• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Marihuana wywołuje trwałe zmiany w mózgach nastolatków

    21.12.2009. 21:35
    opublikowane przez: Piotr aewski-Banaszak

    Marihuana bardziej szkodzi niedojrzałym mózgom nastolatków niż sądzono dotychczas - wynika z najnowszych kanadyjskich badań, które publikuje pismo "Neurobiology of Disease".

    Wcześniejsze badania wskazywały, że codzienne palenie przez nastolatków marihuany, zaliczanej do narkotyków lekkich, powoduje często depresję i stany lękowe. Pojawiały się też sugestie, że wywołane przez nią zmiany w mózgu mogą mieć charakter nieodwracalny.

    Chcąc sprawdzić, co może się dziać w mózgach dorastającej młodzieży palącej przewlekle marihuanę (konopie indyjskie) i czy jest ona bardziej narażona na zmiany neurologiczne wywoływane przez narkotyk, naukowcy z Centrum Zdrowia Uniwersytetu McGill w Montrealu w Kanadzie przeprowadzili doświadczenia na szczurach.

    Codziennie, przez 20 kolejnych dni dorastającym oraz dorosłym gryzoniom podawano związek naśladujący działanie kanabinoidu - psychoaktywnego związku obecnego w marihuanie. Wpływa on na ten sam receptor kanabinoidowy (CB1), co składnik konopii.

    Wszystkie zwierzęta przechodziły następnie testy oceniające ich wrażliwość na bodźce o charakterze emocjonalnym. Równolegle, rejestrowano w ich mózgu aktywność neuronów wytwarzających neuroprzekaźnik serotoninę, która reguluje m.in. nastrój i emocje oraz noradrenalinę, kontrolującą reakcje na stres i zachowania lękowe.

    Okazało się, że ciągłe zażywanie kanabinoidu w małych lub dużych dawkach wywoływało objawy odpowiadające depresji u szczurów dorastających, ale nie u gryzoni w dorosłym wieku. W dużych dawkach związek powodował również u młodych zwierząt skłonność do reagowania lękiem w nowych sytuacjach.

    Obserwacje te pozostawały w zgodzie z wynikami na temat aktywności neuronów. Obie dawki kanabinoidu osłabiały u młodocianych gryzoni aktywność neuronów wydzielających serotoninę, a duża dawka pobudzała aktywność komórek nerwowych produkujących noradrenalinę.

    Z naszych badań wynika, że nastolatki, które regularnie palą marihuanę mają zmniejszona produkcję serotoniny w mózgu, co prowadzi do zaburzeń nastroju, jak również nasiloną produkcję noradrenaliny, co zwiększa długotrwałą podatność na stres" - komentuje prowadząca badania psychiatra, dr Gabriella Gobbi

    Jej zdaniem, sugeruje to, że regularne oddziaływanie na mózg kanbinoidów obecnych w konopiach może powodować poważniejsze i bardziej długotrwałe szkody u nastolatków niż u osób dorosłych.

    Źródło:
    PAP - Nauka w Polsce

    Czy wiesz ĹĽe...? (beta)
    Reelina (relina) – białko występujące głównie w mózgu, ale również w szpiku kostnym, krwi i innych narządach i tkankach ciała. Odkryta w latach 50. XX wieku. Uczestniczy w regulacji procesów migracji i umiejscowienia neuronów w rozwijającym się mózgu. W mózgu dorosłym moduluje plastyczność synaptyczną poprzez indukcję i utrzymanie długotrwałego wzmocnienia synaptycznego. Stymuluje też rozwój dendrytów i reguluje ciągłą migrację neuroblastów powstających w procesie neurogenezy u osób dorosłych. Hipokretyna (oreksyna) – neuropeptyd wytwarzany przez grupę komórek nerwowych znajdujących się w podwzgórzu i pniu mózgu a jej receptory znajdują się w różnych regionach mózgu. Oreksyna reguluje, kiedy stan snu i czuwania jest stosowny dla organizmu w interakcji z systemem regulującym emocje (unikanie zagrożenia), nagrodę i równowagę energetyczną organizmu. Utrata neuronów produkujących ten ważny neuroprzekaźnik prowadzi do zaburzeń koncentracji uwagi i narkolepsji, choroby o podłożu neurologicznym objawiającej się niekontrolowanym zapadaniem w sen. W badaniach współfinansowanych przez DARPA stwierdzono u wyspanych rezusów, że oreksyna podana dożylnie powoduje osłabienie funkcji poznawczych, w przeciwieństwie do podania rozpylonego roztworu do nosa. Podanie dożylne powoduje zmniejszenie upośledzenia funkcji poznawczych u rezusów pozbawionych snu przez okres 30–36 godzin, a podanie donosowe powoduje całkowite zniesienie efektu niewyspania. U myszy oreksyna, razem z przedłużającym się okresem pozbawienia snu, zwiększa poziom β-amyloidu, którego płytki występują w chorobie Alzheimera. Noradrenalina, norepinefryna (łac. Norepinephrinum) – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin, hormon zwierzęcy, neuroprzekaźnik wydzielany w części rdzeniowej nadnerczy oraz w miejscu sinawym, zwykle razem z adrenaliną w sytuacjach powodujących stres.

