• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lekarze: moczenie nocne dziecka wymaga konsultacji z lekarzem

    17.04.2011. 11:25
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl


    W Polsce moczenie nocne dotyczy aż 240 tys. dzieci w wieku od 5 do 14 lat. Problem ten jest często bagatelizowany, tymczasem jego skutki psychiczne i zdrowotne mogą być bardzo poważne - mówili lekarze 14 kwietnia na konferencji prasowej w Warszawie.


    Jak przypomnieli, aż w 15 proc. przypadków moczenie nocne jest objawem innych schorzeń, takich jak wady wrodzone układu moczowego (ok. 3 proc. przypadków), choroby nerek, cukrzyca, zakażenia dróg moczowych i inne. Nieleczone, mogą prowadzić do uszkodzenia nerek, nadciśnienia, a ostatecznie do skrajnej niewydolności nerek wymagającej dializoterapii.

    ,,Dlatego rodzice dziecka, które moczy się w nocy powinni koniecznie udać się z nim na konsultację lekarską. Obecnie, medycyna dysponuje skutecznymi metodami leczenia tego zaburzenia, zależnie od jego przyczyny" - zaznaczył chirurg dziecięcy dr Grzegorz Paruszkiewicz, ekspert w diagnostyce i terapii moczenia nocnego u dzieci.

    Jego zdaniem, w Polsce ciągle sporo dzieci moczących się podczas snu trafia do lekarza za późno lub wcale, bo w społeczeństwie pokutuje pogląd, że jest to kwestia nieprawidłowych nawyków lub lenistwa. Tymczasem, niewielki odsetek dzieci przestaje się moczyć samoistnie (co roku jest to ok. 15 proc.).

    Jak podkreślił dr Michał Maternik z Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego, wczesne diagnozowanie i leczenie moczenia nocnego, pozwala uchronić dziecko przed poważnymi psychicznymi i emocjonalnymi konsekwencjami tego zaburzenia. ,,Dzieci moczące się podczas snu są często przedmiotem drwin rówieśników, mają niższą samoocenę, są nerwowe, narażone na wykluczenie z grupy" - wymieniał. Według niego, 1 proc. osób, u których nie podjęto wcześnie leczenia moczy się w wieku dorosłym.

    Eksperci przyjmują, że z moczeniem nocnym mamy do czynienia u dziecka, które ukończyło 5. rok życia, ale nadal mimowolnie i bezwiednie oddaje mocz w czasie snu. Jak wyjaśnił PAP dr Paruszkiewicz, w rzeczywistości chodzi o to, że zaburzenie to leczy się dopiero od 5. roku życia. ,,Ale jeśli rodzice są zaniepokojeni, że ich dziecko mając 3-4 lata moczy się w nocy powinni skonsultować się z lekarzem, by wykluczyć obecność wad wrodzonych" - powiedział.

    Diagnostykę moczenia nocnego można rozpocząć u lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który powinien przeprowadzić dokładny wywiad z pacjentem, zlecić ogólne badanie moczu, morfologię krwi obwodowej, posiew moczu, badanie poziomu mocznika i kreatyniny w surowicy krwi. Każde moczące się dziecko powinno też mieć wykonane badanie USG jamy brzusznej, by wykluczyć wady anatomiczne.

    Według Paruszkiewicza aż 85 proc. przypadków moczenia nocnego występuje u dzieci, które mają prawidłowe wyniki badań moczu. Są to postacie niezwiązane z dodatkowymi wadami czy chorobami. Wbrew poglądom rozpowszechnionym w latach 40. i 50. nie mają one związku z zaburzeniami natury emocjonalnej czy psychicznej, ale z brakiem prawidłowej kontroli nad wypróżnianiem pęcherza moczowego. Tylko u niewielkiej grupy dzieci mimowolne oddawanie moczu podczas snu ma podłoże psychiczne. Można je podejrzewać wówczas, gdy moczenie nocne pojawi się w wieku 8-10 lat u dziecka, które wcześniej nie miało podobnych problemów.

    Wyróżnia się dwie główne przyczyny moczenia nocnego niezwiązanego z innymi zaburzeniami. Jest to zwiększona produkcja moczu w nocy, tzw. poliuria, która ma związek z niedoborem hormonu zagęszczającego mocz (wazopresyny) oraz nadczynny pęcherz moczowy. Obydwie te postacie można obecnie skutecznie leczyć - w pierwszym przypadku podając desmopresynę, tj. syntetyczny odpowiednik wazopresyny, a w drugim leki antycholinergiczne, które działają na receptory muskarynowe na komórkach nerwowych kontrolujących czynność pęcherza.

    ,,Leki te są skuteczne i bezpieczne, dzięki nim dzieci moczące się w nocy mają szanse na normalne funkcjonowanie. Niestety, rodziców często na nie stać bo, ze względu na brak refundacji, są zbyt drogie" - powiedział Paruszkiewicz.

    PAP - Nauka w Polsce, Joanna Morga

    bsz



    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)

    Moczenie nocne (łac. enuresis nocturna) – zjawisko polegające na niekontrolowanym oddawaniu moczu, w ciągu dnia lub podczas snu, po 3. roku życia. Jest to problem popularny w wieku dziecięcym i w większości przypadków problem ten znika sam do 5. roku życia – w przeciwnym wypadku najlepszym okresem do podjęcia leczenia jest wiek 5-6 lat. Może towarzyszyć wadom rozwojowym dróg moczowych, rozszczepowi rdzenia kręgowego, czasem przewlekłej niewydolności nerek, może mieś też tło psychogenne.

