• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Małe noworodki bardziej narażone na astmę

    17.10.2009. 12:38
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Dzieci, które ważą mało jako noworodki są w przyszłości bardziej narażone na astmę - potwierdzają badania szwedzkie, które objęły niemal 11 tys. bliźniąt. Informację na ten temat podaje pismo "Pediatrics".

    Jak wyjaśniają autorzy pracy, mała masa noworodka może być objawem niedożywienia płodu w łonie matki i spowolnienia jego wzrostu. To z kolei może się przełożyć na zaburzenia w rozwoju dolnych dróg oddechowych - oskrzeli i płuc oraz większą podatność do rozwoju astmy.
    Astma jest przewlekłą chorobą zapalną dolnych dróg oddechowych. W większości przypadków ma podłoże alergiczne. Oskrzela astmatyków charakteryzują się nadwrażliwością na czynniki drażniące, np. na alergeny (najczęściej roztocza z kurzu, pyłki kwiatowe, zarodniki grzybów pleśniowych); infekcję wirusową, leki czy stres. Objawia się to atakami duszności i kaszlu oraz świszczącym oddechem.

    Wcześniejsze doniesienia wskazywały, że dzieci, które rodzą się małe są bardziej narażone na astmę w przyszłości. Aby sprawdzić czy masa ciała noworodka jest czynnikiem ryzyka tej choroby, niezależnie od genów czy wpływów środowiskowych, naukowcy z Instytutu Karolinska w Sztokholmie zebrali dane na temat astmy wśród niemal 11 tys. bliźniąt w wieku 9 i 12 lat. Następnie analizowali informacje dotyczące tych bliźniąt, z których tylko jedno cierpiało na astmę - łącznie było to 157 par bliźniąt jednojajowych i 289 dwujajowych, tej samej płci.

    Okazało się, że masa ciała po urodzeniu wpływa na ryzyko astmy niezależnie od czasu trwania ciąży, genów (bliźnięta jednojajowe są identyczne pod względem genetycznym) oraz warunków życia we wczesnym dzieciństwie.

    "Nasze badania dowodzą, że istnieje wyraźny związek między rozwojem płodu a ryzykiem astmy, który nie zależy od czasu trwania ciąży oraz czynników środowiskowych i genetycznych" - komentuje biorąca udział w badaniach Catarina Almqvist.

    Odkrycie to nabiera szczególnego znaczenia, jeśli uzmysłowimy sobie, że według szacunków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), na świecie żyje obecnie 300 mln osób chorych na astmę, a liczba ta ciągle rośnie. Z drugiej strony, statystyki wskazują, że coraz więcej dzieci przychodzących na świat ma niską masę ciała.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Pyłkowica (pollinosis) – inaczej astma pyłkowa, jest to sezonowe, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, któremu często towarzyszą napady astmy oskrzelowej oraz objawy ze strony innych narządów, takich jak skóra lub przewód pokarmowy. Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia. Omalizumab to rekombinowane humanizowane przeciwciało monoklonalne, zaliczane do tak zwanych leków biologicznych, używane w leczeniu między innymi astmy oskrzelowej, które blokuje reakcję IgE z błoną komórkową komórek uwalniających mediatory reakcji zapalnej, odpowiedzialne za przebieg astmy oskrzelowej. Efektem stosowania leku jest poprawa i złagodzenie przebiegu astmy oskrzelowej.

    Bliźnięta nierozdzielone (także bliźnięta syjamskie lub zrośnięte; zroślaki) – rzadka wada rozwojowa polegająca na występowaniu patologicznego połączenia między częściami ciała należącymi do bliźniąt jednojajowych. Częstość wady szacuje się na 1:50.000 - 1:100.000 urodzeń. W większości przypadków dzieci obarczone wadą rodzą się martwe lub ulegają spontanicznemu poronieniu we wczesnym okresie ciąży, ale część z nich rodzi się żywa. Astma (łac. Asthma, polski termin to dychawica) – stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem.