    Jądra szwu (łac. nuclei raphes) – zgrupowanie serotoninergicznych komórek nerwowych w pniu mózgu. Ich główną funkcją jest uwalnianie serotoniny do mózgu. Uważa się, że leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI działają na to jądro, a także na komórki, które są celem serotoniny wytwarzanej w tym jądrze. Sibutramina – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek anorektyczny (hamujący łaknienie) w leczeniu otyłości (obesitas). Mechanizm działania polega na hamowaniu wychwytu zwrotnego noradrenaliny, serotoniny i dopaminy. Nasila poposiłkowe uczucie sytości oraz zwiększa wydatek energetyczny, prawdopodobnie zwiększając termogenezę, co łącznie prowadzi do zmniejszenia masy ciała nawet do 25 kg/ m-c.

    Kinazy białkowe – grupa kinaz, których substratami są białka. Enzymy te przeprowadzają reakcję fosforylacji cząsteczki specyficznego dla danej kinazy białka. Fosforylacja zwykle prowadzi do zmiany konformacji cząsteczki białka i, w konsekwencji, zmiany jego aktywności, zdolności do wiązania się z innymi białkami albo przemieszczenia cząsteczki w obrębie komórki. Do 30% białek podlega regulacji na tej drodze; większość szlaków metabolicznych komórki, zwłaszcza sygnalizacyjnych, angażuje enzymy z grupy kinaz białkowych. W ludzkim genomie zidentyfikowano kilkaset genów kodujących sekwencje aminokwasowe kinaz białkowych (około 2% wszystkich genow). Funkcja kinaz białkowych podlega wielostopniowej regulacji, również angażującej kinazy i fosfatazy białkowe; fosforylacja białka kinazy może zwiększać albo zmniejszać jej aktywność. Białka aktywatorowe lub inhibitorowe przez przyłączanie się do domen regulatorowych kinaz również wpływają na ich aktywność. Niektóre kinazy posiadają domenę regulatorową, którą same mogą fosforylować (autofosforylacja albo cis-fosforylacja). Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI Serotonin norepinephrine reuptake inhibitors) – grupa leków przeciwdepresyjnych o działaniu zbliżonym do SSRI. Są to inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, co oznacza iż podnoszą poziom tych neuroprzekaźników w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Stosowane są głównie do leczenia zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych oraz zaburzeń psychosomatycznych.

    Spastyczność (łac.spasticitas) – zaburzenie ruchowe, objawiające się wzmożonym napięciem mięśniowym lub sztywnością mięśni, związane z ich nieprawidłową reakcją na bodźce, które w zależności od przyczyny, czasu trwania i rodzaju schorzenia, może przybierać różne postaci. Spastyczność prowadzi do przykurczów i osłabienia mięśni głównie kończyn, a w konsekwencji do ograniczenia ruchów. U dzieci najczęstszą przyczyną spastyczności jest mózgowe porażenie dziecięce, natomiast u dorosłych może być wywołana przez udar lub stwardnienie rozsiane. Przyczyną może być również pourazowe uszkodzenie części mózgu i rdzenia kręgowego (drogi korowo-rdzeniowej, tzw. szlaku piramidowego), które są odpowiedzialne za odruchy warunkowe. Paradoksalne działanie leków – działanie substancji chemicznych podawanych człowiekowi w dawkach dużo niższych od dawek wywołujących typowe reakcje, objawiające się efektami biegunowo odmiennymi od spodziewanych.

    Chlordiazepoksyd (łac. Chlordiazepoxidum) – organiczny związek chemiczny, pochodna benzodiazepiny. Stosowany jako lek z grupy benzodiazepin. Związek ten został otrzymany przypadkowo w 1954 roku, jednak nie zwrócono na niego uwagi. Został zsyntetyzowany w roku 1957 przez absolwenta Uniwersytetu Jagiellońskiego Leona Sternbacha (1908-2005). Opatentowany w roku 1958, natomiast wprowadzony do lecznictwa jako pierwszy lek z tej grupy w lutym 1960 roku pod nazwą handlową Librium przez koncern farmaceutyczny Hoffman-La Roche. Nasila działania receptorów GABA. Wykazuje silne działanie zarówno przeciwlękowe jak i uspokajające, oraz umiarkowanie miorelaksacyjnie, umiarkowanie nasennie – w dawkach małych (do 10 mg) i silnie nasenne – w dawkach dużych (30 mg). Ponadto odznacza się niewielkim działaniem rozkurczowym. Może wywoływać uzależnienie.

    Miejsce sinawe (łac. locus coeruleus) – jądro pnia mózgu, położone z tyłu mostu. Jego aktywację powodują stresory fizykalne (np. hipoglikemia, spadek ciśnienia krwi, objętości krwi, zaburzenia termoregulacji) oraz stresory psychologiczne. Pełni rolę w regulacji stopnia pobudzenia mózgu, fazy snu REM i niektórych funkcjach autonomicznych (np. termoregulacji). Odpowiada też za produkcję noradrenaliny. Dzięki połączeniom z podwzgórzem bierze udział w wyzwalaniu reakcji stresowej. Gra rolę w wzmacnianiu zachowań lękowych i w zespole stresu pourazowego (PTSD).

    Dodano: 21.12.2009. 21:35  


    Najnowsze