    Moczenie nocne (łac. enuresis nocturna) – zjawisko polegające na niekontrolowanym oddawaniu moczu, w ciągu dnia lub podczas snu, po 3. roku życia. Jest to problem popularny w wieku dziecięcym i w większości przypadków problem ten znika sam do 5. roku życia – w przeciwnym wypadku najlepszym okresem do podjęcia leczenia jest wiek 5-6 lat. Może towarzyszyć wadom rozwojowym dróg moczowych, rozszczepowi rdzenia kręgowego, czasem przewlekłej niewydolności nerek, może mieś też tło psychogenne.

    Moczenie nocne (łac. enuresis nocturna) – zjawisko polegające na niekontrolowanym oddawaniu moczu, w ciągu dnia lub podczas snu, po 3. roku życia. Jest to problem popularny w wieku dziecięcym i w większości przypadków problem ten znika sam do 5. roku życia – w przeciwnym wypadku najlepszym okresem do podjęcia leczenia jest wiek 5-6 lat. Może towarzyszyć wadom rozwojowym dróg moczowych, rozszczepowi rdzenia kręgowego, czasem przewlekłej niewydolności nerek, może mieś też tło psychogenne.

    Zastawki cewki tylnej (ang. posterior urethral valvae, PUV) – najczęstsza wrodzona przyczyna utrudnienia oddawania moczu u chłopców. Częstość występowania tej wady szacuje się na 1:5 000-1:8 000 urodzeń. W wadzie tej nadmiernie przerośnięte fałdy błony śluzowej zlokalizowane w części sterczowej cewki moczowej, między jej ścianą a wzgórkiem nasiennym, utrudniają odpływ moczu z pęcherza. Do powikłań wady należą zaburzenia czynności pęcherza moczowego, przewlekła niewydolność nerek i nawracające zakażenia układu moczowego. Mimo że możliwe jest wykrycie tej wady w okresie prenatalnym, nadal wiele przypadków diagnozowanych jest gdy rozwiną się już poważne powikłania.

    Zastawki cewki tylnej (ang. posterior urethral valvae, PUV) – najczęstsza wrodzona przyczyna utrudnienia oddawania moczu u chłopców. Częstość występowania tej wady szacuje się na 1:5 000-1:8 000 urodzeń. W wadzie tej nadmiernie przerośnięte fałdy błony śluzowej zlokalizowane w części sterczowej cewki moczowej, między jej ścianą a wzgórkiem nasiennym, utrudniają odpływ moczu z pęcherza. Do powikłań wady należą zaburzenia czynności pęcherza moczowego, przewlekła niewydolność nerek i nawracające zakażenia układu moczowego. Mimo że możliwe jest wykrycie tej wady w okresie prenatalnym, nadal wiele przypadków diagnozowanych jest gdy rozwiną się już poważne powikłania.

    Dobowa zbiórka moczu (DZM) – badanie określające ilość wydalanych w ciągu doby z moczem związków chemicznych takich jak sód, potas, fosfor, wapń, magnez, kwas moczowy, mocznik, kreatynina, hormony i in. oraz zdiagnozować choroby układu moczowego. Polega na zebraniu całej ilości oddanego w ciągu 24 godzin moczu. Zbiórkę rozpoczyna się rano, przy czym pierwszej porcji moczu oddanej zaraz po nocy nie powinno się gromadzić. Ostatnią porcją moczu, który gromadzimy jest pierwsza porcja moczu oddana następnego ranka. Mocz powinien być trzymany zamknięty w dużym naczyniu. Po całej procedurze zebrany mocz należy dobrze wymieszać i pobrać około 100ml do tradycyjnego pojemniczka na mocz oraz jak najszybciej zanieść do laboratorium (mocz powinien być trzymany najwyżej parę godzin, w lodówce, w temperaturze 2-4 °C). Należy dołączyć informację o całkowitej ilości zebranego moczu.

    Dobowa zbiórka moczu (DZM) – badanie określające ilość wydalanych w ciągu doby z moczem związków chemicznych takich jak sód, potas, fosfor, wapń, magnez, kwas moczowy, mocznik, kreatynina, hormony i in. oraz zdiagnozować choroby układu moczowego. Polega na zebraniu całej ilości oddanego w ciągu 24 godzin moczu. Zbiórkę rozpoczyna się rano, przy czym pierwszej porcji moczu oddanej zaraz po nocy nie powinno się gromadzić. Ostatnią porcją moczu, który gromadzimy jest pierwsza porcja moczu oddana następnego ranka. Mocz powinien być trzymany zamknięty w dużym naczyniu. Po całej procedurze zebrany mocz należy dobrze wymieszać i pobrać około 100ml do tradycyjnego pojemniczka na mocz oraz jak najszybciej zanieść do laboratorium (mocz powinien być trzymany najwyżej parę godzin, w lodówce, w temperaturze 2-4 °C). Należy dołączyć informację o całkowitej ilości zebranego moczu.

    Dodano: 17.04.2011. 11:25  


    Najnowsze