• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lekarze: chcemy leczyć chorych na szpiczaka zgodnie ze standardami

    29.09.2011. 18:04
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Hematolodzy w Polsce ciągle nie mogą leczyć zgodnie ze światowymi standardami chorych na szpiczaka mnogiego, złośliwy nowotwór krwi - alarmowali lekarze w środę na konferencji prasowej w Warszawie.

    Jak podkreślali, mimo obietnic resortu zdrowia sprzed 1,5 roku ciągle brak programu terapeutycznego pozwalającego leczyć lenalidomidem (nowoczesny lek immunomodulujący - PAP) tych chorych na szpiczaka, u których nie można stosować innych leków. Jest to grupa pacjentów, u których doszło do nawrotu choroby po terapii lekiem o nazwie bortezomib lub u których na innych lekach wystąpiło powikłanie w postaci polineuropatii, tj. uszkodzenia nerwów obwodowych, które może nawet doprowadzić do kalectwa.

    Były wiceminister zdrowia Marek Twardowski mówił w maju 2010 r., że taki program terapeutyczny zostanie przyjęty we wrześniu 2010 r.

    "Z tego, co się dowiedziałem, program ten czeka na razie na ocenę w Agencji Oceny Technologii Medycznych" - powiedział prof. Aleksander Skotnicki, kierownik Katedry i Kliniki Hematologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

    Informację tę potwierdził w piśmie przesłanym PAP rzecznik prasowy MZ Piotr Olechno. "Wydanie rekomendacji przez prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych pozwoli na niezwłoczne umieszczenie powyższego programu w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia" - napisał. Zaznaczył też, że zgodnie ze stanowiskiem Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) leczenie preparatem linanlidomid chorych z rozpoznaniem szpiczaka mnogiego jest prowadzone w ramach chemioterapii niestandardowej.

    Wymaga to indywidualnej zgody NFZ, która jest przyznawana pacjentowi raz na trzy miesiące.

    Problem jednak w tym - podkreślali hematolodzy na spotkaniu - że fundusze na lek są rozliczane w ramach kontraktu szpitala z NFZ. A ponieważ lenalidomid jest drogi - cena miesięcznej terapii wynosi 20 tys. zł - a pieniądze są potrzebne również na leczenie pacjentów z innymi chorobami, więc szpitale się zadłużają. "Ja, lecząc swoich pacjentów, generuję dla szpitala co najmniej 1,2 mln długu rocznie" - podkreślił prof. Skotnicki. Dlatego dyrektorzy placówek nie chcą przeznaczać funduszy na chemioterapię niestandardową.

    "Przykre jest to, że w Polsce hematolog musi walczyć o chorego z Ministerstwem Zdrowia, NFZ oraz dyrektorem szpitala" - dodał specjalista.

    Według Wiesławy Adamiec, prezes Fundacji "Carita - Żyć ze Szpiczakiem", w wielu województwach dyrektorzy szpitali wymagają, by chory, który otrzymał zgodę NFZ na leczenie lenalidomidem, przyniósł ze sobą pisemne zapewnienie z funduszu, że na pewno zapłaci on za terapię.

    W bardzo trudnej sytuacji finansowej jest również Klinika Hematologii i Transplantologii Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. "W tym roku kontrakt z NFZ wykorzystaliśmy na kontynuację leczenia lenalidomidem tych chorych, u których lek został włączony wcześniej i u których zadziałał. Aby leczyć nowych chorych szpital musi kupować go z własnych funduszy" - tłumaczyła dr Maria Bieniaszewska z GUM.

    Według prof. Anny Dmoszyńskiej, przewodniczącej Polskiej Grupy Szpiczakowej, jeśli u chorego na szpiczaka mnogiego rozwija się polineuropatia, to na całym świecie podaje mu się lenalidomid. A jeśli cierpi on na niewydolność nerek, to lekiem z wyboru jest bortezomib. Tymczasem w Polsce niewydolność nerek jest przeciwwskazaniem do zastosowania tego leku u pacjenta.

    Rzecznik MZ zapewnił w piśmie skierowanym do PAP, że MZ planuje przystąpić do nowelizacji programu "w zakresie umożliwiającym leczenie w pierwszej linii preparatem bortezomib". Zwrócił zarazem uwagę, że w obecnym programie leczenia bortezomibem w drugiej, trzeciej lub czwartej linii nie ma zapisu dyskwalifikującego chorych z niewydolnością nerek. Wyjątkiem jest niewydolność "w następstwie podawania bortezomibu".

    W rozmowie z PAP krajowy konsultant ds. hematologii prof. Wiesław Jędrzejczak podkreślił jednak, że zgodnie z obecnymi zapisami programu pacjenci z niewydolnością nie mogą otrzymać bortezomibu. Nie jest to napisane wprost, ale zapisy programu dyskwalifikują wszystkich chorych z klirensem kreatyniny (wskaźnik czynności nerek - PAP) gorszym niż u zdrowej osoby - wyjaśnił.

