• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Lekarze: wkrótce jesienny atak astmy

    02.09.2010. 00:25
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Zbliża się wrześniowy atak astmy. Warto się na niego przygotować, odwiedzając z dzieckiem lekarza - doradzali uczestnicy konferencji prasowej pod hasłem "Wyprzedź jesienny atak astmy", zorganizowanej we wtorek w Warszawie przez Polskie Towarzystwo Alergologiczne.

    Gościem specjalnym konferencji był słynny chodziarz Robert Korzeniowski, któremu ani astma, ani przebyta w dzieciństwie gorączka reumatyczna nie przeszkodziły w zdobyciu medali olimpijskich.

    Prof. Rafał Pawliczak z Uniwersytetu Medycznego w Łodzi przypomniał postaci tak znanych astmatyków jak prezydent USA John Kennedy, rewolucjonista Che Guevara, koszykarz Dennis Rodman czy pierwszy zdobywca siedmiu złotych medali w czasie jednych Igrzysk Olimpijskich (Monachium 1972) pływak Mark Spitz.

    "Astma to najczęstsza przewlekła choroba wieku dziecięcego - w Polsce choruje na nią około miliona dzieci" - mówiła prof. Barbara Rogala, przewodnicząca Polskiego Towarzystwa Alergologicznego.

    Astma jest chorobą zapalną o charakterze przewlekłym. W drogach oddechowych gromadzi się śluz, dochodzi do ich skurczu. Główne objawy to kaszel, świsty, duszności, uczucie ciężaru w piersiach, łatwe męczenie się. Często lekarze mylą astmę z zapaleniem oskrzeli, co prowadzi do błędnego leczenia i rozwinięcia się ciężkiej postaci choroby. Ważne objawy to długotrwały nocny kaszel, często nawracające stany zapalne dróg oddechowych, które trwają - pomimo leczenia - ponad 10 dni. Jeśli odstawienie antybiotyków i zastosowanie leków przeciwzapalnych prowadzi do poprawy, wskazuje to na astmę.

    Najwięcej dzieci trafia do szpitala z powodu zaostrzenia astmy we wrześniu, w 38. tygodniu roku, gdy po wakacyjnej przerwie wracają do szkoły lub przedszkola. "Główną przyczyną jesiennej epidemii astmy jest większe natężenie wirusowych infekcji dróg oddechowych. We wrześniu dzieci wracają do szkoły i ponownie stykają się z alergenami obecnymi w kurzu i pleśniach, co ułatwia atak wirusowi" - mówiła dr Teresa Marek-Szydłowska, ordynator Oddziału Pediatrii i Poradni Pulmonologicznej Szpitala MSWiA w Krakowie.

    Astmie sprzyja także stres i to, że rodzice często robią dziecku "wakacje od astmy", odstawiając leki lub zmniejszając ich dawki. Warto zawczasu - tuż po powrocie z wakacji - odwiedzić lekarza, aby uniknąć nasilenia się objawów choroby - radzą specjaliści.

    Dzieci chore na astmę często unikają wysiłku ze względu na duszność - wolą siedzieć przed komputerem lub oglądać telewizję. "Bardzo często są zwalniane przez rodziców z lekcji WF, co nie jest dla nich dobre - przestrzegała dr Marek-Szydłowska. - Zjawisko to jest tak powszechne, że przybiera w naszych szkołach rozmiar epidemii. Astma i inne choroby alergiczne dominują wśród przyczyn zwolnień lekarskich. Takie podejście nie ma żadnego racjonalnego i naukowego uzasadnienia. Wszystkie aktualne konsensusy leczenia astmy u dzieci (Practall 2008, GINA 2009) zalecają wysiłek fizyczny jako element warunkujący właściwy rozwój układu oddechowego".

    "Jako dziecko z astmą doświadczyłem większości lęków i stresów, jakie przechodzą dzieci żyjące z tą chorobą. Sport odegrał w moim życiu bardzo ważną rolę. Poprawił moją formę fizyczną, ale przede wszystkim pozwolił mi uwierzyć w siebie. Nauczyłem się kontrolować chorobę, a aktywność fizyczna mi to ułatwiała. Dzieci z astmą powinny uprawiać sport, który pozwala łatwiej znosić gorsze okresy choroby" - zapewnił Robert Korzeniowski.

    Wszystko zależy od osobistych predyspozycji, ale na ogół astmatykom odradza się jednak uprawiania sportów wymagających długotrwałych biegów, wysiłku w suchym i zimnym powietrzu - biegi narciarskie, hokej na lodzie, łyżwiarstwo figurowe, kolarstwo, piłkę nożną czy biegi przełajowe. Natomiast większość dobrze leczonych, prawidłowo przyjmujących leki dzieci chorych na astmę może bez ograniczeń znosić tzw. wysiłek interwałowy (intensywny, ale krótkotrwały) w takich dyscyplinach jak pływanie, żeglarstwo, surfing, siatkówka, gimnastyka czy sporty walki. O chorobie dziecka należy jednak zawsze poinformować nauczyciela.

