiący na cięższe postaci trądziku powinni być świadomi tej zależności, zanim preparat ów zostanie im przepisany.

    Naukowcy nie poznali jeszcze mechanizmu leżącego u podstaw tego związku, jednak podejrzewają, że lek może wywoływać zaburzenia funkcji immunologicznych jelit, co z kolei może przyczyniać się do rozwoju nieswoistego zapalenia jelit, które najczęściej objawia się pod postacią wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Leśniowskiego-Crohna. O ile wzrost ryzyka był wyraźny w przypadku pierwszej choroby, nie zaobserwowano wpływu izotretynoiny na drugą. Jak wyjaśnia, dr Crockett, mimo wielu podobieństw, choroby te różnią się szczegółami związanymi z działaniem układu odpornościowego.

    Badacze uspokajają jednocześnie, że sam fakt występowania cięższej postaci trądziku nie ma związku ze zwiększonym ryzykiem chorób jelit. KOC

    PAP - Nauka w Polsce

    tot/ agt/

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Enteropatyczne zapalenie stawów − choroba z kręgu spodyloartropatii zapalnych o nieznanym mechanizmie, występująca u 11% chorych na wrzodziejące zapalenie jelita grubego i 21% chorych na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Enteropatyczne zapalenie stawów jest najczęstszą pozajelitową manifestacją tych chorób. Prawdopodobne mechanizmy mające znaczenie dla rozwoju choroby to: zwiększona przepuszczalność jelit i czynniki immunogenetyczne. Ostre rozdęcie okrężnicy - powikłanie m.in. wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (rozwija się u około 4% chorych) czy rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego (łac. colitis ulcerosa, CU), zaliczane do grupy nieswoistych zapaleń jelit (Inflammatory bowel disease – IBD) – jest przewlekłym procesem zapalnym błony śluzowej odbytu lub jelita grubego, o nieustalonej dotychczas etiologii.

    Mesalazyna (kwas 5-aminosalicylowy; mesalamina, 5-ASA) (łac. acidum 5-aminosalicylicum) – organiczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, aminowa pochodna kwasu salicylowego, używany głównie w leczeniu wrzodziejącego zapalenie jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Pomimo członu "azyna" w nazwie zwyczajowej, mesalazyna nie jest związkiem azowym. Choroba Leśniowskiego-Crohna (łac. morbus Leśniowski-Crohn, morbus Crohn, ileitis terminalis, ileitis regionalis, skrót: "ChL-C") – zapalna choroba jelita o niewyjaśnionej etiologii, zaliczana do grupy nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Opisana została po raz pierwszy przez polskiego lekarza Antoniego Leśniowskiego w 1904 roku, dokładniejszego opisu dostarczył Burrill Bernard Crohn ze współpracownikami w 1932 roku. Stąd też znana jest powszechnie w innych krajach jako choroba Crohna. Jest to przewlekły, nieswoisty proces zapalny ściany przewodu pokarmowego. Może dotyczyć każdego jego odcinka, lecz najczęściej lokalizuje się w końcowej części jelita cienkiego oraz początkowej jelita grubego. Z tego względu dawniej określane także jako ileitis terminalis.

    Pancolitis jest to bardzo poważna postać wrzodziejącego zapalenia jelita grubego w której choroba zajmuje całe jelito grube. Zastawka krętniczo-kątnicza jest otwarta i mogą przez nią przedostawać się mediatory procesu zapalnego z jelita grubego do jelita cienkiego i powodować zmiany w końcowej części jelita krętego (dzieje się tak u 15-20% chorych u których stwierdza się pancolitis).

    Dodano: 17.04.2010. 21:09  


    Najnowsze