    Jak ocenił prof. Skotnicki, w Polsce lenalidomid jest stosowany w bardzo niewielkiej grupie pacjentów ze szpiczakiem, tj. u 150 na ok. 8 tys. wszystkich chorych. Dodał, że jest to lek skuteczny i bezpieczny, dzięki niemu chorzy mogą uniknąć niesprawności i prowadzić normalne życie.

    "Jako pacjenci mamy już dość obietnic decydentów. Nie można obiecywać różnych rzeczy w kółko, bo nowotwór nie poczeka, będzie się rozwijał" - mówił na spotkaniu Jacek Gugulski, prezes Polskiej Koalicji Organizacji Pacjentów Onkologicznych. Zaapelował jednocześnie o to, by decyzje o leczeniu pacjentów podejmowali lekarze, a nie urzędnicy.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga 

    jjj/ agt/ mag/ gma/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Eplerenon – syntetyczny steroid, bloker receptora aldosteronowego stosowany w leczeniu niewydolności serca. Nazwa handlowa leku to Inspra (Pfizer) lub Eleveon (Zentiva). Zalecany jest w leczeniu uzupełniającym u pacjentów z dysfunkcją skurczową lewej komory (EF < 40%) i klinicznymi objawami niewydolności serca po przebytym zawale, razem z beta-blokerami. Eplerenon można stosować razem z diuretykami tiazydowymi. Gdy jest stosowany razem z inhibitorem ACE lub sartanem, a także u pacjenta z niewydolnością nerek, powinno się często kontrolować kaliemię. Przeciwwskazaniem do stosowania antagonistów aldosteronu jest hiperkaliemia ≥ 5 mmol/l w surowicy. Terapia nerkozastępcza – formy leczenia zastępujące funkcję nerek i podtrzymujące życie w niewydolności nerek. Zalicza się do nich: Gottlieb Burckhardt (ur. 1836, zm. 1907) – szwajcarski lekarz psychiatra. Pionier psychochirurgii. W 1891 roku dokonał wycięcia części kory mózgowej u sześciu pacjentów chorych psychicznie. W 1882 roku został dyrektorem zakładu dla chorych umysłowo w Marin.

    Urząd Nadzoru Ubezpieczeń Zdrowotnych – urząd utworzony jako element reformy systemu opieki zdrowotnej wprowadzonej od 1999 oraz jako centralny organ administracji rządowej sprawujący nadzór nad kasami chorych. Jego zadaniem miała być ochrona interesów ubezpieczonych. Urzędem kierował prezes powoływany przez Prezesa Rady Ministrów na wniosek ministra zdrowia. Urząd sprawował nadzór nad gospodarką finansową kas chorych i współpracujących z nimi zakładów opieki zdrowotnej. W 2002 rząd SLD-PSL planował jego likwidację wraz z Urzędem Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi i Państwowym Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i przekazanie jego zadań Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych, ostatecznie jednak nie zrealizowanego tego zamiaru w związku z likwidajcą kas chorych i powołaniem w ich miejsce w 2003 Narodowego Funduszu Zdrowia nad którym nadzór powierzono Ministrowi Zdrowia. Prezesem UNUZ była Teresa Kamińska a następnie Michał Żemojda, którego zastąpił Maciej Tokarczyk. Przewlekła niewydolność serca (łac. insufficientia cordis chronica, ang. chronic heart failure) – postępujący zespół objawów wynikających ze zmniejszenia pojemności minutowej serca, któremu towarzyszą obiektywne dowody dysfunkcji mięśnia sercowego i odpowiadający na leczenie stosowane w niewydolności serca. Najczęstszą jego przyczyną jest choroba niedokrwienna serca. Ale może też być powikłaniem nadciśnienia, kardiomiopatii, zapalenia mięśnia sercowego. Tradycyjnie dzieli się niewydolność serca na lewo- i (lub) prawokomorową, oraz na skurczową i rozkurczową. Ostra niewydolność serca jest odmiennym klinicznie zespołem, który może (ale nie musi) rozwinąć się wskutek dekompensacji przewlekłej niewydolności serca, wymagającym innego postępowania i leczenia. Przewlekła niewydolność serca jest w krajach rozwiniętych pierwszą przyczyną hospitalizacji po 65. roku życia. Odpowiednio leczona u większości pacjentów może być kontrolowana, wciąż jednak jest stanem zagrażającym życiu, z roczną śmiertelnością rzędu 10%.

