• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Małe naczynia omijające pomagają obniżyć ryzyko umieralności o 36%

    07.10.2011. 18:37
    opublikowane przez: Redakcja Naukowy.pl

    Nowe badania międzynarodowe pokazują, że małe naczynia omijające mają zasadnicze znaczenie dla obniżania umieralności pacjentów, u których zdiagnozowano chorobę wieńcową. Badania, których wyniki zostały zaprezentowane w czasopiśmie European Heart Journal, pokazują, że naczynia te - uznawane za "układ rezerwowy" głównych tętnic serca - stanowią kluczowy cel terapii.

    Naukowcy z Niemiec, Szwajcarii, USA i Wlk. Brytanii przeanalizowali oddziaływanie naturalnych naczyń omijających, zwanych też wieńcowymi naczyniami obocznymi, na życie pacjentów z zablokowanymi tętnicami. W toku badań zespół odnotował 36% spadek ryzyka umieralności.

    Wieńcowe naczynia oboczne są małymi, ale wyspecjalizowanymi naczyniami krwionośnymi, które łączą większe naczynia w sercu. Uznaje się je za układ rezerwowy, ponieważ zasadniczo pozostają w ukryciu do momentu pobudzenia ich do działania. Kiedy zostaną aktywowane, zwiększają swoją średnicę, aby otworzyć drogę dla znacznego strumienia krwi i ominąć blokady.

    W ostatnich latach badania nad wieńcowymi naczyniami obocznymi zintensyfikowały się. Eksperci byli dotychczas przekonani, że nie ma powiązań między głównymi tętnicami wieńcowymi. Metody najczęściej wykorzystywane do odblokowania tętnic pacjenta to operacyjne założenie bypassów albo stentów, sztucznej "rurki" wsuwanej do naturalnego przejścia w organizmie, aby zapobiec lub przeciwdziałać zlokalizowanemu zwężeniu przepływu, który powoduje choroba. Tutaj do akcji wkraczają naukowcy pracujący nad tymi badaniami, którzy skoncentrowali się na wieńcowych naczyniach obocznych i ich znaczeniu w ochronie zdrowia.

    Po zgromadzeniu danych z 12 prac i zwerbowaniu 6.529 chorych do udziału w badaniach, naukowcy porównali wskaźniki przeżywalności badanych z wysoką liczbą naturalnych naczyń omijających z tymi, którzy posiadają ich minimalną liczbę. Według naukowców badani o wyższej liczbie dobrze rozwiniętych naczyń mieli wyższy wskaźnik przeżywalności od pacjentów o ich niższej liczbie lub całkowicie ich pozbawieni.

    Należy zauważyć, że chociaż nadal pozostają wątpliwości co do powodu, dla którego niektórzy ludzie mają lepszą sieć omijającą od innych, eksperci są przekonani, że kluczową rolę odgrywają tutaj geny i czynniki związane z trybem życia.

    "Przyglądając się pacjentom po zawale serca (zaczopowanie tętnic wieńcowych), stopień uszkodzenia serca znacznie się różni u poszczególnych osób" - wyjaśnia naczelny autor raportu z badań dr Pascal Meier z Instytutu Nauk Sercowo-Naczyniowych University College London. "Jednym z powodów tego stanu rzeczy jest lepiej rozwinięty 'układ rezerwowy' u niektórych pacjentów - niemniej nasze badania jako pierwsze wyraźnie wykazują różnicę pod względem umieralności. Odkryliśmy, że niezależnie od tego czy pacjenci przechodzili operację zakładania stentów w celu otwarcia zablokowanych tętnic czy byli poddawani jedynie leczeniu farmakologicznemu, mieli wyższy wskaźnik przeżywalności, jeżeli ich naturalne naczynia omijające były lepiej rozwinięte" - dodaje.

    "Coraz większy korpus wiedzy naukowej wskazuje, że naczynia te pełnią funkcję zabezpieczającą i ograniczają umieralność wśród pacjentów z zablokowanymi tętnicami wieńcowymi. Powinniśmy znaleźć sposoby na wspomaganie tych naturalnych naczyń omijających, aby poprawić rokowania pacjentów dotkniętych chorobą serca."

    Wypowiadając się na temat odkryć, naczelny autor, profesor Christian Seiler ze Szpitala Uniwersyteckiego w Bernie, stwierdził: "Wiemy, że regularna systematyczna aktywność fizyczna może poprawić stan naturalnej sieci omijającej. Niedawno w toku pewnych niewielkich badań przeanalizowaliśmy możliwe sposoby wspomagania naturalnych naczyń omijających, takie jak leczenie zwane kontrpulsacją zewnętrzną (które naśladuje aktywność fizyczną) i wstrzykiwanie czynnika wzrostu o nazwie G-CSF. Nasze badania potwierdzają rosnącą liczbę dowodów na to, że powinniśmy skupić większą część naszych wysiłków na ustalaniu, w jaki sposób możemy lepiej rozwinąć naturalne naczynia omijające."

