• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lekarze: astma dotyczy najdrobniejszych dróg oddechowych

    06.04.2011. 12:53
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    W astmie, procesy zapalne toczą się w całym dolnym układzie oddechowym. Dlatego, przyszłością w terapii tej choroby są inhalatory ciśnieniowe dostarczające leki do najdrobniejszych oskrzeli i oskrzelików - mówili lekarze we wtorek na spotkaniu prasowym.

    Na astmę - przewlekłe schorzenie zapalne dolnych dróg oddechowych - cierpi na świecie ok. 300 mln osób, a w Polsce - 4 mln. W chorobie dochodzi do silnego zwężenia światła oskrzeli, czemu towarzyszą takie objawy, jak duszność, ataki kaszlu, świszczący oddech.

    ,,Astma może prowadzić do śmierci i inwalidztwa, ale tylko wtedy, gdy jest nierozpoznana, zaniedbana i źle leczona" - podkreślił prof. Andrzej Fal, kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych i Alergologii Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie. Dzięki nowym lekom, osoby, które na nią cierpią mogą dziś prowadzić normalne, aktywne życie.

    Zwężenie oskrzeli u chorych na astmę jest spowodowane przez dwa mechanizmy - przewlekły proces zapalny w dolnym układzie oddechowym oraz skurcz mięśni gładkich oskrzeli. Dlatego, podstawę w terapii choroby stanowią dwa leki wziewne - glikokortykosteroid, który łagodzi proces zapalny w oskrzelach i długodziałający beta2-mimetyk, który je rozkurcza.

    Jak podkreślił prof. Fal, najlepiej podawać je w jednym inhalatorze - zamiast w dwóch osobnych - bo to znacznie zwiększa skuteczność leczenia. Po pierwsze, z badań wynika, że obydwa leki działają synergistycznie, czyli wzajemnie wzmagają swoje efekty, a po drugie, stosując jeden inhalator pacjenci lepiej przestrzegają zaleceń lekarskich. W Polsce, dostępność tych preparatów dla pacjentów jest dobra, ze względu na refundację.

    Z danych przytoczonych przez prof. Andrzeja Emeryka, kierownika Kliniki Chorób Płuc i Reumatologii Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, wynika, że tylko 36 proc. chorych, którzy korzystają z dwóch różnych inhalatorów używa ich prawidłowo i zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku jednego inhalatora, odsetek ten wynosi nawet 92 proc. Jego zdaniem, ważnym warunkiem prawidłowego stosowania inhalatorów jest też łatwość ich użycia.

    ,,Astma to choroba, która króluje w całym dolnym układzie oddechowym, tj. większych i średnich oskrzelach, ale też w oskrzelikach i pęcherzykach płucnych, przy czym w najdrobniejszych drogach oddechowych procesy zapalne są bardzo nasilone" - zaznaczył prof. Fal. Po raz pierwszy zwrócono na to uwagę w 1946 r., ale opisano dopiero 24 lata temu, a wiedzę na ten temat wśród lekarzy zaczęto szerzyć ok. 10 lat temu, przypomniał.

    ,,Świadomość lekarzy w tym zakresie jest konieczna, ponieważ od niej zależy dobór inhalatorów mogących dostarczyć leki do najdrobniejszych oskrzeli, których średnica nie przekracza 2 mm. Równomierna dystrybucja leku przeciwzapalnego i rozkurczającego w całym drzewie oskrzelowym zwiększa skuteczność leczenia astmy. Z mojego doświadczenia wynika jednak, że wiedzę na ten temat ma tylko 30 proc. lekarzy" - zaznaczył prof. Fal.

    Jak wyjaśnił, średnica najdrobniejszych oskrzelików wynosi od 100 do 300 mikrometrów, czyli 0,1-03, mm. ,,Żeby lek tam dotarł, musi być podany w odpowiednim aerozolu" - powiedział prof. Fal.

    Zdaniem prof. Emeryka, takie możliwości dają inhalatory ciśnieniowe oparte na nośniku bezfreonowym (tj. hydrofluoroalkanach, HFA). Umożliwiają one podanie roztworu leków w postaci jednorodnych i superdrobnych cząstek, które są o ok. połowę mniejsze niż stosowane w innych inhalatorach. Poza tym, obłok takiego aerozolu wolniej się przemieszcza i nie wymaga od chorego koordynacji wziewu z inhalatora z wdechem.

    Z badań wynika, że inhalator ciśnieniowy zapewnia najwyższą depozycję leków w płucach - 66 proc. dawki leku dostającej się do układu oddechowego rozprzestrzenia się w centralnych, a 34 proc. - w obwodowych drogach oddechowych, tj. najmniejszych oskrzelach.

    ,,W przyszłości zapewne wszystkie wziewne metody leczenia astmy będą oparte o formułę superdrobnych cząstek" - podsumował prof. Emeryk.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga

    krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia.

    Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia.

    Beta2-mimetyki, leki β-adrenergiczne – grupa leków działających agonistycznie w stosunku do receptorów β2 zlokalizowanych w ścianach dróg oddechowych. Są wykorzystywane w terapii astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc oraz innych chorób przebiegających z obturacją w drogach oddechowych.

    Beta2-mimetyki, leki β-adrenergiczne – grupa leków działających agonistycznie w stosunku do receptorów β2 zlokalizowanych w ścianach dróg oddechowych. Są wykorzystywane w terapii astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc oraz innych chorób przebiegających z obturacją w drogach oddechowych.

    Terbutalina – organiczny związek chemiczny, krótko działający β2-mimetyk, stosowany w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (powoduje szybkie poszerzenie oskrzeli) oraz jako lek tokolityczny w celu opóźnienia zagrażającego porodu przedwczesnego (wskazanie niezatwierdzone przez FDA). Działanie wziewnej formy terbutaliny zaczyna się po około 15 min i utrzymuje do 6 godzin.

    Leki przeciwleukotrienowe (antagoniści leukotrienów) – grupa leków wprowadzona do lecznictwa pod koniec XX wieku i znajdująca zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej. Ich działanie polega na hamowaniu biosyntezy leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4 i LTE4) albo blokowaniu receptorów dla leukotrienów w ścianie oskrzeli. W chwili obecnej, leki przeciwleukotrienowe stanowią uzupełnienie leczenia przeciwzapalnego (kortykoterapii) astmy oskrzelowej.

    Świst wydechowy - przedłużony wydech, zwężone dolne drogi oddechowe na skutek obrzęku śluzówki, zalegania wydzieliny śluzowej, kurczu oskrzeli; występuje w obturacyjnym zapaleniu oskrzeli, astmie oskrzelowej, ciele obcym w dolnych drogach oddechowych.

    Dodano: 06.04.2011. 12:53  


    Najnowsze