• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lekarze: Moczenia nocnego dzieci nie wolno bagatelizować

    26.11.2010. 00:11
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Moczenie nocne dzieci jest problemem natury medycznej, a nie psychologicznej. Jego przyczyną może być np. poważna wada rozwojowa, dlatego nie wolno go bagatelizować i zwlekać z wizytą u lekarza - mówili urolodzy w Warszawie.



    Jak przypomniała na konferencji prasowej urolog dr Karina Felberg z Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie, popularnym terminem "moczenie nocne" określa się mimowolne oddawanie moczu w nocy przez dziecko, które opanowało już tzw. trening czystości i ukończyło 5. rok życia.

    Jest to problem nie tylko medyczny, ale i społeczny - ok. 50 mln dzieci na świecie moczy się w nocy. Według dr Felberg, mimowolne oddawanie moczu dotyczy aż 16 proc. dzieci w wieku 6 lat, 11 proc. 7-latków, 2-3 proc. nastolatków i 1 proc. osób dorosłych. Zjawisko to często ustępuje samoistnie, ale odsetek osób moczących się najintensywniej, czyli co noc, nie zmienia się w poszczególnych grupach wiekowych aż do dorosłości.

    Zdaniem dr. Michała Maternika, nefrologa dziecięcego z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, wielu rodziców bagatelizuje problem moczenia nocnego dziecka i zwleka z pójściem do lekarza do czasu, gdy dziecko osiągnie wiek nastoletni. "Często są to osoby, które same moczyły się w nocy i uważają, że skoro u nich problem ustąpił sam, to u dziecka też minie" - powiedział specjalista.

    Tymczasem, moczenie nocne może być spowodowane poważną wadą rozwojową układu moczowo-płciowego, która wymaga interwencji chirurgicznej - podkreśliła krajowa konsultant w dziedzinie urologii dziecięcej, prof. Małgorzata Baka-Ostrowska, kierownik Kliniki Urologii Dziecięcej w Centrum Zdrowia Dziecka.

    U dzieci moczących się co noc ważną przyczyną tego zaburzenia może być zbyt niska produkcja hormonu o nazwie wazopresyna, która hamuje produkcję moczu w nocy. U tych dzieci możliwe jest stosowanie jej syntetycznego odpowiednika - desmopresyny. Terapia ta daje trwałe wyleczenie u 20-30 proc. pacjentów, a ustąpienie moczenia lub wyraźną poprawę u 70 proc. W Polsce, lek ten nie jest jednak refundowany, więc z powodu trudnej sytuacji materialnej rodzice często nie decydują się na tę metodę.

    Jedną z przyczyn moczenia mogą być też zaparcia.

    Według prof. Baki-Ostrowskiej, jeśli lekarz nie stwierdzi odchyleń w badaniu fizykalnym, m.in. narządów moczowo-płciowych, okolicy krocza dziecka, a badanie USG układu moczowego jest prawidłowe, podobnie jak badanie ogólne moczu i posiew, terapią moczenia nocnego może zajmować się lekarz pierwszego kontaktu. W innych sytuacjach dziecko powinno się znaleźć pod opieką specjalisty. Nieleczone moczenie nocne może w ostateczności doprowadzić do zaburzeń w pracy nerek - do ich niewydolności i konieczności dializ.

    Jak zaznaczyła pedagog i psycholog Dorota Zawadzka, mitem jest przekonanie, że moczenie jest spowodowane stanem emocjonalnym dziecka, związanym np. z jego sytuacją rodzinną. Z najnowszych badań wynika, że odgrywa to rolę tylko w 5 proc. przypadków.

    "Wiadomo natomiast, że nieleczone moczenie może prowadzić do poważnych problemów natury psychicznej i emocjonalnej. Te dzieci dorastają w przekonaniu, że są inne, gorsze, ponieważ wstydzą się swojej dolegliwości nie wyjeżdżają na obozy, kolonie, nie nocują u rówieśników. Jest to szczególnie trudne dla dzieci w wieku szkolnym" - tłumaczyła psycholog.