    Za: CORDIS

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Przetoki tętnic wieńcowych (malformacje tętniczo-żylne naczyń wieńcowych, ang. coronary arterial fistulas, CAF) – rzadkie nieprawidłowości krążenia wieńcowego, polegające na występowaniu połączenia między tętnicami wieńcowymi a jamami serca albo dużymi naczyniami. Większość przetok tętnic wieńcowych jest wrodzonych, chociaż mogą być również pochodzenia jatrogennego. Koronarografia – angiografia tętnic wieńcowych. Badanie polegające na podaniu do tętnic wieńcowych kontrastu, umożliwiającego uwidocznienie ich za pomocą promieniowania rentgenowskiego, stosowane szeroko w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca. Jest podstawowym badaniem służącym do kwalifikacji pacjentów do wszczepiania pomostów omijających oraz do zabiegów PCI. Aterektomia (ang. atherectomy) – jest to zabieg przezskórny mający na celu usunięcie złogów miażdżycowych powodujących zwężenie światła naczynia. Fizyczne usunięcie złogów odróżnia tą metodę od angioplastyki, w której złogi są przyciskane do ściany naczynia. W wyniku poszerzenia światła naczynia dochodzi do poprawy przepływu krwi i zmniejszenia niedokrwienia, a tym samym wydłużenia dystansu chromania przestankowego, osłabienia dolegliwości dławicowych. Stosowana jest w chorobie tętnic obwodowych, w chorobie wieńcowej jest metodą mniej skuteczną. Najczęściej jest stosowana w przypadku zmian zwapniałych, zmian w rozwidleniach naczyń lub zmian wynikających z restenozy w stencie. Kliniczne zastosowanie znalazły aterektomia kierunkowa (DCA – Directional Coronary Atherectomy), aterektomia ssąca (TEC – Transluminal Extraction Catheter) i rotablacja.

    Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa (IVUS – intravascular ultrasound) – jedna z technik inwazyjnego diagnozowania i leczenia serca i naczyń wieńcowych umożliwiająca obrazowanie anatomii tętnic wieńcowych. Pozwala na pełną tomograficzną ocenę, uwidaczniania nieprawidłowości struktury i funkcji światła naczynia i jego ściany oraz ułatwia ocenę lokalizacji, długości, stopnia zwężenia, składu, morfologii i dynamiki rozwoju zmiany naczyniowej. Kardiologia inwazyjna – dziedzina będąca podspecjalością kardiologii zajmująca się inwazyjną diagnostyką i leczeniem, opartym na stosowaniu cewnika naczyniowego. Głównymi procedurami stosowanymi w tej dziedzinie medycznej są 2 techniki a mianowicie: cewnikowanie serca oraz angiokardiografia, a w zasadzie jedna z jej odmian zwana koronarografią czyli obrazowaniem naczyń za pomocą środka kontrastującego. Wykonywana jest także koronaroplastyka (zabieg polegający na udrożnieniu i powiększeniu światła naczynia krwionośnego za pomocą stentu- sprężynki, która wprowadzona do naczynia w miejscu zaczopowania zostaje balonikowana w celu zwiększenia światła udrażnianego naczynia), która zgodnie z nomenklaturą medyczną powinna być nazywana angiografią tętnic wieńcowych.

    Naczynia włosowate (kapilary) – cienkościenne naczynia krwionośne (lub chłonne) oplatające tkanki i docierające do niemalże każdej komórki ciała. Zbudowane są ze śródbłonka. Ich średnica wynosi 7-15 μm. Ich zadaniem jest wymiana (pod wpływem ciśnienia) gazów, składników pokarmowych, zbędnych produktów przemiany materii, hormonów i witamin między krwią a tkanką. Wadą naczyń włosowatych jest to, że w czasie wymiany składników ucieka z nich także osocze (do 5 litrów dziennie). Z tego powodu powstał układ limfatyczny (chłonny), którego jednym z zadań jest zbieranie osocza z płynu tkankowego. Pęknięcie naczynia włosowatego nie ma większego znaczenia dla organizmu, chyba że dotyczy ono ważnych narządów (mózgu i naczyń wieńcowych serca). W związku z odmienną budową układu krwionośnego u różnych gromad kręgowców naczynia włosowate zmieniają prędkość przepływu krwi oraz jej ciśnienie. U ryb z racji dwukomorowego serca naczynia włosowate stanowią duży opór, co za tym idzie ciśnienie i prędkość krwi są małe. U gadów i płazów krążenie odbywa się szybciej. U ssaków i ptaków o czterokomorowym sercu występuje największe ciśnienie i najszybszy przepływ krwi, w związku z czym, gromady te zyskały stałocieplność. To właśnie po ich pęknięciu powstają tzw. wybroczyny. Pomostowanie aortalno-wieńcowe (ang. Coronary Artery Bypass Graft, CABG) – operacja kardiochirurgiczna wszczepienia pomostów naczyniowych (tzw. by-passów) omijających miejsce zwężenia w tętnicy wieńcowej stosowana w niektórych przypadkach zawału serca i zaawansowanej choroby wieńcowej.

    Choroba tętnic obwodowych (ang.PAD – peripheral artery disease) – grupa chorób dotycząca tętnic, która doprowadza do zwężenia lub niedrożności dużych tętnic, z wyjątkiem tętnic wieńcowych, łuku aorty i tętnic mózgu.

    Dodano: 07.10.2011. 18:37  


    Najnowsze