    Astma u dziecka zakwalifikowanego do uprawiania sportu musi być prawidłowo zdiagnozowana, prawidłowo leczona i dobrze kontrolowana. Pacjent musi ściśle przestrzegać zaleceń wydanych przez lekarza specjalistę, być dobrze wyedukowany, wiedzieć jak postępować w sytuacji wystąpienia powysiłkowego skurczu oskrzeli, zawsze powinien mieć przy sobie lek przerywający skurcz oskrzeli i umieć go właściwie użyć - przypominają lekarze.

    Więcej informacji na temat astmy u dzieci można znaleźć na stronie www.astma-katar.pl

    PAP - Nauka w Polsce, Paweł Wernicki


    hes/ jra/bsz

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia. Pyłkowica (pollinosis) – inaczej astma pyłkowa, jest to sezonowe, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, któremu często towarzyszą napady astmy oskrzelowej oraz objawy ze strony innych narządów, takich jak skóra lub przewód pokarmowy. Omalizumab to rekombinowane humanizowane przeciwciało monoklonalne, zaliczane do tak zwanych leków biologicznych, używane w leczeniu między innymi astmy oskrzelowej, które blokuje reakcję IgE z błoną komórkową komórek uwalniających mediatory reakcji zapalnej, odpowiedzialne za przebieg astmy oskrzelowej. Efektem stosowania leku jest poprawa i złagodzenie przebiegu astmy oskrzelowej.

    Beta2-mimetyki, leki β-adrenergiczne – grupa leków działających agonistycznie w stosunku do receptorów β2 zlokalizowanych w ścianach dróg oddechowych. Są wykorzystywane w terapii astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc oraz innych chorób przebiegających z obturacją w drogach oddechowych. Leki przeciwleukotrienowe (antagoniści leukotrienów) – grupa leków wprowadzona do lecznictwa pod koniec XX wieku i znajdująca zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej. Ich działanie polega na hamowaniu biosyntezy leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4 i LTE4) albo blokowaniu receptorów dla leukotrienów w ścianie oskrzeli. W chwili obecnej, leki przeciwleukotrienowe stanowią uzupełnienie leczenia przeciwzapalnego (kortykoterapii) astmy oskrzelowej.

    Astma (łac. Asthma, polski termin to dychawica) – stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem. Lewosalbutamol, lewalbuterol – organiczny związek chemiczny, wziewny lek, będący R-enancjomerem salbutamolu. Jest krótkodziałającym β2-mimetykiem powodującym rozszerzenie oskrzeli. Wykorzystuje się go w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Nie jest zarejestrowany w Polsce, za granicą występuje pod nazwą handlową – Xopenex.

    Terbutalina – organiczny związek chemiczny, krótko działający β2-mimetyk, stosowany w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (powoduje szybkie poszerzenie oskrzeli) oraz jako lek tokolityczny w celu opóźnienia zagrażającego porodu przedwczesnego (wskazanie niezatwierdzone przez FDA). Działanie wziewnej formy terbutaliny zaczyna się po około 15 min i utrzymuje do 6 godzin. Teofilina (1,3-dimetyloksantyna, C7H8O2N4) – alkaloid purynowy występujący m.in. w ziarnach kakao (Theobroma cacao) i w liściach herbaty (Camellia sinensis). Przede wszystkim znajduje zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej i przewlekłej zaporowej choroby oskrzelowo-płucnej.

    Podkrążone oczy (podkówki pod oczami, sińce pod oczami) – zaciemnienia wokół oczu, najczęściej spowodowane przez widoczne naczynie krwionośne. Mogą być spowodowane czynnikami genetycznymi, alergiami, astmą, anemią, zmęczeniem, problemami z wątrobą i wiekiem.

    Formoterol (łac. Formoterolum) – organiczny związek chemiczny, lek rozszerzający oskrzela będący długodziałającym (>12 h) β2-mimetykiem. Podawany drogą wziewną zapobiega skurczowi oskrzeli. Stosowany w terapii astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc dwa razy na dobę. W Polsce występuje pod nazwami handlowymi: Atimos, Diffumax Easyhaler, Foradil, Forastmin, Oxis Turbuhaler, Oxodil, Zafiron jako preparat prosty oraz jako preparat złożony – Symbicort Turbuhaler z budezonidem, oraz Fostex z beklometazonem.

    Zafirlukast (łac. zafirlukastum) – organiczny związek chemiczny, należący do grupy leków przeciwleukotrienowych antagonista receptora leukotrienowego. Stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej. Spirale Curschmanna, wężownice Curschmanna – nitki śluzu barwy szarobiałej, długości 5–10 mm, obecne w plwocinie chorych z astmą oskrzelową.

    Świst wydechowy - przedłużony wydech, zwężone dolne drogi oddechowe na skutek obrzęku śluzówki, zalegania wydzieliny śluzowej, kurczu oskrzeli; występuje w obturacyjnym zapaleniu oskrzeli, astmie oskrzelowej, ciele obcym w dolnych drogach oddechowych.

    Dodano: 02.09.2010. 00:25  


    Najnowsze