    Poza tym, rodzice często sami wstydzą się, że ich dzieci mają takie dolegliwości i zamiast szukać pomocy u lekarza, próbują poradzić sobie na własną rękę stosując domowe sposoby albo idą najpierw do psychologa czy psychiatry, a dopiero na koniec do specjalisty - urologa, nefrologa. "Ten czas jest czasem straconym i może utrudniać sukces terapii" - zaznaczyła. Jej zdaniem, jeśli moczące się dziecko nie będzie dobrze leczone aż do wieku nastoletniego, to problem ten może odcisnąć ślad w jego psychice na całe życie.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga 

    agt/bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Moczenie nocne (łac. enuresis nocturna) – zjawisko polegające na niekontrolowanym oddawaniu moczu, w ciągu dnia lub podczas snu, po 3. roku życia. Jest to problem popularny w wieku dziecięcym i w większości przypadków problem ten znika sam do 5. roku życia – w przeciwnym wypadku najlepszym okresem do podjęcia leczenia jest wiek 5-6 lat. Może towarzyszyć wadom rozwojowym dróg moczowych, rozszczepowi rdzenia kręgowego, czasem przewlekłej niewydolności nerek, może mieś też tło psychogenne. Wykorzystywanie seksualne dzieci przez dorosłych – forma krzywdzenia dzieci, w której dziecko jest wykorzystywane w celu pobudzenia lub zaspokojenia seksualnego osoby dorosłej lub starszej młodzieży. Oprócz bezpośredniego kontaktu seksualnego, wykorzystywaniem seksualnym dzieci jest również każda sytuacja, w której dorosły nieprzyzwoicie obnaża swoje genitalia wobec dziecka, namawia (prosi lub naciska na dziecko) do brania udziału w czynnościach o charakterze seksualnym, prezentuje dziecku pornografię lub wykorzystuje dzieci do produkcji pornografii dziecięcej. Choroba sieroca - zespół poważnych zaburzeń lub zahamowań rozwoju psychicznego dzieci; może również powodować objawy somatyczne. Inne nazwy: nieorganiczny zespół opóźnienia rozwoju, hospitalizm lub ogólnie zaniedbywanie dziecka.

    Alienacja rodzicielska (ang. parental alienation, PA) – zespół świadomych, bądź nieświadomych zachowań wywołujących zaburzenia w relacji pomiędzy dzieckiem, a drugim rodzicem na skutek niewłaściwych postaw jednego lub obojga głównych opiekunów, najbliższego otoczenia dziecka i funkcjonowania prawa rodzinnego i jego instytucji, w sytuacji rozchodzenia się rodziców. Stosowane metody alienacji rodzicielskiej to manipulowanie strachem i lękami dziecka, szantaż emocjonalny, utrudnianie kontaktów oraz inne negatywne działania. Podczas niej indukowane są dziecku negatywne emocje, postawy i przekonania wobec drugiego rodzica. Może przyczyniać się do powstawania zaburzeń emocjonalnych, rozwojowych, osobowościowych i psychicznych u dziecka. Często stosowana jest przez głównego opiekuna w działaniach mających doprowadzić do wykluczenia z życia dziecka drugiego rodzica. Alienacja rodzicielska jest formą przemocy emocjonalnej. Bajka terapeutyczna – krótkie opowiadanie z morałem tworzone dla dzieci w wieku od 3 do 9 lat. W opowiadaniach tych świat jest widziany z dziecięcej perspektywy. Ich głównym zadaniem jest przezwyciężanie i redukowanie lęku u dzieci. Cechą bajek terapeutycznych jest to, że bohater znajduje się w trudnej sytuacji i przeżywa stany lękowe. Wprowadzone do bajki postaci pomagają bohaterowi znaleźć sposoby przezwyciężenia trudnych chwil życia. Dziecko ma możliwość przebycia z bohaterem całej drogi wyjścia z lęku. Zazwyczaj bohaterami bajek terapeutycznych są małe zwierzątka, dzieci lub zabawki, z którymi czytelnik (słuchacz), może się identyfikować.

    Dzieciństwo – jeden z okresów rozwojowych w życiu człowieka. Osobnika ludzkiego w tym okresie nazywa się dzieckiem. Dokładne granice tego okresu są trudne do określenia, ponieważ przechodzenie z okresu dziecięcego w dorosłość jest bardzo powolne i brak tu gwałtownych zmian, które mogłyby stanowić granicę. Według S. Baleya dzieciństwo to okres od ukończenia pierwszego roku życia do około 14 lat. Wtedy pamięć dziecka jest coraz lepsza, zaczyna odczuwać chęć kontaktu z rówieśnikami. Ma ogromną chęć poznawania świata przez co zadaje nieustające pytania. Nabywa różnych umiejętności, które będą mu niezbędne w dalszym życiu. W tym czasie kształtuje się charakter i osobowość dziecka. Stop pneumokokom – akcja zachęcająca do szczepienia dzieci przeciwko pneumokokom. Główne hasło kampanii to: Masz prawo wiedzieć, masz prawo pytać. Akcja była finansowana przez firmę Wyeth, producenta jedynej dostępnej w Polsce szczepionki dla dzieci do drugiego roku życia. Patronatem kampanii było między innymi Centrum Zdrowia Dziecka. Rzecznik Praw Dziecka zarzucił akcji, że ta kreuje się na kampanię społeczną, pomimo że jest to przedsięwzięcie komercyjne. Jedna z reklam (przedstawiająca umierające dziecko) została wycofana, ponieważ łamała polskie prawo - zachęcała do kupienia leku, który jest wyłącznie na receptę. Ponadto reklama miała na celu wywołanie strachu u odbiorcy.