    Beta2-mimetyki, leki β-adrenergiczne – grupa leków działających agonistycznie w stosunku do receptorów β2 zlokalizowanych w ścianach dróg oddechowych. Są wykorzystywane w terapii astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc oraz innych chorób przebiegających z obturacją w drogach oddechowych. Leki przeciwleukotrienowe (antagoniści leukotrienów) – grupa leków wprowadzona do lecznictwa pod koniec XX wieku i znajdująca zastosowanie w leczeniu astmy oskrzelowej. Ich działanie polega na hamowaniu biosyntezy leukotrienów cysteinylowych (LTC4, LTD4 i LTE4) albo blokowaniu receptorów dla leukotrienów w ścianie oskrzeli. W chwili obecnej, leki przeciwleukotrienowe stanowią uzupełnienie leczenia przeciwzapalnego (kortykoterapii) astmy oskrzelowej.

    Terbutalina – organiczny związek chemiczny, krótko działający β2-mimetyk, stosowany w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (powoduje szybkie poszerzenie oskrzeli) oraz jako lek tokolityczny w celu opóźnienia zagrażającego porodu przedwczesnego (wskazanie niezatwierdzone przez FDA). Działanie wziewnej formy terbutaliny zaczyna się po około 15 min i utrzymuje do 6 godzin. Formoterol (łac. Formoterolum) – organiczny związek chemiczny, lek rozszerzający oskrzela będący długodziałającym (>12 h) β2-mimetykiem. Podawany drogą wziewną zapobiega skurczowi oskrzeli. Stosowany w terapii astmy i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc dwa razy na dobę. W Polsce występuje pod nazwami handlowymi: Atimos, Diffumax Easyhaler, Foradil, Forastmin, Oxis Turbuhaler, Oxodil, Zafiron jako preparat prosty oraz jako preparat złożony – Symbicort Turbuhaler z budezonidem, oraz Fostex z beklometazonem.

    Craniopagus parasiticus – rzadki typ bliźniąt syjamskich złączonych głowami. Craniopagus oznacza bliźnięta nierozdzielone złączone czaszkami, posiadające oddzielne pozostałe części ciała). Stan ten spotyka się w 4-6 przypadków na 10.000.000 urodzeń. Craniopagus parasiticus stanowi stan jeszcze rzadszy. Do tej pory opisano w literaturze tylko 10 przypadków. Od zwykłego craniopagus różni się on tym, że występuje pasożytujący bliźniak złożony z głowy przyłączonej do głowy bliźniaka będącego jego żywicielem oraz nierozwiniętego lub miernie rozwiniętego ciała. Najczęściej dochodzi do wewnątrzmacicznego obumarcia płodu, śmierć może też nadejść w trakcie albo krótko po zabiegu.

    Leukotrieny - lipidy związane z układem immunologicznym. Biorą udział w mechanizmach odpornościowych i procesach zapalnych, m.in. związanych z astmą i alergicznym nieżytem nosa. Przewodzą sygnały na drodze autokrynnej (sygnalizując w ten sposób do tej samej komórki, które je wyprodukowały) i parakrynnej (przekazując sygnał do niewielkiej liczby sąsiadujących komórek).

    Skórożarłoczek skryty (Dermatophagoides pteronyssinus) – kosmopolityczny gatunek z rzędu roztoczy, który bytuje w bezpośrednim otoczeniu człowieka, w jego domostwach. Jego alergeny odgrywają ważną rolę w rozwoju astmy oskrzelowej. Lewosalbutamol, lewalbuterol – organiczny związek chemiczny, wziewny lek, będący R-enancjomerem salbutamolu. Jest krótkodziałającym β2-mimetykiem powodującym rozszerzenie oskrzeli. Wykorzystuje się go w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Nie jest zarejestrowany w Polsce, za granicą występuje pod nazwą handlową – Xopenex.

    Dodano: 17.10.2009. 12:38  


    Najnowsze