• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Leki przeciwpsychotyczne zwiększają ryzyko zapalenia płuc

    14.04.2010. 18:35
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Leki przeciwpsychotyczne aż dwukrotnie zwiększają zagrożenie niebezpiecznym dla życia zapaleniem płuc w przypadku starszych osób - informuje pismo "Annals of Internal Medicine".

    Leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki) są stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych - głównie schizofrenii oraz psychoz, w przebiegu których występują urojenia, omamy, zaburzenia aktywności czy świadomości - ale także w przypadku depresji, bezsenności lub myśli samobójczych. Bardzo często dostają je starsze osoby.

    Holenderscy naukowcy z uniwersytetu Erazma w Rotterdamie przeanalizowali historię choroby niemal 2000 pacjentów powyżej 65. roku życia. Okazało się, że z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych wiąże się dwukrotnie wyższe ryzyko zapalenia płuc - które w starszym wieku bywa śmiertelnie niebezpieczne. Spośród obserwowanych 258 pacjentów z zapaleniem płuc 1/4 zmarła w ciągu miesiąca. Szczególnie niebezpieczne były leki starszej generacji, niepożądane działanie rosło wraz z dawką. Autorzy badań wzywają lekarzy do lepszego monitorowanie stanu pacjentów.

    Wcześniejsze badania wykazały, że leki przeciwpsychotyczne często są przepisywane pochopnie i podawane zbyt długotrwale. Oblicza się, że na przykład w Wielkiej Brytanii niewłaściwe stosowanie tych środków u pacjentów z demencją leczonych w szpitalach, domach opieki i własnych domach przyczynia się do śmierci 1800 osób rocznie. Częstym powodem podawania tych leków jest agresywność.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Leki przeciwpsychotyczne, neuroleptyki – leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych głównie schizofrenii oraz innych psychoz, w przebiegu których występują objawy wytwórcze: urojenia, omamy, zaburzenia aktywności, uczuciowości, świadomości. Paliperidon – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, hydroksylowa pochodna risperidonu (którego jest aktywnym metabolitem). Stosowany jako lek neuroleptyczny drugiej generacji w leczeniu schizofrenii, choroby afektywnej dwubiegunowej i zaburzenia schizoafektywnego. Opracowano też iniekcje o przedłużonym uwalnianiu, zawierające palmitynian paliperidonu. Leki normotymiczne (stabilizatory nastroju, normotymiki) – grupa leków psychotropowych należąca do leków przeciwdrgawkowych działająca stabilizująco na nastrój i napęd psychoruchowy. Leki te stosuje się głównie w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego. Zalicza się do nich najstarszy z nich węglan litu oraz karbamazepina, okskarbazepina, sole kwasu walproinowego, oraz nowszej generacji lamotrygina i topiramat. Funkcjonalnie do tej grupy leków zalicza się też niektóre leki przeciwpsychotyczne II generacji - w związku z tym, iż posiadają, potwierdzone badaniami, właściwości zapobiegajace nawrotom ChAD.

    Sulpiryd (INN: Sulpiride) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy zaliczany do neuroleptyków o dodatkowym efekcie przeciwdepresyjnym, działającym przez wybiórcze blokowanie receptorów dopaminergicznych D2 w ośrodkowym układzie nerwowym. Sulpiryd wykazuje silne działanie antyautystyczne, aktywizujące i przeciwdepresyjne i niewielkie działanie antywytwórcze, wykazując tylko niewielkie ryzyko działań ubocznych ze strony układu pozapiramidowego Jest lekiem bezpiecznym w leczeniu lżejszych postaci psychoz- szczególnie przebiegajacych z apatią, depresją, wycofaniem społecznym. Lek dostępny pod nazwą handlową Sulpiryd. Pipotiazyna – organiczny związek chemiczny, pochodna fenotiazyny, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Dostępna jest tylko w postaci iniekcji domięśniowych długodziałających (depot) zawierającej palmitynian pipotiazyny lub undecylenian pipotiazyny. Pipotiazyna blokuje receptory dopaminergiczne D2 (Ki = 0,2 nM) i D3 (Ki = 0,28 nM). Wskazana jest w podtrzymującym leczeniu objawów schizofrenii i innych psychoz.

    Flufenazyna (łac. Fluphenazinum) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupy neuroleptyków. Należy do grupy piperazynowych pochodnych fenotiazyny. Lek przeciwpsychotyczny. Działa na wybrane ośrodki w mózgu, blokuje receptory dopaminergiczne D1 oraz D2. Biologiczny okres półtrwania wynosi 14–33 godziny. Wykazuje działanie stymulujące w atymicznych formach schizofrenii, także w stanach osłupieniowych różnej etiologii.. Wykazuje silne działanie antywytwórcze, antyautystyczne, aktywizujące. Wykazuje podczas stosowania umiarkowane ryzyko objawów niepożądanych ze strony układu pozapiramidowego, niewielkie ze strony układu wegetatywnego. Benperidol – organiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1965 roku. Jest jednym z najsilniejszych leków przeciwpsychotycznych na europejskim rynku farmaceutycznym. Z przeglądu systematycznego badań klinicznych Cochrane Collaboration z roku 2005 wynika, że brakuje randomizowanych badań klinicznych mogących jednoznacznie wykazać skuteczność benperidolu w leczeniu schizofrenii, autorzy zwrócili też uwagę, że interesujący profil leku zasługuje na dalsze badania.

    Trifluperidol – organiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu, stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica w 1959 roku. Ma silniejsze działanie przeciwpsychotyczne od haloperidolu, ale wywiera więcej działań niepożądanych, w tym późnych dyskinez. Stosowany był w zakresie dawek 0,25 do 15 mg na dobę. W latach 60. i 70. przeprowadzono kilka badań nad skutecznością trifluperidolu w leczeniu objawów schizofrenii, ale z powodu niewielkiej sprzedaży leku produkcja leku została wstrzymana. Chlorowodorek trifluperidolu jest syntetyzowany do celów badawczych przez firmę Sigma-Aldrich. Oksazepam – organiczny związek chemiczny, lek przeciwlękowy z grupy benzodiazepin. Wprowadzony do światowego lecznictwa przez firmę Wyeth w 1965 roku. Jest czynnym ostatnim metabolitem diazepamu. Wykazuje działanie uspokajające oraz miorelaksaycjne. W słabszym stopniu wykazuje działanie anksjolityczne, w dużych dawkach słabe nasenne. Należy do benzodiazepin o średnio długim okresie działania. Uznawany za najbezpieczniejszy z leków będących pochodnymi benzodiazepiny w leczeniu starszych pacjentów.

    Dodano: 14.04.2010. 18:35  


    Najnowsze