    Animizm (łac. anima) – cecha myślenia dziecięcego, stan postrzegania świata, które przypisuje posiadanie "duszy" i żywotność lalkom i innym przedmiotom. Jest to cecha charakteryzująca dzieci w początkowym okresie wczesnego dzieciństwa lat (zdaniem Jeana Piaget w okresie wyobrażeń przedoperacyjnych (inteligencji reprezentującej)). Piaget (1973) sugerował, że dzieci posiadają tę cechę w wieku 2-4 lat, jednakże Subbotsky (2000) podsumował, że dzieci nawet do 6 roku życia mogą wykazywać animizm. Artyficjalizm - przekonanie charakterystyczne dla myślenia wczesnodziecięcego polegające na tym, że według dziecka wszystko na świecie łącznie z naturalnymi bytami i zdarzeniami jest przez kogoś wykonany lub wykonywane. Dzieci uważają, że ludzie są odpowiedzialni za wszystkie zdarzenia na świecie

    Fundacja "Dom w Łodzi" to pierwszy i jak na razie jedyny w Polsce niepubliczny dom dziecka dla chorych dzieci. Powstała ona w 2006 roku, a już rok później przyjęła pierwszych podopiecznych w placówce mieszczącej się w Łodzi przy ulicy Wierzbowej 13, jej prezesem jest Jolanta Bobińska. W różnych okresach działalności ośrodka miał on pod opieką od dwójki do tuzina dzieci.

    Książeczka zdrowia dziecka - książeczka dla dzieci w wieku od 0-18 lat, wydawana przez szpital po urodzeniu się dziecka, zawierająca informacje na temat stanu jego zdrowia, przebytych chorób i szczepień.

    Ankyloglosja , w języku polskim określana zwykle jako tzw. krótkie wędzidełko języka - to wrodzone zaburzenie rozwojowe w jamie ustnej, często występujące rodzinnie, spowodowane przez wędzidełko języka, które ogranicza ruchomość języka. Ograniczenie zakresu ruchów języka w ankyloglosji zależy przede wszystkim od długości przyczepów wędzidełka do dolnej powierzchni języka i dna jamy ustnej oraz długości jego wolnego fałdu. Ograniczenia ruchów są tym większe, im dłuższe są przyczepy wędzidełka i krótszy jest wolny fałd, oraz im wędzidełko jest grubsze i mniej podatne na rozciąganie. W okresie noworodkowym i niemowlęcym ankyloglosja jest jedną z najczęstszych przyczyn zaburzeń ssania piersi, a w dalszych latach rozwoju dziecka może być przyczyną wad wymowy (dyslalia ankyloglosyjna) i wad zgryzu. W okresie dojrzałym ankyloglosja może uniemożliwiać wykonywanie pewnych zawodów, np. dmuchacza szkła, i grę na instrumentach dętych, a wada wymowy może utrudniać kontakty społeczne i wykonywanie pewnych zawodów, np. aktora, kapłana, polityka. W populacji noworodków ankyloglosję rozpoznaje się u około 3-10% dzieci, natomiast częstość występowania wad wymowy spowodowanych przez nieprawidłowo zbudowane wędzidełko języka uważa się za znacznie wyższą. U noworodków z ankyloglosją wykonuje się proste przecięcie wędzidełka języka (zwane frenotomią), po którym stwierdza się zwykle ustąpienie zaburzeń ssania piersi. W późniejszym okresie życia, najczęściej ze wskazań logopedycznych wykonuje się też wycięcie wędzidełka (frenulektomię) lub plastykę wędzidełka (frenuloplastykę).

    Dodano: 26.11.2010. 00:11  


    Najnowsze