• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lekarze: cukrzyca źle leczona kosztuje więcej

    08.04.2011. 00:47
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Systemowa edukacja chorych na cukrzycę i nakłady na nowoczesne terapie są dla państwa kilkanaście razy tańsze niż radzenie sobie z poważnymi powikłaniami choroby u źle leczonych pacjentów - mówili diabetolodzy w czwartek na konferencji prasowej w Warszawie.



    ,,Inwestycje w programy prewencji cukrzycy oraz w dobrą opiekę diabetologiczną to klucz nie tylko do zmniejszenia kosztów ludzkich i społecznych, ale też ekonomicznych. Złe leczenie osób chorych na cukrzycę jest początkowo tańsze, ale już po trzech latach pacjenci zaczynają kosztować budżet państwa kilkanaście razy więcej z powodu tak poważnych powikłań, jak amputacja kończyn, utrata wzroku, choroby serca, nerek" - powiedział prof. Jan Tatoń z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

    Jak zaznaczył specjalista, jest to szczególnie ważne teraz, gdy świat i Polska stoją w obliczu epidemii cukrzycy. Eksperci szacują, że w naszym kraju żyje 2,6 mln osób cierpiących na to zaburzenie metabolizmu glukozy, ale drugie tyle ma znacznie podwyższone ryzyko cukrzycy (tzw. stan przedcukrzycowy). Prognozy są jeszcze bardziej pesymistyczne, gdyż Międzynarodowa Federacja Diabetologiczna (IDF) przewiduje, że do 2025 r. liczba chorych na cukrzycę w Polsce wzrośnie do ok. 4 mln.

    ,,Niestety w rankingu na temat jakości opieki diabetologicznej w krajach Unii Europejskiej, Polska zajmuje miejsce trzecie od końca" - przypomniał prof. Tatoń. Jest to związane m.in. z tym, że w naszym kraju brak systemowego programu edukacji i opieki nad chorymi na cukrzycę.

    Według diabetologa, dobre leczenie cukrzycy polega nie tylko na kontroli poziomu glukozy i hemoglobiny glikowanej (tj. związanej z glukozą - HbA1c) we krwi, ale też na utrzymywaniu w normie takich parametrów, jak ciśnienie krwi, poziom cholesterolu i trójglicerydów, stan nerek, masa ciała oraz stosowanie odpowiedniej diety, dbanie o stopy.

    U pacjentów, którzy tego nie robią znacznie częściej rozwijają się poważne powikłania, jak choroby układu sercowo-naczyniowego, w tym zawały serca i udary, uszkodzenie nerek wymagające leczenia nerkozastępczego, utrata wzroku oraz zespół stopy cukrzycowej, czyli zaburzenia czucia, które zwiększają ryzyko powstawania trudno gojących się ran na stopach, mogących prowadzić do amputacji.

    ,,Dostęp do nowoczesnych metod terapii cukrzycy jest oczywiście bardzo ważny, ale pacjent nie będzie w stanie z nich skorzystać, jeśli nie zostanie wyedukowany. Edukacja pacjenta jest fundamentem skuteczności leczenia we wszystkich schorzeniach, a szczególnie w chorobach przewlekłych" - powiedziała prof. Anna Czech z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.

    Według niej, diabetolodzy nie mają wystarczająco dużo czasu na edukację chorych. W ciągu 15-minutowej wizyty trudno im nawet przeprowadzić dobry wywiad medyczny. Dlatego ważne jest opracowanie systemowych rozwiązań, które pozwoliłyby tworzyć specjalne szkoły dla chorych na cukrzycę, zaznaczyła specjalistka. Poprawę w zakresie edukacji mogłoby też przynieść stworzenie etatu edukatora w placówkach publicznej służby zdrowia.

    Eksperci podkreślali też, że w Polsce brak programu prewencji cukrzycy. Jak ocenili, dzięki niemu można by zapobiec chorobie u połowy zagrożonych nią osób.

    Cukrzyca występuje w kilku odmianach, ale blisko 90 proc. stanowi cukrzyca typu 2, która - oprócz uwarunkowań genetycznych - jest silnie związana ze stylem życia, tj. zbyt kaloryczną dietą, nadwagą i brakiem ruchu. Rozwija się, gdy tkanki naszego organizmu przestają prawidłowo reagować na insulinę, hormon zarządzający metabolizmem glukozy. W rezultacie, poziom tego cukru we krwi niebezpiecznie wzrasta. Ten typ cukrzycy dotyczy głównie osób w średnim i starszym wieku, ale coraz częściej zapadają na nią dzieci.

    Drugą co do częstości odmianą cukrzycy jest cukrzyca typu 1 (do 10 proc. przypadków). Występuje ona najczęściej u dzieci i młodzieży i jest związana ze zniszczeniem komórek trzustki produkujących insulinę. Pacjenci z cukrzycą typu 1 muszą od początku otrzymywać iniekcje z tym hormonem.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga

     krf/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Cukrzyca typu MODY (MODY – akronim od ang. Maturity Onset Diabetes of the Young) – grupa rzadkich i uwarunkowanych genetycznie postaci cukrzycy, których objawy pojawiają się u osób w wieku 15-35 lat, a ich przebieg kliniczny jest zbliżony do cukrzycy typu 2. W przeciwieństwie do typu 1, który zawsze wymaga przyjmowania insuliny, chorzy z MODY często mogą przyjmować leki doustne. Stanowią 1–5% wszystkich przypadków cukrzycy.

    Cukrzyca typu MODY (MODY – akronim od ang. Maturity Onset Diabetes of the Young) – grupa rzadkich i uwarunkowanych genetycznie postaci cukrzycy, których objawy pojawiają się u osób w wieku 15-35 lat, a ich przebieg kliniczny jest zbliżony do cukrzycy typu 2. W przeciwieństwie do typu 1, który zawsze wymaga przyjmowania insuliny, chorzy z MODY często mogą przyjmować leki doustne. Stanowią 1–5% wszystkich przypadków cukrzycy.

    Retinopatia cukrzycowa (łac. retinopathia diabetica) – uszkodzenie naczyń krwionośnych siatkówki oka pojawiające się w przebiegu cukrzycy, zaliczane do mikroangiopatii cukrzycowej. Zmiany te rozwijają się wprost proporcjonalnie do długości cukrzycy oraz jej typu. Po 20 latach trwania cukrzycy stwierdza się u prawie wszystkich chorych na cukrzycę typu 1 oraz u 60% osób chorych na cukrzycę typu 2. Podstawowe znaczenie w patogenezie mają hiperglikemia i nadciśnienie tętnicze. Istotne są procesy prowadzące do nasilenia stresu oksydacyjnego i nadmierne wytwarzanie czynników wzrostu (IGF-1, PEDF).

    Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów).

    Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów).

    Doustne leki przeciwcukrzycowe – grupa leków w postaci tabletek stosowanych w cukrzycy. Leki te różnią się pod względem mechanizmu działania, profilu farmakologicznego, ale ich wspólną cechą jest zasadniczy efekt działania – obniżanie stężenia glukozy we krwi (działanie hipoglikemizujące). Doustne leki przeciwcukrzycowe znajdują zastosowanie przede wszystkim w leczeniu cukrzycy typu 2, oraz niektóre z nich (pochodne biguanidowe) pomocniczo w wybranych przypadkach cukrzycy typu 1 (zmniejszenie wahań glikemii poposiłkowej, obniżenie poziomu lipidów).

    Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne.

    Dodano: 08.04.2011. 00:47  


    Najnowsze