    Terapia fotodynamiczna (PDT) – forma leczenia, w której wykorzystuje się nietoksyczne związki światłoczułe, które po ekspozycji na specyficzny rodzaj światła, stają się toksyczne dla komórek nowotworowych i innych chorych komórek. PDT wykazuje również zdolność do zabijania komórek mikroorganizmów, w tym bakterii, grzybów i wirusów. PDT jest powszechnie stosowana w leczeniu trądziku. Jest ona stosowana klinicznie do leczenia wielu schorzeń, w tym związanego z wiekiem zwyrodnienia plamki żółtej i nowotworów złośliwych. Jest uznanawana jako strategia leczenia, która jest zarówno mało inwazyjna jak i minimalnie toksyczna. Rehabilitacja pulmonologiczna jest to postępowanie medyczne polegające na stosowaniu indywidualnego, wielospecjalistycznego programu obejmującego rozpoznanie, leczenie, wsparcie psychologiczne i edukację chorych na przewlekłe choroby układu oddechowego związane ze zmniejszeniem wydolności czynnościowej lub obniżeniem jakości życia.

    Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy (WOŚP) – fundacja charytatywna, której podstawowym celem zgodnie ze statutem jest: „działalność w zakresie ochrony zdrowia polegająca na ratowaniu życia chorych osób, w szczególności dzieci, i działanie na rzecz poprawy stanu ich zdrowia, jak również na działaniu na rzecz promocji zdrowia i profilaktyki zdrowotnej”. Szpital Św. Stanisława w Skierniewicach został otwarty 13 października 1872 roku za staraniem Stanisława Rybickiego. Szpital składał się z dwóch sal jedna dla kobiet druga dla mężczyzn posiadając 14 łóżek oraz z dwóch pokojów zapasowych każdy z jednym łóżkiem. Szpital posiadał pokój operacyjny wraz ze swoją apteką. Dodatkowo było pomieszczenie gospodarcze oraz kuchnia. Obsługę szpitala stanowili: starszy felczer na etacie, dwóch młodszych felczerów nieodpłatnych, akuszerka, pisarz, gospodyni i posługacz. Lekarzem kierującym w szpitalu był dr Stanisław Rybicki. Szpital na początku miał kłopoty finansowe lecz pod koniec 1873 r. budżet szpitala wrósł i dysponował 1279 rublami przynosząc zyski. Ze szpitala w 1874 r. skorzystało 123 chorych. Dochód szpitala wyniósł 3490 rubli i 84 kopiejki, natomiast wydatki 1296 rubli. Liczba chorych leczonych w szpitalu nie przekraczała 200 osób rocznie (192 chorych w 1893r. 133 chorych w 1895r.). Lekarstwa dla pacjentów przyrządzano na miejscu. W roku 1881 rezerwa finansowa szpitala przekroczyła 12,000 rubli co w planach było wybudowanie większego i nowego szpitala. Zgłoszone projekty napotkały niechęć i opór ówczesnych władz. Szpital Św. Stanisława funkcjonował do 1895 roku ze względu na przeniesienie szpitala w wydzierżawionym domu. W 1896 roku uzyskano zgodę od Administracji Księstwa Łowickiego na budowę nowego szpitala. Dzięki staraniom Stanisława Rybickiego powstał w Skierniewicach nowoczesny szpital, który otwarto w 1899 r.

    Pielęgnowanie - zespół czynności wchodzących w proces pielęgnowania chorych lub postępowania w zakresie ochrony zdrowia ludności. Specjalną rolą osoby pielęgnującej jest pomagać człowiekowi choremu lub zdrowemu w czynnościach mających na celu zapewnienie pełnego zdrowia lub powrotu do niego.

    Przewlekła niewydolność nerek (łac. insufficientia renum chronica, ang . chronic kidney disease) – zespół chorobowy rozwijający się w następstwie postępującego i nieodwracalnego upośledzenia czynności nerek, głównie przesączania kłębuszkowego. Jest wynikiem zmniejszenia się liczby nefronów w następstwie stwardnienia kłębuszków, zaniku cewek nerkowych i włóknienia tkanki śródmiąższowej nerek. Kryterium rozpoznania niewydolności nerek jest GFR <90 ml/min/1,73 m².

    Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją – święto obchodzone 23 lutego po ustanowieniu przez Ministerstwo Zdrowia od 2001 roku (lub od 2002 ustanowione przez Ministra Zdrowia Mariusza Łapińskiego, według niektórych źródeł). Celem tego dnia jest upowszechnienie wiedzy na temat depresji i zachęcenie chorych do leczenia. Organizowane są akcje informacyjne m.in. przez Fundację ITAKA. Niewydolność wielonarządowa (ang. multiple organ dysfunction syndrome, MODS; wcześniej – multiple organ failure, MOF) – stan, w którym u chorego doszło do niewydolności co najmniej dwóch narządów lub układów: centralnego układu nerwowego, układu krążenia, niewydolności oddechowej, niewydolności wątroby lub niewydolności nerek.

    Dodano: 29.09.2011. 18:04  


    Najnowsze